• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Tijdelijke behandeling van verstuikingen en breuken

Tijdelijke behandeling van verstuikingen en breuken

U ziet kinderen met gebroken armen of vingers vaker dan volwassenen. Dat is goed zo. Botten worden brozer met leeftijd. Een gebroken arm van een volwassene zou langer duren om te genezen, en kan leiden tot chronische pijn. Bovendien vinden volwassenen het نادرzinnig om autogrammen op een gips te krijgen. Maar vraag de meeste kinderen over een gebroken arm of been, en ze tonen trots hun kleurrijke, graffiti-bedekte gipsen (die meestal grijs van vuil zijn).

Of het nu een kind of een volwassene treft, een verstuiking of breuk kan ernstig zijn. Afhankelijk van de locatie, kan een gebroken bot levensbedreigend zijn. Het kan leiden tot schok, een zwakke pols, of ademhalingsmoeilijkheden. En op zijn minst doet een verstuiking of breuk pijn – veel pijn.

De stappen die u onderneemt om een verstuiking of breuk te behandelen tot u professionele zorg kunt krijgen, kunnen het verschil maken of een breuk correct en in juiste alignatie geneest. Het kan bijvoorbeeld bepalen of een neus permanent scheef blijft (excuseer de uitdrukking).

Het verschil tussen verstuikingen en breuken

Hoe verschillen verstuikingen en breuken? Niet veel. Een verstuiking is een soort spanning op het bot zelf; de spiervezel, bindweefsels, of ligamenten zijn tot het maximum gerekt of volledig uit elkaar getrokken.

Zoals u kunt raden, gaat een breuk een stap verder: het bot breekt daadwerkelijk. Feitelijk, een breuk hoeft niet alleen op spierverbindingsplaatsen te gebeuren, zoals de elleboog of enkel. Botten kunnen overal breken langs hun massa, van onderarmen tot bovenbenen, van billen en heupen tot sleutelbotten.

Alleen met een röntgenfoto kunt u zeker weten of een bot gebroken is. Omdat verstuikingen en breuken er hetzelfde kunnen uitzien, moet u een verstuiking behandelen alsof het een breuk is, en het röntgen laten maken. Liever veilig dan spijt.

Tekenen van botletsels of gewrichtsverstuikingen zijn:

• Een echte "knars" voelen of horen
• Blauwachtige verkleuring of bloeduitstorting over het gewonde bot of gewricht
• Afwijkende stand van de ledemaat
• Onvermogen om een ledemaat zelfstandig te bewegen
• Overmatige pijn op de letselplaats
• Zwelling, gevoelloosheid, en tintelingen bij het gewonde bot of gewricht

Gebroken botten: De vier F's

Een gebroken bot heet een fractuur. Er zijn vier typen fracturen:

Au!

Geef een persoon met een gebroken bot NIETS te eten of te drinken of medicijnen in te nemen. Het kan misselijkheid en verstopping veroorzaken, wat het gewonde gebied kan verergeren of ademhalingsproblemen kan geven.

• Een eenvoudige fractuur (ook gesloten fractuur genoemd) is wanneer het bot netjes in twee breekt. De huid blijft intact en ongebroken, en alle schade is intern.
• Een gecompliceerde (of open) fractuur is een fractuur waarbij de huid zeker gebroken is, ofwel door een voorwerp dat de huid doorboort en het bot breekt, ofwel door een deel van het gebroken bot dat door de huid heen duwt. Behandel bloeding van de open wond door het zacht weg te veeggen met een schone doek.
• Een comminutieve fractuur heeft meerdere breuken in één bot. Deze breuken kunnen eenvoudig of gecompliceerd zijn (ze kunnen of niet de huis doorboren).
• Een groenstokfractuur is een "jonge" breuk die niet recht door het bot gaat (vergelijkbaar met een jonge groene tak die niet helemaal in twee breekt). Dit type fractuur komt meestal bij kinderen voor omdat hun botten nog niet volwassen en stevig zijn.

De vreugden van Ace-verbanden

Au!

Het gebruik van een Ace-verband op een arm, been, of schouder kan de bloedcirculatie belemmeren en dezelfde hart- en circulatieproblemen veroorzaken als een tourniquet.

Deze veelzijdige elastische stroken vleeskleurig doek zijn het beste voor problemen op kleine plekken: enkels, polsen, voeten, en handen. Feitelijk, ze zijn perfect om kleine gebieden immobiel, uitgelijnd, en comfortabel te houden.

Om een Ace-verband te gebruiken, leg gewoon één uiteinde op, zeg, de enkel. Houd dat uiteinde vast met de ene hand, gebruik uw andere hand om het verband om de enkel en om de voet te wikkelen, draaiend en draaiend, totdat het vast zit. (U kunt uw eerste hand loslaten zodra de wikkel stabiel wordt.)

U bevestigt hetverband met de twee klemmetjes die erbij horen. Deze klemmetjes hebben kleine haakjes die in hetverband glijden waar u ze wilt plaatsen. Ze zijn veel handiger en veiliger dan veiligheidsspelders en veel veiliger dan plakband.

Verstuikingen en breuken behandelen

Er zijn vier basisregels voor "dem botten" eerste hulp:

• Breng het gewonde persoon zo snel mogelijk naar een noodgevallenlocatie.
• Houd het gewonde gebied immobiel om verdere letsel en overmatige pijn te voorkomen.
• Terwijl u wacht, bekijk de vitale functies van de persoon (die ABC's: Luchtwegen vrij, Ademhaling regelmatig, Circulatie stabiel). U wilt niet dat het slachtoffer in schok verkeert (zie Mond-tot-mond resuscitatie).
• Onthoud: Er is heel weinig wat u kunt doen om gebroken botten of weefselschade te repareren. U kunt alleen het wachten iets comfortabeler maken.

Verbinden van verstuikingen en breuken om gewonde armen, benen, schouders, voeten, en handen immobiel te houden is een belangrijk deel van het wachspel. Met Ace-verbanden, schienen, en slings, kunt u een heel competent werk doen om de letselstatus quo te behouden. "Wonden verbinden" bevat stapsgewijze instructies voor het verbinden van verschillende lichaamsdelen.