Genade tonen aan je gezin in een kleine woonruimte
Leven met je gezin in een kleine woonruimte
Hier ben je dus, thuis met je gezin in een kleine woonruimte. Je kinderen rennen wild rond en je vraagt je af hoe je je werk gedaan krijgt, je kinderen verzorgt en tegelijkertijd genade aan ze toont.
De technologie die ons in staat stelt om gewoon door te gaan met ons werk terwijl we in quarantaine zijn, vergat één klein detail. Kinderen begrijpen niet dat als papa en mama thuis zijn achter hun computers, ze eigenlijk niet "er" zijn. Eigenlijk begrijpen partners dat soms ook niet.
Of misschien ben je een thuisblijvende moeder of vader die normaal gesproken rekening houdt met de rustige momenten overdag terwijl de kinderen op school zijn, om dan aanwezig en betrokken te zijn als ze thuiskomen. Als ze je dan onderbreken, word je geïrriteerd en al snel vallen er harde woorden, tranen of klappen de deuren dicht.
Op de pauzeknop drukken
Er moet een betere manier zijn. En ja, die is er. Het begint met een manier vinden om genade te tonen aan je gezin wanneer je in een kleine woonruimte leeft.
Het is een van die dingen die logisch klinken, maar moeilijk in uitvoering zijn wanneer de stress hoog is en de "on demand"-knop de hele dag in je richting wordt ingedrukt.
Wat nodig is, is een "pauze"-knop om na te denken over de werkelijkheid en eenvoud van de situatie. De werkelijkheid is dat onze partners en kinderen een zegen zijn om te waarderen en te koesteren, en het eenvoudige feit is dat we opgeroepen worden om elkaar genade te tonen.
Genade – Een onverdiend cadeau
De Bijbel beschrijft genade als een onverdiend cadeau van God. We worden opgeroepen om deze onverdiende vriendelijkheid uit te strekken naar anderen, inclusief onze geliefde vrienden en familieleden.
Efeziërs 2:8-9 zegt:
"Want door genade zijn jullie gered, door het geloof. En dat komt niet van jullie zelf; het is een gave van God, niet het resultaat van werken, zodat niemand kan roemen."
Mensen hebben een verbazingwekkende capaciteit om diepe passie te voelen en uit te drukken. De mate waarin we andere mensen liefhebben – en diepe passie voor hen voelen – is dezelfde mate waarin we boos op ze kunnen worden. Dit verklaart de zogenoemde "misdaaden uit passie".
Hoewel ik nooit een misdaad heb gepleegd tegen een geliefde, ben ik soms verrast geweest over hoe sterk ik een negatieve emotie tegenover één van hen voelde. Op die momenten werd ik geschokt en herinnerde ik me de dingen die ik gedaan heb die God vertoornd of teleurgesteld hebben. Toch heeft Hij genade getoond en mij vergeefd.
Dus, of ik er nu zin in heb of niet, ik moet hetzelfde doen.
Genade tonen
Hier zijn enkele manieren waarop ik heb geleerd om G-E-N-A-D-E te tonen:
- G – Begin met dankbaarheid. Als ik klaar ben om in woede te reageren, stop ik en realiseer me dat ik dankbaar en gezegend ben om een man, kinderen en andere geliefden te hebben die me liefhebben en steunen.
- E – Weerstand bieden aan de emoties. Ik maak de keuze om negatieve emoties niet te uiten.
- N – Mijn denkweise aanpassen. Ik realiseer me dat wat mijn geliefde doet wat me irriteert, waarschijnlijk onbedoeld is. Het is eerder zijn of haar manier om een behoefte te communiceren.
- A – Vriendelijk communiceren. Soms helpt het om te beginnen met een vraag. "Wat kan ik voor je doen?" "Hoe kan ik helpen?" Of, geef een eerlijk antwoord. "Ik weet dat dit voor ons allemaal zwaar is."
- D – Echte waardering uiten. Dit wordt het onverdiende cadeau. Je kunt misschien een goed argument maken voor het uithalen van kritiek, maar als je die drang omkeert en een opbeurend woord geeft, kalmeert dat de ander meestal.
Als het echte leven aanslaat
Op dit punt denken sommigen van jullie misschien: ben je recentelijk in mijn huis geweest? Weet je dat ik een knorrige partner heb en drie (of 4, 5 of meer) kinderen die als een kudde wilde dieren rondrennen, of een groep broedende tiener die wil dat ik ze de hele dag entertain?
Hoe zou ik genade moeten tonen als ik niet eens een moment heb om na te denken?
Ik was getuige hiervan gisteren toen ik de jongste dochter van mijn buren hoorde schreeuwen op het trottoir dat we delen. Ik ging naar buiten om te kijken, dacht dat ze gewoon een wutanval had, normaal voor haar leeftijd. Maar ik wilde controleren of het goed was met haar moeder, want het kleine Maddie klonk alsof haar moeder beweloos in de tuin lag. Toen ik bij het huis aankwam, opende haar moeder de deur en zei: "Dankjewel voor controleren. Het gaat goed. We leren ons gewoon aanpassen aan het feit dat mama thuiswerkt."
Ga naar je kleedkast
Ik herinner me genoeg winter- en zomervakanties toen mijn gezinsleden en ik samen vastzaten binnen door extreem koud of heet weer. De spanningen waren toen iets hoger.
Dat was toen ik een van de grootste ouderschapslessen ooit leerde – ga naar je kleedkast. Of garage, kelder of een andere kamer in het huis waar je even alleen kunt zijn. Ik grap niet.
Als de spanningen hoog opliepen, ging ik naar mijn kleedkast om te bidden, frustratie kwijt te raken, mijn woede los te laten en mezelf in een meer genadige gemoedstoestand te brengen.
Mijn kinderen zijn nu in de dertig en ze merken vaak op dat ik zo'n kalme moeder was die nooit uit haar hak viel. Ik ben brutaleerlijk geweest tegenover hen en uitgelegd dat ik net zo gefrustreerd was als elke moeder of vader die kinderen opvoedt in een verwarrende, hoge-energie, snel veranderende cultuur.
Ik ging gewoon mijn ding met God uitmaken en liet zijn vrede over me heen golven voordat ik probeerde dingen met mijn kinderen op te lossen. Eerlijk gezegd, dat was nadat ik in dit gebied een paar keer had gefaald, schuldgevoelens had en besefte dat ik een betere manier moest vinden.
Van frustratie naar authentieke communicatie
Het is heel makkelijk om uit je hak te vallen, met name wanneer je met je gezin in een klein huis of appartement zit. Als je de spanning voelt oplopen, excuseer je rustig naar een privésfeer in je huis en praat dan met God, schreeuw, sla op een kussen of doe wat je moet doen om je gevoelens van woede, frustratie, teleurstelling of pijn kwijt te raken.
Die ontlading leidt je meestal tot een rustigere geestestoestand, en je kunt een vriendelijk en redelijk antwoord bedenken voor je geliefden.
Zodra je terugkeert om met je partner of kinderen te praten, kun je echte frustraties en zorgen uiten. Onze communicatie met onze geliefden moet op het meest basale niveau authentiek zijn. Het moet vriendelijk, eerlijk en oprecht zijn.
Vriendelijk zijn gaat niet om alleen leuke dingen te zeggen die mensen willen horen. Constructieve kritiek en het stellen van passende grenzen zijn belangrijke delen van huwelijk en ouderschap. Boodschappen van waarheid gesproken zonder rauwe emoties leiden tot een omgeving waarin gezonde conflicten kunnen plaatsvinden.
Focus op de kans
Ten slotte, erkenn dat de tijd die je met je gezin in een kleine woonruimte doorbrengt, potentieel heeft voor prachtige kansen – om elkaar beter te leren kennen, nieuwe manieren te creëren om van elkaars gezelschap te genieten en te leren goed communiceren, gegeven ieders unieke persoonlijkheid.
Dit is een geweldige tijd om je "genadespieren" te trainen en geduld en vrede voor jezelf te ontwikkelen.
-
De Apple iPad is een van de bekendste en meest wijdgeadopteerde tech-apparaten van moderne tijden. Bijna single-handedly heeft Apple de markt voor handheld computers gerevolutioneerd, en nu is de iPad synoniem geworden voor casuele entertainment en -
Pakken Voor College: Meenemen Of Laten Blijven Dit lijkt misschien voor de hand liggend, maar er zijn eigenlijk maar een paar dingen die je op college nodig hebt – en veel dingen die je wél wilt meenemen. Als je geluk hebt met een enorme kamer – ja, -
Ik word vaak gevraagd welke babydrager iemand zou moeten kopen en mijn antwoord is altijd hetzelfde: het hangt ervan af. Ik denk dat de hoofdvraag is wat voor wandelingen je met je kind gaat maken – praat je over snelle boodschappen in de winkel of e
