• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Mijn thuisonderwijsfouten

Mijn thuisonderwijsfouten

Isabel Shaw

Ouders die nieuw zijn met thuisonderwijs delen bepaalde kenmerken. Ze willen een geweldig onderwijs bieden aan hun kinderen, en ze zijn bereid de extra mile te gaan voor hen. Toch zijn ze ook heel onzeker – als niet eigenlijk geterrord – over de thuisonderwijsweg die voor hen ligt. Ik weet uit persoonlijke ervaring dat deze onzekerheid goedwillige ouders kan laten fouten maken. Door een paar van de fouten die ik zelf gemaakt heb te delen, hoop ik anderen te helpen ze te vermijden.

Inkopen in het "Wat is met socialisatie?" verhaal

Als thuisonderwijzers zijn we allemaal gevraagd: "Maar wat is met socialisatie?" Ondanks wat we elke dag lezen over de problemen die scholen ondervinden met pesten, groepsdruk, drugs, alcohol, populariteitsstrijden en promiscuu gedrag, bestaat er nog steeds het misverstand dat "socialisatie" alleen op school plaatsvindt. Natuurlijk is dit onwaar. In feite kiezen veel gezinnen voor thuisleren omdat ze het type socialisatie dat vandaag op scholen plaatsvindt willen vervangen door de socialisatie die in de breedere wereld plaatsvindt.

Ik geloofde ooit het socialisatiemythos. In de vroege jaren smedde ik een plan om zeker te weten dat mijn kinderen gesocialiseerd zouden worden: we lidmaatschap aan drie thuisonderwijsgroepen, gingen op elke excursie en activiteit die de groepen planden, en regelden speelafspraken bijna elke dag van de week. Ik realiseerde me hoe dom ik was geweest toen mijn dochter uiteindelijk vroeg: "Kunnen we niet gewoon een keer thuis blijven?" Socialisatie gebeurt van nature als je kinderen elke dag interacteren met een scala aan mensen: een lokale handelaar, een boswachter, een bibliothecaris, grootouders, broers en zusters, mensen in de gemeenschap, kerkleden, familie en vrienden.

In mijn ervaring zijn thuisonderwijzers waarschijnlijk goed gesocialiseerd omdat ze elke dag in de echte wereld uit en thuis zijn, en interacteren met mensen van alle leeftijden. Dus ja, zorg dat je kind interageert met zijn leeftijdgenoten, maar verspileer je tijd en energie niet door opgescheept te raken in het socialisatiemythos.

Je kind vergelijken met andere kinderen

Jaren geleden stuurde niets me sneller in een draaispit dan horen wat andere kinderen op school leerden. Elke week bij de Girl Scouts bespraken de ouders projecten, huiswerk of toetsen. Wetenschap, geschiedenis, maatschappijleer... hoe konden ze zoveel leren? Het leek alsof ze ver voor ons liepen.

Een dag haalden we boeken over Native Americans uit de bibliotheek. De vriendin van mijn dochter van de Girl Scouts was bij ons.

"We hebben vorige herfst alles over Native Americans geleerd op school," kondigde ze aan.

"Geweldig!" reageerde ik. "Misschien kun je ons helpen en vertellen wat je het leukst vond."

"Oh, ik meen niks meer," zuchtte ze. "Ik heb gewoon een boel dingen uit het hoofd geleerd voor de toets, en toen had ik het allemaal weer vergeten."

Het werd mij duidelijk dat tijdelijk uit het hoofd leren van veel verschillende vakken geen echt leren vertegenwoordigt. Daarom vergeten kinderen naar verluidt 80 procent van wat ze op school geleerd hebben tijdens de zomervakantie. Laat je niet voor de gek houden en probeer niet te concurreren met dat model. Thuisonderwijzers hebben de luxe om in hun eigen tempo te leren en wat hen interesseert zo lang te volgen als ze willen. De thuisonderwijzers die ik ken behouden het meeste van wat ze leren, omdat ze geïnteresseerd zijn in het vak dat ze bestuderen.

Je kind vergelijken met een ander kind kan onnodig twijfel opwekken. Leer de prestaties van je kind te erkennen voor wat ze zijn: uniek voor hem of haar. Weet dat je kind kan en zal leren wanneer hij of zij klaar is, en dat die ervaring rijk en belonend zal zijn.

Te veel geld uitgeven aan curriculumpakketten

Traditionele leraren moeten een efficiënte methode gebruiken die vooraf vastgeblokte informatieblokken per dag aan groepen van 20 of 30 leerlingen overbrengt. Een curriculum is in die setting vitaal. Maar thuis is het eigenlijk niet nodig.

Als je nieuw bent met thuisonderwijs, is het makkelijk in de val te lopen van het kopen van een compleet curriculumpakket voor je kind (zie Een thuisonderwijscurriculum kiezen). Wat er dan gebeurt is dat je je gedwongen voelt de voorgestelde activiteiten voor alle vakken elke dag te voltooien, en je je overmatig zorgen maakt wanneer jij en je kind achterlopen. Als reactie op je stress, kan je kind stoppen met meewerken, en het probleem escaleert.

Een curriculumpakket gebruiken is niet de enige manier om je kind te leren, maar veel ouders realiseren zich dat pas na honderden en soms duizenden dollars uitgegeven te hebben. Het is geen wonder dat je vaak gebruikte curricula te koop ziet op thuisonderwijsconferenties of op thuisonderwijse-maillijsten. De advertentie vermeldt het curriculum meestal als "als nieuw" of "nooit gebruikt." Word niet een van deze ouders. Spaar je geld en besteed het aan een leuke gezinsvakantie.

Niet herkennen hoe je kind het beste leert

Wees open voor alle leerstijlen wanneer je thuisonderwijs geeft. Mijn actieve kind leerde de meeste lessen op het speelplein: tellen, wetenschap, en soms zelfs spelling (ze hield van schrijven in het zand). We leerden over volume met lege bakjes in de badkuip, over hoogte en afstand toen ze in bomen klom, en over maten toen ze een boomhut bouwde. Nooit een om stil te zitten, hield ze ervan toen ik haar voorlas terwijl ze danste en hinkte door de kamer.

Mijn oudere dochter prefereert alleen gelaten te worden. We halen veel boeken uit de bibliotheek, en ze kan dagenlang de informatie opdoen. Ze raakt geïnteresseerd in een onderwerp en focust er maandenlang op, vaak een nieuwe vaardigheid leerend in het proces. Eenmaal een onderwerp onder de knie gekregen, ontdekt ze snel een nieuwe passie en gaat verder.

Beide mijn meisjes leren, maar op heel verschillende manieren. Er is geen goed of fout om thuisonderwijs te geven, maar er zijn methoden die misschien niet goed zijn voor je kind. (Zie Leren is niet one-size-fits-all.) Het kan enige tijd en trial-and-error kosten om te bepalen wat voor soort thuisonderwijsprogramma het beste aan de behoeften van je kind voldoet, maar de moeite is het waard. Je zult ontdekken dat je kind enthousiast is over leren, en je thuisonderwijsrol wordt veel makkelijker.

Proberen te veel te doen

Proberen te veel te doen is de ene fout die ik mezelf nog steeds maak. Ik steek zoveel tijd en energie in de educatieve en sociale aspecten van thuisonderwijs dat ik uiteindelijk mezelf of anderen die ik waardeer, verwaarloos.

Micki Colfax, auteur van Homeschooling for Excellence, waarschuwt thuisonderwijzers voor dit probleem: "Als je je gestrest voelt, doe je te veel. Trek terug, verander je plan; probeer iets anders, zelfs als 'anders' betekent niets doen."

Voor velen van ons is dat advies het ticket dat we nodig hebben om te vertragen, te ontspannen, en de thuisonderwijservaring te zien als een opwindend avontuur, in plaats van een moeilijke taak of klus.

Fouten zijn vaak onze beste leraren. Ouders zijn en thuisonderwijs hebben me de kans gegeven om er vrijwat te maken! Toch is het mijn hoop dat je nu gewapend bent om de fouten die ik hier heb uiteengezet te vermijden.