• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Sparen voor college: beste advies voor gezinnen

Sparen voor college: beste advies voor gezinnen

De harde realiteit van collegekosten

De kop in de ochtendkrant zegt het allemaal: "Collegekosten vreten steeds meer van het gezinsinkomen." Het lijkt alsof collegekosten niet alleen stijgend zijn als een financiële ijsberg die we onvermijdelijk zullen raken. Ze zijn ook verantwoordelijk voor een groot, gapend gat in het gezinsinkomen, meer dan eerder gerealiseerd. En, hoe minder gezinnen verdienen, hoe harder ze getroffenen worden.

Een studie van het National Center for Public Policy and Higher Education vond dat voor gezinnen aan of nabij de onderkant van de inkomensladder, collegekosten aan publieke universiteiten 25 procent van het inkomen bedroegen, op van 13 procent in 1980. De rijkste 20 procent van Amerikaanse gezinnen gaven dertig jaar lang nog steeds slechts 2 procent van inkomen uit aan collegekosten, zonder verandering in 20 jaar. In dezelfde periode stegen collegekosten aan staatsuniversiteiten met 107 procent, gecorrigeerd voor inflatie.

In plaats van de dreigende realiteit te negeren of te prepareren om te verdrinken in een zee van schuld, adviseren financiële planners ouders om slimme spaarders te worden en de groeiende opties om de opleiding van een kind te financieren te benutten. We hebben een all-star team van experts samengesteld om perspectieven en strategieën te bieden:

• Joseph Hurley, oprichter van SaveForCollege.com en auteur van De Beste Manier om voor College te Sparen (Bonacom Publications.)
• Judy Miller, eigenaar, College Solutions (4collegesolutions.com), een financiële dienst in Alameda, Calif., gewijd aan collegeplanning.
• Joe Case, directeur financiële bijstand, Amherst College (gewonden "beste waarde" liberale kunst college door U.S. News &World Report magazijn.)

V. Hoeveel is het collegekostenlandschap in 20 jaar veranderd?

Miller: Het is 180 graden anders. Toen ik keek naar colleges voor mijn zonen een generatie geleden, vertelde een financiële planner mijn man en mij dat we $100.000 per kind moesten sparen. Ik dacht dat de man zijn verstand had verloren. Vandaag, als ik mijn zoon naar een publieke universiteit in een andere staat of een goed privécollege zou sturen, zou de kosten meer dan het dubbele zijn. De kans is groot dat je niet 100 procent van de kosten uit eigen zak betaalt, maar laten we focussen op wat je realistisch vandaag kunt weglegen en wat de beste manier is om dat geld te sparen.

Hurley: De verandering is enorm. Twintig jaar geleden waren er heel weinig investeringsinstrumenten specifiek ontworpen voor college. In de laatste twee jaar hebben federale en staatsoverheden ongekende hulp voor gezinnen uitgekomen.

Case: Ik ben hier (op Amherst College) 20 jaar. Kosten zijn aanzienlijk gestegen, maar hulpbedragen ook. De totale kosten voor collegegeld en overige kosten is ruwweg $39.000 volgend jaar op Amherst. Dus voor een gezin met een inkomen van $120.000, kwalificeren ze zich voor hulp? Ja. Maar wat van hen verwacht wordt, als ze niet veel bezittingen hebben, is nog steeds ruwweg 20 procent van hun inkomen. Die gezinnen kunnen hun uitgavenpatronen doorgaans niet herschikken om die kosten te halen. Ze kunnen lenen tegen toekomstig inkomen of uit spaargeld halen. Ik denk dat de meeste gezinnen het laatste prefereren.

Sparen voor pensioen of college?

V. Waar of Onwaar: Ondanks dat collegekosten enorm zullen zijn, moet je nog steeds eerst voor pensioen sparen.

Miller: Absoluut waar in 3-meter letters. Je kunt lenen voor college. Je kunt niet lenen voor pensioen. College duurt vier jaar; pensioen duurt veel langer.

Hurley: Een andere reden is dit: College is typisch een investering die hoger inkomen in de toekomst oplevert, door verhoogde inkomsten van kinderen. Een pensioenfonds kan ook als noodfonds voor college dienen. Als je een IRA hebt, kun je geld voor college opnemen zonder de voorverwijdepenalty te incurreren. Dat geldt sinds 1997.

Case: Vaak zien we gezinnen die pensioengeld aantasten. We vertellen hen dat onverstandig is. We denken dat je het in die fonds moet houden en een ouderlening aangaan, want als je opneemt heb je de samengestelde groei van die middelen effectief gestopt.

V. Als je een jong stel bent dat net begint, heeft het meer zin om geld in een 401K te steken, of spaargeld te splitsen tussen een 401K pensioenplan en een 529 (staatlich college spaarplan)?

Hurley: Voor de meeste mensen is het antwoord: stop het in een 401k, vooral als een werkgever een match doet.

Miller: Stop het in de 401k, en kijk ook naar een Roth IRA. Dan, als je extra discretionair inkomen hebt, identificeer manieren om dat voor college te sparen.

V. Wat van de theorie, "Hoef minder bezittingen ik heb, hoe meer financiële hulp mijn kind ontvangt."

Hurley: Dat is hoe het systeem nu ingesteld is. In essentie beloont het gezinnen die nu uitgeven, later sparen. Maar als je de dollars hebt, heb je meer keuze bij een school. Je hoeft niet de hulpdollars te volgen. Een ander overweging is dat financiële hulp constant verandert. De regels nu hoeven niet de regels over 15 jaar te zijn wanneer je kind naar college gaat.

Miller: De financiële hulp formules zijn meer inkomens-intens dan bezittingen-intens. Als de focus ligt op behoefte-gebaseerde hulp, moet je manieren vinden om je inkomen te verlagen. Hoe meer je inkomen naar bezittingen verplaatst, hoe beter, in de jaren voor je aanvraag.

Case: Inkomen is de grote factor. Ongeacht wat je op de bank hebt, zal de verwachte bijdrage hetzelfde zijn voor twee gezinnen die evenveel verdienen, zelfs als één gezin elke zomer naar Europa ging terwijl het andere voor college spaarde in plaats van vakantie. De behoefteanalyse is een momentopname. Het kijkt niet terug en probeert geen oordeel te vellen over hoe een gezin wel of niet bezittingen opbouwde. Als een gezin geen bezittingen heeft, kan het er niet op trekken. Hun enigste keuze is een ouderlening.

V. Laten we kijken naar staatse college spaarplannen, de 529's. Eerst, als ik wil dat mijn zoon naar de Universiteit van Californië gaat, moet ik mijn geld dan in het Californië plan stoppen als Nebraska's een betere rendement heeft?

Hurley: Nee, helemaal niet. Je kunt je geld in elk staatplan stoppen en het in essentie gebruiken voor elk geaccrediteerd college of universiteit. In feite, er mag of mag geen incentief zijn om geld in je eigen staatplan te stoppen. Veel staten bieden incentieven, zoals vooraf belastingaftrek voor bijdragen, of gunstige behandeling van rekeningen bij het bepalen van in aanmerking komen voor staatsfinanciële hulp programma's. New York doet dit; het telt het geld geïnvesteerd in het staatse 529 plan niet als bezit. Sommige staten, waaronder Minnesota, Louisiana en Michigan, bieden zelfs matchende bijdragen voor gezinnen onder bepaalde inkomensniveaus.

V. Wat is het verschil tussen een 529 plan en een Coverdell Education Savings Account?

Hurley: De Coverdell kan belastingvrij opgenomen worden niet alleen voor college, maar ook voor K-12 onderwijskosten – van bijles en collegegeld tot boeken en thuiskomputers. Je bent beperkt tot $2.000 per jaar per kind, terwijl er geen jaarlijks limieten zijn met de 529. Elk 529 plan stelt zijn eigen algehele rekeninglimiet vast; de hoogste nu is $305.000 in South Dakota. De Coverdell heeft leeftijdslimieten op de begunstigde – hij of zij moet onder 18 zijn – en de rekening moet gebruikt zijn voordat de begunstigde 30 is. Met een 529 kun je geld aside zetten om zelf naar grad school te gaan. Met de 529, beheert de staat investeringsopties. Met de Coverdell, doe jij dat.

Miller: Een Coverdell is een kinderbezit. Wanneer ik met gezinnen heb gewerkt die wilden dat hun kinderen naar privéschool gingen, adviseerde ik hen om de Coverdell te gebruiken voor belastingvoordeel geld voor basisschool en middelbare school jaren, en een 529 plan voor college.

Pre-paid plannen en leeftijdsadvies

V. Wat van pre-paid collegegeld plannen, nu beschikbaar in 18 staten?

Miller: Over het algemeen zijn ze heel goed voor burgers van die staat, als het kind waarschijnlijk in de staat blijft voor school. Het pre-paid plan kan een heel goede plek zijn om je geld te hebben als er dubbele cijfer inflatie stijgingen zijn in je staatscolleges, wat we zien bij publieke instellingen landelijk. Maar er zijn grote beperkingen en limitaties van staat tot staat.

Hurley: Deze plannen zijn een type 529, maar meer zoals een verzekeringspolis die belooft je een bepaalde bundel in de toekomst te betalen voor je vooraf investering. Meest zijn ontworpen voor studenten die een publieke instelling in die staat zullen bezoeken, hoewel alle voorzieningen hebben voor gebruik bij buitenaats scholen. Pre-paid plannen kunnen financiële hulp aanzienlijk schaden, want ze verminderen in aanmerking komend op dollar-voor-dollar basis.

V. Wat als ik niets kan sparen voor college, omdat ik mijn onderwijsdollars nu uitgeef aan privéschoolgeld of bijles?

Miller: Dat is een lastige situatie. Meeste gezinnen kunnen zich privéschool, elite colleges, en een comfortabele pensioen niet veroorloven. Dit is waar je je neer moet zetten en realistische verwachtingen stellen.

Case: Drie jaar geleden was ik interim decaan van toelating hier, en zeker zag ik verschillen op aanvragen die toegeschreven konden worden aan inkomen. Of het nu privéschool of bijles is, muzieklessen of zomerprogramma's – al deze zijn verrijkingen die een kind aantrekkelijker maken voor een instelling. Maar aanvragen bij hoogselectieve colleges worden ook in context gelezen. Deze specifieke student ging naar publieke school. Waren er honors of AP cursussen aangeboden? Nam de student die van de hand?

V. Wat is het beste "sparen voor college" advies als je een baby hebt?

Hurley: Als je een gekwalificeerd pensioenplan hebt, dat is je eerste keuze.

Miller: Blijf uit kredietkaartschulden. Als je erin zit, kom eruit en ga nooit meer terug. Volgende stap is jezelf eerst betalen. Beslis wat je gaat sparen en waar je het gaat sparen, en bouw je budget rond wat overblijft na je spaargeld.

V. Als je een 10-jarige hebt?

Hurley: Kijk naar hoe je belegt. Op deze leeftijd ben je misschien meer risicogeeft omdat dalingen in de markt waarschijnlijk uitgeglichen worden met bulmarkten. Veel 529 plannen hebben strategieën die de activatoewijzing automatisch veranderen naarmate de kind ouder wordt.

V. Als je een 15-jarige hebt?

Miller: Als je een tiener hebt en nog niets gespaard, is het tijd om het leven te herzien en te beginnen alsof je nu collegegeld betaalt. Doe alsof je kind volgend jaar naar college gaat. Met je inkomen vandaag, kijk wat gezinnen verwacht worden bij te dragen bij een college van je keuze. Dat is je spaardoel.

V. Wat is slecht advies over collegesparen?

Case: De meest frequente discussie heeft te maken met bezittingen in naam van het kind. De federale beoordelingsformule voor studentenbezittingen is 35 procent, en sommige instellingen gebruiken 25 procent, dus het is vijf tot zeven keer de tarief als het in de naam van de ouders was.

Miller: Wees voorzichtig met in een 529 plan springen als iemand je vertelt, "Koop deze staatplan, maar ik vertel je niet over de anderen." Ik heb gehoord dat 20 procent van jongeren niet verder komt dan het eerste jaar. Als je voor vier jaar spaart in een beperkt plan zonder andere kinderen om als begunstigde te noemen, dan moet je inkomstenbelasting betalen in plaats van kapitaalbelasting, plus een boete.

V. Moet ik aannemen als ouder dat wanneer mijn kind geaccepteerd wordt voor college, ik met de financiële hulp functionaris kan onderhandelen om meer hulp te krijgen, of een ander school's aanbod te matchen?

Miller: Reken er niet op. Scholen zijn steeds minder in staat om aanbiedingen te onderhandelen en je weet niet wat de situatie zal zijn in het jaar dat je kind aansoekt.

Case: Hangt af van de instelling. Diegenen die behoefte-gebaseerde hulp geven, de Ivy League scholen, gaan een formule gebruiken gebaseerd op gezinsmiddelen om hulp gelijk aan volle behoefte te geven. Anderen hebben verdienste-gebaseerde hulp programma's. Een brief van een andere instelling die ook hulp toekent op basis van behoefte, maar die de hulp op een andere manier meet, zou ons doen zeggen: "Hmm, laten we er nog eens naar kijken en misschien een interview met het gezin." Het gebeurt. Maar de meerderheid van instellingen in het land kan geen volle behoefte halen omdat hun middelen beperkt zijn.