Hoe om te gaan met oncontroleerbaar huilen

Hoe om te gaan met oncontroleerbaar huilen

Het is een feit van het leven: je kind gaat huilen. Hoewel tranen bij het bedtijd gaan normaal zijn, kan oncontroleerbaar huilen snel gezinsactiviteiten of publieke uitstapjes overnemen. Als de Zusammenbrüche van je kleintje een dagelijkse voorkomnis worden, zijn er manieren waarop jij en de andere verzorgers van je kind kunnen helpen.

Oorzaken van oncontroleerbaar huilen

Hoewel er veel redenen zijn waarom je kleintje huilt, is het waarschijnlijk omdat zijn grenzen getest worden, legt Betsy Brown Braun uit, kinderontwikkelings- en gedragsspecialiste en auteur van "You're Not the Boss of Me." "Vooral huilen kinderen vanwege wat ik 'miserabele lokale omstandigheden' noem. In wezen zijn ze overmoe, overhongerd of overstimuleerd," zegt ze. Als je kind buiten zijn comfortzone wordt geduwd of gevraagd om iets te hanteren waar hij ontwikkelingsmatig nog niet klaar voor is, kan een Zusammenbruch dreigen.

Braun zegt: "Als ouders moeten jullie realiseren dat kinderen niet reageren op dingen zoals volwassenen. De prefrontale cortex – het deel van de brein dat je emotionele reacties regelt – is nog niet eens ontwikkeld. Dingen zijn voor kinderen heel zwart-wit, ze weten niet hoe ze hun reacties op situaties moeten meten."

Dr. Beth Onufrak, klinische kinderpsychologe en presentatrice van de radioshow Child Psych Central, is het eens dat kinderen die oncontroleerbaar huilen zich waarschijnlijk overweldigd voelen. "Hun emoties de hele dag managen, zelfs de positieve, kost hen een enorme hoeveelheid energie." Natuurlijk is huilen een natuurlijke reactie voor jonge kinderen en een manier voor zich uit te drukken, maar redeneren met een huilende peuter is bijna onmogelijk.

Greg Pembroke, een thuisblijvende vader en schepper van de populaire blog Reasons My Son Is Crying, kent deze strijd goed. "Soms willen ze drinken uit een geel bekertje, soms een blauw. En als ze niet krijgen wat ze verwachten, huilen ze." Als Zusammenbrüche over kleine dingen je dag gaan domineren, is verandering nodig.

Hoe je kunt helpen

Braun legt uit dat kinderen oncontroleerbaar huilen om hun frustratie uit te drukken. Dit kan over alles zijn, zoals "wanneer de teddybeer niet in de vrachtwagentje past, of ze nog een koekje willen. Ze hebben niet de vermogen om hun uitbarstingen te meten of te controleren," zegt ze. Probeer uit te zoeken wat ze in gang zet en kijk of je die triggers kunt vermijden. "Als je als ouder redelijk kunt zijn in de verwachtingen en situaties waarin je je kinderen plaatst, kun je veel Zusammenbrüche voorkomen. Het is niet redelijk om een jong kind mee te nemen en vier boodschappen in één middag te doen," legt Braun uit.

Als je merkt dat je veel tranen tegenkomt, word je eigen detective en zoek de aanleidingen. Dr. Onufrak moedigt ouders aan om hun eigen gedragsvolgsysteem te maken "om een record te houden van wat het kind at, die dag deed en wat je deed over het oncontroleerbare huilen. Er is niets als een beetje onderzoek – het kan mysteries ontrafelen en patronen onthullen die niet voor de hand lagen." Nadat je plekken of situaties identificeert die te veel druk op je kind zetten, weet je ze te vermijden als je weet dat hij moe of kwijl is.

Hoe ga je om met oncontroleerbaar huilen zodra het begonnen is? Onthoud geduldig te zijn. "Wanneer kinderen huilen, is dat een teken dat het kind in een ongebalanceerde staat verkeert. Neem het huilen als een teken om in te stemmen, in plaats van te denken dat het iets is om te berispen of te stoppen," zegt Dr. Onufrak. Hoewel het waarschijnlijk ongemakkelijk voor je is, adviseert Braun om de huilbuien hun gang te laten gaan voordat je het aanspreekt. "Je kunt echt niet met ze praten tijdens een huil-Zusammenbruch. Hun hersenen zijn letterlijk uitgezet. Laat ze hun emoties uiten, en wanneer ze bijna klaar zijn, kun je ze helpen erdoor heen met wat afleiding, of een grote knuffel."

Na afloop van het huilen, moet je over het gebeuren praten met je kleintje, volgens Braun. "Bespreek het een paar uur later," zegt ze. "Leer ze hoe ze retrospectief kunnen zijn, wat werkte en wat niet. Vraag ze over het huilen en laat ze reflecteren op hun gedrag." Hoe dit gesprek verloopt, hangt natuurlijk af van de leeftijd van je kind.

Iedereen op dezelfde lijn krijgen

Een van de belangrijkste ingrediënten bij het aanpakken van slecht gedrag is consistentie. Eenmaal een opvoedingsplan opgesteld, benader je de andere verzorgers van je kind om ze in te lichten over hoe jij wilt dat ze oncontroleerbaar huilen afhandelen. Dr. Onufrak moedigt ouders aan om vertellers wat er al voor hen werkt. "Leg uit aan de verzorger dat we ontdekt hebben dat dit voor ons kind werkt, en geef ze de tijd om deze dingen ook te proberen." De verzorgers van je kind zijn waarschijnlijk net zo moe van het gedrag als jij, en zullen blij zijn om het op te lossen. Benader het als een team, en je kunt je kind door deze fase helpen in geen tijd. Als je kind niet lijkt uit te groeien – als het eruitziet als meer dan een fase – check dan met de huisarts of er iets anders bij kan komen kijken.

Previous:

Next: