Niania zostawia dzieci na lodzie

P Moja niania od trzech lat wyjechała nagle i bez pożegnania z naszymi dwoma chłopcami , w wieku trzech i sześciu lat. Wszystko było zaskakujące i nagłe. Zbawienną łaską było to, że spodziewaliśmy się, że odejdzie trzy miesiące później niż w rzeczywistości, więc dzieci już wiedziały, że nadchodzi zmiana. Ich ojciec jest teraz pełnoetatowym tatą, trzy miesiące wcześniej niż planowano.

Nasz trzylatek wygląda dobrze. Nasz sześciolatek, który ma problem z przejściami i przetwarzaniem zbyt dużej ilości informacji jednocześnie, źle zareagował. Całkowicie wymknął się spod kontroli - biegając po domu, zachowując się jak małpa przed snem, mając ogromne napady, kopiąc, uderzając, uderzając i ogólnie będąc wojowniczym i trudnym. Wygląda na to, że chce zobaczyć, co się stanie, jeśli zachowa się okropnie.

Naszą odpowiedzią było zachowanie możliwie największego spokoju oraz kontynuowanie ustalania i pracy w ustalonych granicach, komunikując się za pomocą słów, obrazów i pism. To było bardzo trudne.

Częścią problemu wydaje się być zazdrość o to, że jego brat jest w domu w ciągu dnia z tatą, kiedy on jest w szkole. Inne części wydają się być nagłą zmianą, zmianą opiekuna, a co za tym idzie nowymi granicami. Wygląda na to, że szuka negatywnej, a nie pozytywnej uwagi.

Masz jakieś przemyślenia, jak najlepiej sobie z tym poradzić? Jak długo zwykle trwa nienormalne/regresywne zachowanie, zanim sytuacja znów się uspokoi?

Dzięki.

A Twoja wiedza o synu i analiza jego zachowania pokazują, że dobrze rozumiesz tę sytuację. Twój sześciolatek jest przytłoczony, zły, zazdrosny, zdezorientowany i przestraszony. Poprzez swoje złe zachowanie pokazuje ci swój gniew i potrzebę uwagi. Ustanawia również pewną „kontrolę” i przewidywalną rutynę w swojej nowej sytuacji, działając i zmuszając cię do reakcji. To jest jego „stabilność przejściowa”, dopóki nie będzie w stanie przystosować się do nowej, stabilnej, codziennej rutyny.

Sugerowałbym, abyś pokazał mu, że rozumiesz jego dylemat, nazywając jego „ból”. Możesz prowadzić z nim rozmowy (planowane w spokojnych porach), aby wiedział, że rozumiesz wszystkie emocje, które on odczuwa (wymień te emocje) i jak trudno było mu sobie z nimi poradzić. Nie obwiniasz go za te uczucia, po prostu dajesz mu do zrozumienia, że ​​zdajesz sobie sprawę z tego, przez co przechodzi.

Znajdź okazje, aby zachęcić go do wszelkich pozytywnych zachowań, które przejawia (być może przez jakiś czas będziesz musiał wykazać się kreatywnością w znajdowaniu godnych pochwały czynów). Pomocne może być również ustalenie przez męża regularnego, cotygodniowego specjalnego czasu sam na sam ze starszym synem. To mogłoby pomóc zrównoważyć jego zazdrość o to, że jego brat spędzał codziennie czas sam na sam z tatą. Same te wyjątkowe chwile stawiałyby tatę w sytuacji innej niż „nowa niania”. Umieść zdjęcie taty i jego razem w kalendarzowym dniu tygodnia, w którym mają swój szczególny czas. Niech twój mąż porozmawia o tym, jak nie może się doczekać tych czasów.

Poleciłbym również, jeśli to możliwe, odtworzenie tych części jego dawnego środowiska niani, które uważał za najbardziej przyjemne i pocieszające; może to pomóc w utrzymaniu pewnej stabilności.

Jego regresja/agresja ustąpi, gdy straci lęki, zamieszanie i złość w związku z nową rutyną. Powodzenia wszystkim.


Previous:

Next: