• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Wszyscy kłamiemy pediatrom naszych dzieci. Oto co z tym zrobić

Wedle najnowszego badania, 60–80% pacjentów przyznaje, że nie powiedziało prawdy lekarzom lub wstrzymało informacje. Dla rodziców i pediatrów ich dzieci, eksperci mówią, że powodów do kłamstwa jest jeszcze więcej.

Choć wizyty kontroli zdrowego dziecka („well-child visits”) nie są wymagane prawnie, są silnie zalecane, więc rodzice często czują obligację wzięcia dzieci do lekarza, nawet jeśli niekoniecznie chcą pomocy ani nie cenią opinii pediatry w każdej kwestii. Gdy dyskutuje się o tematach, których rodzice nie chcą poruszać, mogą czuć wstyd, ale być niezdolni lub niechętni do przestrzegania zaleceń lekarza — więc kłamią. Innym razem rodzic może bać się, że lekarz nie da im tego, co uważają, że dziecko potrzebuje (np. leki), chyba że wystrąci prawdę. A choć lekarze prawnie zobowiązani są zgłaszać tylko przemoc fizyczną lub seksualną, to definicja przestępstwa zależy od lekarza, więc niektórzy rodzice boją się, że ujawnienie czegoś, co lekarzowi nie pasuje — np. używanie narkotyków — może skutkować zgłoszeniem do służby społecznej.

Veronica Bojerski, psychoterapeutka dzieci i rodzin w Season’s Practice w Broadview Heights (Ohio), mówi, że radzi sobie z kłamstwem często.

„Gdy pacjenci kłamią, to często dlatego, że nie chcą naprawdę słuchać opinii lekarza” — mówi Bojerski. „Kłamiemy, bo nie chcemy zmieniać zachowania, i wiemy, że ktoś nas skrytykuje.”

Choć kłamstwo lub milczenie prawdy jest w rzeczywistości bardzo racjonalne, Bojerski mówi, że mogą być niechciane, negatywne konsekwencje ukrywania prawdy. Poniżej Bojerski doradza rodzicom winym tych шести typowych kłamstw, co powiedzieć lub zrobić zamiast tego.

Kłamstwo #1: Gdzie śpi niemowlę

Gdy jej pierwsze urodziło się 4 lata temu, Lauren H. z Filadelfii mówi, że nie miała zamiaru łamać zaleceń pediatry i współspać z dziećmi.

„Na każdej wizycie kontroli od 24. godziny pytają, gdzie śpi, czy ma własną przestrzeń” — opowiada Lauren. „Za każdym razem śmiałam i mówiłam: ‚W mosesie, ale nie śpi w ogóle’.”

Do 4. tygodnia Lauren była gotowa pęknąć. „Nie spałam więcej niż 10 minut od urodzenia” — mówi.

Mama Laureny zaproponowała wzięcie dziecka do łóżka. „Zrobiłam to i magicznie zaczęła spać przez noc” — mówi. „Na kolejnej wizycie, gdy pytali, czy ma własne miejsce do spania, powiedziałam: ‚Ma moses’.”

Lauren kłamała milczeniem, bo bała się kłopotów. Gdy zdecydowała się od początku współspać z drugim dzieckiem, też trzymała to dla siebie.

Co radzi lekarz: „Brzmi jakby czuła wstyd, jakby ktoś miał ją karać” — mówi Bojerski. „Nie możesz dostać kłopotów za współspanie.”

W kwestii współspania — lub jakiegokolwiek zachowania sprzecznego z radami pediatry, Bojerski mówi — powinnaś móc o tym porozmawiać z lekarzem.

„Nawet jeśli odradzają coś, powinni móc omówić sposoby na uczynienie ryzykownego zachowania bezpieczniejszym” — mówi.

Kłamstwo #2: Co je niemowlę

Kaneisha Olson z Idaho Falls (Idaho) mówi, że gdy lekarz poruszył karmienie musami na 4-miesięcznej wizycie, ona próbowała wyjaśnić, że chce robić BLW (baby-led weaning).

„Automatycznie był przeciw” — mówi Olsen.

Gdy lekarz wykładał dalej, Olsen mówi: „Tylko kiwała głową i uśmiechała się, myśląc: ‚Zrobię z moim dzieckiem tak, jak chcę’.”

Teraz, zamiast pytać go o karmienie, robi własne badania.

Co radzi lekarz: „Jeśli czujesz, że Twój lekarz jest z góry” — mówi Bojerski — „to nie robi swojej pracy. Znajdź lekarza, który lepiej pasuje.”

Kłamstwo #3: Posiadanie broni w domu

„Nie lubię broni” — mówi jedna mama z Midwest, prosząc o anonimowość. „Fakt, że ją posiadamy, to problem dla mnie. Nie mówię [znajomym córki] ani naszemu pediatrze.”

Co radzi lekarz: „Jeśli masz broń w domu, lekarz może zapytać, jak jest przechowywana” — mówi Bojerski.

Znowu, dodaje, nie chcą Cię poshamować — ani zabrać prawa. „Chcą tylko upewnić się, że jesteś odpowiedzialnym właścicielem broni” — mówi.

Kłamstwo #4: Przesadzanie objawów

Bojerski mówi, że przesadzanie objawów to inny częsty sposób, w jaki rodzice mogą oszukiwać pediatrów dzieci. Gdy rodzic czuje pewność, że dziecko potrzebuje leków — i boi się, że bez nich nie wyzdrowieje — może powiedzieć to, co myśli, że lekarz musi usłyszeć, by postawić diagnozę.

Co radzi lekarz: Przy rodzicach przesadzających objawy, Bojerski mówi, że mogą być patologiczne przyczyny: „W skrajnych przypadkach to może być zespół Münchhausena przez zastępstwo.”

Częściej, mówi Bojerski, rodzic może mieć własne lęki zdrowotne. Jeśli najmniejsza gorączka lub katar wysyła rodzica w panikę, „mogą potrzebować terapii, by przeanalizować własny dyskomfort i przytłoczenie.”

Kłamstwo #5: Udawanie, że dziecko osiągnęło kamienie milowe, których nie osiągnęło

„Co jaki czas zauważam, że moja żona rozciąga prawdę” — przyznaje anonimowy tata z Nowego Jorku.

Np. gdy pediatra zadał standardowe pytanie: „Czy [Twój maluch] mówi 7–10 słów?”, mama odpowiedziała twierdząco. Nie prawda, mówi tata. Mimo to, nie skorygował jej.

„Kłamie, by ani ona, ani dziecko nie wyglądały na niedoskonałe” — mówi.

Co radzi lekarz: Każde dziecko rozwija się we własnym tempie, przypomina Bojerski — a kamienie milowe to tylko średnia, „ale czy ich rozwój jest tak daleko, że dziecko potrzebuje usług? Musisz być szczera. Twój lekarz jest tu, by pomóc.”

Kłamstwo #6: Używanie narkotyków lub alkoholu przez mamę lub tatę

Jessica Kelly, mama z Salt Lake City, mówi, że gdy pediatra zapytał, czy ona lub kto inny pali w domu, odpowiedziała „nie” — „co było gołym kłamstwem” — mówi Kelly — „ale nie chcę słuchać, co mają do powiedzenia.”

Kelly pali marihuanę na lęki, by zwiększyć apetyt i z powodu przewlekłego bólu stopy. „Prawdopodobnie palam od 3 do 5 razy dziennie, zależy od pogody i samopoczucia” — mówi.

Kelly opisuje pediatrę jako „bardzo wg książki”, który by nie zrozumiał.

Co radzi lekarz: „Bardzo wg-książki lekarz nie jest odpowiednim lekarzem dla tej pacjentki” — mówi Bojerski. Używanie narkotyków może być czerwoną flagą, ale „trzeba znać pacjentkę. Ta rodzica potrzebuje lekarza bardziej utalentowanego w opiece nastawionej na pacjenta.”

Kłamstwo #7: Jeśli niemowlę nie miało szczepionek

„Przestałam wodzić 2-letniego syna do lekarza podstawowego po tym, jak zmobiliżowali mnie do dawania mu szczepionek w 2. i 4. miesiącu” — przyznaje anonimowa mama z Bedford (Ohio). „Miał wadę wrodzoną, chciałam wiedzieć, czy to, z czym mam do czynienia, to od wady, zanim dodam szczepionki. Oczywiście, miał reakcję adversarialną, a lekarz mnie odrzucił.”

Teraz ta anonimowa mama kłamie na wizytach u specjalistów. „Gdy pytają, czy ma lekarza prowadzącego, mówię, że właśnie przeprowadziliśmy się i szukamy. A gdy pytują, czy jest aktualny ze szczepionkami, mówię, że tak.”

Co radzi lekarz: „Jest lekarz dla każdego” — mówi Bojerski. „Ten rodzic musi znaleźć alternatywnego dostawcę opieki.”

Podsumowując

„My jesteśmy ekspertami od naszych dzieci, ale nie jesteśmy lekarzami” — mówi Bojerski. A nawet jeśli jesteś lekarzem, Bojerski mówi, nie masz prawa leczyć własnego dziecka.

Jeśli zrobiłaś pewien wysiłek, ale wciąż masz problem z byciem szczerą wobec lekarza, Bojerski mówi, że możesz potrzebować zmiany dostawcy opieki. Mówi, że normalne jest konieczność spróbowania trzech różnych lekarzy. Pytaj znajomych o rekomendacje, radzi.

„Szukaj lekarza, który jest dla Ciebie odpowiedni” — mówi.