• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

9 geheimen voor peuterdisciplinering

Te jong om te disciplineren?

Als je 1-jarige in de supermarkt schreeuwt om snoep of voedsel uit de winkelkar gooit, is het lastig te weten hoe je reageert.畢竟, een kind van deze leeftijd is nog te jong voor disciplinering, toch? Niet helemaal. Hoewel tactieken als time-outs of privileges intrekken niet goed werken bij peuters (ze zijn nog niet in staat oorzaak en gevolg te koppelen), is dit eigenlijk een goed moment om je kind kennismaken te laten met goed en fout. "Ouders denken vaak dat disciplinering alleen straf betekent, maar de oorsprong van het woord is 'leren'," zegt psycholoog Deborah Roth Ledley, Ph.D., auteur van Becoming a Calm Mom: How to Manage Stress and Enjoy the First Year of Motherhood. "Bij 1-jarigen moet disciplinering eigenlijk meer gaan over socialiseren en grenzen leren." Je kunt je peutertje op het pad naar goed gedrag zetten met deze simpele strategieën.

Probeer afleiding

Weerstand de drang om te schreeuwen als je kind uithaalt, want je toon zal hem ofwel upset maken ofwel nieuwsgierig. "In plaats daarvan, haal hem snel en kalm geïnteresseerd in een andere activiteit," zegt psycholoog Deborah Roth Ledley. Als hij op de arm van de bank klimt, verplaats hem zachtjes naar de vloer en begin samen een boek te lezen of met een speelgoedje te spelen. Het omleiden van zijn aandacht zet niet alleen snel een einde aan ongewenst gedrag, maar leert hem ook op de lange termijn dat sommige dingen - zoals klimmen op bepaalde meubels - verboden zijn.

Tips voor peuterdisciplinering

Wees consistent

Je kunt denken dat je huilende kind een koekje voor het diner geven "alleen maar deze een keer" onschadelijk is. Maar instorten op de eisen van je kind moedigt hem aan om de volgende keer weer een scène te maken als hij zijn zin niet krijgt. "Het is belangrijk om grenzen te stellen en er steeds weer op te staan," zegt Gregory Oliver, kinderpsycholoog bij het Henry Ford Health System in Detroit. Jij en je partner moeten ook op één lijn zitten wat huishoudregels betreft. Je kind verward en gefrustreerd raken door gemengde signalen over of ze mag plonsen in het bad of in haar hoogstoeltje moet zitten tijdens eten.

Blijf positief

Als je het woord "Nee!" de hele dag tegen je kind zegt, begint hij er niet meer naar te luisteren - of erger, zelf te gebruiken als hij iets niet wil doen. "Spaar 'Nee!' voor situaties waarin veiligheid een rol speelt," zegt psycholoog Deborah Roth Ledley. Als hij naar de ovendeur reikt, zeg dan snel en streng "Nee!". Maar als het gedrag niet gevaarlijk is, formuleer je opdracht positief: in plaats van "Nee! Doe je schoenen niet uit in de auto!" probeer: "Laat ze aan tot we thuis zijn, en dan kun je er zonder herumlopen."

Laat zien hoe het moet

Peuters halen meer uit het zien wat je doet dan uit het horen wat je zegt, legt Penny Donnenfeld, Ph.D., psycholoog in New York, uit. Als je kind te ruw is met een ander kind bij een speeldate, demonstreer het gewenste gedrag door het voor te doen: zeg "Laten we Emma zacht knuffelen," neem de armjes van je kind en leid ze in een zachte knuffel. Of als je moeite hebt haar de tanden te laten borstelen voor het slapengaan, maak het samen doen onderdeel van het nachtritueel.

Lof goed gedrag

Soms gaan peuters uit de boot omdat ze communicatievaardigheden missen - en het is een zeker manier om jouw aandacht te krijgen. Daarom moet je je kind altijd laten weten dat je tevreden bent wanneer hij iets doet wat je leuk vindt of een van je regels onthoudt (zoals zijn jas op de hanger aan de deur hangen als hij binnenkomt). Door dit te doen leer je hem dat goed gedrag ook de aandacht oplevert die hij zo graag van je wil - en hij houdt het misschien vol.

Disciplineren van kinderen van verschillende leeftijden

Gebruik humor

Iets doen wat in tegenspraak is met wat peuters en kleuters weten dat waar is, laat ze lachen omdat ze net ontdekken hoe de wereld werkt. Als je het bekende op zijn kop zet, genieten peuters ervan dat ze in op de grap zitten.

Bijvoorbeeld, Amy Hunter uit Mobile, Alabama, moeder van Henry en Lukas, beide 2, zegt dat er één ding is dat de tweelingen zonder faalt amuseert: voorwerpen anders dan een hoed op het hoofd zetten. "Ze schreeuwden omdat ze niet in hun autostoeltjes wilden. Ik besloot ze te negeren en gaf ze elk rustig een boek om te lezen, zette een Mozart-cd aan en reed af. Binnenkort was het stil, gevolgd door gekletter. Ik feliciteerde mezelf met mijn prima ouderschap, maar toen ik achterom keek, had Luke het boek op zijn hoofd gezet. Nu, als we bij het diner uiteenlopers hebben, eet het hele gezin met servetten op ons hoofd." Hunter voegt toe dat ze heel langzaam de trap opkruipt, alsof ze een baby is, om de jongens te volgen naar het bad.

Op dezelfde manier zegt Carol O'Reilly dat ze haar dochter Noula, 3, alleen haar haar kan laten uisspoelen in het bad door te doen alsof het kopje water koffie is. "Noula pakt het kopje en zegt: 'Hier is je koffie, mam', en ik giet het over haar hoofd en ze lacht hysterisch."

Gebruik omgekeerde psychologie

Je kind het tegenovergestelde van wat je wilt zeggen werkt omdat peuters van nature contrair zijn en graag hun onafhankelijkheid uitoefenen.

Als je 3-jarige dochter weigert te eten, voel je je aan de verliezende kant. Maar als je ophoudt te insistren, kijk wat er gebeurt:

"Chloe, eet je avondeten."
"Ik vind het niet lekker!"
"Je houdt van macaroni met kaas."
"Nee, dat niet!"
"Oke, goed. Ik ga even kijken naar je broertje, en ben zo terug, dus aanraak dat eten niet want ik ga het allemaal opeten."
Terug in de keuken enkele minuten later kan Chloe zich amper bevatten. "Papa, alles op!" zegt ze, de lege kom getoond.
"Wat?!" roep je in gespotte schrik. "Ik wilde dat eten!"
Ze lacht, papa lacht, en het avondeten is voorbij.

Natuurlijk heeft deze strategie een beperkte levensduur. Je 5-gaande-op-16-jarige dochter zal met de ogen rollen als je dit probeert. "Gaan maar, pap. Het is van jou."

Zeg de verkeerde naam

Dit lijkt op de schok-met-gekheid-strategie hierboven. Als je vastzit in een discussie, voeg een andere naam in - een die ze weten dat fout is - in het gesprek.

toen Scott Alexander's oudste kind weigerde te stoppen met spelen om haar broertje van de peuterschool op te halen, zei hij: "Kom op, we moeten Elmo halen!" De absurditeit van die uitspraak ("Papa, Elmo is niet op Tommys school!") distraheerde haar van wat ze aan het deed, zodat Alexander haar zonder gezeur naar de deur kon krijgen. (Natuurlijk, als je kind oud genoeg is om Elmo te waarderen maar niet oud genoeg om te beseffen dat hij niet op school kan wachten, zoek je de problemen op, maar je krijgt je kind wel in de auto.)

Probeer dit trucje als je kinderen insisteren dat alleen papa hun melk mag schenken of een verhaal mag voorlezen. (Reactie: "Maar ik BEN papa!") Meestal volgt lachendoortje, wat de zaak wat oplost.

Meer leuke ideeën

• Zing grappige liedjes. Één woord veranderen kan kinderen tot in de hemel verheugen. Denk aan "Twinkle, Twinkle, Little Car."
• Maak bad- en bedtijd leuk. Je kunt je arm over de rand van het bad hangen en doen alsof je afgeleid bent; als je kind onvermijdelijk water op je hand krijgt, doe verrast.
• Speel vries-tag. Als het kind "vries" zegt, moet je dat doen. Het helpt om een inch van kittelen entfernt te zijn en te mompelen door bevroren lippen dat ze moeten ontvriezen of ze in grote problemen komen. Als ze je ontvriezen, zeg: "Jonge dame, durf me niet meer te vriezen want ik..."