• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Hoe Zelfstimulerend Gedrag bij Kinderen met Autisme te Verminderen

Het kan hartverscheurend zijn om je autistische kind te zien betrokken zijn bij vreemd, zelfstimulerend gedrag, zoals vingers knippen, niet-voedselitems in zijn mond stoppen of mensen ruiken. Er zijn twee verschillende theorieën over waarom je kind zichzelf kan stimuleren: een hersendysfunctie kan ervoor zorgen dat hij extra stimuli verlangt of hij kan proberen sensorische overbelasting in zijn omgeving te blokkeren. Ondanks de oorzaak, beveelt het Autism Research Institute ouders aan om zelfstimulerend gedrag te proberen te verminderen, aangezien deze handelingen niet alleen je kind sociaal isoleren, maar ook interfereren met zijn aandacht en leren.

Wat je nodig hebt

• Joggschoenen
• Sportkleding, zoals wijdvallende broeken

Instructies

Oefening

1. Moedig je kind aan om elke dag betrokken te raken bij hoge-intensiteit aerobe oefening. Een literatuuroverzicht samengevat in een artikel gepubliceerd in Physiotherapy Canada suggereerde dat zelfs in pieken van zo kort als zes minuten per keer, aerobe oefening zelfstimulerend gedrag bij autistische kinderen verminderde.

2. Volg de richtlijnen voorgesteld door de Centers for Disease Control and Prevention om ervoor te zorgen dat het oefenniveau van je kind intense genoeg is. De rule-of-thumb voorgesteld door de CDC is dat vigoureuze-intensiteit activiteit kan worden gewaardeerd als een 7 of 8 op een inspanningsschaal waar 0 zijn inspanningsniveau in rust is en 10 het zwaarst is wat ze fysiek kan drukken. Bijvoorbeeld, op een hoog niveau van aerobe intensiteit, moeten haar hartslag en ademhaling veel intenser zijn dan wanneer ze wandelt.

3. Kies uit verschillende soorten oefening om iets te vinden dat je kind uitdaagt en interesseert. De CDC noemt enkele voorbeelden van hoge-intensiteit aerobe gedragingen die passend zijn voor kinderen, inclusief rennen en jaagspelletjes, zoals tikkertjes, fietsen, rennen of touwspringen.

Afleiding

4. Afleid je kind van het betrokken raken bij sociaal isolerende en potentiële schadelijke vormen van zelfstimulatie door sociaal passende alternatieven voor te stellen. Het Autism Research Institute beveelt aan om hem aan te moedigen om op een rubberen buisje te kauwen, bijvoorbeeld, in plaats van in zijn arm te bijten.

5. Negeer zelfstimulerend gedrag waar mogelijk om het niet te versterken. Een onderzoeksleiderlijke team geleid door Craig H. Kennedy, kinderontwikkelingsprofessor aan Vanderbilt University, vond dat zelfstimulerend gedrag soms waarschijnlijker herhaalt als ouders hun kinderen meer aandacht geven of ze uit onprettige situaties halen zodra ze beginnen zichzelf te stimuleren.

6. Belon positief gedrag, zoals wanneer je kind zich herinnert haar vingers tegen elkaar te tikken, in plaats van zichzelf te knijpen. Beloningen kunnen een glimlach, een verbale erkenning, haar laten spelen met favoriet speelgoed of een kleine beloning geven, zoals een stukje snoep.

Therapie

7. Breng je kind naar een kinderarts, die een grondige analyse van zijn problemen kan uitvoeren. De eerste stap, volgens de website Medscape, is voor de arts om een lichamelijk onderzoek uit te voeren waarbij zelftoegepaste blessures geïdentificeerd en behandeld worden. Apparaten zoals helmen of tandocclusale splinten kunnen voorgeschreven worden om verdere blessures te voorkomen.

8. Laat je kinderontwikkelingsprofessional een gedragsassessment uitvoeren, in overleg met andere professionals, zoals psychiatern en psychologen waar nodig. Volg een formeel gedragsplan, dat passende interventies vastlegt, zoals ontspanningstherapie en positieve versterking. Geef feedback over wat werkt en wat niet, aan de behandelprofessional van je kind, zodat je het plan in de loop van de kunt verfijnen, de effectiviteit verbeterend.

9. Overweeg medicamenteuze therapie als jij en je arts geen succes hebben met gedragsconditionering. De gedragstherapie van je kind kan versterkt worden met medicijnen zoals naltrexon, wat de euforische gevoelens vermindert die autistische kinderen ervaren van zelfstimulatie.