De overgang van ouder naar thuischoolleerkracht maken
Ben je gekwalificeerd?
De overgang van ouder naar thuischoolleerkracht maken
Ouders zeggen vaak tegen me: "Ik zou graag mijn kids thuis willen leren, maar ik denk niet dat ik gekwalificeerd ben." Andere ouders zijn geïntrigeerd door thuisonderwijs, maar kunnen zich niet voorstellen als zowel ouder en leraar. Is het mogelijk voor gemiddelde ouders de enorme taak aan te nemen hun kinderen te educeren? Zijn jaren gespecialiseerde training vereist om een goede leraar te worden? Het antwoord op beide vragen is "ja." Hoe is dat mogelijk? Omdat leren thuis heel anders is dan leren in een klas.
Mijn oudste dochter was vier, ik worstelde met of ik thuisonderwijs of gewone school zou kiezen. Ik twijfelde aan mijn vermogen om haar te leren. Toen ik Mel, een vader die zijn vijf kinderen thuischoolde, om advies vroeg, zei hij: "Je hebt de slaapeloze nachten van baby- en peutertijd doorstaan, je dochter leren praten, zichzelf voeden, aankleden, en zich fatsoenlijk gedragen. Je hebt eindelijk te maken met een redelijk klein mens, de echte pret van ouderschap is aanvang, en plotseling denk je dat je niet meer gekwalificeerd bent?" Nou, ze ging nooit naar de kleuterschool, en nu, bijna tien jaar later, ben ik heel blij dat ik Mels adviesvolgde.
De veronderstelling dat getrainde professionals de enigen zijn die gekwalificeerd zijn om onze kinderen te leren, is historisch gezien een redelijk nieuw concept. Rond 1850 werd verplichte onderwijs geïntroduceerd in Massachusetts, en tegen de eeuwwisseling gaven ouders (vaak tegen hun zin) de verantwoordelijkheid voor de educatie van hun kids aan de staat. Een studie later toonde aan dat het geletterdheidsniveau in Massachusetts 98 procent was vóór verplichte onderwijs; na verplichte onderwijs steeg het geletterdheidsniveau nooit boven 91 procent.
Om in de huidige klassen te leren, hebben educatieprofessionals zeker jaren gespecialiseerde training nodig. Grote groepen kids met verschillende interesses en vaardigheden doorbrengen zes of zeven uur per dag samen met het uitwendig leren van vaak abstracte informatieblokken. John Taylor Gatto, NYC Teacher of the Year, deelde zijn leservaringen in Ons Verdommen: "Ik begon te realiseren dat de bellen en de opsluiting, de gekke sequences, de leeftijdssegregatie, het gebrek aan privacy, de constante surveillance, en al de rest van het nationale curriculum van school precies zo ontworpen waren alsof iemand uitging om kinderen te verhinderen te leren."
Aan de andere kant, kinderen die thuis leren, hebben de vrijheid om te kiezen wanneer, waar en hoe ze leren. De enige referenties die ouders nodig hebben voor dit type leren zijn een sterke wens om hun kinderen te helpen academische excellentie te bereiken en een overtuiging dat hun kids kunnen en zullen slagen. Dit klinkt als een simpel proces, maar hoe wordt een ouder een goede leraar?
Gatto verklaart: "Ik moest het idee loslaten dat ik een expert was wiens taak het was om de kleine kopjes met mijn expertise te vullen, en ik begon te verkennen hoe ik die obstakels kon wegnemen die de inherent genialiteit van kinderen verhinderden zich te verzamelen." De beste manier om dat doel te bereiken? "Blijf uit de weg van de kids en geef ze ruimte, tijd en respect."
Thuisonderwijs, in dit licht gezien, gaat niet om een ouder die leraar wordt in de traditionele zin, maar een ouder die gids en partner wordt in de leerervaring. Succesvol thuisleren omvat het observeren van je kind, zijn leid volgen, en zijn keuzes respecteren. Dit kan binnen het kader van kernvakken als lezen, rekenen en geschiedenis – het wordt alleen creatief gedaan.
Bijvoorbeeld, ik herinner me dat ik over de Amerikaanse Burgeroorlog leerde toen ik op school was. We openden onze geschiedenisboeken, deden een paar activiteiten en besteedden veel uren aan het uitwendig leren van grote informatieblokken. Het was ongelofelijk saai, en na de toets op vrijdag herinnerde ik heel weinig over de Burgeroorlog.
Toen mijn dochter Jessica zeven was, lzen we een reeks boeken over een klein slavemeisje genaamd Addy die leefde tijdens de Burgeroorlog. Verteld vanuit het perspectief van een negenjarige meisje, fascineerde Addy's verhaal Jessica. Ze was vol vragen en wilde meer leren: "Waarom waren er slaven? Wat was de Underground Railroad? Wie was Abraham Lincoln?"
We vonden de antwoorden op deze en andere vragen in de kleurrijke boeken en educatieve videobanden in onze bibliotheek. We kookten met recepten uit die tijdperk, en maakten eenvoudige kledingstukken die (bijna) historisch waren. We gingen ook naar een Burgeroorlog herenactment – compleet met soldaten die kampte en eten kookten op open vuur. Maar het allerbelangrijkste: we hadden plezier. Ik hoefde haar nooit "te leren" iets, en ik leer zeker veel. Zes jaar later herinnert Jessica zich nog steeds bijna alles wat we deden – nu dat is echt leren!
De basis dekken
Maar wat met rekenen, lezen en schrijven? Hoe kun je deze vakken effectief leren zonder strijd? Veel kids hebben moeite omdat ze te jong beginnen met studeren, en de presentatie is vaak saai. Op school worden deze onderwerpen ontleden in betekenisloze kleine elementen die pijnlijk zijn voor veel kids. Maar in het grote plaatje van echte toepassingen, zijn rekenen, lezen en schrijven een deel van het dagelijks leven. Als actieve deelnemer in dit proces, lijken kids deze vaardigheden moeiteloos op te pikken. Hier zijn een paar ideeën die je thuis kunt proberen:
Rekenen
Word je bewust van hoe je elke dag rekenen gebruikt. Cijfers op een blad zijn vaak betekenisloos voor kids, maar meten en plannen van een speciaal project is leuk. Probeer een boomhuis, picknicktafel, of simpele plank te bouwen. Betrek je kids bij je routinematige activiteiten: "Hoe schatten we hoeveel verf we voor de keuken nodig hebben? Wat is het totale bedrag van onze boodschappenrekening per maand? Hoeveel daarvan is junkfood? Hoeveel zouden we in een jaar besparen als we geen junkfood kopen?" Zelfs snoep kan een uitdaging zijn: "Wat is het gemiddelde aantal rode snoepjes in tien zakjes M&M's?"
Schrijven
Meeste schrijfopdrachten zijn slechts drukkwerk, en kids weten dat. Voor een positieve schrijfervaring moeten kinderen geloven dat hun werk betekenisvol is. Mijn meisjes genieten van een dagboek bijhouden van hun dagelijkse activiteiten. Koop een echt coole boekje en vraag je kids om een paar zinnen te schrijven over wat ze die dag deden. Mijn 13-jarige kijkt graag terug op haar vijf jaar dagboekschrijven. Pen-vrienden zijn een andere geweldige manier om schrijven te stimuleren. Ik hoef mijn meisjes zelden aan te moedigen om terug te schrijven, en ze zijn verheugd om brieven, foto's en zelfs kleine cadeautjes van hun nieuwe vrienden te ontvangen.
Overweeg een schrijfclub te starten. Nodig een paar kids uit om een keer per week samen te schrijven. Laat een kind het verhaal beginnen, en vraag het volgende kind om de richting van het verhaal te veranderen of toe te voegen. Een moeder vulde een kleine tas met ongewone voorwerpen... een oude bril, een geteerde teddy beer, en een fluitje. De kids schreven een verhaal dat alle voorwerpen omvatte. De resultaten waren verbazingwekkend!
Lezen
Ik zeg dit herhaaldelijk omdat er echt geen betere manier is om de leesvaardigheden van je kinderen te bevorderen: Lees elke dag hardop voor je kids. Maak een bezoek aan de bibliotheek een wekelijkse gebeurtenis. Haal boeken op band en speel ze in de auto. Kies mooie prentenboeken voor jongere kids over onderwerpen die ze interesseren. Vraag je bibliothecaris om kwalitatieve leesmateriaal aan te bevelen voor je oudere kids. Overweeg een paar abonnementen op interessante tijdschriften – de jongen die balken bij een boek kan misschien net een voetbal- of sporttijdschrift opslokken.
Ouder als leraar
Mijn transformatie van ouder naar leraar naar leerpartner is een lange en uitdagende geweest. Na veel jaren thuisleren geloof ik dat de rol van de thuischoolouder/leraar is om te ondersteunen, aan te moedigen, en elk kind in staat te stellen zijn of haar individuele leerdoelen na te streven.
Als je nog niet overtuigd bent dat je gekwalificeerd bent om je kids te leren, lees wat Gatto – na 26 prijswinnende jaren lesgeven – te zeggen heeft over leerkwalificaties: "Dat gecertificeerde onderwijsexperts als ik nodig geacht worden om leren te laten gebeuren is een fraude en een schijnbedrog. Vertrouw op gezinnen, buurten en individuen om zin te geven aan de belangrijke vraag, 'Waar is onderwijs voor?' Het is illegitiem om een expert die vraag voor je te laten beantwoorden." Dat klinkt heel erg als thuisonderwijs.
-
Als u een professionele verzorger, nanny of oppas bent die recentelijk werk heeft verloren als gevolg van door staten uitgevaardigde blijf-thuis bevelen en diverse economische krachten tijdens de coronaviruspandemie, bent u niet alleen. Deze tijd is -
Als je oppas of nanny bent, vraag je je je ooit af wat je doet wanneer de kinderen een middagje slapen? Mijn kinderen zitten twee jaar uit elkaar, en toen de oudste een peuter was en de kleinste een baby, werkte ik hard om ze tegelijk te laten slape -
De meest geweldige ervaring ooit! roept E.G. uit over de acht weken durende overnachtingkamp-ervaring van haar dochter in het Tikvah-programma van Camp Ramah in New England. Haar dochter heeft cerebrale parese en spraakachterstanden, gebruikt een rol
