Bestaat de Kerstman echt? De beste manier om te reageren als je kinderen vragen

Bestaat de Kerstman echt? Als je kinderen de feestdagen doorbrengen in afwachting van een vrolijke dikke man in een rode pak die cadeaus brengt, weet je dat deze vraag op een gegeven moment opduikt. En dan is het zover...

Of het nu een ander kind op school is dat de Kerstman "ontmaskert" of je kind simpelweg een leeftijd bereikt waarop ze alles gaan bevragen, op een gegeven moment heb je een goed antwoord nodig over die vliegende rendieren en magische speelgoedmakende elfen.

Voordat je in paniek raakt en begint te vragen wat je je op de hals hebt gehaald door de Kerstman te vieren, adem diep door. Dit is een normaal onderdeel van de ontwikkeling voor kinderen, zegt Jill Gross, klinisch psycholoog in eigen praktijk in Seattle.

Geen ouder wil de gesprek verkloeren, zeker niet tijdens de feestdagen. Hier is een kijk op hoe je het beste antwoord kunt formuleren op de onvermijdelijke vraag: "Bestaat de Kerstman echt?"

Wat te doen als kinderen vragen 'Bestaat de Kerstman echt?'

Vraag waarom ze vragen

Kinderen hebben misschien op school beginnen praten, of je kind heeft onlangs geleerd dat de Tandenfee eigenlijk mama is die 's ochtends vroeg enkele losse euro's uit haar portemonnee haalt. Maar het weten van het "waarom" helpt je om je oudergut te gebruiken om je antwoord te bepalen, zegt Gross. Immers, je kind is misschien opgesteld door een vriendje, maar twijfelt zelf niet echt aan de Kerstman.

Vraag wat het voor hen zou betekenen als hij echt was of niet

Volgens Gross geeft de reactie van je kind op deze vraag inzicht in of ze klaar zijn voor het echte antwoord.

Een kind dat zegt dat het verveld zou zijn, is misschien niet klaar om de waarheid te horen en het gesprek omleiden kan hen beter van pas komen. Een kind dat schouderen ophaalt en zegt: "Ik wist al twee jaar dat de Kerstman niet bestaat," is waarschijnlijk beter voorbereid om de klop te nemen.

"Het is echt een oordeelsvraag," zegt Gross. "Als je als ouder het gevoel hebt dat het je kind een slechte dienst zou doen om waarachtig te antwoorden, wil je ze misschien omleiden."

Laat het kind de leiding nemen

Toen New Yorkse mama Lisa Fogarty reageerde op de Kerstman-vraag door de vraag terug te keren aan haar 7-jarige dochter en te vragen wat zij dacht, zegt Fogarty dat haar dochter gewoon de interesse verloor.

"Ze heeft het niet meer aangehaald," zegt Fogarty. "Ik denk dat ze nog steeds wil geloven, maar ik denk dat ze een gezond mate van scepticisme heeft."

Door haar kind het gesprek te laten sturen, liet Fogarty de deur open voor haar kleine meisje om haar eigen conclusies te trekken of later terug te komen met meer vragen als ze klaar is.

Praat over de geest van de Kerstman

De glans kan van de appel af zijn voor kinderen die niet meer geloven, maar de concepten van geven en vriendelijkheid hoeven nergens heen te gaan. Het uitleggen daarvan kan met name helpen voor kinderen die verdrietig of getroffen zijn door het nieuws.

"Het kan helpen om het kind te vragen of ze de Kerstman willen worden en heimelijk een cadeau geven aan een goede vriend, bekende buur, broer of zus, etc.," zegt Lisa A. Wilke, psycholoog bij het Center for Mental Health in Blaine, Nebraska. "Dit kan de geest van de Kerstman op een nieuwe manier levend houden waar het kind nu geeft in plaats van een speciaal cadeau te ontvangen."

Adviseer ze om vriendelijk te zijn tegenover andere gelovigen

Of het nu een jongere broer of zus is of andere kinderen op school of de kinderopvang, herinner je kind eraan om deze nieuwe realiteit voor zich te houden en vragen van andere kinderen altijd naar een volwassene te sturen.

Wat NIET te doen als kinderen vragen over de Kerstman

Liegen om tranen te voorkomen

Volgens Gross is rouw een normaal onderdeel van de ontwikkeling.

"Ik denk dat de Kerstman een van de eerste idealen is die instorten in een mensenleven," zegt Gross. "Een beetje rouw over het erkennen dat de wereld geen magische plek is, is natuurlijk."

In plaats van een nieuwe lie te vertellen, vertel je kind dat het oké is om verdrietig te zijn, en geef toe dat het leuk is om te denken dat de Kerstman echt is.

Opnieuw liegen om niet als een leugenaar over te komen

Het moment dat kinderen beseffen dat hun ouders over de Kerstman hebben gelogen, is een val-uit-genade moment, zegt Gross. En toch ontmoedigt ze het verdubbelen met nog een leugen, wat kinderen alleen maar meer wantrouwig maakt. In plaats daarvan, geef kinderen context over waarom je ze dit verhaal over de Kerstman vertelde.

"Zeg: 'Dit is een verhaal dat ouders hun kinderen vertellen,'" zegt ze.

Je kunt praten over de magie van de Kerstman in je eigen jeugd of het plezier dat het verhaal voor je gezin bood.

Kinderen te veel informatie geven

Een kind dat de Kerstman bevraagt, hoeft niet betekenen dat ze klaar zijn met andere magische wezens. Mary Jo Horton, een mama uit upstate New York, ontdekte dit op de harde manier toen haar 9-jarige dochter vroeg of de Kerstman echt was.

"Ze hield me er mee bezig of er nu een Kerstman was of niet. Dus ik vertelde het haar. En denkend dat het allemaal bij elkaar hoorde - Kerstman, Paashaas en Tandenfee - vertelde ik haar over ze allemaal. Ze was absolut verschrikt en keek me met echte ontstemming aan en zei: 'Je hoefde me niet zoveel te vertellen!'"

Horton zegt dat ze wou dat ze had gerealiseerd waar haar dochter was voordat ze alle andere details deelde, en ze was snel om haar dochter te vertellen het nieuws niet aan jongere broers of zussen te vertellen.

Dus, let op ouders: Als je kind de waarheid over de Kerstman vraagt, is het belangrijk om het gesprek aan te gaan. Maar ga er niet van uit dat ze al de mentale sprong naar de andere mythische jeugdfiguren hebben gemaakt.

Probeer hun mening te veranderen

Ongeacht hoeveel je de magie van de jeugd levend wilt houden, is er geen manier om de geenie terug in de fles te stoppen voor kinderen die niet meer geloven. Dus probeer het niet te forceren.

"Onthoud dat de Kerstman-ervaring over hen gaat, niet over jou," zegt Wilke. "Probeer niet hun gevoelens te veranderen, maar empathiseer met hun ervaring. Stel je voor wat dit voor hen kan zijn. Wat hun emotionele reactie ook is, het is oké."

Previous:

Next: