4 manieren waarop een peutertje je relatie met je partner verandert

Het is een onmiskenbaar feit: een baby krijgen verandert je relatie. Als jullie het eerste jaar al moeizaam vonden, wees dan voorbereid: de peutertijd slaat nog harder toe! Zeker, naarmate ons kind is gegroeid van baby tot peutertje, blijft mijn relatie met mijn man onder druk staan.

Catherine Pearlman, een gelicenseerd klinisch maatschappelijk werker, gesyndiceerde columnist, opvoedingsexpert en auteur van "Negeren: Hoe selectief de andere kant opkijken gedragsproblemen kan verminderen en oudertevredenheid kan verhogen", zegt dat de peutertijd "waarschijnlijk een van de moeilijkste periodes in de opvoeding is. Het kind is mobiel, het praat, het is behoeftig, het slaapt misschien nog steeds niet goed. Het is echt veel." Toch erkent Pearlman dat deze periode "een echte aanpassing" voor stellen kan zijn.

Hieronder delen moeders de manieren waarop een peutertje hun relatie veranderde, en geeft Pearlman advies voor worstelende stellen.

1. Basiscommunicatie wordt lastiger

Je besteedde ooit uren aan praten met elkaar. Toen kwam de baby, en dienden zijn behoeften jullie gesprekken. Nu hij een peutertje is, heb je misschien zelfs geen tijd meer daarvoor.

"Op het moment dat de kinderen in bed liggen en we tijd hebben om over opvoeding te praten, hebben we simpelweg geen bandbreedte meer over", zegt Mandy Henderly, moeder van twee uit Hendersonville, North Carolina.

Jamie Bauer, moeder van één uit Sioux Falls, South Dakota, voegt toe dat het bijzonder moeilijk is om grote discussies te voeren.

"Als het maken van grote financiële beslissingen als je op je laatste lootjes loopt om 21.00 uur en er nog brooddozen klaargemaakt en was gevouwen moeten worden", zegt ze.

Voor Portia Zwicker, moeder van één uit Niskayuna, New York, kan de nieuwsgierigheid van haar dochter een belemmering zijn.

"Onze dochter vraagt altijd wat we aan het praten zijn", zegt ze. "Daarom bewaar ik sommige gesprekken voor nadat ze in bed is, of spelleer ik woorden uit, of zeg ik ze in het Spaans."

De expert-oplossing:

Hoewel praten met je partner van aangezicht tot aangezicht doorgaans het beste is, zegt Pearlman: "Sluit e-mail of appen niet uit" voor kortere gesprekken, zoals het bevestigen van de datum en tijd van een doktersafspraak, of het controleren of een rekening betaald is.

"Wees je alleen bewust van de toon", zegt ze.

Als er een groot besluit te nemen valt - zoals hoe je die rekening gaat betalen, of een gedragskwestie van het kind aanpakken - dan creëer je ruimte om dat in persoon te doen, stelt Pearlman voor.

"Regel een oppas of vraag een familielid langs te komen zodat jullie ononderbroken kunnen praten", zegt ze.

2. Romantische verbinding vermindert of verdwijnt

Als er weinig tijd is om te praten, is er nog minder tijd (en energie) voor romantiek en fysieke intimiteit.

Nikki Jackson, moeder van twee uit Columbus, Ohio, zegt dat haar en haar man grootste uitdaging is om tijd te vinden om "man en vrouw" te zijn, niet alleen "mama en papa".

"Ik wil ook wat romantiek - diners uiteten, ab en toe bloemen, en ja, seks", zegt ze.

Als gevolg van co-sleepen met hun peutertje, zegt Diane N., moeder van drie uit New York, dat ze en haar man geen seks meer in bed hebben.

"De enige seks die er plaatsvindt is in de douche of overhaast tijdens de middagslaf", zegt ze.

New York City moeder van drie Kathy Banks-Langaigne is het eens dat het een uitdaging kan zijn om tijd voor seks te maken. Zoals ze het formuleert: "Peuters zijn een vorm van anticonceptie!"

De expert-oplossing:

"Zoek naar niet-traditionele manieren en plekken om verbinding te maken", zegt Pearlman, en voegt toe dat stellen een poging moeten doen fysiek intiem te zijn, zelfs als er geen energie voor seks is.

"Handen vassen, kussen, masseren, op elkaars schoot zitten zijn kleine gebaren die de fysieke verbinding vergroten", zegt Pearlman. "Besteed tijd aan naast elkaar zitten op de bank. Soms kan het al helpen om samen een tv-programma te kijken om de verbinding te versterken."

3. Ruzies worden hevig en voelen moeilijker op te lossen

Voordat je kinderen had, wist je niet wat voor ouders jullie zouden zijn. Elke ouder benadert opvoeding anders, herinnert Pearlman ons. Ze komen in de ouderschap met hun eigen (soms sterke) meningen over alle grote "Jaar 2" opvoedingsbeslissingen en daarbuiten. Als gevolg hiervan kunnen jullie vaker ruzie maken - en voelen alsof je een publiek hebt wanneer je dat doet.

Boston moeder van één Kendra Rosalie Hicks geeft toe dat ze en haar partner vaker ruzie maken sinds de geboorte van hun zoon, en dat het alleen maar erger is geworden naarmate hij ouder werd.

"Opvoedingsbeslissingen nemen en verschillende opvoedstijlen veroorzaken ruzies", zegt Rosalie Hicks, en merkt op dat de verhoogde spanning misschien vooral geldig is omdat hun kind op het autismespectrum zit.

"Mijn bewustzijn van wat ik wel en niet zeg is veel hoger geworden sinds onze baby een peutertje werd", zegt Lieve de Lint, moeder van één uit Oakland, Californië, die haar 3-jarige zoon beschrijft als een "levende spiegel". "Hij kijkt, luistert en voelt alles wat we uitstralen."

Als gevolg hiervan hebben Lint en haar partner gewerkt aan het verbeteren van hoe ze tegen elkaar praten en zijn ze beter geworden in het oplossen van ruzies.

"We proberen onze meningsverschil op te lossen voor de kinderen, zodat ze het hele proces zien", zegt de Lint.

De expert-oplossing:

De kleine ruzies die elke dag ontstaan kunnen en moeten voor de kinderen plaatsvinden, zegt Pearlman.

"Wie moet de vaatwasser uitpakken? Iemand heeft de kattenbak niet opgeruimd. Of wie gaat met de kinderen wakker worden. Dit zijn kleine momenten", zegt ze, en het hebben van deze meningsverschillen voor de kinderen leert hen een belangrijke les: "Mensen ruzieën, ze vinden een oplossing, iedereen zit nog steeds samen te eten."

Houd hevige ruzies - discussies die een zenuw raken en een langer gesprek vereisen - voor wanneer de kinderen er niet zijn.

"Als het niet opgelost kan worden met een snelle compromis of excuses, bewaar het dan voor later", zegt Pearlman.

4. Ouders kunnen zich onzichtbaar of eenzaam voelen

Voor de ouderschap waren jij en je partner het middelpunt van elkaars aandacht. Dan komt de baby, en die aandacht werd verdeeld. Het kan embarrassant voelen om toe te geven, maar een nieuwe liefde in je leven uitnodigen kan ervoor zorgen dat jij en/of je partner jaloers of onzeker voelt.

"Er zijn momenten dat mijn man de kinderen niet kan uitschakelen en naar hen luistert voordat hij naar mij luistert, en dat maakt me gek", zegt moeder van drie, Alexandra Frost, uit Cincinnati, Ohio. "Soms wil ik weer de eerste zijn zoals vroeger! Het klinkt kleinzaam, maar het is waar. Ik had nooit gedacht dat ik, de moeder, zo zou voelen."

"Ik kan erg geïrriteerd raken hoe mijn man met mijn dochter praat terwijl hij me negeert en alles wat ik zeg uitblokkeert", zegt een andere moeder uit Londen, Engeland, die anoniem wil blijven. "Hij zegt dat het komt omdat hij haar zijn 'volledige aandacht' moet geven. Maar ik heb ook aandacht nodig."

De expert-oplossing:

"Bij sommige stellen staan ze allebei er achter, gieten liefde in hun kind en houden ze nog steeds van elkaar", zegt Pearlman. Andere keren, zegt ze, kan een of beide volwassenen in de relatie "een verlies voelen".

In dergelijke omstandigheden, zegt Pearlman, "is dat een gevoel dat adres moet worden gevonden - en niet geschamd hoeft te worden."

De lichte kant van al deze veranderingen

Het is normaal. Als je worstelt om een goede ouder te zijn terwijl je een goede partner blijft, dat is normaal, zegt Pearlman.

"Er is een overgangsperiode waarin jij en je partner op dezelfde lijn komen als ouders", zegt Pearlman.

Hoe lang deze overgang duurt, zegt ze, verschilt per paar.

"Sommige stellen bewegen door de overgang gemakkelijk en snel", zegt Pearlman. "Het kan zijn omdat ze op een vergelijkbare manier zijn opgegroeid. Het kan zijn omdat ze duidelijke rollen hebben. Voor andere stellen kan het een lange periode zijn, en hebben ze misschien hulp nodig om de piek te nemen."

Tot die tijd: "Geef jezelf wat begrip dat het een moeilijke tijd is", zegt ze.

De beloningen zijn groot

Zeker, het oude gezegde "grotere kinderen, grotere problemen" heeft zich voor mijn gezin als waar bewezen. In ons geval was de periode tussen 12 en 18 maanden waarschijnlijk ons moeilijkste. En toch, naarmate de uitdagingen zijn gegroeid, zijn de beloningen ook gegroeid. Van de eerste keer dat hij een wutanval vermied en zijn woorden gebruikte in plaats daarvan, tot de dag dat hij zijn angsten overwon en de glijbaan alleen afging, word ik constant herinnerd dat de bol baby die ik ter wereld heb gebracht, aan het worden is van een "kleine grote jongen" met een eigen persoonlijkheid. Een groot deel van de vreugde van ouderschap is het delen van deze ervaring met mijn partner.

New York City moeder van één Cynthia Kurzweil is het eens.

"We hielden van elkaar voordat, maar sinds onze zoon denk ik dat onze liefde dieper is geworden", zegt ze. "Er is een bepaald type liefde dat je overvalt als je je echtgenoot en peutertje ziet bonden en super schattig samen zijn."

Natuurlijk, "Als dingen verslechteren of te zwaar worden" - als je meer ruzie maakt dan je kunt verdragen, je nooit elkaars oogpunt deelt en scheiding overweegt - "ga dan naar een relatietherapeut", zegt Pearlman. "Een professional kan strategieën bieden om je erdoorheen te helpen."

Previous:

Next: