• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Tieners helpen weerstand te bieden aan de druk om drugs te proberen

De groepsdruk om drugs te proberen is niet minder intens dan de seksuele druk waarmee zoveel adolescenten worden geconfronteerd. Zoals met elke situatie die mogelijk tot problemen kan leiden, moeten we onze kinderen voorbereiden om aanbiedingen van alcohol en andere drugs te weigeren - bij voorkeur zonder hun leeftijdsgenoten van zich te vervreemden, hoewel dat soms niet mogelijk is. De onderstaande strategieën weerspiegelen die voor het afwijzen van seksuele avances.

Geef ze de woorden om verleiding te vermijden

"Zeg gewoon neen"? Het is een begin, maar weinig tieners die erop uit zijn een leeftijdsgenoot te verleiden om drugs te proberen, zullen de zaak laten rusten. Drugsmisbruikers beschouwen het bekeren van het 'hetero'-jongen zelfs als een onweerstaanbare uitdaging, zo niet als hun burgerplicht, en ze kunnen tergend volhardend zijn.

"Kom op, man, je zult hou van het geroezemoes van dit spul! Het is kickin'.”

Speel deze scène na met je kind. Het repertoire van mogelijke antwoorden omvat:

• Een stevige maar vriendelijke "Nee bedankt!" Er is geen behoefte aan zelfingenomenheid, in de trant van "Dronken worden? Dat is voor verliezers.” Laten we tieners aanmoedigen om andere mensen niet als goed of slecht te bestempelen, alleen hun gedrag. Drugs gebruiken is verkeerd, maar dat maakt de drugsgebruiker niet noodzakelijk een slecht persoon.
• Verander het onderwerp. "Nee, dank u wel. Hé, wat vond je van die toets gisteren bij maatschappijleer?”
• Stel een wijziging van het plan voor. 'Ik hoopte dat jullie wat hoepels zouden neerschieten op de school. Hoe zit het ermee?”
• Zeg herhaaldelijk nee:
  “Wil je met ons feesten? Deze wiet is geweldig!"
  "Nee, bedankt."
  "Ah, kom op, man! Het is geweldig spul!'
  'Sorry, niet geïnteresseerd.'
  'Niet eens één hijs?'
  'Niet eens één.'
• Leer je kind respect voor haar lichaam. 'Nee bedankt, ik drink niet. Trouwens, het meisjeszwemteam heeft morgen een meet en ik moet in topvorm zijn.”
• Dan is er altijd deze stand-by:"Mijn ouders zouden me vermoorden als ze erachter zouden komen dat ik high werd, en ze altijd erin slagen om erachter te komen!”

Waarschuw uw kind over de gevaren van 'verkrachtingsdrugs'

In het bijzonder is het geurloze, kleurloze medicijn benzodiazepine flunitrazepam (Rohypnol) in verband gebracht met duizenden verkrachtingen waarbij jongeren het stiekem in de drankjes van hun nietsvermoedende dates laten vallen, alcoholisch of anderszins. Het zorgt er snel voor dat ze duizelig, gedesoriënteerd en zwart worden.

Deel de volgende tips met je dochter. Als ze ze leest, kan ze haar een van de meest traumatische gebeurtenissen in haar leven besparen en misschien zelfs haar leven redden.

• Laat je drankje nooit onbeheerd achter op een feest, dansclub, restaurant of andere bijeenkomst. Als je het toilet moet gebruiken, neem het dan mee of vraag een vertrouwde vriend om het in de gaten te houden tot je terugkomt.
• Accepteer geen drankjes in open containers van iemand die u niet goed kent (met uitzondering van servers en barmannen).
• Hoewel deze stoffen moeilijk te detecteren zijn in een drank, moet u rekening houden met de smaak, textuur en het uiterlijk van uw drank. GHB heeft bijvoorbeeld een zoute smaak, terwijl Rohypnol als licht bitter wordt beschreven wanneer het in alcohol wordt gestrooid. De nieuwe groene tabletten zorgen ervoor dat lichtgekleurde vloeistoffen een blauwachtige tint krijgen; donkere vloeistoffen worden troebel.
• Vrienden letten op vrienden. Als je vermoedt dat een ander meisje drugs heeft ingenomen—inclusief alcohol, het meest misbruikte depressivum van allemaal— dat zou haar weerloos kunnen maken tegen een mogelijke poging tot verkrachting, haar uit de situatie kunnen halen.

Een jonge vrouw die denkt dat ze gedrogeerd en seksueel is misbruikt, moet onmiddellijk naar een verkrachtingscentrum of ziekenhuis gaan en het personeel waarschuwen. Naast andere tests zal een urinemonster worden geanalyseerd op bewijs van een van deze stoffen, die meestal ongeveer drie dagen detecteerbaar blijven.