Wat is helicopterouderschap?

Het is een natuurlijk gevoel om je kinderen te willen beschermen. Het is ook natuurlijk om te wensen dat je kinderen succesvol zijn en uitgroeien tot bekwame volwassenen. Soms kunnen ouders echter in de verleiding komen om te veel druk en bescherming op hun kinderen te leggen, ofwel uit liefde of uit andere motieven.

Als je een moeilijke jeugd hebt gehad, misschien met een afwezige ouder, wil je misschien de boog omspannen wanneer je zelf kinderen krijgt. Als je je als kind onvoldoende bejaard voelde, wil je misschien zorgen dat je eigen kinderen dat niet hoeven te voelen. Deze scenario's en meer kunnen bijdragen aan wat bekendstaat als helicopterouderschap.

Hoewel helicopterouderschap niet per se slecht is, waarschuwen experts dat deze opvoedingsstijl op de lange termijn potentieel problematisch kan zijn voor je kinderen. Ontdek enkele van de oorzaken van helicopterouderschap en wat experts aanbevellen om zelfstandigheid bij kinderen aan te moedigen, terwijl je ze toch veilig houdt.

Wat is helicopterouderschap?

In de brede zin verwijst helicopterouderschap naar een overbeschermende opvoedingsstijl. Net zoals een helikopter zweeft, zweven deze ouders ook. Ze betrekken zich doorgaans in alle aspecten van het leven van hun kinderen, vaak tot nadeel van de kids.

"Deze ouders neigen tot overbescherming en maken zich overmatig zorgen over hun kinderen," zegt Michelle M. Reynolds, PhD, klinisch psycholoog en oprichter van LifeCatalyst: Therapy and Coaching. "Ze managen vaak de schema's van hun kinderen op micromanagement-niveau en komen frequent tussen om dingen voor hun kinderen soepeler te maken."

Er zijn verschillende facetten aan helicopterouderschap. In sommige gevallen zetten deze ouders te veel druk op hun kinderen om te slagen in school of activiteiten. In andere gevallen schermen ze hun kinderen af van bepaalde onderwerpen en doen ze taken voor hen. Helicopterouderschap ziet er niet in elk huishouden hetzelfde uit.

Oorzaken van helicopterouderschap

Er zijn diverse redenen waarom een ouder zo dichtbij hun kinderen kan gaan zweven. Soms beseffen ouders niet eens dat ze het doen, omdat het een onbewuste handelwijze is. Experts delen enkele van de belangrijkste redenen die deze opvoedingsstijl kunnen veroorzaken.

Wens om een andere jeugd te bieden

Dr. Reynolds stelt dat een primaire reden voor helicopterouderschap de eenvoudige wens is om kinderen een jeugd te geven die anders is dan wat ze zelf hebben meegemaakt. "Ze hebben misschien gewenst dat hun eigen ouders meer betrokken waren bij hun schoolprestaties of activiteiten," zegt ze.

Het kan ook extremer zijn. Ouders die als kind zijn achtergelaten, kunnen proberen te overcompenseren en hun kinderen in alles nauw te volgen. Op die hoeft hun kind zich nooit af te vragen of ze alleen zijn.

Maatschappelijke druk om te slagen

Gecertificeerd gedragsanalist Holly Blanc Moses, MS, BCBA, LCMHC, LPA, ADHD-CCSP, ASDCS, van Crossvine Clinical Group, wijst erop dat ouders deze opvoedingsstijl toepassen omdat ze druk voelen om te slagen als ouder en voor hun kids om te slagen. "Alle ouders willen dat hun kinderen veilig, gelukkig en geliefd zijn," zegt ze. Vanwege de druk om te slagen, kunnen ouders te veel druk op hun kinderen uitoefenen.

Dr. Reynolds voegt toe: "Dit is onrealistisch, maar ouders denken vaak dat als hun kind niet goed presteert in iets, dat een reflectie is op hen als ouders."

Instinct om te beschermen

Er zijn ouders die extra bezorgd zijn over hun kinderen die emotioneel of fysiek gewond raken. Vanwege deze zorgen kunnen ze geneigd zijn hun kinderen nauw te monitoren, aldus Moses. Sommige ouders geloven dat het nooit ervaren van mislukking of teleurstelling beter is dan daadwerkelijk door deze levenservaringen heen te gaan en teleurgesteld te voelen.

Effecten van helicopterouderschap

Hoewel ouders kunnen denken dat overbescherming hun kinderen beschermt tegen pijn of mislukking of hen helpt om te slagen, kan het eigenlijk nadelige effecten hebben. Deze opvoedingsstijl kan voor sommige kinderen verstikkend zijn, zeggen experts, en kan tegenwerking veroorzaken. Niet alle effecten zijn echter negatief.

Nauwe band met ouders

Een positief aspect van helicopterouderschap is dat het kinderen en ouders dicht bij elkaar brengt. Als kinderen zich niet belemmerd voelen door een ouder die ze micromanaget, kunnen ze dankbaar zijn voor deze constante aanstoot om te slagen.

"Kinderen van helicopterouders kunnen een diepe verbinding met hun ouders voelen en zich verzorgd voelen," zegt Dr. Reynolds. "Ze kunnen ook het gevoel hebben dat ze iemand hebben bij wie ze terechtkomen voor hulp bij problemen die opduiken."

Laag zelfvertrouwen

Aan de andere kant kan het hebben van een ouder die constant over alles wat je doet toeziet, ervoor zorgen dat kinderen zich voelen alsof ze nooit iets goed kunnen doen. Dit kan leiden tot zelfvertrouwensproblemen naarmate ze opgroeien, als het helicopterouderschap en micromanagement doorgaan in de puberjaren en vroege volwassenheid. "Helicopterouderschap kan bijdragen aan uitdagingen met zelfvertrouwen, probleemoplossend vermogen, coping, besluitvorming, sociale interactie, verantwoordelijkheid en adaptief functioneren," zegt Moses.

Slecht ontwikkelde levensvaardigheden

Helicopterouderschap kan erin bestaan dat ouders dingen voor hun kinderen doen of ze zo nauw begeleiden dat de kids nooit zelf leren. Dr. Reynolds wijst erop dat wanneer ouders altijd taken voor hun kinderen doen, de kinderen opgroeien zonder te weten hoe ze goed voor zichzelf kunnen zorgen, wat leidt tot slecht ontwikkelde levensvaardigheden en een onrealistische afhankelijkheid van hun ouders. Ze wijst ook op een onvermogen om conflicten op te lossen als een gerelateerd nadeel.

Hoe autonomie te stimuleren

Hoewel niet alle elementen van helicopterouderschap slecht zijn, kan het negatieve uitkomsten hebben voor kinderen omdat het hun vermogen om zelfstandig te zijn kan hinderen. Hoewel het misschien niet makkelijk is om een stap terug te zetten, raden experts aan dit te doen, ten bate van je kinderen. Er zijn een paar manieren om autonomie bij je kinderen aan te moedigen.

"Leren mislukken en weer opstaan terwijl ouders in de buurt zijn om ze te steunen, helpt kinderen deze vaardigheden te bouwen voor wanneer hun ouders niet in de buurt zijn."
— Michelle Reynolds, PhD

Laat je kids mislukken

Mislukken is niet leuk, maar het is een les. Of het nu in school is, in een activiteit of in een sport, mislukken maakt deel uit van het groeiproces, en je kinderen het laten ervaren zal hen niet voor het leven van de rails halen.

"Deze kleine mislukkingen en teleurstellingen leren kinderen veerkracht en helpen hen om te leren omgaan met moeilijke emoties," zegt Dr. Reynolds. "Hoewel het voor ouders moeilijk kan zijn om hun kinderen moeilijke emoties zien ervaren, helpt het kinderen te beseffen dat de emoties tijdelijk zijn en dat ze ze aan kunnen. Door moeilijke dingen te doorstaan bouwen kinderen het vertrouwen op dat ze nodig hebben om andere moeilijke dingen in de toekomst aan te kunnen. Leren mislukken en weer opstaan terwijl ouders in de buurt zijn om ze te steunen, helpt kinderen deze vaardigheden te bouwen voor wanneer hun ouders niet in de buurt zijn."

Stimuleer communicatie

Als je je kinderen vroeg leert dat openheid tegenover jou prima is, zijn ze geneigder om je te vertellen wat ze nodig hebben, stelt Moses voor, en ze zijn ook geneigder om je te vertellen als je te veel doet. "Moedig hen aan om gedachten en gevoelens te communiceren met behulp van behulpzame aanwijzingen," zegt Moses. "Bijvoorbeeld: 'Ik vind [leegte] leuk omdat [leegte]' en 'Ik voel [leegte] omdat [leegte].'" Ze stelt voor dit op te volgen met hen bedanken voor het delen, om te bevestigen dat communicatie belangrijk is.

Geef ze klussen

Deel van de jeugd voor veel gezinnen is het leren van levensvaardigheden die kids als volwassenen helpen. Als je alles voor je kids doet, leren ze waarschijnlijk deze vaardigheden niet, wat zelfstandigheid moeilijk kan maken. Vanaf jonge leeftijd, geef je kids klussen, zegt Moses. Dit kan zo simpel zijn als na het diner de afwas doen of elke ochtend hun bed opmaken. Je kunt dit uitbreiden naarmate je kids ouder worden, en ze zo doorleren hoe ze zelfstandig kunnen zijn.

Moedig het gebruik van een planner aan

Moses adviseert ouders om hun kids een planner te laten beginnen wanneer ze jong zijn, zodat ze wennen om hun dag te managen. Zelfs als je basisschoolkinderen alleen afspraakjes of verjaardagen van vrienden opschrijven, brengt het hen in een routine van het bijhouden van hun eigen schema's en herinneringen. Naarmate je kids opgroeien, kunnen ze een wekelijkse of jaarlijkse planner verder uitbouwen met sportoefeningen, schoolvergaderingen, bijbanen, en meer.

Een woord van Verywell

Hoe je kiest om op te voeden kan worden beïnvloed door een aantal factoren, van hoe jij zelf bent opgegroeid tot de individuele behoeften van je kind. Hoeveel je ook wilt zweven over je kinderen, experts waarschuwen tegen een helicopterouderschapsstijl. Terwijl deze opvoedingsstijl enkele positieve effecten kan hebben, komen er potentiueel ook durende negatieve effecten kijken. Het stimuleren van autonomie bij je kinderen, terwijl je ze nog begeleidt en ondersteunt, kan helpen om ze waardevolle levensvaardigheden en zelfstandigheid te leren.

  • Eerste 90 dagen kinderopvang: hoe je weet of een nieuw centrum goed is voor je kind
    Het proces om je kind gestart te krijgen in een geweldige kinderopvang eindigt niet automatisch zodra ze ingeschreven zijn. Als de meeste mensen, zijn kinderen geen grote fans van verandering, en dat betekent dat er een aanpassingsperiode zal zijn t
  • Taalontwikkeling van baby s 9-12 maanden
    Taalsa vaardigheden van 9- tot 12-maanden oude babys bloeien snel. Een minuut maakt uw baby geluiden, de volgende babbelt hij en soms gebruikt hij eenvoudige woorden als nee, baby, dag, mama of papa. Dit kunt u verwachten op deze leeftijd. Taalmijl
  • 7 manieren waarop ik een betere ouders ben met mijn derde kind
    Ik zou liegen als ik zou zeggen dat mijn eerstgeborene significant meer onverdeelde aandacht kreeg van me als ze een baby was dan mijn jongere twee. En mijn middelste kind, mijn zoon, was tevens de ontvanger van een jarenlange speciale vrijdag met me