Ik ben moeder en kinderpsychologe: dit is het gedrag waar ik me echt zorgen om maak

Als kinderpsycholoog spreek ik met zoveel ouders die zich zorgen maken over de ontwikkeling of het gedrag van hun kind. Meestal weten mijn cliënten niet welke gedragingen een rode vlag moeten opleveren - "Moet ik me zorgen als mijn kind dit doet" of "Is het weird dat mijn kind dat zei..." Ik heb het allemaal gehoord in bijna tien jaar werken met gezinnen.

Ik heb die gedachten zelfs zelf gedeeld: toen ik moeder werd van twee jongens, Hunter, 3, en Paxton, 1, versterkte mijn werk slechts enkele van de zorgen die ik, als alle ouders, heb. Immers, ik zie uit eerste hand hoe ouderschap kinderen kan beïnvloeden. Ouders hebben een woestijn van dingen om zich zorgen over te maken, maar we kunnen niet over alles zorgen. Zolang we onze kinderen liefhebben en ons uiterste doen om hun een gelukkige jeugd te geven, doen we het beste wat we kunnen.

Hier deel ik waar ik me geen zorgen over maak als het aankomt op mijn kinderen, en welke zorgen ik prioriteit geef. Hoewel er geen juiste manier is om ouders te zijn, is het mogelijk om vertrouwd te voelen dat je de beste ouderskeuzes maakt voor je kleintjes.

Ik maak me geen zorgen...

Of ik een positief roemodel ben

Als werkende moeder kom ik niet altijd de hele dag met mijn jongens door te brengen. Maar wat belangrijker is dan de hoeveelheid tijd die je met je kinderen doorbrengt, is de kwaliteit van de tijd die je wél samen hebt. Wanneer ik met mijn kinderen ben, of het nu een uur of een hele dag is, reageer ik op hun signalen en behoeften; ik geef onverdeelde aandacht waar mogelijk om ze op succes voor te bereiden. Tijdens de werkdagen zijn mijn kinderen bij ervaren verzorgers die hen helpen leren veerkrachtig en aanpasbaar te zijn voor verandering. Zelfs als je niet werkt, kan tijd los van jou en je partner helpen je kind autonomie en onafhankelijkheid te leren. Nodig oma dus uit om te babysitten! Een beetje me-time is gezond voor iedereen betrokken.

Of ze hun mijlpaalen halen

Kinderen halen ontwikkelingsmijlpaalen wanneer ze klaar zijn. Er zijn marges van wat als passend wordt beschouwd en wat als vertraging kan worden gezien. Mijn collega Jaclyn Shlisky, Psy.D., moeder van Piper, 4, en Harlow, 2, vertelde me dat ze constant ziet ouders die hun kinderen met anderen vergelijken. Haar advies: Stop! "Elk kind leert en groeit in zijn eigen tempo," zegt Dr. Shlisky. "Focus meer op hoe je kinderen vooruitgaan door ze te vergelijken met zichzelf - als ze elke dag, elke week, elke maand vooruitgaan, dat is wat echt telt. Probeer elke dag een kleine overwinning te vinden."

En als je wel zorgen hebt, deel ze dan met je kinderarts in plaats van in een mamagroep op Facebook. Je kinderarts is je expert ouderschapsmaatje, dus als je je kinderarts niet vertrouwt, zoek er een nieuwe. Ook, maak je geen zorgen als een vertraging wordt vastgesteld. Vroegtijdige interventiediensten zijn hoogst effectief. Als je kinderarts voorstelt om op te volgen met een specialist of een evaluatie te laten doen, raad ik aan dat direct te doen. Hoe eerder een probleem geïdentificeerd wordt, hoe groter de kans dat het opgelost kan worden.

Of er een verandering in ons ritme is

Hier is een bekentenis: ik houd mijn kinderen 's avonds laat op bij feestdagen en sla soms een middagessie over voor een leuke activiteit; ik heb mijn kinderen zelfs in bed laten komen en tekenfilms laten kijken tijdens vakantie.

Zoveel ouders voelen dat ze zich aan een streng schema moeten houden of hun kinderen zullen uiteenvallen. Er is geen twijfel dat kinderen bloeien uit routine en profiteren van duidelijke verwachtingen. Kinderen, als de meeste mensen, presteren beter wanneer ze weten wat ze kan verwachten. Maar veranderingen in je dagelijkse routine of schema zullen je kinderen niet breken. Ja, je kunt een kleine terugval hebben of wat buitengewoon gedrag zien als je probeert terug op schema te komen. Maar dat is okay. Schema's kunnen aangepast worden, slaap kan hersteld worden, en slecht gedrag kan uitgeplast worden, maar ijsje voor ontbijt op zijn verjaardag is iets wat je kind voor altijd zal onthouden.

Of mijn kinderen kieskeurig zijn met eten

Zolang de kinderarts geen zorgen heeft over hun gewicht of gezondheid, vecht ik niet met mijn kinderen over eten. Ik bied meestal twee keuzes aan: wat we als gezin eten en wat er momenteel in mijn koelkast zit (geen klachten hier als iemand eindelijk de restjes op eet!). Als ze honger hebben eten ze, als ze geen honger hebben niet.

Ik heb ook ouders gezien die succesvol een maaltijd met twee of meer opties aanbieden. Bijvoorbeeld, een diner dat bestaat uit een eiwit, zetmeel en groente zou ten minste één item moeten bevatten dat bevorzugd is en een ander dat nieuw of minder bevorzugd is. Dit geeft je kind de kans om nieuwe dingen te proberen, maar dwingt ze niet om het te eten. Het garandeert ook dat ze ten minste een deel van de maaltijd zonder protest eet. Ik heb ontdekt dat als ik mijn peutertje probeer te dwingen om iets nieuws te proberen, hij weerstand biedt. Echter, als ik hem de keuze geef door het op zijn bord te leggen met andere bekende en comfortabele voedsel, is hij meer geneigd om een hapje te nemen omdat de druk laag is en de keuze aan hem is.

Of mijn kinderen schermtijd hebben

Als alles anders, kan blootstelling aan schermen en technologie nuttig zijn, als het zorgvuldig bewaakt en gereguleerd wordt door verzorgers. Betrek je kind betrokken bij het kijken naar TV en bespreek de personages en thema's van de aflevering tijdens de reclamepauzes. Meeste apparaten hebben ouderscontroles - maak er gebruik van! Ik hou van Guided Access op mijn iPhone, wat mijn zoon beperkt tot alleen de app die open is en mijn telefoon zelfs kan uitschakelen na de toegewezen tijd. Zodra de telefoon in slaapstand gaat, weet hij dat het tijd is om met iets anders te spelen. Als je een ouder kind met een iPhone hebt, stel Screen Time in, waarmee je kunt monitoren hoe ze hun apparaten gebruiken en tijdslimieten kunt instellen voor app-categorieën zoals spellen of sociale media.

Tablets kunnen ook geweldige educatieve tools zijn. Veel scholen hebben individuele iPads voor leerlingen om voor opdrachten te gebruiken, en ze zijn vaak een must-have op lange autoritten of in wachtkamers. Weer, het gaat allemaal om hoe je betrokken bent. Ik heb mijn driejarige mijn telefoon laten gebruiken voor een virtuele schatkistjacht terwijl we in de wachtkamer zaten voor een afspraak. Ik noemde items die ik in de kamer zag die hij rustig zou zoeken en fotograferen met de camera van mijn telefoon. Zolang jij en je kind met technologie of het scherm samen interacteren, kan het een ongelooflijk waardevol instrument zijn dat je niet hoeft te vrezen.

Ik maak me wel zorgen...

Over wie mijn kinders vrienden zijn

We gaan van bepalen waar onze kinderen tijdens de cirkel zitten tot ze afzetten op school vaak zonder zelfs de bygging binnen te mogen. Hoe weet ik of mijn zoon goede vrienden maakt en zichzelf kan verdedigen?

Richt je energie op het leren kennen van je kinders vrienden en het educeren van je kinderen over hoe je goede vrienden maakt. Regel speelafspraken of schrijf ze in voor extra-curriculaire activiteiten en praat met je kind na het evenement over hoe hij denkt dat het ging. Het is okay om dingen voor te stellen die hij de volgende keer anders wil doen. Bijvoorbeeld, als je observeerde dat je kind nooit mocht kiezen wat er gespeeld werd, kun je zeggen: "Ik opmerkte dat je altijd akkoord ging met wat Johnny wilde spelen, wat wilde jij spelen?" Help je kind dan met een script van wat hij de volgende keer kan zeggen of doen. Rolspel is een geweldige manier om je kind zelfverdedigingsvaardigheden te laten ontwikkelen. Je kunt doen alsof je de vriend bent of broers/zussen betrekken in een sociale rolspelactiviteit.

Ik probeer ook mijn zoon aan te moedigen activiteiten te doen die hem hoog intereseren, in plaats van een activiteit te kiezen omdat het populair is. Blootstel je kind aan een verscheidenheid aan activiteiten en achtervolg dejenigen die je kind lekker vindt. Dit leert hem een leider te zijn en niet altijd de massa te volgen, en hij zal waarschijnlijk leeftijdgenoten met gelijkaardige interesses ontmoeten.

Of mijn kind aardig is

Ik observeer soms kinderen die gemeen doen, niet omdat ze eigenlijk gemeen zijn, maar omdat ze anderen hebben horen of zien gemeen zijn. Kinderen zijn als sponsen, ze zagen alles op, zelfs als je denkt dat ze niet letten. Ik probeer altijd mijn kinderen te leren vriendelijke taal te gebruiken als "iederee is welkom" en "aardigheid telt." Ik heb ook eerlijke (leeftijdspassende) gesprekken met hen over wanneer ze anderen zien die onaardig zijn. We bespreken wat we zagen en verkennen welke andere opties de persoon had die tot meer positieve resultaten hadden kunnen leiden.

Leer empathie: je kinderen hoeven niet iedereen leuk te vinden, maar ze moeten toch vriendelijk zijn tegen iedereen. Model dit gedrag dan ook voor je kinderen. Nodig de hele klas uit voor speelafspraken in het lokale park en begroet andere gezinnen met een glimlach, zelfs als ze niet terugglimlachen. Wanneer mijn kinderen en ik iemand zien die onvriendelijk is, proberen we de situatie vanuit een ander perspectief te evalueren: Is het mogelijk dat die persoon gewoon een slechte dag heeft?

Of ik de juiste onderwijsbeslissingen maak voor mijn kinderen

Naarmate onderwijsstandaarden verschuiven, verschuiven ook maatschappelijke verwachtingen. Zoveel dat het vaak voelt alsof onze kleuters meer voorbereid worden op college-gereedheid dan op sociale aanpassing. Als ouders worden we constant geconfronteerd met de vraag of we het goed doen voor onze kinderen. Hebben we ze genoeg ingeschreven voor extra-curriculaire activiteiten? Moeten we ze inschrijven op publieke of particuliere scholen, verrijking of interventie? De opties zijn oneindig en de toekomst is onzeker.

Terwijl ik je niet kan vertellen wat voor jouw kinderen goed is, kan ik met zekerheid zeggen dat geen beslissing die je voor je kinderen neemt, in steen gehakt is. Als je denkt dat je ze te hard aandrijft, probeer dan los te laten en kijk hoe ze het doen. Als je ontevreden bent met hun school, klas, of extra-curriculaire activiteiten, bel een vergadering of maak een switch. Als je kind worstelt en achterblijft, vraag een evaluatie aan. Je bent de beste advocate van je kind en de bal ligt in jouw kamp. Er is geen "one size fits all" in onderwijs, dus proberen en fouten is je beste optie.

Of mijn kind gelukkig is

Zeker, ik weet dat mijn peutertje gelukkiger is spelen dan huiswerk maken, maar is hij echt diep in zijn innerst gelukkig? Dit voelt zo buiten mijn controle als ouder. In plaats van er gewoon zorgen over te maken, vraag je kinderen direct hoe ze zich voelen op dagelijkse basis, en probeer niet afdoend te zijn over hun zorgen. Het is belangrijk om de gevoelens van je kind te valideren en te tonen dat je er bent om te luisteren.

Het is ook belangrijk om te beseffen dat hoewel het veelvoorkomend is dat een kind zenuwachtig is de nacht voor een toets, het een teken kan zijn van een groter probleem als je kind constant zorgen uit over onspecifieke oorzaken, terughoudend is om deel te nemen aan activiteiten die anders als leuk zouden worden gezien, en/of constant klachten heeft over fysieke klachten (maagpijn, hoofdpijn, etc.) die niet gerelateerd zijn aan medische problemen. Als dit het geval is, praat met haar over hoe ze zich voelt en probeer tot de kern van het probleem door te dringen. Als er iets is dat haar stoort, stel strategieën voor die ze kan gebruiken. Volg dan op met je kind over hoe het ging. Als je kind nog steeds worstelt, zoek professionele hulp. Lage problemen die niet aangepakt worden, kunnen later in het leven uitgroeien tot grotere problemen.

Weten welke zorgen je prioriteit moet geven maakt de oudersreis veel kalmer. Als je je zorgen maakt of gestrest voelt, onthoud dat je niet de enige ouder bent die zo voelt. Je kunt terecht bij je vrienden, familie, of professionals (zoals een schoolpsycholoog of kinderarts) voor hulp.

Francyne Zeltser is een gediplomeerde psycholoog, gecertificeerde schoolpsycholoog, adjunct-hoogleraar, en moeder van twee in New York. Dr. Zeltser bevordert een ondersteunende, probleemoplossende benadering waar haar cliënten adaptieve strategieën leren om uitdagingen te managen en te werken aan het bereiken van zowel korte- als lange-termijndoelen. Je kunt contact opnemen via e-mail, DoctorZeltser@gmail.com.

Previous:

Next: