• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Over Arabische namen

In het Arabisch draagt de naam van een kind een zeer speciale betekenis, vaak meer dan in Westerse culturen. Deze namen weerspiegelen een hoop voor de persoonlijkheid van het kind, een eerbetoon aan familieleden, of als hommage aan de 99 namen van God. Als zodanig klingen veel namen voor Westerse oren hetzelfde, maar zijn ze zo individuëel als Engelse of Franse namen.

Geschiedenis

• De meerderheid van de Arabische namen, zowel vrouwelijke als mannelijke, is afgeleid van de islam. Ze zijn bedoeld om God te verherrlijken of de geloof van de ouders in de islam uit te drukken. Andere namen zijn poetisch en stammen uit pre-islamitische tijden, meestal namen van helden of heldinnen uit oude Arabische poëzie. Een kleine groep namen beschrijft dingen die in de Arabische cultuur als mooi worden beschouwd: paarden, licht, rozen, leeuwen.

Betekenis

• Veel mannelijke namen beginnen met de letter "A" en zijn meestal gerelateerd aan de islam. De meest voorkomende is een naam met voorvoegsel "Abdul" of "Abdel", wat beide "Dienaar van" betekent. Het deel dat volgt is een van de veelvoudige benamingen van God in het Arabisch, zoals "Abdul Jabbar" (Dienaar van de Almachtige) of "Abdel Karim" (Dienaar van de Liefdadige). De meeste mannelijke namen hebben een islamitische connotatie, maar niet alle. Bijvoorbeeld: Fahd is een populaire naam in het Midden-Oosten (koning Fahd van Saoedi-Arabië) en betekent "himbaard". "Abbas" (zoals Mahmoud Abbas) beschrijft de deugden van een leeuw. Sommige namen weerspiegelen de trots van ouders: Hassan betekent "mooi", Mu'tazz betekent "trotse" of "magtige".

Functie

• Vrouwelijke Arabische namen weerspiegelen ook toewijding aan de islam. Som zijn afgeleid van familie van de Profeet Mohammed, zoals Fatima (zijn dochter) of "Zahra" / "al Zahra", wat "de Stralende" betekent (een bijnaam die de Profeet aan zijn dochter gaf). Andere namen weerspiegelen de Arabische waardering voor schoonheid in poetische zin. Habibah betekent "de Geliefde", Maysan is een klein sterretje. Latifah (zoals Queen Latifah) betekent "zacht", Jada (zoals Jada Pinkett Smith) betekent "cadeau" of "een present". Ten slotte kunnen vrouwelijke namen ook uit pre-islamitische tijden komen en hun betekenis grotendeels verloren hebben. May is een ongewone maar niet onbekende naam zonder echte betekenis in het Arabisch. Usaimah of Usaymah is een oude Arabische naam zonder directe betekenis.

Typen

• Arabische namen hebben hun weg gevonden naar Westerse namen. De naam Benjamin (bijv. Benjamin Franklin) is eigenlijk een corruptie van "Bin Yameen", wat "zoon van James" betekent. Tot onlangs weerspiegelden veel Arabische achternamen het "Bin Yameen"-voorbeeld en namen de afstamming van het kind. Bijvoorbeeld: in een bepaalde stad in het Midden-Oosten kunnen een dozijn jongens "Mohammed" heten. Om ze te onderscheiden, werd de vadernaam als achternaam toegevoegd: Mohammed Bin Yameen = "Mohammed (is) de zoon van James". Als de man kinderen krijgt, kan zijn achternaam veranderen: Mohammed Abu Khalid = "Mohammed (is) de vader van Khalid".

Kenmerken

• Vrouwelijke namen waren historisch iets anders. Ze droegen hun familienaam hun hele leven en kregen vaak een toevoeging pas na de geboorte van een kind. Hun eigen naam werd zelden gebruikt na de geboorte, zeker niet naarmate ze ouder werden. Hun namen werden gekoppeld aan hun kinderen via het Arabische woord voor moeder, "Umm". Een vrouw die een kind genaamd Khalid baart, wordt "Umm Khalid" genoemd uit respect. Arabische vrouwen behielden hun meisjesnaam na het huwelijk. Andere achternamen, voor mannen en vrouwen, ontstonden uit associatie met een bepaalde stad, regio of natie. Bijvoorbeeld: een man uit Egypte verhuis naar Syrië en opent een winkel. Zijn achternaam weerspiegelt zijn herkomst door een "i" toe te voegen aan het Arabische woord voor Egypte, Misr. De achternaam wordt "al-Misri", betekenis "de Egyptenaar".

Overwegingen

• In de twintigste eeuw gingen Arabische regeringen over tot standaardisering van achternamen, wat leidde tot een minder veranderlijk naamsysteem. De Turken hadden vergelijkbare conventies, maar na WO I besloot Atatürk (leider van Turkije na 1922) dat alle Turken een permanente familienaam moesten kiezen. Evenzo standaardiseerde de Egyptische regering namen voor bureaucratische redenen, en andere landen volgden. De achternamen van de meeste Arabieren weerspiegelen nu de gekozen naam van een verre voorvader en veranderen niet meer over generaties. Vrouwen mogen hun familienaam nog steeds behouden.