Wutanvallen
Bijna alle kinderen hebben wutanvallen wanneer ze peuters zijn. Wutanvallen zijn natuurlijk bij kinderen die te jong zijn om hun boosheid en frustratie in woorden uit te drukken. Ze zijn een normaal deel van de kinderontwikkeling en komen het meest voor bij kinderen tussen de 2 en 3 jaar.
Wutanvallen variëren van zeuren en huilen tot schreeuwen, trappen, slaan en adem inhouden.
Kinderen kunnen zichzelf op de vloer werpen, hun tanden op elkaar bijten, trappen, slaan en met hun vuisten stampen. Deze emotionele uitbarstingen geven energie vrij en trekken ook aandacht.
Jongens en meisjes hebben allebei wutanvallen en de persoonlijkheid van uw kind speelt ook een rol.
Sommige kinderen zijn van nature rustig en positief, terwijl anderen die erg actief, intens en volhardend zijn, meer intense wutanvallen kunnen hebben.
Wutanvallen komen vaker voor als een kind angstig is, ziek, humeurig, moe of in een stressvol huishouden woont.
Oorzaken van wutanvallen
Wutanvallen betekenen dat uw kind overweldigd is door hun gevoelens. Het betekent dat ze uw hulp nodig hebben.
Tot op zekere hoogte zijn wutanvallen aandachtszoekend gedrag. Ze gebeuren vaak wanneer kinderen moe, hongerig of ongemakkelijk zijn en aandacht willen van ouders of verzorgers.
Frustratie – kinderen kunnen gefrustreerd raken, vooral als ze niet krijgen wat ze willen. Het is een onvermijdelijk deel van het leven van kinderen terwijl ze leren hoe mensen, objecten en hun eigen lichamen werken.
Slechte verbale communicatie – wutanvallen zijn veelvoorkomend op een leeftijd waarop kinderen leren spreken en over het algemeen meer begrijpen dan ze kunnen uiten.
Autonomie – kinderen willen een gevoel van onafhankelijkheid en controle over hun omgeving. Soms wanneer ze iets proberen, zoals een potje zelf open te doen, als ze het niet kunnen, kan het meer zijn dan de peuter aankan.
Wutanvallen voorkomen
Wutanvallen kunnen niet altijd worden voorkomen. Maar u kunt ze minder waarschijnlijk maken door stress te vermijden, triggers te identificeren en te anticiperen, en over emoties te praten met uw kind. Hier zijn enkele ideeën om positief gedrag bij uw peuter aan te moedigen.
Goed gedrag belonen en prijzen – zorg dat uw peuter genoeg aandacht krijgt wanneer ze zich goed gedragen. Als uw kind zich goed gedraagt, prijs ze dan voor dat specifieke gedrag.
Keuzes – probeer uw kind wat controle en keuzes over kleine dingen te geven. Dit kan de behoefte aan onafhankelijkheid voldoen en wutanvallen afwenden.
Moedig kinderen aan woorden te gebruiken – moedig uw kind aan om woorden te gebruiken in plaats van te schreeuwen.
Verleiding verminderen – houd dingen die u niet wilt dat uw kind aanraakt buiten zicht en bereik om de kans op strijd te verminderen. Dit is niet altijd mogelijk, vooral buiten huis waar de omgeving niet gecontroleerd kan worden.
Afleiding – profiteer van de korte aandachtsspan van uw kind door de omgeving te veranderen, activiteiten te veranderen of ze een ander object aan te bieden.
Succes voeden – stel uw kind op om te slagen wanneer uw kind speelt of probeert een nieuwe taak te meesteren. Bied leeftijdsgeschikt speelgoed en spelletjes. Begin ook met iets simpels voordat u overgaat naar uitdagendere taken.
Ken de grenzen van uw kind – als u weet dat uw kind moe is, of zich onwel voelt, is het niet de beste tijd om naar de supermarkt te gaan of vrienden te bezoeken.
Reageren op een wutanval
U kunt reageren op wutanvallen door ze te negeren of een time-out strategie te gebruiken:
- Blijf kalm – vererger het probleem niet met uw eigen boosheid of frustratie. Neem diepe, langzame ademhalingen en probeer helder te denken.
- Probeer niet boos te worden en slaan of uw kind slaan niet toe.
- Negeer de uitbarsting als de wutanval geen dreiging vormt voor uw kind of anderen, maar blijf in zicht om te voorkomen dat uw kind zich verlaten voelt.
- In publieke plaatsen of wanneer het kind in gevaar is zichzelf te kwetsen, till uw kind op en breng ze naar een rustige, veilige plek om rustig te worden.
- Distraheer uw kind met een andere activiteit of verander de locatie.
Na de wutanval
Belon uw kind niet na een wutanval door in te geven op hun eisen. Dit zal uw kind alleen bewijzen dat de wutanval effectief was. In plaats daarvan, prijs uw kind voor het terugkrijgen van controle.
Kinderen kunnen zich kwetsbaar voelen na een wutanval wanneer ze weten dat hun gedrag niet erg wenselijk was. Dit is een moment voor een knuffel en geruststelling dat uw kind geliefd is, wat er ook gebeurt.
Wanneer professionele hulp zoeken
De meeste kinderen groeien de wutanval-fase uit op 5-jarige leeftijd. Als de wutanvallen van uw kind vaker, heftiger of destructiever worden, kan dit een teken zijn van een groter probleem, zoals stress, gezinsprobleem of een gezondheids- of ontwikkelingsprobleem.
Raadpleeg uw huisarts of bel Zwangerschap Geboorte en Baby op 1800 882 436 voor advies als:
- wutanvallen toenemen in frequentie, intensiteit of duur
- een kind zichzelf of anderen kwetst, of eigendom vernielt tijdens wutanvallen
- een kind hun adem inhouden en flauwvallen, of een aanval heeft tijdens wutanvallen
- wutanvallen vergezeld worden door frequente nachtmerries, extreme ongehoorzaamheid, terugval in toilettraning, hoofdpijn of buikpijn, weigeren te eten of te gaan slapen, extreme angst, constant humeurig of vastklampen aan ouders
- wutanvallen aanhouden wanneer uw kind de basisschool binnenkomt
- u bezorgd bent dat u uw kind kwet kunt of dat uw geduld op is.
Previous:Zelfvertrouwen bij kinderen
Next:Peuters en liegen
-
Langsame tijd in dezelfde baan werken kan monotoon en uitputtend zijn. Verzorgingsbanen, waar u constant aan andermans behoeften voldoet, zijn met name uitputtend. Na een tijdje kunt u zich gaan afvragen: Is het de moeite waard? Of is het tijd om ver -
Vergoddelijk. Onophoudelijk spotten. Online intimidatie en vernedering. Dreigen. Geslagen, getrapt en neergeslagen worden. Is dit ooit met je kind gebeurd? Dan is hij slachtoffer van pesten. Het Department of Health and Human Services (HHS) definieer -
Naarmate een huwelijk uiteenvalt, vragen sommige ouders zich af: Moeten we bij elkaar blijven voor de kinderen? Andere ouders zien scheiding als hun enige optie. En hoewel alle ouders veel zorgen op hun hoofd kunnen hebben – van de toekomst van hun w
