Podscholen zijn de nieuwste pandemietrend, maar zullen ze meer schaden dan helpen?

Leerpods, homeschoolpods, microscholen, pandemiepods, nano-scholen: dit zijn alle namen die gebruikt worden om de nieuwste podschool-trend in COVID-19-tijds onderwijs te beschrijven. In plaats van de potentiële risico's van terugkeer naar fysiek onderwijs te nemen of de frustraties van virtueel leren op zich te nemen, bundelen ouders in veel steden krachten met andere gequarantaine gezinnen om kleine, privé thuis schoolgroepen voor hun kids te creëren. Het is een innovatief idee dat kids kan helpen veilig leren en socialiseren, maar sommigen online wijzen erop dat podscholen ook een vluchthek kunnen zijn dat alleen beschikbaar is voor de geprivilegieerden.

Wie baat bij de pandemiepod-trend?

Het idee voor leerpods heeft landelijk aan trek gewonnen naarmate schooldistricten worstelen om adequate plannen te maken voor het komende academische jaar. Een nationale Facebook-groep gewijd aan het helpen van gezinnen "pandemiepods" te creëren heeft meer dan 25.000 leden. Gelokaliseerde podschoolgroepen vanzen ook duizenden leden, zoals die voor Seattle-ouders met meer dan 3.800 leden, en die voor ouders in Marin County, Californië, die meer dan 1.200 leden heeft.

Leerpods variëren in grootte en specificaties, maar Facebook-gebruiker J. Li, die onlangs een virale kritiek op de trend schreef, beschrijft ze als "clusters van 3-6 gezinnen met gelijkjarige (en soms dezelfde-school) kinderen die met elkaar co-quarantaine, die één tutor [of leraar] inhuren voor fysieke ondersteuning voor hun kids." Ze noemt de ras- en klasseoverwegingen, en het probleem, legt ze uit, is dat niet elk kind de kans of middelen heeft om aan één van deze pods deel te nemen.

Het kan $100 of meer per uur kosten om een gecertificeerde leraar privé in te huren, en privé-tutors kunnen ouders overal van $10-$40 per uur kosten, afhankelijk van ervaring en de leeftijden en klasniveaus van de studenten. Een rapport van Bloomberg onthult dat vijf gezinnen in Los Angeles meer dan $22.500 uitgaven aan het creëren van een schoolpod voor hun kleuters, wat samenwerken met een interieurdesigner om een thuisklaslokaal te creëren en een leraar inhuurt om drie dagen per week lessen te geven. The Washington Post citeert een andere ouder die zegt dat hun schoolpod overweegt een apart studio-appartement te huren als "school" voor hun kinderen en privéleraar.

Niet elk gezin zorgt voor dure accommodaties en privésleraren. Een San Francisco-gebaseerde pod in de New York Times plannet om klasgastheerschap te rouleren bij studentenhuizen en ouders van kinderen om beurt te laten geven in verschillende vakken. Zelfs in deze situatie is er de inherent voorrecht van ouders die de tijd en ruimte hebben om dit soort aangepaste schoolomgeving te creëren.

Hoe veranderen pandemiepods het onderwijs?

Het is begrijpelijk waarom ouders en leraren alike naar de kans kunnen springen om deel te nemen aan alternatieve vorm van school. COVID-19-gevallen stijgen nog steeds in de VS. Virtueel scholieren is een optie in sommige delen van het land, maar het is een onvolmaakt systeem dat talloze uitdagingen kan presenteren voor opvoeders, werkende ouders, die met jonge kinderen en kids die extra bronnen nodig hebben om te leren. Voor leraren, wier gemiddelde startloon in 2018 $39.249 was, kan het aanbieden van privélessen ook extreem winstgevend zijn.

Helaas zijn het precies deze kwesties die pods zo een contentieuze kwestie maken. Al zeggen 66% van de leraren, directies en districtleiders dat ze zorgen hebben over terugkeer naar fysiek onderwijs. Sommige van deze leraren kunnen geworven worden voor hogerbetaalde podschoolbanen, wat publieke scholen met minder leraren achterlaat en het nog moeilijker maakt om sociale distancing en andere veiligheidsprotocollen te implementeren.

Bovendien gebruiken sommige staten, zoals Californië, aanwezigheid om financiering aan scholen toe te wijzen, en een stroom van ouders die hun kids weghalen voor thuis- of podschoollering kan betekenen minder geld en minder bronnen beschikbaar voor wie wel teruggaat naar les. En, natuurlijk, zullen er veel gezinnen zijn die gewoon geen leerpods kunnen opstarten omdat ze geen tijd buiten werk hebben om er een te vormen, ze geen geld hebben voor privéles, ze speciale behoeften hebben, ze in sociale huurwoning wonen die geen ruimte heeft om een klas te houden en een verscheidenheid aan andere redenen.

Wie blijft achter in de pandemiepod-trend?

Een oplossing voor deze kwesties is dat podgezinnen benachteilde kinderen uitnodigen om zich bij hen aan te sluiten, maar zoals Li wijst, kan dit een onmogelijkheid zijn. "De meest voor de hand liggende oplossing hiervoor — individuele gezinsclusters die benachteilde kids in hun pods beursen — werkt niet eens op schaal omdat er een hoge correlatie is tussen kids die tutors niet kunnen betalen en kids in gezinnen waar strenge distancingregels gewoon geen optie zijn", schrijft ze.

Laagbetaalde werknemers zijn geneigder banen te hebben waar ze meer contact met het publiek hebben en een hoger risico op COVID-19-blootstelling lopen. Aangezien veel gezinnen leerpods vormen met anderen die zichzelf quarantainen, kunnen kids van laaginkomenswerkers uitgesloten worden op basis van hun risiconiveau.

Er worden pogingen gedaan om meer egalitaire schoolpods te creëren. Nikolai Pizarro, een Atlanta-gebaseerde moeder en auteur, runt een Facebook-groep gericht op microschooling voor Black or Indigenous People of Color (BIPOC). In Californië supplementeert de San Francisco Unified School District virtueel leren met de K-8 Rooftop School, die studenten verdeelt in kleine pods die met leraren in buitensettings bijeenkomen.

Er is geen makkelijke of one-size-fits-all oplossing voor het schooldilemma. Velen doen simpelweg het beste ze kunnen en proberen een strategie te vinden die hun gezinnen helpt door het komende schooljaar te komen zonder ziekte of hun mentale, emotionele en financiële welzijn te riskeren. Nog, de haast om elite schoolpods te vormen bewijst alleen hoeveel ouders hulp nodig hebben van opvoeders en overheidsleiders om ervoor te zorgen dat kids die minder opties hebben niet achtergelaten worden.