Moeders emotionele post over thuisblijvende ouderschap is pijnlijk te lezen, maar ook waar

Moeders emotionele post over thuisblijvende ouderschap is pijnlijk te lezen, maar ook waar

Het is niet elke dag dat je een moeder ziet huilen op Facebook over hoe zwaar het is om thuis te blijven met haar kinderen. Volgens de maatschappelijke normen mogen thuisblijvende ouders niet gestrest zijn. Ze moeten het huis netjes houden, veel leuke activiteiten plannen en hun baby's de hele dag liefdevol opvoeden. Dat is niet de realiteit voor een moeder uit Minnesota genaamd Bridgette Anne. De moeder van één kind deelde onlangs op Facebook de hardest, eenzaamste en lelijkste kanten van thuisblijvende ouderschap, en haar eerlijke post ontbrandde sterke gevoelens bij andere ouders.

„Iedereen denkt dat fulltime thuisblijvende moeder makkelijk is”, schrijft Bridgette Anne. „Dat we gelukkig zijn dat we niet hoeven te werken. Dat we lui zijn. Dat het geen ‚echt’ werk is, dus we niets te klagen hebben. Maar de waarheid is dat het v**king eenzaam en overweldigend is.”

De moeder noemt een lijst met kinderopvangproblemen die alle andere ouders al te goed herkennen: Je kunt geen kopje koffie drinken of zelfs niet alleen naar de toilet, je wordt verwacht de dag te vullen met constante entertainment en je ziet er als een vervelde rotzooi uit omdat je nooit een pauze kunt nemen.

Maar het hardste deel – het deel waar Bridgette Anne zegt dat niemand over praat – is het gevoel van isolatie dat sommige thuisblijvende ouders voelen. „Je vergeet wat het betekent of voelt om een individu te zijn, omdat je hele bestaan om dat kind draait”, schrijft ze. „Je kijkt naar werkende moeders en wordt jaloers omdat je wou dat je een excuus had voor een volwassengesprek zonder onderbroken te worden. Je sluit je in de badkamer en schreeuwt in een handdoek terwijl je huilt, omdat je een seconde nodig hebt om te ademen; terwijl een kind op de deur klopt om binnen te komen…”

De post bevat een foto van Bridgette Anne huilend, haar grijze T-shirt doorweekt met tranen. „Ik was een van diegenen die thuisblijvende moeders oordeelde”, schrijft ze. „Maar ik snap het nu… Mijn huis is niet schoon, ik ben niet schoon, de afwas is niet gedaan, ik heb vandaag al geschreeuwd, ik heb gehuild, en ik heb me zo ontzettend schuldig gevoeld dat mijn kind erbij was. Maar ik ben alleen… en ik ben eenzaam.”

De post is meer dan 64.000 keer gedeeld en heeft zo veel andere thuisblijvende moeders en vaders geraakt die precies weten hoe Bridgette Anne zich voelt. „Ik ben 100% het met je eens”, schrijft een moeder. „Ik hou van thuisblijven met mijn dochter en ik hou ervan om te zien hoe ze nieuwe dingen leert. Maar het is heel eenzaam en het is zwaar. Ik werk 24/7 en voel me alsof ik een mislukking ben als ik om hulp vraag. Dus duw ik door en hoop dat ik mijn verstand niet verlies.”

Maar niet alle reacties zijn positief. Velen kritiseren Bridgette Annes ouderschap en laten reacties achter waarin ze zegt dat ze moet „oppassen”.

„Ik begrijp niet wat het probleem is. Kinderen vragen niet om in deze wereld gebracht te worden”, schrijft een moeder. „… Ik heb 3 eigen kinderen en ben al jaren thuisblijvende moeder. Ik offerde een goed betaalde baan op om ervoor te zorgen dat mijn kinderen iemand 24/7 aanwezig hadden. Niet alle dagen zijn makkelijk, Maar om te zitten en te klagen dat je huis een rommel is, dat je gestrest of moe of overweldigd bent, dat was de keuze die je maakte toen je kinderen kreeg. Als alles zo overweldigend is, ga een baan zoeken en betaal voor kinderopvang, er zijn genoeg opties.”

De post heeft ook hitte discussies ontbrand over wie het erger heeft: werkende ouders of thuisblijvende ouders.

„Meid, ik zou doden om thuisblijvende ouder te zijn”, schrijft een ouder. „Werk is een hel van veel stressvoller. Jouw kids gaan je niet ontslaan als je je doel niet haalt. Je baas wel. Je mag je kinderen de hele dag zien, met ze spelen, ze zien groeien, etc. Dat is absoluut geweldig. Je moet ontzettend dankbaar zijn. De meeste mensen hebben die luxe niet.”

De moeder-schamende reacties benadrukken alleen het exacte gevoel van isolatie waar Bridgette Anne over praat in haar post. Thuisblijvende ouders worden vaak gezien als geprivilegieerd, terwijl in feite ongeveer 25% van de moeders gedwongen wordt de arbeidsmarkt te verlaten omdat ze zich kinderopvang niet kunnen permitteren. En omdat zoveel mensen thuisblijvende ouders zien als geprivilegieerd of „lui”, overzien ze ook het feit dat fulltime kinderopvang leveren – zelfs voor je eigen kinderen – zwaar werk is.

Thuisblijvende ouders doen alles wat kinderopvangprofessionals betaald krijgen om te doen: voeden, luieren, entertainen, leren, schoonmaken en verwacht te zijn „aan” 24 uur per dag. Volgens een Pew Research-uitzoek uit 2014 besteden thuisblijvende moeders 18 uur per week aan kinderopvangactiviteiten en ongeveer 23 uur per week aan huishoudwerk. Dat is veel werk voor één persoon, zeker als het lijkt alsof andere volwassenen niet begrijpen of waarderen wat je doet.

Het erkennen van het werk van thuisblijvende ouders hefft niet op dat werkende ouders ook worstelen. Volgens dezelfde Pew Research-data besteden werkende moeders nog steeds ongeveer 11 wekelijkse uren aan kinderopvang en 14 uur aan huishoudwerk. De VS is ook het enige land onder 41 naties dat geen betaald zwangerschaps- of vaderschapsverlof vorgeschreven heeft, en meer dan 40% van de gezinnen besteedt minstens 15% van hun inkomen aan kinderopvang.

De waarheid is dat elke ouder het zwaar heeft. Elke ouder weet wat het is om zich uitgeput en overwerkt te voelen. Elke ouder weet wat het is om zich zorgen te maken of ze genoeg voor hun kinderen doen. Bridgette Anne schijnt een licht op een rauwe waarheid waar zoveel ouders zich in kunnen herkennen, en haar post is een herinnering dat het ene ding dat elke moeder en vader meer kan gebruiken, steun is.

Previous:

Next: