• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Hoe je met kinderen over mentale gezondheid praat op elke leeftijd

Gesprekken over mentale gezondheid zijn altijd cruciaal geweest, maar de pandemie versnelde mentale gezondheidsproblemen voor ouders en kinderen alike. In december 2021 publiceerde de Amerikaanse Surgeon General een advies over een groeiende crisis in de mentale gezondheid van kinderen en jongvolwassenen die verder blootgelegd is door de COVID-19-pandemie. Voor de pandemie had maximaal één op de vijf kinderen van 3 tot 17 jaar in de VS te maken met een mentale, emotionele, ontwikkelings- of gedragsstoornis. Vanwege de toename van mentale gezondheidsuitdagingen tijdens de pandemie, zijn de Amerikaanse Academie voor Pediatrie (AAP), de Amerikaanse Academie voor Kinder- en Jeugdpsychiatrie (AACAP) en de Kinderziekenhuisvereniging (CHA) in oktober 2021 samen gekomen om een Nationaal Noodgeval in de mentale gezondheid van kinderen en adolescenten uit te roepen.

"De pandemie heeft de noodzaak verhoogd om gesprekken over mentale gezondheid te voeren," zegt Lisa R. Savage, gelicenseerde klinische maatschappelijk werker en oprichter van The Center for Child Development. "Professionals zien een ongekende vraag naar diensten. Kinderen en tieners worstelen. Ouders uiten gevoelens van onmacht omdat ze zelf ook problemen hebben."

Ik zelf was er niet anders. Na het baren van mijn eerste kind in maart 2020, leed ik aan perinatale angst en occasionele paniekaanvallen. Ik heb ook een angststoornis en pas gediagnosticeerde aandachtsstoornis/hyperactiviteitsstoornis (ADHD), dus ik nadenk veel over hoe en wanneer ik met mijn kind over mentale gezondheid moet praten.

"Iedereen heeft mentale gezondheid, inclusief baby's," zegt Jennifer Vallin, klinische psychologe en gelicenseerde huwelijks- en gezinstherapeut. "Het is nooit te vroeg om de fundamenteleg te leggen van emotie- en gedachtebewustzijn en -management. Hoe eerder je begint, hoe normaler en genormaliseerder het wordt."

Deze vroege gesprekken draaien voornamelijk om ouders die emotioneel responsief zijn op de behoeften van hun baby's, zegt Deborah Farmer Kris, kinderontwikkelingsexpert en auteur van verschillende boeken voor kinderen, inclusief "You Have Feelings All the Time." "Die vroege interacties zijn de eerste mentale gezondheidsgesprekken van onze kinderen."

Hoe normaliseren we mentale gezondheidsgesprekken terwijl kinderen groeien? Experts geven tips en advies over hoe je het gesprek over mentale gezondheid met kinderen kunt beginnen - van babyheid tot elke leeftijd daarna.

Waarom het belangrijk is om met kinderen over mentale gezondheid te praten

Opgegroeid in mijn gezin, spraken we nooit over mentale gezondheid, maar in staat te zijn om over mentale gezondheid te praten met mijn zoon is van vitaal belang voor mij als ouder - en ik ben niet de enige.

Nicole Slaughter Graham, moeder van een 5- en 15-jarige in St. Petersburg, Florida, zegt dat het ongelooflijk belangrijk is om over mentale gezondheid te kunnen praten met haar zonen. "Ik wil dat mijn kinderen opgroeien met de tools die ze nodig hebben om hun eigen mentale gezondheidsproblemen te navigeren," zegt ze. "Ik wil ook dat ze empathie hebben voor de ervaring van anderen."

Als moeder met een gegeneraliseerde angststoornis - ADHD, gediagnosticeerd in maart 2020, en die ook postpartale depressie en angst heeft geleden - hoopt Slaughter Graham dat open praten over haar mentale gezondheid haar kinderen helpt "hun eigen te navigeren en hun vrienden en geliefden te ondersteunen."

Andere ouders herhaalden hetzelfde sentiment: Het is belangrijk om open te praten met kinderen om ze beter uit te rusten om te gaan met de emotionele obstakels die onvermijdelijk in hun leven zullen opduiken.

"Kinderen opvoeden om bewust en wel gesproken te zijn in kwesties van mentale gezondheid is de sleutel om hen te helpen zichzelf te begrijpen en gezonde copingmechanismen te ontwikkelen voor eventuele problemen die in hun leven kunnen opduiken of waarvoor ze misschien een aanleg hebben," zegt Priscilla Blossom, moeder van een 8-jarige in Denver, die leeft met een gegeneraliseerde angststoornis en posttraumatische stressstoornis (PTSS).

Maar hoe beginnen we dit gesprek als we de taal nooit in ons eigen gezin hebben geleerd op te groeien?

Hoe je als volwassene over mentale gezondheid praat zelfs als je het nooit als kind hebt geleerd

Voor veel volwassenen was praten over mentale gezondheid geen regelmatig onderdeel van hun jeugd. "We spraken nooit over mentale gezondheid in mijn huishouden," zegt Blossom. "Ik kende de term niet eens. Ik denk niet dat mijn ouders de taal ervoor hadden, dus beschuldijk ze er in het achterhoofd niet voor."

Maar ondanks dat we deze vaardigheid niet als kinderen hebben geleerd, kunnen we zeker leren hoe we nu over mentale gezondheid praten en met onze kinderen. Volgens experts, hier zijn een paar belangrijke plekken om te beginnen.

1. Eigen je je eigen struggles

De eerste stap voor ouders die leren over mentale gezondheid te discussiëren, is om naar binnen te keren en je eigen mentale gezondheidsstruggles te accepteren, zegt Savage. "Zodra we onze struggles eigen maken, wordt het makkelijker om open te zijn met anderen."

"Net zoals we fysieke gezondheidsgeschiedenissen delen, moeten ouders mentale gezondheidsgeschiedenissen delen," gaat Savage verder. "Kinderen zijn intuïtief, en dus, hoewel volwassenen het misschien niet beseffen, pikken ze dingen op die niet per se hardop gezegd worden. Daarom is het essentieel om het voor hen te benoemen."

Savage stelt voor om zelfs zoiets simpels als dit te delen: "Soms word ik zenuwachtig over iets. Ik wil dat je weet dat ik OK ben wanneer dat gebeurt. Je hoeft niet voor me te zorgen. Ik kan nog steeds voor je zorgen als ik me zo voel. Het duurt niet voor altijd, maar het komt en gaat."

2. Geef ze de taal

"Help [kinderen] een emotioneel vocabulaire opbouwen," zegt Farmer Kris. "Op die manier, als ze emotionele reacties hebben, hebben ze een taal om erover met je te praten."

Een simpele manier om kindvriendelijke woorden te gebruiken om over mentale gezondheid te praten, is om te identificeren hoe je lichaam zich voelt door de emotie, zegt Vallin. Vraag: Voel je je goed of niet zo goed in je lichaam? Er zijn twee categorieën om mee te beginnen: "Voelt goed / Comfortabel / Vind het gevoel leuk" of "Voelt niet zo goed / Oncomfortabel / Vind het gevoel niet leuk."

Farmer Kris is het eens, en noemt een acroniem dat ze bedacht heeft om kinderen te helpen identificeren wanneer en waarom hun stress kan oplopen: fireHOSE.

• Heb ik honger?
• Ben ik overstimuleerd?
• Krijg ik genoeg slaap?
• Heb ik beweging of mijn lichaam nodig?

Maar "probeer oncomfortabele gevoelens niet te labelen als slecht of negatief," zegt Vallin. "Kinderen proberen dingen te vermijden die slecht of negatief zijn. Normaliseer in plaats daarvan de ervaring als iets dat niet goed voelt of oncomfortabel is."

Onthoud: Alle emoties en gevoelens zijn OK, zegt ze. "We willen al onze emoties voelen en uiten. Als ouders of verzorgers willen we de uiting aanmoedigen en het kind dan coachen in hoe ze het op een nuttige/gezonde manier kunnen uiten/managen."

3. Help hun hun gevoelens te benoemen.

"Jonge kinderen hebben beperkte expressieve taalvaardigheden, dus verzorgers moeten ook 'luisteren' naar het gedrag van hun kind voor aanwijzingen en hen helpen hun gevoelens te benoemen," zegt Farmer Kris. "Als je niet weet waar je anders moet beginnen, ga naar de bibliotheek en leen wat emotieboeken. Er zijn zo veel goede boeken voor elke leeftijd. Een kinderbibliothecaris kan je helpen ze te vinden!"

Haar nieuwste, "You Have Feelings All the Time," is een goed beginpunt - maar andere boeken zijn "F is for Feelings" en "Big Boys Cry."

4. Begin met eenvoudige gevoelens

"Wanneer je je gelukkig, ontspannen of kalm voelt, vraag je kind dan om een verhaaltje te vertellen over een moment dat ze een emotie voelden," zegt Vallin. "Grijp alledaagse momenten om bewustzijn op te bouwen dat emoties en gevoelens normaal zijn en de hele tijd om ons heen zijn, niet alleen in de extremen."

Haar voorbeeld? Als iemand op TV huilt, laat kinderen dan beschrijven wat die persoon misschien voelt, waarom ze huilen of hoe zij zich fysiek voelen wanneer ze huilen.

Tips voor praten met kinderen over mentale gezondheid op elke leeftijd

Als je nog steeds niet zeker weet waar je moet beginnen of wat de passende taal voor je kleine of grotere kinderen is, lees dan verder voor expert tips over het bespreken van mentale gezondheid met peuters, schoolkinderen en tieners/pubers.

Peuters

1. Begin nu: "Begin vroeg in het leven," zegt Savage, "om kleintjes te helpen hun gevoelens te begrijpen en uit te drukken."
2. Houd het leeftijdsgemakkelijk: "Wees je bewust van waar je kind ontwikkelingsmatig, educationeel, emotioneel en in hun volwassenheidsgraad staat," voegt Savage toe. "Het is mogelijk om kinderen meer informatie te geven dan wat ze kunnen verwerken."
3. Betrek actie en spel: "Gebruik basisemotiebeschrijvingen, zoals blij/verdrietig/boos/bezorgd en verzekering dat de emoties geldig zijn," zegt Vallin. Bijvoorbeeld, imiteer hun verdrietige gezicht en zeg: "Je voelt je verdrietig omdat het tijd is voor een middagslaapje."
4. Ondersteun ze altijd: "Een van de belangrijkste boodschappen die we kinderen kunnen geven is 'Ik liefheb je de hele tijd, en ik ben er om je te helpen als je je niet goed voelt in je lichaam of in je brein'," zegt Farmer Kris. "Onderzoek toont aan dat de meest veerkrachtige kinderen die zijn die een zorgzame, ondersteunende verzorger hebben."

Schoolkinderen

1. Adresseer gevoelens op het moment: "Als mijn zoon duidelijk angstig is over iets (zoals een nieuwe klas beginnen), help ik hem uitzoeken wat die gevoelens zijn zodat we ze kunnen benoemen, en dan bedenken we samen copingmechanismen," zegt Blossom. "Als hij een heulaanval heeft, probeer ik hem te helpen de oorzaak te vinden waar het vandaan komt zodat we een plan kunnen bedenken om ons beter te voelen. En ik herinner hem er altijd aan dat ik hem liefheb, er voor hem ben, en dat hij met me over alles kan praten."
2. Oefen met een emotioneel vocabulaire: Wanneer een kind een grote emotie heeft, adviseert Vallin om het te benoemen en te valideren. "Label de emotie," zegt ze, "en herhaal waar mogelijk dat je hun ervaring begrijpt." Een voorbeeld: Je voelt je verdrietig omdat je vriend verhuisd.
3. Leg uit dat gevoelens niet voor altijd duren: "Als een kind angst heeft, kan een ouder uitleggen dat er momenten zullen zijn dat ze zenuwachtig voelen." Savage stelt voor om zoiets te zeggen als: "Soms lijkt die zenuwachtigheid uit het niets te komen. Het kan angstaanjagend zijn. Maar het duurt niet voor altijd." Verzeker kinderen door dit proces heen, voegt ze toe, zodat ze weten dat ze, met hulp, leren hun brein beter te managen.

Tieners en pubers

1. Normaliseer praten over mentale gezondheid. "Geef je oudere kind toestemming om met je over mentale gezondheid te kletsen," zegt Savage. "Hoe vaker het van nature opkomt en zonder oordeel, hoe makkelijker het wordt, vooral wanneer ze zelf problemen hebben."
2. Zorg dat ze accurate informatie hebben: Hoewel tieners en pubers bekend kunnen zijn met termen als "angst" of "depressie" of vrienden hebben met mentale gezondheidsproblemen, zegt Savage dat ze onjuiste informatie kunnen hebben. "Je kunt ze accurate informatie geven en tegelijkertijd gesprekken over mentale gezondheid normaliseren."
3. Antenneer op non-verbale signalen: Bijvoorbeeld, "Als je tween met de ogen rolt," zegt Vallin, "kun je dat moment gebruiken om te zeggen: 'Je lijkt echt geïrriteerd op me. Is er iets waar je over wilt praten?'"
4. Luister en valideer hun gevoelens; probeer ze niet te veranderen: "Blijf emoties reflecteren door gesproken en ongesproken signalen," zegt Vallin. "Praat open met hen over factoren die mentale gezondheid beïnvloeden: vriendschappen, social media, schooldruk, lichaamsbeeld, hormonen, lichaamsveranderingen en zelfs genetica."
5. Check in op hoe ze zich voelen: Zelfs als je kind volwassen is, is het nog steeds je kind en heeft het nog steeds nodig dat je luistert en reflecteert dat je ze hebt gehoord, zegt Vallin. "Moedig hen aan om te delen zelfs als het moeilijk is." Iets zo simpels als "je klinkt gestrest. Hoe voel je je?" kan een geweldig gespreksopener zijn.