De Bijbel in de openbare scholen

De Bijbel in de openbare scholen

Het grootste verhaal dat nooit verteld werd... op school
Het is de bestverkopende aller tijden, een literair meesterwerk van epische proporties. Van scheppingsgeloof tot Christus, de invloed is onmiskenbaar. Behoudens, misschien, in de meeste openbare scholen.

Hoort de Bijbel, te vinden in 9 van de 10 Amerikaanse huishoudens, in de klas? Kunnen bijbelse verwijzingen op een educatieve, niet devotionele manier gemaakt worden?

Een verrassend diverse coalitie van godsdienstige en educatieve groepen gelooft nu dat het antwoord op die vragen "Ja" is.

Wat geprezen wordt als een "constitutioneel model" voor het gebruik van de Bijbel in schoolcurricula, heeft de zegen van organisaties die vaak aan elkaar geraten over kwesties die de scheiding van kerk en staat testen. Achttien groepen, waaronder vertegenwoordigers van grote godsdienstige denominaties en de twee grootste lerarenvakbonden, hebben een duim omhoog gegeven voor The Bible and Public Schools: A First Amendment Guide. Het document, samengesteld door de National Bible Association en het Freedom Forum's First Amendment Center, is ter publieke inzage beschikbaar.

"De Amerikaanse Hooggerechtshof heeft gezegd dat de Bijbel bestudeerd kan worden en objectief geleerd kan worden," zegt Chuck Stetson, vice-voorzitter van de National Bible Association. "Dit is het eerste consensusdocument (over het leren over de Bijbel) in 160 jaar."

"We hebben de Bijbel verkeerd geleerd zien en het heeft gemeenschappen verdeeld, leerlingen gekwetst en belastingbetalers duizenden dollars gekost," zegt Judith E. Schaeffer, adjunct juridisch directeur van People for the American Way. "Deze gids zal ver helpen scholen de Bijbel wettelijk te leren – in vakken als literatuur, geschiedenis en vergelijkende godsdienst – en zich te onthouden van het leren van geloofskwesties als historisch feit of het promoten van één godsdienst boven een andere."}]

Leren zonder te prediken?

Sinds de uitspraak van de Hooggerechtshof in 1963 die gebed in openbare scholen ongrondwettig verklaarde, hebben veel leraren het gebruik of zelfs de vermelding van de Bijbel in het klasonderwijs vermeden. Bijna vier decennia later is er een opkomend geloof dat de Bijbel in seculiere studies kan worden gebruikt zonder de Amerikaanse Grondwet te schenden.

"Laten we het benaderen als elke andere tekst," argueert Stetson. "Of het nu heilig of niet-heilig is, wie zorg ervoor? De sleutel is het respecteren van elk enkel standpunt."

Toch de vraag: is dat mogelijk? Kunnen individuele docenten, wier eigen levenservaringen en overtuigingen hun benadering van het onderwijs vormgeven, het Boek Genesis met objectiviteit of neutraliteit benaderen? Organisaties die de nieuwe Bijbelgids steunen, zeggen dat nascholing voor leraren een must is, "in de lijn van wat gedaan werd toen feministische studies of Afro-Amerikaanse studies werden ingevoerd," zegt Stetson.

Hoewel de onderschrijvers van de nieuwe gids uit het gehele politieke spectrum komen, is het thema van godsdienstige thema's in scholen een sleutelkwestie voor republikeinen (en hun traditionele bondgenoten op de godsdienstige rechtse). In de presidentsverkiezingen pleit George W. Bush voor gebed in scholen, en Steve Forbes steunt het aankondigen van de Tien Geboden in elke klas.

Een woordvoerder van de American Civil Liberties Union weigerde commentaar op de nieuwe Bijbelleergids, met de opmerking dat het document nu juridisch wordt beoordeeld.}]

Ouders duewen: twee verschillende perspectieven

De ene noemt zich een "heiden."

De ander gaat elke zondag naar de mis.

Niet verrassend, zijn het twee ouders met sterke meningen over de Bijbel.

"Ik ben erg bezorgd over wat er op de vloer gebeurt, in de klas," zegt Marc B., advocaat en vader van drie die zich een seculiere Jood noemt. "Je kunt blauwe lintcommissies tot overmaat hebben over de voordelen van leren over de Bijbel, maar de echte actie speelt zich af in de klas als een kind zegt: 'Dit zei de priester zondag.' Het is een recept voor doctrinare ramp."

Terwijl de ene vader zich zorgen maakt over sektair conflict in een bijbelse discussie, heet de andere ouder het welkom.

"Het kan geen kwaad," zegt Mary H., een gastouder wiens eigen kinderen katholiek zijn opgevoed. "Het kan hen de kans geven om blootgesteld te worden aan andere godsdienstige overtuigingen. Ik vind dat geweldig."

"Openbaar onderwijs gaat over het creëren van een comfortabele leeomgeving voor alle Amerikanen," argueert Marc B. "Als je godsdienst introduceer, breng je potentiële druk met je mee die de ervaring minder open kan maken."

Onzin, zegt Mary H., "Andere groepen hebben ook hun zeg, zoals homoseksuelen. Zolang kinderen comfortabel zijn met hun eigen godsdienst, hoe kan het kwaden?"

Previous:

Next: