Due Process Hoorzittingen

Krachtig Maar Kostbaar

Due Process Hoorzittingen

Let op: Elk staattelijk due process systeem voor het beslissen van speciaal onderwijsgeschillen is anders, hoewel er veel gemeenschappelijke elementen zijn. Deze commentaar behandelt algemene thema's in speciaal onderwijswet en -proces. Voordat er stappen ondernomen worden, moeten ouders uitvinden welke specifieke wet en proces waar ze wonen van toepassing is.

Elke staat heeft een systeem voor onpartijdige hoorfunctionarissen om te beslissen of een Individueel Educatief Plan (IEP) dat door ouders geweigerd is, voldoet aan de wettelijke vereisten onder IDEA en de eigen speciaal onderwijswetten van de staat. Speciaal onderwijshoorzittingen worden doorgaans als burgerlijke rechtzaken behandeld, maar zijn minder formeel. Procedurale en bewijsregels die in rechtbanken gelden, worden in deze procedures loser toegepast. Hoorzittingen worden geleid door hoorfunctionarissen die onafhankelijk zijn van zowel het schoolsysteem als de staatsinstantie verantwoordelijk voor het administreren van speciaal onderwijsprogramma's in de staat.

Zoals in een burgerlijke zaak, moet de partij (meestal de ouders) die het betwiste punt aan de kaart brengt, eerst voortgaan. Ze introduceren documenten en mondelinge getuigenis om hun case te maken. Elke van hun getuigen is onderworpen aan kruisverhoor door de andere partij en aan bevraging op elk moment door de hoorfunctionaris. De reagerende partij (meestal het schoolsysteem) introduceert dan zijn getuigen, die op hun beurt gekruisverhoord mogen worden door de andere partij en bevraagd door de hoorfunctionaris. Aan het einde van de case van de reagerende partij, kan de andere partij bewijs introduceren om nieuwe punten die door de reagerende partij geopperd zijn, te weerleggen.

Een officieel verslag wordt gemaakt van de procedure. Tot nu toe zijn dergelijke verslagen normaal gemaakt door bandrecorder en slechts incidenteel door een griffier. Recente wijzigingen in IDEA staan ouders toe te kiezen of procedures mondeling of in een schriftelijk verslag vastgelegd worden. Een verslag van een griffier van een hoorzitting is doorgaans accurater en makkelijker te gebruiken in hoger beroep dan een bandopname, dus als ouders de keuze krijgen onder de nieuwe bepaling, zouden ze doorgaans moeten verzoeken dat een schriftelijk verslag gemaakt wordt.

Argumenten kunnen zowel aan het begin van de presentatie van een partij als aan het einde van de hoorzitting gemaakt worden. Meestal worden slotargumenten schriftelijk aangeboden een week of twee na de laatste dag van de hoorzitting. De hoorfunctionaris schrijft dan zijn of haar beslissing, die door elke partij aangevochten kan worden bij een federale of staatlijke rechtbank.

Door de jaren heen sinds IDEA van kracht werd, zijn due process hoorzittingen steeds geavanceerder, complexer en duurder geworden. Ze zijn altijd stressvol geweest, omdat de passie van ouders om de behoeften van hun kinderen te vervullen, botst met de professionele trots van leraren op hun programma's en een toewijding om speciaal onderwijskosten binnen het budget te houden. Ze hebben ook als slagveld gediend voor concurrerende educatieve filosofieën (bijvoorbeeld tussen «inclusie» aan de ene kant en meer intensieve en gescheiden diensten aan de andere). Te vaak nemen persoonlijke conflicten tussen ouders en schoolfunctionarissen de overhand boven de behoeften van het kind. Op hun best geven hoorzittingen ouders een gelijk speelveld om schoolsystemen te daag die passende diensten willen vermijden vanwege kosten of een misleidende educatieve filosofie.

Voordat ze besluiten door te gaan tot hoorzitting, moeten ouders zich zoveel mogelijk educeren over de specifieke kwesties in hun case en de manieren waarop vergelijkbare cases beslist zijn. Ze moeten evalueren of ze de sterke, geloofwaardige expertgetuigenis hebben die ze nodig hebben om hun case te ondersteunen, en ze moeten de tastbare en ontastbare gevolgen overwegen van het doorgaan tot hoorzitting, zelfs als ze winnen. Bijvoorbeeld, ouders van heel jonge kinderen moeten onthouden dat ze nog veel jaren voor zich hebben in het schoolsysteem en moeten overwegen of hun vermogen om voor het beste belang van hun kind te werken over die jaren verbeterd of ondermijnd zal worden door het schoolsysteem naar een hoorzitting te slepen. Is de specifieke betwiste kwestie het waard? Een bevredigend resultaat bereikt door onderhandeling is zeker te prefereren. Aan de andere kant, veel gezinnen die hun bereidheid hebben getoond om het hoorzittingsproces te gebruiken, hebben ontdekt dat hun meningen in de toekomst met meer respect behandeld worden.

Hoewel ouders zichzelf in deze procedures kunnen vertegenwoordigen, is het meestal wijzer om een advocaat of advocate in te schakelen die ervaren is met speciaal onderwijsrecht. Als ouders winnen, hebben ze recht onder IDEA op vergoeding van al of een deel van hun advocatenkosten en uitgaven door het schoolsysteem. (Let op dat recente wijzigingen in IDEA de terugvordering van kosten in bepaalde gevallen beperken. Let ook op dat huidige rechtspraak vergoedingen voor niet-juridische advocaten onder IDEA uitsluit.)

Het Proces Starten

Als ouders niet tevreden zijn met het educatieve plan dat door hun schoolsysteem aangeboden wordt, kunnen ze de IEP geheel of gedeeltelijk verwerpen. (Ze kunnen ook onafhankelijke evaluaties verzoeken.) Als ze slechts delen van de IEP verwerpen, moet het schoolsysteem de onbetwiste delen onmiddellijk implementeren.

Ouders moeten beslissen waar en hoe hun kind onderwezen zal worden tijdens ze het plan van het schoolsysteem bestrijden. Als ze de middelen hebben, kunnen ouders hun kind in een alternatief programma plaatsen. Als ze later slagen in het winnen van een bevel of akkoord voor die plaatsing, kunnen ouders het schoolsysteem laten terugbetalen voor de kosten van die plaatsing naast het terugvorderen van advocatenkosten en kosten als de winnende partij. (Let op dat een belangrijke recente wijziging in IDEA dit recht wijzigt. Het vereist dat ouders hun intentie om hun kind op een alternatieve school te plaatsen verklaren, hetzij op een TEAM-vergadering, hetzij schriftelijk tien dagen voordat ze die plaatsing maken. Ze moeten ook aangeven waarom ze denken dat het programma van de openbare school ontoereikend is en hun intentie kenbaar maken om financiering van de openbare school te zoeken. Deze nieuwe bepaling is slecht gedraft en zal waarschijnlijk het onderwerp zijn van veel rechtszaken om de reikwijdte en betekenis te verduidelijken.)

Vaker echter, hetzij omdat ouders ervoor kiezen hun kind in de openbare school te laten (zelfs in een gefaald programma) of niet de middelen hebben om hun kind naar een alternatieve plaatsing te verplaatsen, moet het kind blijven waar hij/zij is terwijl de partijen proberen hun geschil op te lossen. Terwijl een leerling gerechtigd is om «te blijven» in zijn/haar laatst akkoordgegeven plaatsing in afwachting van de uitkomst van procedures over de geweigerde IEP, in veel gevallen heeft het geen zin om de leerling in die plaatsing te houden. Als de nieuwe IEP van het schoolsysteem aanzienlijk meer of andere diensten aan de leerling zou bieden, zouden ouders in de meeste gevallen moeten instemmen om de nieuwe diensten te proberen in afwachting van de hoorzitting. Ouders kunnen in een nadeel zijn bij een hoorzitting als de leerling het nieuwe programma niet tenminste geprobeerd heeft; het schoolsysteem zal simpelweg argumenteren dat het nieuwe programma gewerkt zou hebben als de leerling het alleen had geprobeerd, en ouders zullen er moeite mee hebben het tegenspreken tenzij hun experts het ongeteste programma geobserveerd hebben en duidelijk kunnen tonen dat het volledig onpassend zou zijn.

Wat Over Bemiddeling

Vanwege een recente wijziging in IDEA, is elke staat verplicht een bemiddelingsproces beschikbaar te stellen om geschillen op te lossen zonder door een hoorzitting te gaan. Bemiddeling is al in veel staten beschikbaar.

In bemiddeling ontmoeten partijen een getrainde bemiddelaar, die geen belang heeft in de uitkomst van het geschil. De bemiddelaar zal de partijen helpen hun posities te articuleren en met elke kant apart - vaak in aparte kamers - werken om een middenweg voor compromissen te vinden. Om vrije discussie te bevorderen, mogen uitspraken gedaan en aanbiedingen gedaan tijdens de bemiddelingssessie niet als bewijs in een hoorzitting gebruikt worden. Als het proces succesvol is, wordt een akkoord geschreven en getekend en, meestal, geïntegreerd in een gewijzigde IEP. Onder de nieuwe IDEA-bepaling kunnen ouders kiezen om niet deel te nemen aan bemiddeling en direct naar hoorzitting te gaan, maar ze moeten tenminste informatie krijgen over bemiddeling en de potentiële voordelen.

In onze ervaring kan bemiddeling een zeer effectieve manier zijn om kwesties op te lossen als de partijen al dicht genoeg bij elkaar in hun posities zijn om het de moeite waard te maken. Dus, waar ouders slechts een paar meer diensten binnen het openbare schoolprogramma zoeken, is bemiddeling vaak een poging waard. Waar ze een buitenplaatsing zoeken, heeft bemiddeling minder kans op succes, tenzij ze een erg sterke case hebben en de primaire barrière voor oplossing onachtzaamheid was van de speciaal onderwijsadministrator.

Goed gedaan, kan bemiddeling een gezonde manier zijn om een compromis te vinden, waarbij elke partij hun waardigheid behoudt, verbeterde diensten voor het kind bereikt, en de partijen hun energie in kunnen zetten om een programma werkend te maken in plaats van te litigeren. Waar het onsuccesvol is, kan bemiddeling de oplossing van het geschil vertragen en, in sommige gevallen, de harde gevoelens tussen school en gezin alleen verergeren. Om vertraging te vermijden, is het vaak zinvol om een hoorzitting in te plannen en voor te bereiden terwijl men naar bemiddeling gaat.

Een alternatief voor bemiddeling in sommige gevallen kan zijn om een pre-hoorzitting conferentie met de hoorfunctionaris in te plannen. Zulke vergaderingen worden primair gebruikt om de hoorfunctionaris een samenvatting te geven van de posities van de partijen, omgaan met eventuele pre-hoorzitting geschillen over documentontdekking en dergelijke, en pre-hoorzitting moties aan te pakken. Sommige hoorfunctionarissen zijn goed in het gebruik van zulke conferenties als een kans om schikking te promoten. Omdat ze de zaak uiteindelijk zullen beslissen, kunnen hoorfunctionarissen soms meer overtuigend zijn dan een bemiddelaar in het dringen op een partij om te compromitteren. Door hetzelfde token, zullen hoorfunctionarissen soms dergelijke discussies volledig vermijden uit vrees dat ze als vooroordeel gezien worden.

Welke Standaarden Passeren Hoorfunctionarissen Toe Op IEPs?

In de meeste staten wordt de kwaliteit van educatieve programma's en diensten die in IEPs aangeboden worden, geregeld door de minimaal standaarden vervat in IDEA. Het Amerikaanse Hooggerecht in Board of Education v. Rowley, 458 U.S. 176 (1982), zei dat federale speciaal onderwijswetgeving alleen vereist dat een speciaal onderwijsprogramma redelijkerwijs berekend is om een kind met een beperking enig «educatief voordeel» te bieden. Dat voordeel moet geboden worden in de minst beperkende omgeving - de setting het dichtst bij de reguliere mainstream klas - waar de leerling echte educatieve vooruitgang kan maken.

In sommige staten geeft de minimale federale standaard plaats aan een hogere standaard vastgelegd in de specifieke speciaal onderwijswetten van die staat. In Massachusetts, bijvoorbeeld, heeft een leerling met speciaal onderwijsbehoeften recht op een programma dat hem of haar de kans biedt om te vorderen tot de maximaal haalbare mate consistent met zijn of haar potentieel. Hoorzittingen in Massachusetts gaan vaak om het oplossen van de constante spanning tussen het recht van een leerling op maximaal haalbare ontwikkeling en zijn/haar recht om onderwezen te worden in de minst beperkende passende educatieve setting. (De speciaal onderwijsgemeenschap moet waakzaam zijn in de verdediging van de hogere standaard in dergelijke staten, omdat sommige groepen de gemeentelijke budgetproblemen willen blamen op de kosten van het leveren van extra diensten aan leerlingen met speciaal onderwijsbehoeftes.)

Voorbereiden En Presenteren

  1. Eenvoud is het beste. Probeer de veelvoudige complexe en gedetailleerde kwesties die in dispute zijn terug te brengen tot een paar eenvoudige thema's. Een case is overtuigender als de hoorfunctionaris kan zien dat het grootste punt dat hij/zij moet beslissen, samengevat kan worden in een paar eenvoudige zinnen.
  2. De taak van de hoorfunctionaris in de meeste gevallen is om te beslissen over de huidige en toekomstige plaatsing alleen. Bewijs over eerdere mislukkingen in het schoolprogramma kan relevant zijn voor dit en andere belangrijke kwesties in de zaak, maar verwacht niet te winnen vanwege eerdere gebeurtenissen. Je moet tonen dat het nieuw aangeboden programma ontoereikend zal zijn.
  3. Blijf bij de hoofdpunten. Een manier om het eenvoudig te houden en een meer overtuigende case te maken, is om de «wegwerp» argumenten en bewijs uit te wieden. Hoorfunctionarissen spotten altijd - en, gegeven hun drukke schema's, zijn ze vaak slechts geïrriteerd door - de zwakkere argumenten. Je wordt serieuzer genomen als je toont dat je genoeg weet om alleen om overweging van de centrale kwesties van de case te vragen.
  4. Bereid documenten als bewijsmiddelen voor in een duidelijke, begrijpelijke volgorde. Meestal is een chronologische presentatie effectiever dan proberen bewijsmiddelen te verdelen in categorieën. Het eerste genummerde bewijsmiddel moet de IEP zijn die in dispute is, maar alles daarna moet chronologisch zijn, met de meest recente documenten bovenaan.
  5. Laat irrelevante en/of grensgevallen bewijs weg. Hoorfunctionarissen hoeven niet elk document te zien dat ooit gecreëerd is rond de behoeften van een kind. Laat met name de oude, verouderde documenten en redundante bewijzen weg (bijvoorbeeld, twee getuigen die een klas tegelijk observeerden, hoeven niet elkaars getuigenis te herhalen).
  6. Gebruik sterke en credibele experts als je getuigen. Zoals we bespraken in een eerdere artikel over onafhankelijke evaluators, zorg dat je iemand vindt met een solide reputatie die met je mee zal gaan zoals nodig.
  7. Plan alle benodigde bewijsverzamelingsstappen goed vóór de hoorzitting begint. Dit omvat het verkrijgen van het volledige leerlingdossier; het laten observeren van het programma van het schoolsysteem en eventuele alternatieve programma's die bij de hoorzitting overwogen kunnen worden, door je expert(s); ervoor zorgen dat alle relevante tests up-to-date zijn; en alle andere dossiers verkrijgen die kunnen helpen.
  8. Gebruik (maar misbruik niet) de beschikbare ontdekkingsprocedures. Meestal staan de regels en procedures voor due process hoorzittingen partijen toe om documenten en geschreven antwoorden op een beperkt aantal vragen («interrogatories») vóór de hoorzitting te verkrijgen. Het is vaak heel nuttig om kopieën (met namen geschrapt) van de IEPs van andere leerlingen te vragen met wie het schoolsysteem van plan is het kind in kwestie te groeperen. Het helpt ook om materialen te zien die het programma, het curriculum, gedragsplannen, en andere documenten beschrijven die het aanbod van de school zullen verduidelijken. Het is ook nuttig om CV's en andere informatie over de voorgestelde leraren en andere dienstverleners die met het kind zullen werken te verkrijgen. Onthoud dat wat ouders van het schoolsysteem vragen, waarschijnlijk ook van hen gevraagd zal worden, met name als ze een buitenplaatsing zoeken. (Het is belangrijk om ervoor te zorgen dat de buitenplaatsing zal meewerken in het verstrekken van informatie, zelfs al zijn ze geen «partij» in de procedure. Hoorfunctionarissen zullen zeker een falen om informatie te verstrekken tegen de ouders tellen.)
  9. Evalueer wie er nog moet getuigen behalve de expertgetuigen. Onthoud dat de getuigenis van de ouder doorgaans relevant is als observatie van het gedrag en de schijnbare vooruitgang van het kind, wat er op TEAM-vergaderingen en in andere communicaties met schoolpersoneel gebeurde, wat de ouder precies zoekt, enz. De getuigenis van de ouder wordt doorgaans niet geaccepteerd als meningsbewijs betreffende de speciaal onderwijsbehoeften van het kind. De ouder is meestal niet gekwalificeerd als een «expert» getuige. Overweeg ook of de leerling zelf zou, of kan, getuigen. Hoorfunctionarissen willen vaak horen, met name van een oudere leerling, of hij/zij cognitief intact is.
  10. Observeer de hoorfunctionaris nauwkeurig. Hij/zij zal vaak signalen geven door zijn/haar vragen of uitspraken van wat hij/zij cruciaal acht in de zaak en/of zijn/haar neigingen. Soms zijn de signalen sterk genoeg om een partij te laten heroverwegen hun bereidheid om de zaak te schikken door compromis.
  11. De meeste speciaal onderwijsgeschillen kunnen en moeten geschikt worden. Er is zo'n ding als een gegarandeerde overwinning in het hoorzittingsproces niet. Noch ouders noch schoolsystemen zullen noodzakelijk blij zijn met de resultaten van een onderhandelde schikking - inderdaad een kenmerk van een succesvolle schikking is dat elke partij de tafel verlaat met het gevoel minder dan triumpherend, hoewel elke partij wel met hun waardigheid intact vertrekt. Overweeg alle stukken van de case als potentiële onderhandelingschips en ontwikkel een duidelijke, geprioriteerde lijst van kwesties. Wees bereid om iets significants op te geven om het hoofddoel te bereiken. (Als je een buitenplaatsing zoekt, kun je vervoer bieden als tegenprestatie voor lesgeld? Kun je de kosten van de plaatsing delen?) Onderhandel via een advocaat of advocate als mogelijk, zodat je tijd hebt om over voorstellen na te denken en niet te snel reageert in een face-to-face discussie.

Bovenal

Deze overwegingen zijn alle gericht op het helpen van ouders om het proces van rechtszaken te overwegen dat beschikbaar komt wanneer ze een IEP verwerpen. Al deze gedachten apart, moeten ouders niet laten dat alleen de strategische en tactische zorgen van rechtszaken hun beslissingen voor hun kind drijven. Waar het gaat om zijn of haar gezondheid, veiligheid en welzijn, moeten rechtsgevolgen een achterban krijgen. Maar als een ouder overweegt stappen te ondernemen die hun positie voor een hoorfunctionaris kunnen ondermijnen, zou het wijze zijn om de strategie door te denken met een ervaren advocaat of advocate, zowel om zeker te zijn dat de ouder zijn/haar juridische positie volledig heeft beoordeeld en om de negatieve gevolgen, indien aanwezig, te minimaliseren.

Previous:

Next: