• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Wat je kunt verwachten in de eerste weken van borstvoeding

Wat je kunt verwachten in de eerste weken van borstvoeding

Pasgeborenen voeden frequenter

Elke baby is een uniek individu, met zijn of haar eigen voedingsgewoontes. Borstvoedende baby's kunnen bloeien binnen een wijd bereik van normale voedingspatronen. Zelfs binnen hetzelfde gezin observeren moeders dat verschillende broers en zussen verschillende voedstijlen hebben. Sommige baby's voeden op kortere intervallen dan anderen of nemen meer tijd om een voeding af te ronden. Sommige voeden genietend, terwijl anderen direct aan de slag gaan. Moeders geven hun baby's vaak een bijnaam voor hun specifieke voedstijl, variërend van de "knabbelaar" tot de "barracuda".

Hoewel geen twee baby's gelijk zijn, moeten de volgende typische voedingsroutines je laten weten wat je kunt verwachten, helpen je de bereiken van het normale te herkennen, en je begeleiden over wanneer je hulp moet zoeken.

Borstvoedende pasgeborenen voeden frequenter, minstens acht keer per 24 uur.

Feitelijk zijn tien of twaalf voedingen per dag niet ongebruikelijk tijdens de eerste weken. Gemiddeld zal je baby elke twee tot drie uur wakker worden om te voeden. Voedingen worden getimed vanaf het begin van de ene voeding tot het begin van de volgende. Na afloop van een voeding, zal je baby waarschijnlijk binnen de volgende twee uur weer klaar zijn om te voeden. Wees niet verrast als ze soms al na een uur of zo na de laatste voeding weer wil drinken. Baby's clusteren vaak verschillende voedingen dicht bij elkaar, vooral 's avonds, en slapen dan voor een langere strekking op andere momenten, zoals midden in de nacht.

Veel nieuwe borstvoedende moeders zijn niet voorbereid op de normale frequentie van voedingen. Ze nemen aan dat ze niet genoeg melk hebben omdat hun baby zo vaak wil voeden. Nieuwe borstvoedende moeders klagen vaak: "Het lijkt alsof ik niet anders doe dan borstvoeden." Mijn reactie is: "Goed zo. Frequente borstvoeding is het belangrijkste wat je nu kunt doen!" Borstvoeding goed op gang brengen is inderdaad een hoge prioriteit; alles anders kan wachten.

Om de behoeften van je baby beter te begrijpen, probeer op te schrijven wat je een dag lang eet of drinkt, inclusief complete maaltijden, tussendoortjes, en zelfs slokjes water. Ik wed dat je minstens acht tot tien notities maakt. Nou, sommige voedingen zijn meer als slokjes of tussendoortjes, terwijl andere volwaardige maaltijden zijn. Moedermelk wordt sneller verteerd dan kunstmelk, dus de borstvoedende baby heeft eerder honger. Helaas zijn veel hedendaagse ouders, grootouders, en zelfs artsen, meer vertrouwd met het typische drie- tot vieruurs voedingsschema van flesvoedende zuigelingen. Ondanks de aantrekkelijke gemak van een infrequent voedingsschema, is het simpelweg onrealistisch om te verwachten dat een borstvoedende baby kan bloeien zonder frequente, rond-de-klok voedingen.

Het beste advies is: focus niet te veel op de klok. Volg in plaats daarvan de signalen van je baby over hoe vaak ze moet voeden. Als ze net een uur geleden gegeten heeft en weer hongerig lijkt, reageer op haar signalen en bied je borst aan. Frequente voeding tijdens deze eerste weken is de belangrijkste manier waarop je melkvoorraad aangepast wordt om aan de behoeften van je baby te voldoen. Dit staat bekend als de borstvoedingswet van vraag en aanbod.

Over het algemeen kunnen baby's erop vertrouwd worden om ons te laten weten wanneer ze honger hebben. Sommige baby's moeten echter gewekt worden om te voeden omdat ze niet zo vaak eisen als ze zouden moeten. Overdag, als drieënhalve tot vier uur verstreken zijn sinds je baby voor het laatst voedde, moet je haar zachtjes wekken om te voeden. Pak haar op, verander haar luier, en trek een deel van haar kleding uit om te proberen haar te wekken voor borstvoeding. 's Nachts, laat haar niet langer dan vijf uur slapen zonder borstvoeding tot ze minstens een maand oud is. Om te zorgen dat ze vaak genoeg per dag voedt, mag je niet meer dan een enkele vier- tot vijfuurs interval zonder voeden toestaan per 24-uurs periode.

WANNEER HULP ZOEKEN: Als je baby vaak door voedingstijden heen slaapt, zelden eist om gevoed te worden, of vaak gewekt moet worden om te voeden, contacteer haar huisarts. Als je baby meer dan twaalf keer per dag voedt en constant hongerig lijkt, regel dat ze onmiddellijk gewogen wordt om te zien of ze genoeg melk krijgt. Vraag om doorverwijzing naar een lactatieconsulent die je borstvoedingstechniek kan evalueren en suggesties kan doen om de melkinname van je baby te verbeteren.

Helpen bij aanhechten en slokken

Borstvoedende pasgeborenen moeten correct aan beide borsten hechten en ritmisch zuigen gedurende ten minste tien minuten per borst per voeding. Op het moment dat je thuis komt, moet je comfortabel zijn met het aan je borst hechten van je baby aan elke borst. Het is niet ongebruikelijk dat een baby een voorkeur heeft voor één kant of gemakkelijker aan de ene borst hecht dan de andere. Je moet echter doorgaan met proberen om de baby beide borsten goed te laten nemen. On succesvolle pogingen om te voeden tellen niet als een voeding.

Eenmaal je baby correct gehecht is, laat haar zolang zuigen als ze wil. Ze kan periodiek pauzeren en wat zachte aanmoediging nodig hebben, maar in het algemeen moet ze ritmisch door het grootste deel van de voeding zuigen. Geef haar voldoende tijd aan de eerste borst om te helpen waarborgen dat ze de rijke, vetrijke achtermelk (hindmelk) binnenkrijgt. Ze zal waarschijnlijk minder vigourueus gaan zuigen, in slaap vallen, of van de eerste borst loskomen na tien tot vijftien minuten. Dit is een goed moment om haar te laten buikje, haar luier te verwisselen, en haar te helpen wakker te worden voor de tweede borst. Een baby krijgt meestal meer melk door aan beide borsten te voeden dan door maar één borst te nemen. Dus is het over het algemeen beter om bij elke voeding van beide borsten te voeden wanneer mogelijk. Laat haar zo lang aan de tweede borst zitten als ze wil, hoewel een baby daar misschien slechts vijf minuten voedt, wat waarschijnlijk minder goed leeggegoten is dan de eerste. Een zuigeling zuigt vigouruezer aan de eerste borst en neemt meestal meer melk van die kant. Daarom moet je de borst waarmee je voedingen begint afwisselen, zodat beide borsten ongeveer dezelfde stimulatie en leegmaking krijgen. Een scheef melkvoorraad kan zich in een paar dagen ontwikkelen als je consistent voedingen op dezelfde borst begint.

WANNEER HULP ZOEKEN: Als je baby niet aan één of beide borsten kan hechten of kort hecht maar niet effectief zuigt, probeer deze strategieën. Als deze technieken het probleem niet snel oplossen en je baby niet goed laten voeden, zoek dan onmiddellijk hulp. Het is niet alleen ontstellend en frustrerend om een pasgeborene te hebben die niet goed voedt, maar het kan het welzijn van je baby in het geding brengen. Bovendien, als je borsten niet voldoende leeggegoten worden, kunnen ze ongemakkelijk verstopt raken, en je melkvoorraad kan in het geding komen. Laat je baby geen voedingen missen en laat je borsten niet zonder regelmatige stimulatie en melkverwijdering. Als het aanhechtprobleem niet snel opgelost kan worden, moet je baby op een andere manier gevoed worden totdat ze effectief borstvoedt. Daarnaast moeten je borsten op regelmatige intervallen afgenomen worden om je voorraad te behouden. De afgedrukte melk kan aan je baby gegeven worden.

Zowel heel korte als extreem lange voedingssessies kunnen wijzen op een voedingsprobleem. Als een baby te kort zuigt (minder dan tien minuten per voeding), krijgt ze waarschijnlijk niet genoeg melk. Aan de andere kant, als voedingen langer duren dan ongeveer vijftig minuten, of als je baby vaak weer hongerig lijkt kort na een voeding, kan dat betekenen dat ze niet verzadigd raakt. Zuigelingen die bijna continu moeten voeden, verkrijgen waarschijnlijk geen adequate volumes melk. Het probleem kan liggen bij ineffectieve borstvoedingstechniek of lage melkproductie. Vaak is het een combinatie van beide. Neem contact op met de huisarts van je baby en laat je zuigeling onmiddellijk wegen.

Borstvoedende baby's moeten regelmatig slokken tijdens het voeden. Een baby begint met korte, snelle zuigbewegingen. Als de melkstroom begint, worden de zuigbewegingen langer en langzamer. Slokken wordt getriggerd wanneer de mond vol melk loopt. Voordat je melk volop aan komt, slokt je baby misschien niet vaak tijdens het voeden, omdat het volume voormelk redelijk laag is. Zodra je melk in volume begint toe te nemen (meestal op de tweede tot vierde dag), moet je beginnen te horen dat je baby na elke een of twee zuigbewegingen slokt. Slokken wordt aangegeven door een zacht "kaa, kaa, kaa" geluid wanneer een baby uitademt. Wanneer je melkejectiereflex getriggerd wordt, kan je baby na elke zuigbeweging slokken om de snelle melkstroom aan te kunnen. Je zou moeten horen: zuig, slok, pauze, zuig, slok, pauze. Hoorbare slokken na elke paar zuigbewegingen moeten ongeveer tien minuten aanhouden. Naarmate de melkstroom vertraagt, zal de frequentie van slokken afnemen. Wanneer je baby naar de tweede borst gaat, moet het snelle slokken opnieuw beginnen. Andere tekenen dat je baby melk krijgt, zijn melk in haar mond zien of druppelen van de tegenoverliggende borst terwijl ze voedt.

WANNEER HULP ZOEKEN: Je moet je zorgen maken als je geen frequente slokken hoort wanneer je baby voedt, vooral als je andere redenen hebt om te vermoeden dat je baby niet goed voedt. Infrequente slokken kunnen te wijten zijn aan een lage melkvoorraad of ineffectief zuigen dat je baby ervan weerhoudt adequate melk te verkrijgen. Tekenen dat je baby verkeerd zuigt zijn: haar mond in snelle trillingen openen en sluiten, een klikgeluid maken of haar wangen inholen tijdens het voeden, of vaker van de borst loskomen. Neem contact op met de huisarts van je baby als je denkt dat je zuigeling niet veel melk slokt. Het probleem moet snel opgelost worden.

Hongersignalen; vraagvoeding; geen schnuffel

Borstvoedende pasgeborenen moeten tevreden lijken na voedingen. Over het algemeen is een goed gevoede baby een tevreden baby. In de eerste twee dagen, wanneer het volume voormelk relatief laag is, kan je baby heel snel na de laatste voeding weer hongerig lijken. Op de derde dag, wanneer je melk volop begint aan te komen, moet je baby na voedingen meer tevreden lijken. Borstvoedende pasgeborenen vallen meestal in slaap aan de tweede borst en gedragen zich tevreden tussen voedingen.

Soms herkennen nieuwe ouders de hongersignalen van hun baby niet omdat ze ten onrechte aannemen dat een zuigeling die net gevoed is, automatisch voldoende melk binnen moet hebben gekregen. De verrassende waarheid is dat een zuigeling de bewegingen van borstvoeding kan doorlopen, van beide borsten drinken, en toch niet veel melk consumeren. Verschillende verklaringen zijn mogelijk. Misschien is de baby verkeerd gehecht of heeft een foutieve zuig. Misschien werd de melkejectiereflex niet getriggerd, of de melkproductie van de moeder is ontoereikend. Het eerste wat te doen is wanneer een baby na voeden hongerig lijkt, is hem terug te brengen naar de volste borst voor een nieuwe kans op voeden.

Natuurlijk is niet alle onrust bij een borstvoedende baby te wijten aan honger. Baby's hebben menselijk contact net zoveel nodig als voedsel. Een zuigeling kan huilen omdat hij vastgehouden wil worden en niet gescheiden wil zijn van zijn moeder. Zelfs een goed gevoede baby wil misschien gedragen en vastgehouden worden om zich veilig en geborgen te voelen.

WANNEER HULP ZOEKEN: Borstvoedende zuigelingen die na de meeste voedingen hongerig lijken (bijv. huilend, aan handen zuigend, zoekbewegingen makend, een schnuffel nodig om gerustgesteld te worden) krijgen misschien niet genoeg melk. Tekenen van schijnbare honger bij een zuigeling mogen niet genegeerd worden, zelfs niet als de baby op een goed schema voedt. Contacteer de huisarts van je baby en laat je zuigeling wegen. Als je baby echt niet genoeg krijgt, hoe eerder het probleem herkend wordt, des te makkelijker het opgelost kan worden.

Vraagvoeding moet frequente voeding betekenen. Decennia geleden, toen flesvoeding de overheersende methode was om zuigelingen te voeden in de Verenigde Staten, werden geplande voedingen populair. Baby's werden op de klok gevoed, meestal om de vier uur. Een baby die eerder honger toonde, werd vaak gedwongen te wachten tot het aangewezen voedingstijdstip. Omdat zo'n stellig schematiseren van voedingen geen rekening hield met de unieke behoeften van baby's, begonnen sommige experts meer flexibiliteit in het voeden van zuigelingen te bepleiten. De term "vraagvoeding" werd gebruikt om te beschrijven: een baby voeden wanneer hij honger toont in plaats van op een stellig schema.

In recente decennia is het voeden van baby's op vraag de norm geworden. Zeker, een baby voeden wanneer ze honger toont, lijkt passend en empathisch. Echter, sommige welwillende ouders passen het concept verkeerd toe door een slaperige, niet-eisende baby te laten voeden te infrequent. Vraagvoeding was bedoeld om ouders toestemming te geven om weer te voeden als hun baby eerder hongerig lijkt dan verwacht. Een pasgeborene mag niet vijf of zes uur zonder voeding slapen alleen omdat hij "niet heeft geëist." Noch mag "vraagvoeding" gebruikt worden om te rechtvaardigen dat een pasgeborene de hele nacht door slaapt zonder borstvoeding, zelfs als hij bereid is dat te doen. Samengevat: vraagvoeding herinnert ons om hongerige baby's vaker te voeden dan we verwachten dat ze nodig hebben. Het mag niet verkeerd geïnterpreteerd worden om slaperige baby's te lang zonder voeden te laten.

Stel schnuffelgebruik uit voor borstvoedende pasgeborenen. Het gebruik van schnuffels is een wijdverspreide opvoedingspraktijk, zowel in de Verenigde Staten als in andere landen. Hoewel veel experts hebben gewaarschuwd dat vroege schnuffelgebruik de succesvolle vestiging van borstvoeding kan ondermijnen, bestond er weinig wetenschappelijk bewijs om deze claim te ondersteunen. Nu hebben verschillende recente studies bevestigd dat vroege schnuffelgebruik gelinkt is aan vroege afwenening. In één studie waren zuigelingen die op één maand leeftijd een schnuffel gebruikten, drie keer zo waarschijnlijk om borstvoeding op zes maanden leeftijd te hebben gestaakt. Het risico op vroege afwenening was groter voor "frequente" gebruikers (de hele dag en nacht om hen te helpen in slaap te vallen) vergeleken met "gedeeltelijke" gebruikers.

Op basis van mijn ervaring sta ik erbij dat vroege schnuffelgebruik voordat borstvoeding goed op gang is, langdurige borstvoeding kan saboteren. Een baby die "gedopt" of "gepropt" zit met een schnuffel, leert misschien niet zo effectief voeden als de baby die alle, of de meeste, van zijn zuigen aan de borst doet. Terwijl sommige hongerige baby's hun schnuffel uitspuwen en hevig een voeding eisen, zijn andere ondergevoede zuigelingen meer passief. Ze bedriegen ons door tevreden te lijken op non-nutritief zuigen aan een schnuffel terwijl ze eigenlijk melk nodig hebben. Hoe jonger de zuigeling, des te moeilijker het is voor ouders om de signalen van hun baby te interpreteren. Het is in de eerste weken gewoon niet mogelijk om betrouwbaar te onderscheiden wanneer een baby alleen "troostzuigen" nodig heeft en wanneer de zuigeling "nutritief zuigen" nodig heeft. Eenmaal een patroon van consistente gewichtstoename bereikt is, is het veel minder riskant om een schnuffel te introduceren. Na vier tot zes weken succesvolle borstvoeding heeft een moeder veel ervaring opgedaan in het interpreteren van de signalen van haar baby. Ze zal bekwamer zijn in het herkennen van hongerstenen en het evalueren van de kwaliteit van een voeding en minder geneigd om honger te verwarren met de drang te zuigen.

Ontlastingspatronen en problemen

Ontlastingspatronen van de zuigeling

Tijdens de eerste weken van borstvoeding zal de inhoud van de luier van je baby verrassend interessant voor je zijn. Het feit is dat de vroege ontlastingspatronen van je baby een krachtige aanwijzing kunnen zijn voor het succes van borstvoeding. In de eerste weken kan het erg nuttig zijn om een dagelijks verslag te houden van zijn natte luiers en ontlastingen.

Borstvoedende baby's moeten zes of meer keer per dag urineren.

In de eerste twee dagen mag je baby misschien maar een paar keer in 24 uur urineren. Naarmate je melk volop aan komt, neemt het aantal natte luiers stapsgewijs toe. Op de vierde of vijfde dag van het leven moet je zuigeling na de meeste voedingen urineren, wat resulteert in minstens zes tot acht natte stof luiers per 24 uur. De urine moet kleurloos (gedilueerd) zijn, niet geel (geconcentreerd).

Omdat wegwerpluiers zo absorberend zijn, kan het moeilijk zijn om te zien of je baby heeft geurineerd. Zelfs als je van plan bent om op de lange termijn wegwerpluiers te gebruiken, wil je misschien dat je baby de eerste week of twee stof luiers draagt. Of je kunt een stukje toiletpapier in de wegwerpluier van je baby leggen om te helpen zien of ze heeft geurineerd. Om een idee te krijgen van hoe een natte luier voelt, kun je één tot twee onsjes water op een droge luier gieten.

Een rood of roze "baksteenstof" uiterlijk op de luier suggereert dat je baby niet genoeg melk krijgt. "Baksteenstof" op de luier ontstaat wanneer urzuurkristallen zich in geconcentreerde urine vormen. Het is geen ongebruikelijke verschijning bij borstvoedende zuigelingen tijdens de eerste dag of twee, wanneer de hoeveelheid voormelk die de baby drinkt laag is. Echter, zodra je melk in overvloed begint te stijgen, moet een borstvoedende baby in staat zijn voldoende volume melk te consumeren om heldere urine te produceren.

WANNEER HULP ZOEKEN: De aanwezigheid van urzuurkristallen in de urine van een baby na de vierde of vijfde dag wekt het vermoeden van ontoereikende melkinname. Helaas interpreteren zowel ouders als gezondheidsprofessionals deze waardevolle aanwijzing vaak verkeerd en verwarren het met andere verschijnselen. Bijvoorbeeld, meisjes hebben soms een lichte vaginale bloeding een paar dagen na de geboorte als gevolg van de hoge hormoonspiegels van de moeder tijdens de zwangerschap. Bij een telefonische vraag kan een gezondheidsprofessioneel een oudersverslag van een roodachtige kleur in het luiertje van een meisje toeschrijven aan lichte vaginale bloeding. Als een jongetje besneden is, kunnen uraatkristallen op de luier verward worden met bloed van de besnijdeningswond. Als je borstvoedende baby een "baksteenstof" uiterlijk in de luier heeft nadat je melk is aangekomen, contacteer haar huisarts en vraag om haar te laten wegen om te bepalen of ze genoeg te eten krijgt. Je moet ook de huisarts van je zuigeling informeren als je zuigeling na de vierde of vijfde dag minder dan zes natte luiers per dag heeft, of als haar urine donkergeel of weinig is.

De ontlasting van een borstvoedende baby moet op de vierde of vijfde dag van het leven anfangen geel te kleuren.

Deze gele "melkontlastingen" verschijnen kort nadat je melk volop aan komt en je baby rijkelijke hoeveelheden melk consumeert. De ontlastingen zijn zacht, ongeveer de consistentie van yoghurt, met kleine korrelige klonterjes. Sommige mensen beschrijven het uiterlijk als een mengsel van kwark en mosterd; anderen vergelijken het met boterpoeding. Melkontlastingen zijn doorgaans een grote schoonmaakklus, niet alleen een stip of streep.

WANNEER HULP ZOEKEN: Als je baby op vijf dagen leeftijd nog donkere meconium of groenbruine "overgang" ontlastingen heeft en nog geen gele ontlasting heeft gehad, is dit een waarschijnlijke teken dat ze niet genoeg melk krijgt. Contacteer de huisarts van je baby en regel dat je baby gewogen wordt.

Borstvoedende baby's scheiden meestal vier of meer goedgevulde ontlastingen per dag gedurende ten minste de eerste maand van het leven.

Veel borstvoedende pasgeborenen scheiden een gele melkontlasting bij elke voeding tijdens de eerste weken van het leven. Dit frequente ontlastingspatroon is geen diarree. Het is volledig normaal en suggereert adequate melkinname.

Vanaf ongeveer één maand begint het aantal ontlastingen meestal af te nemen. Op een paar maanden leeftijd is het niet ongebruikelijk voor een uitsluitend borstvoedende zuigeling dagen – zelfs een week of meer – zonder ontlasting te gaan. Dit patroon wordt niet als obstipatie beschouwd omdat de ontlasting, wanneer ze uiteindelijk komt, vaak zacht en groot is (inderdaad, een modderlavine!). Helaas vervagen sommige oudervoedingsmateriaal die ik heb gelezen de twee duidelijk verschillende ontlastingspatronen van jongere en oudere borstvoedende zuigelingen ongeschikt. Ouders leren vaak dat borstvoedende zuigelingen zo vaak kunnen ontlasten als bij elke voeding of zo zeldzaam als één keer per week. Terwijl beide extremen normaal kunnen zijn, zijn ze normaal op verschillende leeftijden. De borstvoedende pasgeborene heeft het frequente ontlastingspatroon, terwijl de oudere volledig borstvoedende baby dagen zonder ontlasting kan gaan.

WANNEER HULP ZOEKEN: Als je pasgeborene minder dan vier ontlastingen per dag heeft, of als de ontlastingen gering zijn in hoeveelheid (alleen een vlek op de luier), kan dat betekenen dat ze niet genoeg melk krijgt. Contacteer de huisarts van je baby en regel dat ze gewogen wordt. Ik ben onder de indruk dat ouders doorgaans uitstekende waarnemers zijn van de inhoud van de luier van hun baby. Maar gezondheidsprofessionals doen niet altijd ons deel in het communiceren aan ouders wat normaal is en wat niet. De eenvoudige observatie van het ontlastingspatroon van een baby is een waardevolle, maar vaak over het hoofd geziene aanwijzing voor het voedingswelzijn van een baby.

Veranderingen in de borsten

Verwachte veranderingen in de borsten van de voedende moeder

Je borsten zullen tijdens de eerste week na de bevalling aanzienlijk veranderen wanneer ze hun taak van melk maken en vrijgeven beginnen. Zoals eerder aangegeven, bestaat een wijd bereik van het normale voor wanneer melk volop aan komt, de hoeveelheid melk die vrouwen produceren, de mate van borstvergroting of verstijving die optreedt, en de gemak van melkstroom. Maak het een punt om aandacht te besteden aan je borsten en de aanwijzingen die ze over het succes van borstvoeding kunnen geven. De volgende richtlijnen laten je weten wat je kunt verwachten en wanneer je hulp moet zoeken.

De melk van een moeder begint meestal twee tot vier dagen na de bevalling in overvloed te worden geproduceerd.

Voormelk, de vroege melk die door de borsten geproduceerd wordt, is in relatief kleine hoeveelheden aanwezig, beginnend maanden voor de bevalling en voortdurend de eerste paar dagen na de bevalling. Het proces van overvloedige melkproductie (bekend als lactogenese) begint ongeveer twee tot vier dagen na de bevalling. In het verleden vond lactogenese plaats terwijl een moeder nog in het ziekenhuis was. Op het moment van ontslag van de moeder was haar melk al toegenomen en de verpleegkundiges die haar hielpen, redelijk zeker of borstvoeding goed van start was. Tegenwoordig zijn de meeste vrouwen al thuis wanneer lactogenese plaatsvindt. Ze kunnen onverwachte ongemakken of moeilijkheden ondervinden bij het correct aanhechten van hun baby wanneer hun borsten verstopt zijn.

De borsten van een vrouw worden groter, steviger, zwaarder, warmer, en zelfs ongemakkelijk wanneer haar melk in volume begint toe te nemen. Hoewel deze veranderingen bij sommige vrouwen dramatischer zijn dan bij anderen, kan de grote meerderheid van moeders gemakkelijk vertellen of hun melk volop aangekomen is. De schaarse heldere of gele voormelk verandert in uiterlijk naar witachtige melk en neemt enorm in hoeveelheid toe. De plotselinge toename in melkproductie kan zichtbaar zijn door spontaan lekkage van de borsten of door melk in de mond van de baby te zien.

Meestal begint de toegenomen melkproductie tweeënhalve tot drie dagen na de bevalling. Melk komt eerder aan bij vrouwen die al eens hebben gebaard en die vaginaal hebben gebaard, vergeleken met eerste moeders of vrouwen die een keizersnede hadden. Soms begint melk pas volop aan te komen op vijf tot zeven dagen. Vaak is de vertraging te wijten aan medische problemen bij de moeder of extreme emotionele onrust. Ik heb bijvoorbeeld gezien dat lactogenese vertraagd of verminderd was bij sommige vrouwen met hoge bloeddruk, overmatig bloedverlies bij de bevalling, ernste infecties, extreme pijn, of extreme emotionele stress.

Voor veel vrouwen is postpartale borstverstopping ongemakkelijk, en voor een paar is het volkomen ellendig. Voor de meeste vrouwen is het een onmiskenbare gebeurtenis, maar voor een kleine minderheid is het nauwelijks waarneembaar. Terwijl sommige vrouwen die nauwelijks merken of hun melk aangekomen is, wel succesvol borstvoeden, beschouw ik het gebrek aan significante postpartale borstverstopping als een rode vlag die onderzoek waard is.

WANNEER HULP ZOEKEN: In een klein percentage vrouwen – soms die erg ziek zijn postpartaal – komt melk niet normaal aan en is volledige lactatie niet mogelijk. Zo een vrouw kan weinig, zo niet geen, borstverstopping ervaren, en haar melkproductie kan niet voldoende stijgen om haar baby te voeden. Daarom negeer ik nooit de uitspraak van een moeder: "Ik weet niet zeker of mijn melk ooit aangekomen is." Als je baby na de meeste voedingen hongerig lijkt en je denkt dat je melk op vier dagen postpartaal nog niet aangekomen is, moet je de huisarts van je baby contacteren en je zuigeling laten wegen om te controleren of ze niet excessief gewicht heeft verloren sinds de geboorte.

Als je ernstige borstverstopping ervaart, met harde, pijnlijke, gezwollen borsten, moet je je ook zorgen maken. Ernstige verstopping maakt het moeilijk om de melk goed te laten stromen, en de resulterende druk kan leiden tot verminderde melkproductie (geloof het of niet!). Overmatige verstopping kan ook extreme ongemakken veroorzaken, problemen met het aanhechten van de zuigeling, wond tepels, en slechte melkinname door de baby. Contacteer je eigen en/of de huisarts van je baby als je borsten ernstig verstopt zijn. Vraag om doorverwijzing naar een lactatieconsulent die je kan helpen een elektrische borstpomp te verkrijgen en te gebruiken om melk af te drukken en je borsten zachter te maken.

De borsten van een moeder voelen zich meestal vol voor elke voeding (suggesterend dat melk aanwezig is) en worden zacht nadat de baby heeft gevoed (suggesterend dat melk leeggegoten is).

Eerder beveel ik aan om de borst waarmee je voedingen begint af te wisselen. Sommige adviseurs raden vrouwen aan om een veiligheidspen van de ene beha-band naar de andere te verplaatsen om ze te herinneren met welke borst ze moeten beginnen. Succesvolle voedende moeders erkennen meestal dat ze geen dergelijke herinnering nodig hebben omdat de volste borst voor hen zo duidelijk is. Probeer te leren aandacht te besteden aan dergelijke veranderingen in je borsten zolang je borstvoedt.

Na je langste nachtinterval tussen voedingen, moeten je borsten zich bijzonder vol voelen. Vaak zal een vrouw melk op haar lakens lekken of zo vol worden dat ze wakker wordt voordat haar baby eist. Dit zijn additionele indicatoren van rijkelijke melkproductie.

WANNEER HULP ZOEKEN: Algemene borstvolheid die niet afneemt met voeden kan suggereren dat je baby de melk niet effectief extraheert. Aan de andere zije, zachte borsten die zich niet voller voelen voor voedingen kunnen impliceren dat er weinig melk beschikbaar is bij een voeding. Pleksgewijze, of gelokaliseerde, borstvolheid kan ook een probleem suggereren. Natuurlijk zijn deze observaties redelijk subjectief en minder precies in het voorspellen van een probleem dan veel van de andere borstvoedingscriteria die in dit hoofdstuk beschreven zijn.

De tepels van een moeder kunnen de eerste paar dagen van het voeden licht gevoelig zijn. Tepelgevoeligheid is meestal alleen aan het begin van voedingen aanwezig en neemt af naarmate de voeding vordert. Ongemak mag niet interfereren met voedingen en verbetert meestal zodra melk volop begint aan te komen. Aan het einde van de eerste week is borstvoeding meestal comfortabel.

WANNEER HULP ZOEKEN: Ernstige tepelpijn die je voedingen doet vrezen, pijn die gedurende een voeding aanhoudt, of pijn die langer dan een week aanhoudt, worden allemaal als abnormaal beschouwd. Waarschijnlijk voedt je baby niet correct. Als je zuigeling niet goed gehecht of niet correct zuigt, zullen niet alleen je tepels pijn doen, maar je baby kan ook ontoereikende melk verkrijgen. Dus, als je ernstige wond tepels hebt, moet je hulp zoeken bij je voedingstechniek en je baby laten wegen. Ernstige gevallen kunnen het gebruik van een ziekenhuisgraad huurelektrische borstpomp vereisen totdat je tepels genezen zijn.

Na twee of drie weken merken voedende moeders meestal de gevoelens die geassocieerd zijn met de melkejectie, of inlaat, reflex.

Een van de hormonen die uit je hypofyse vrijkomt tijdens het voeden, is oxytocine. Oxytocine is belangrijk voor het succes van borstvoeding omdat het kleine spiercellen rond de melkproducerende klieren doet samen trekken om melk uit de klieren in de melkgangen te persen. Deze voortstuwing van melk uit de melkgangen heet de melkejectiereflex of de inlaatreflex. Oxytocine-vrijgave helpt de in de klieren geproduceerde melk beschikbaar te maken voor de baby. Eenmaal de melkvoorraad van een vrouw goed op gang is, veroorzaakt de melkejectiereflex opvallende borstgevoelens, zoals tintelingen, verzetting, stekende pijn, brandend, of een prikkelend gevoel. Het kan een paar weken duren voordat je deze borstgevoelens waarneemt. Wanneer je melkejectiereflex getriggerd wordt, kan je baby beginnen te gulpen, en melk kan druppelen of spuiten van de andere borst. Alleen al het horen van je baby huilen of je zuigeling vasthouden kan je melk "inlaten", nog voordat je baby aanhecht.

WANNEER HULP ZOEKEN: Hoewel veel vrouwen prima borstvoeden zonder de typische inlaatgevoelens te merken, kan het niet waarnemen van de typische inlaatgevoelens op drie weken postpartaal betekenen dat je melkvoorraad laag is. Over het algemeen, hoe rijkelijker de melkvoorraad, hoe dramatischer de tekens van inlaat, maar dit is geen harde regel. Als je twijfelt over je melkvoorraad, laat je baby wegen.

Normale gewichtspatronen

Normale gewichtspatronen bij borstvoedende pasgeborenen

De meest betrouwbare indicator voor het succes van borstvoeding is het gewicht van je baby. Een baby die bloeit, krijgt zeker genoeg melk. Aan de andere kant, een baby die excessief gewicht verloren heeft of te langzaam wint, consumeert waarschijnlijk te weinig melk. Niet alleen is het welzijn van de baby van direct belang, maar de melkvoorraad van de moeder kan snel dalen als haar baby de melk niet effectief uit haar borsten haalt. Gebruik de Succesvolle Borstvoeding, Borstvoedingsgrafiek en Gewichtsverlies- en Gewichtomrekeninggrafiek om ervoor te zorgen dat jij en je baby vaak genoeg voeden.

Gewichtsverlies van de zuigeling na de geboorte.

Alle baby's verliezen in de eerste dagen na de geboorte wat gewicht. Gemiddeld verliezen borstvoedende baby's iets meer dan flesvoedende zuigelingen. Dit is waarschijnlijk omdat het volume voormelk, of vroege melk, relatief laag is voordat de melk van de moeder volop aan komt. Veel gezondheidsprofessionals beschouwen het acceptabel dat baby's tot 10 procent van het oorspronkelijke geboortegewicht verliezen binnen de eerste drie dagen na de geboorte (zie Gewichtsverlies- en Gewichtomrekeninggrafiek, hieronder). Ik beschouw 10% als de absolute bovengrens van acceptabel verlies, aangezien de meeste baby's niet zoveel gewicht verliezen voordat ze beginnen te winnen. Grotere baby's kunnen meer onsjes verliezen dan kleinere baby's, maar toch binnen het bereik van het normale vallen.

WANNEER HULP ZOEKEN: Als je zuigeling meer verliest dan 8 tot 10 procent van zijn oorspronkelijke geboortegewicht of na vier dagen blijft verliezen, is het zeer waarschijnlijk dat hij niet voldoende melk verkrijgt door borstvoeding. Als een baby niet voldoende melk inneemt, zullen de borsten van de moeder niet doorgaan met voldoende melk maken. De huisarts van je baby moet je zuigeling evalueren, zorgen dat hij begint adequate voeding te krijgen, en je helpen hulp te krijgen met borstvoedingstechniek en correcte borstleegmaking.

Snelheid van gewichtstoename

Een zuigeling moet ophouden met gewichtsverlies zodra de melk van de moeder aangekomen is. Op dit moment moet een baby adequate hoeveelheden melk consumeren om constante gewichtstoename te beginnen. Jonge borstvoedende zuigelingen winnen gewicht op een verrassend snelle snelheid, vooral tijdens de eerste zes weken van het leven. De meeste zullen hun verloren gewicht winnen en hun geboortegewicht overtrefden bij tien tot veertien dagen. Hoewel het groeipatroon van elke baby uniek is, is een gemiddelde gewichtstoename van een ons per dag (beginnend op vier of vijf dagen) typisch tijdens de eerste drie maanden van het leven. Tussen de geboorte en drie maanden winnen de meeste baby's twee derde pond tot één pond (tien tot zestien ons) elke twee weken. Daarna neemt de snelheid van gewichtstoename enigszins af.

WANNEER HULP ZOEKEN: Als een borstvoedende baby op twee weken leeftijd nog onder het geboortegewicht is of niet begint te winnen van ten minste vijf tot zeven ons per week zodra de melk van de moeder aangekomen is, moet de zuigeling geëvalueerd worden en borstvoedingshulp geboden worden. Onvoldoende gewichtstoename is een sterke indicator van lage melkinname door een baby en vereist spoedig onderzoek. Een afwachtende houding kan leiden tot verminderde melkvoorraad en een ondergevoede, ongelukkige baby.

Thuiswegen van je baby

Er zijn diverse commerciële elektronische babyweegschalen beschikbaar voor thuiswegen van je zuigeling. In het verleden gebruikten nieuwe ouders vaak thuis babyweegschalen, hoewel sommige berucht onnauwkeurig waren. Veel hedendaagse gezondheidsprofessionals raden af van het gebruik van thuisschalen omdat ze aannemen dat ze nog steeds onnauwkeurig zijn. Sommige van de moderne instrumenten zijn echter nauwkeurig tot tien gram (slechts een derde ons) en zelfs tot twee gram. Terwijl een paar ouders een thuisschaal intimiderend vinden, rapporteren de meesten die de nieuwe, state-of-the-art, digitale instrumenten hebben gebruikt, dat ze met meer vertrouwen borstvoeden omdat ze weten dat hun baby gewicht wint. Zoals eerder gezegd, is het gewicht van je baby nauw verbonden met de adequate borstvoeding. De vroege herkenning van ontoereikende gewichtstoename van de zuigeling beschermt niet alleen het welzijn van je baby, maar verbetert ook je kansen op succesvol borstvoeden door potentiële problemen vroeg te identificeren. Natuurlijk kan een weegschaal nooit een vervanging zijn voor bezoeken aan de huisarts van je baby, maar het kan waardevolle informatie geven over het succes van borstvoeding en je waarschuwen voor de noodzaak van medische aandacht of extra hulp met borstvoeding. Lichte, gebruiksvriendelijke, betaalbare, nauwkeurige babyweegschalen kunnen voor thuisgebruik gehuurd worden.