Hoe je je kind helpt tijdens een meltdown of tantrum

Hoe je je kind helpt tijdens een meltdown of tantrum

Loop je momenteel in de ruimte van ouderschap waar je kind een kleine dictator is, zo kwetsbaar als eierschalen en zo onvoorspelbaar als het weer in Nieuw-Engeland? Zijn er momenten geweest dat je overtuigd was dat je lieve engeltje eigenlijk bezeten was door een duivel? Vind je je afvragend of je kind nu die blauwe beker of die andere blauwe beker wil? Welkom in wat we Tantrumland noemen. Het is een stop in de toddlerfase die de meeste gezinnen tenminste voor een korte periode bezoeken. Maar sommige gezinnen blijven hier voor altijd. Ja, dat klopt, kinderen wiens gezin nooit uit Tantrumland verhuisst, groeien op tot volwassenen die volwassen tantrums gooien. Vertrouw me, het is een ding.

Meer: Temmen van toddler-tantrums

Als het om tantrums gaat, zijn er veel dingen te overwegen zoals de leeftijd van je kind, hun taalontwikkeling, veiligheid, en het einddoel. De manier waarop je reageert op tantrums moet gebaseerd zijn op individuele kinderen. Elk kind is anders en ze verdienen allemaal individuele benaderingen om hun emotionele ontwikkeling op de best mogelijke manier voor hen te ondersteunen. Dit betekent dat kinderen in hetzelfde gezin twee verschillende benaderingen kunnen vereisen voor gedrag, beloningen, en algemene verwachtingen. Het lijkt counter-intuïtief aangezien we allemaal zijn opgegroeid in een "dingen eerlijk houden" wereld, maar kinderen zijn de uitzondering op deze regel. Kinderen vereisen verschillende benaderingen omdat ze allemaal verschillende sets vaardigheden en ontwikkeling mee brengen. Net als ze allemaal tantrums gooien om verschillende redenen en op verschillende tijden.

De manier waarop we reageren op tantrums zal helpen bouwen (of vernietigen) de emotionele intelligentie van een kind en hun vermogen om gevoelens in de toekomst te verwerken. Dit zal hun heel bestaan beïnvloeden: de manier waarop ze met anderen interacteren, de kenmerken die ze tonen als partner voor iemand, en de manier waarop ze je kleinkinderen opvoeden (en nog veel meer). Het slechte nieuws is dat we over tijd ernstige schade kunnen aanrichten aan onze kleinste mensjes als we ons niet bewust zijn van onze eigen volwassen reacties. Het goede nieuws is dat het moeilijk is om schade aan te richten met één interactie - dat betekent dat we herhalingen en do-overs krijgen als we onze koorts kwijtraken en schreeuwen. Echter, net als in de goede oude Pac-Man, krijg je maar een beperkt aantal do-overs. Wees je hiervan bewust en begin nu je toolbox van reacties te bouwen voor de volgende tantrum...

1. Veiligheid

Het eerste wat je direct wilt beoordelen is de veiligheid van de plek waar je kind heeft gekozen om een tantrum te gooien. Soms kiezen ze plekken als parkeerterreinen of vliegtuiggangen om neer te gaan. Helaas zijn geen van deze situaties plekken waar je ze hun gevoelens kunt laten verwerken waar ze zijn, dus je moet ze oppikken en uitleggen dat je hun lichaam verplaatst naar een veilige plek om [voeg emotie in] te voelen.

2. Erken wat je ziet

Als je ze kunt laten verwerken waar ze zijn, hou ik van het identificeren van wat ik zie en hen helpen dat te associëren met het gevoel, zoals: "Ik zie dat je zo boos bent dat we het speelplein moeten verlaten. Je tranen laten me weten dat je ook verdrietig bent. Het is moeilijk om ergens weg te gaan dat zo leuk is, maar we kunnen morgen terugkomen." Als het een jong kind is, zou ik iets zeggen als "Ik weet dat je zo verdrietig bent om te vertrekken. We kunnen morgen terugkomen."

3. Valideer

Je wilt je kind laten weten dat wat ze voelen oké is. Je kunt zelfs een beetje "Ik voel me ook verdrietig als ik leuke plekken moet verlaten. Het is oké dat je je opgesteld voelt." toevoegen. Je primaire taak is om hen te laten weten dat wat ze voelen oké is en dat ze veilig zijn.

Meer: 6 strategieën om meltdowns en tantrums te voorkomen

3A: Afleiden

Als er een behoefte is om hun uiting van dit gevoel te veranderen (bijv.: bijten, trappen, spuwen, wegrennen), moet je dit aan hen uitleggen. Wees je bewust dat dit gedaan moet worden met hun leeftijd en receptieve taalvaardigheden in gedachten. Voor jongere kinderen zou het gesprek er ongeveer zo uit kunnen zien: "Ik zie dat je erg verdrietig bent, maar ik laat je niet mijn/je lichaam kwetsen." Voor oudere kinderen kan het eruitzien als: "Onthoud, je kunt je woorden gebruiken om me te vertellen hoe je je voelt," of "Ik laat je geen onveilige keuzes maken. Je kunt me vertellen hoe je je voelt met woorden." Je kunt eenvoudige taal gebruiken zoals: "Ik laat je me niet bijten omdat het niet veilig is voor mijn lichaam," of "Ik laat je je zusje niet trappen omdat het niet veilig is voor haar lichaam."

Als je onzeker bent over wat je kind voelt of vragen hebt over of je kind abnormale reacties ervaart, is je kinderarts een goed beginpunt, gevolgd door een kinderpsycholoog.

4. Bied keuzes aan

Je kunt je kind herinneren hoe ze hun gevoelens kunnen uiten. Je kunt dingen zeggen als "Je kunt me vertellen hoe je je voelt met een kalme stem." Voor oudere kinderen kun je je kind diepere labels geven voor hun gevoelens zoals "Je kunt zeggen: 'Ik ben zo gefrustreerd'" (in plaats van simpelweg boos) of "Je kunt hard stampen om de boosheid kwijt te raken." Soms betekent dit het stoppen van onveilige of ongewenste gedragingen. Als je je kind moet stoppen met een onveilige keuze als slaan, trappen, krassen of bijten, moet je bij het aanbieden van keuzes ervoor zorgen dat beide opties opties zijn waar je oké mee bent dat je kind kiest. Je kind moet weten (en leren verwachten) dat alle keuzes écht op tafel liggen en veilige keuzes zijn om te kiezen. Dit zal ook beginnen hun onderbewuste toolbox te bouwen. Door twee keuzes te horen, kiezen ze er een en bewaren ze de andere (het kan een paar keer duren voordat ze het aanbieden).

5. Loop weg

Als je ervaart dat tantrums toenemen of meer dan een paar weken tantrums zonder afname in frequentie, is het misschien tijd om over te gaan op weglopen van je tantrummerende kind (zolang het veilig is). Sommige kids bloeien nog steeds op door de interactie zelf - negatieve aandacht is beter dan geen aandacht manier van denken.

Tantrums zijn vaak onvermijdelijk als jonge kids de wereld beginnen te ontdekken. Deze verkenning zal je kind een gevoel van wonder geven dat hen in staat stelt al je grenzen te testen. Je hebt een paar keuzes te maken als je kind begint te tantrummen, maar de belangrijkste die je voor ogen hebt is of je wel of niet op een emotioneel gepaste manier zal reageren.

Tot slot, laten we over grenzen praten. Kleine mensjes treden de toddlerfase binnen met één hoofddoel: elke grens testen, altijd. Wanneer je aankomt in Tantrumland, geven ze je kind een snelle dosis wilskracht om deze missie met turbo-brandstof uit te voeren. Grenzen vasthouden is een van de belangrijkste dingen die je voor je kind kunt doen. Het is hun taak om grenzen te testen en jij moet ze veilig en gepast vasthouden. Kinderen verlangen naar grenzen en structuur zodat ze weten wat ze kunnen verwachten. Ik wil het nog een keer zeggen: grenzen vasthouden is een van de belangrijkste dingen die je voor je kind kunt doen.

Blijf sterk, ouders! Tantrums zullen ook voorbijgaan.

Voor meer tips, trucs en wijsheid voor het leven met toddlers, volg ons op Pinterest:

Previous:

Next: