• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

5 Makkelijke Manieren Om Een Betere Luisteraar Te Zijn Voor Je Kind

We luisteren, het lijkt wel, constant naar onze kinderen. We luisteren naar het verhaal dat ze vertellen — misschien een eindeloos saai verhaal over een My Little Pony-pop die ze Gongabonga noemde, "het mooiste pony van allemaal, mama!" En we luisteren ook naar het verhaal dat ze ons niet vertellen over wat ze op school stoort — degene die we horen in de buiging van hun kleine schouders of in de manier waarop ze een servet in hun bezorgde handen wringen. Als ouders worden we constant, op een miljoen verschillende manieren, opgeroepen om er te zijn en af te stappen. Het begint wanneer ze klein zijn, en het houdt nooit op. En het is van groot belang.

"Goed luisteren is hoe we onze empathie overbrengen," zegt Michael Nichols, Ph.D., auteur van The Lost Art of Listening. "Het laat kinderen weten dat hun gedachten en gevoelens ertoe doen, en dat ze begrijpelijk en acceptabel zijn als mensen." Maar echt luisteren kost harde werk, dus zie het als een investering: je versterkt het zelfvertrouwen van je kinderen, en wanneer je kinderen je vertrouwen om aandacht te geven, zullen ze eerder bij je komen met wat er echt toe doet als het erop aankomt.

Bovendien, terwijl je probeert ze helder te horen, tussen de regels door te lezen en bedacht te reageren, toon je je kinderen ook hoe ze zelf goede luisteraars worden — wat een van de belangrijkste vaardigheden is die ze ooit zullen leren. Experts zeggen zelfs dat deze verbonden ervaring van worden angehoord en dan weer luisteren misschien wel de sleutel is tot de succesvolle carrières, bloeiende relaties en gelukkige levens van je kinderen. Overweeg deze strategieën die je hele gezin jarenlang ten goede zullen komen.

Klaarmaken Om Te Luisteren

Als je kind je iets vertelt, stop dan met wat je aan het doet als je kunt. Ik vertel graag wat ik doe: "Even wachten. Laat me mijn laptop dichtklappen zodat ik echt kan luisteren naar wat je me vertelt." Psychotherapeut Tina Payne Bryson, Ph.D., mede-auteur van The Whole-Brain Child, adviseert ook om te gaan zitten. "Als je zit, kan een kind zichtbaar ontspannen. Het communiceert: 'Ik heb tijd voor je. Je bent belangrijk voor mij.'" Dit laat je kind zich niet alleen diepgemaakt gehoord voelen, maar het toont ook goede luistergewoontes: concentreren, apparaten wegleggen, en relaties boven alles waarderen.

Je Geest Rustig Maken

Zie dit als de mentale versie van je laptop dichtklappen. Herinner jezelf eraan om aandacht te geven. Als het klinkt als een soort meditatieve Zen-oefening, is het dat — en het vereist oefening. Ik heb zelfs een mantra die ik gebruik om me te herfocuseren als ik dagdroom over nacho's of mijn werk-takenlijst nalopen: ik kijk in het kleine gezicht dat ik liefheb, en ik denk: "Verbind jezelf met dit moment." Zegt Dr. Bryson: "Je kunt fouten maken, maar wat je kinderen nodig hebben is de authentieke, foutieve, aanwezige jij."

Toch, wanneer je focus verliest, kun je altijd zeggen: "Sorry. Kun je me dat laatste deel nog eens vertellen? Ik was even afgeleid." Oudersadviseur Lisa Damour, Ph.D., auteur van Under Pressure, zegt: "Zie luisteren als een spier die je opbouwt. En soms is de training niet leuk." Als je kind je een verhaal vertelt, hoef je niet mentaal je reactie te plannen of in probleemoplossende modus te schieten. Dr. Damour stelt voor in te checken met jezelf: "Luister ik gewoon, of wacht ik om te praten?"

Goede Vragen Stellen

Dat gezegd hebbend, de essentie van effectief luisteren is niet noodzakelijk stilte. Wanneer je vragen stelt, vind je uit welke soort feedback je kind hoopt te krijgen. Dr. Damour zegt dat de fundamentele vraag die je moet stellen wanneer een kind boos is: "Wil je mijn hulp, of wil je gewoon uithuilen?" (Voor een jong kind kun je zeggen: "Wil je mijn hulp, of wil je je gevoelens gewoon loslaten?") Je wilt ook zeker weten dat je begrijpt wat ze zeggen ("Zeid de trainer dat alleen tegen jou of tegen iedereen?") en verduidelijken welke aannames aan hun verhaal ten grondslag liggen ("Gaat voetballen anders dan je dacht?").

Doe je best om vragen te stellen die geen verborgen agenda bevatten. Kate Murphy, auteur van You're Not Listening: What You're Missing and Why It Matters, zegt: "Goede luisteraars stellen goede vragen. Maar ze moeten vragen zijn die geen gecamoufleerde pogingen zijn om te adviseren, te overtuigen of de ander te corrigeren. 'Wil je de trainer niet indrukken?' of 'Zou het niet beter zijn als je het genre kind was dat nieuw voedsel probeert?' zijn geen open en eerlijke vragen."

Terugkoppelen Wat Je Hoort

Dit heet ook actief of reflecterend luisteren. Het kan de vorm aannemen van korte, responsieve tussenwerpsels — "Wat leuk!" "Bah!" — of een langere samenvatting: "Ze zat niet bij je, hoewel ze je vroeg een plek vrij te houden. Dat moet je gevoelens echt hebben gekwetst." Om te controleren of je hebt gehoord wat je dacht te horen, zegt Dr. Damour dat het helpt om een iets aarzelende toon te gebruiken: "Dit is wat ik dacht te horen. Klopt dat?"

Voor jonge kinderen is reflecterend luisteren vaak zo simpel als hun emotie benoemen: "Je bent echt boos!" of "Je bent zo verdrietig!" Dr. Bryson legt uit: "Wanneer we nauwkeurig en nadrukkelijk benoemen wat iemand voelt, regelt dat hun hele zenuwstelsel. Hun hart gaat langzamer kloppen."

Volledig Afstappen

Dit betekent luisteren met je oren, maar ook met je ogen, je brein en je hart. "Luisteren vereist aanwezigheid," zegt Dr. Bryson. "Je moet ingecheckd en afgestemd zijn, niet alleen op de verbale dingen maar ook op de non-verbale. Als we op onze apparaten zitten, horen we misschien alleen de woorden." Als je kind je iets vertelt en je merkt dat de woorden niet overeenkomen met het gevoel dat je opvangt, durf dan te vragen daarnaar — of bied je stille steun. Aan het verbaasde kind dat zegt: "Dat was grappig toen die hond op me blafte, toch?" kun je zeggen: "Grappig, en misschien wel een beetje eng. Kom op mijn schoot zitten. Laten we een boek lezen."

Soms is het juist wanneer we niet kijken dat onze kinderen zich het diepst openbaren. Veel van de belangrijkste gesprekken die ik met mijn kinderen heb gevoerd, vonden plaats terwijl we aan het rijden waren, maïs schildden naast elkaar, of gewoon wandelden. Voor het slapen gaan maken we vaak "nachtwandelingen" door onze buurt. Het is verbazingwekkend waar kinderen over praten in het donker, met de maan die hun nieuwsgierige of bezorgde gezichten verlicht. En het is verbazingwekkend hoe goed we toen kunnen luisteren.

Catherine Newman is de auteur van How to Be a Person.