Hoe u een pols meet

Hoe u een pols meet

Er zijn verschillende manieren om een pols te meten. Als u op één locatie geen pols kunt voelen, moet u een andere plek op het lichaam proberen, zoals gedetailleerd in de volgende stappen.

Eerste hulp

De pols is de beweging van bloed door de aderen. Wanneer het hart klopt, zwellen de wanden van de aderen aan door bloed. Tussen de kloppen door, terwijl het bloed voortstroomt, krimpen de wanden terug naar normale grootte. De ritmische zwelling en krimping is wat u voelt als u een pols meet. Meet de pols aan de pols.

Au!

Gebruik nooit uw duim om een pols te meten. Die heeft een eigen pols, en wat u voelt tijdens het zoeken van een pols kan uw eigen kloppende hart zijn en niet dat van het slachtoffer.

  1. Plaats uw tweede (wijsvinger) en derde (middelvinger) op de binnenkant van de pols van het slachtoffer. Uw vingers moeten direct onder de polsplooi en bij de duim liggen. Druk naar beneden. Als u de pols voelt, ga door naar stap 4; zo niet, ga naar de volgende stap.
  2. Als u geen pols kunt voelen aan de pols, probeer dan de carotisadere aan de nek. Deze bevindt zich onder het oor, aan de zijkant van de nek direct onder de kaak. U zou de aderer moeten voelen als u druk uitoefent op de nek. (Dit is de beste plek om een pols te meten als u mond-tot-mond resuscitatie moet geven.) Als u de pols vindt, ga naar stap 4; zo niet, ga door met stap 3.
  3. Als u nog steeds geen pols kunt voelen, probeer dan met dezelfde twee vingers aan weerskanten van de adamsappel aan de keel, de femorale pols in de lies, of tussen de spieren aan de binnenkant van de bovenarm.
  4. Zodra u een pols voelt, tel de polsslagen voor vijftien seconden (u hebt een horloge nodig), terwijl u druk uitoefent met uw twee vingers.
  5. Vermenigvuldig het getal met vier. Dit geeft de hartslagen per minuut van het individu, of de polsfrequentie.

Een normale pols varieert van 60 tot 90 slagen per minuut. Baby's kunnen een pols van maximaal 120 slagen per minuut hebben; jonge kinderen variëren van 80 tot 160.

Een snelle pols kan een teken zijn van schok of zware belasting van het hart zoals een astmaanval of electrocutie. Als de slagen heel zwak zijn, kan het slachtoffer in schok verkeren, de bloedstroom beperkt zijn, hij kan in hypothermische toestand verkeren (door kou), of hij kan aan diverse andere aandoeningen lijden. Het belangrijkste bij een zwakke hartslag is om alert te blijven op de ademhaling van de persoon. Als de hartslag langzaam is gecombineerd met scheurende, bijna niet-bestaande ademhaling, is er zeker een noodsituatie. U moet misschien CPR uitvoeren (als u getraind en gecertificeerd bent) of mond-tot-mond resuscitatie tot hulp arriveert.

Eerst eerste hulp

Als de pols die u vindt heel onregelmatig is, vertrouw niet op wiskunde. Tel een volle 60 seconden de slagen.

Oefen het meten van een pols op uzelf of een gezinslid, zodat u het proces kent in geval van noodgeval.

Luisteren naar de hartslag

Luisteren naar de hartslag van een gewonde is net zo belangrijk als de pols meten. Natuurlijk betekent een hartslag dat de persoon leeft – zelfs als de pols zo zwak is dat u hem nergens kunt voelen. Hier is hoe u luistert naar een hartslag.

  1. Bij mannen: Leg uw oor onder het borstbeen, iets links van de linkernippel.
    Bij vrouwen: Leg uw oor direct onder de linkerborst.
    Bij kinderen: Leg uw oor iets links van de linkernippel.
  2. Tel de hartslagen die u hoort gedurende een volle minuut.

Een normaal volwassen hart klopt tussen 60 en 90 slagen per minuut. Kinderen en baby's kunnen hogere bereiken hebben. Als een hartslag te snel is, kan dat duiden op onrust of paniek, schok, of koorts. Behandel elk van die toestanden naar behoefte.

Previous:

Next: