• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Schouder dystocia

Wat is schouderdystocie?

Schouderdystocie is een geboorteblessure (ook wel geboortetrauma genoemd) die optreedt wanneer een of beide schouders van een baby vast komen te zitten in het bekken van de moeder tijdens de bevalling en de geboorte. In de meeste gevallen van schouderdystocie worden baby's veilig geboren. Maar het kan ernstige problemen veroorzaken voor zowel moeder als baby. Dystocie betekent een langzame of moeilijke bevalling of geboorte.

Het is voor zorgverleners vaak moeilijk om schouderdystocie te voorspellen of te voorkomen. Ze ontdekken het vaak pas nadat de bevalling is begonnen. Schouderdystocie komt voor bij 0,2 tot 3 procent van de zwangerschappen.

Loopt u risico op schouderdystocie?

Schouderdystocie kan elke vrouw overkomen. We weten dat u bij sommige dingen meer kans heeft op schouderdystocie dan bij andere. Dit worden risicofactoren genoemd. Een risicofactor is iets waardoor u risico loopt op een aandoening. Het hebben van een risicofactor betekent niet zeker dat u schouderdystocie zult hebben. En risicofactoren voor schouderdystocie lijken niet te helpen bij het voorspellen of u het zult hebben. Het is moeilijk voor providers om te voorspellen of te voorkomen.

Risicofactoren voor schouderdystocie zijn onder meer:​​

• Macrosomie. Dit is wanneer uw baby bij de geboorte meer dan 8 pond, 13 ounces (4.000 gram) weegt. Als uw baby zo groot is, moet u mogelijk een keizersnede ondergaan (ook wel keizersnede genoemd). Dit is een operatie waarbij uw baby wordt geboren door een snee die een arts in uw buik en baarmoeder (baarmoeder) maakt. De meeste baby's met macrosomie die vaginaal (via de vagina) worden geboren, hebben geen schouderdystocie. In de meeste gevallen van schouderdystocie is het gewicht van de baby normaal.
• Bestaande diabetes of zwangerschapsdiabetes hebben. Diabetes is een medische aandoening waarbij uw lichaam te veel suiker (glucose of bloedsuiker genoemd) in uw bloed heeft. Dit kan organen in uw lichaam beschadigen, waaronder bloedvaten, zenuwen, ogen en nieren. Reeds bestaande diabetes is wanneer u diabetes heeft voordat u zwanger wordt. Zwangerschapsdiabetes is een vorm van diabetes die sommige vrouwen tijdens de zwangerschap krijgen. Diabetes is een risicofactor voor het krijgen van een grote baby.
• Schouderdystocie hebben tijdens een eerdere zwangerschap
• Zwangere tweeling, drieling of andere veelvoud zijn
• Overgewicht hebben of teveel aankomen tijdens de zwangerschap

Aandoeningen die deel uitmaken van arbeid en geboorte zijn ook risicofactoren voor schouderdystocie. Deze omvatten:

• Een geneesmiddel krijgen genaamd oxytocine om uw bevalling op te wekken (laat uw bevalling beginnen).
• Een ruggenprik krijgen om pijn tijdens de bevalling te verlichten. Een ruggenprik is een pijnmedicijn dat u via een buisje in uw onderrug krijgt dat helpt uw ​​onderlichaam te verdoven tijdens de bevalling. Het is de meest voorkomende vorm van pijnverlichting die tijdens de bevalling wordt gebruikt.
• Een zeer korte of zeer lange tweede fase van de bevalling hebben. Dit is het deel van de bevalling waar je duwt en bevalt.
• Een geassisteerde vaginale bevalling hebben (ook wel operatieve vaginale bevalling genoemd). Dit betekent dat uw leverancier hulpmiddelen, zoals een tang of een vacuüm, gebruikt om uw baby door het geboortekanaal te helpen. Pincet ziet eruit als een grote tang. Uw zorgverlener plaatst ze rond het hoofd van uw baby in de vagina om uw baby naar buiten te leiden. Een vacuüm is een zuignap die rond het hoofd van uw baby in de vagina gaat om uw baby naar buiten te leiden. Dit is de meest voorkomende risicofactor voor schouderdystocie.

Welke problemen kunnen schouderdystocie veroorzaken?

De meeste moeders en baby's herstellen goed van problemen veroorzaakt door schouderdystocie.

Problemen voor de baby kunnen zijn:

• Fractuur aan sleutelbeen en arm
• Beschadiging van de plexus brachialis zenuwen. Deze zenuwen gaan van het ruggenmerg in de nek langs de arm. Ze zorgen voor gevoel en beweging in de schouder, arm en hand. Schade kan zwakte of verlamming in de arm of schouder veroorzaken. Verlamming is wanneer u een of meer delen van uw lichaam niet kunt voelen of bewegen.
• Gebrek aan zuurstof naar het lichaam (ook wel asfyxie genoemd). In de meest ernstige gevallen kan dit hersenletsel of zelfs de dood tot gevolg hebben. Dit is zeldzaam.

Problemen voor de moeder kunnen zijn:

• Postpartum bloeding (ook wel PPH genoemd). Dit is hevig bloeden na de bevalling.
• Ernstige scheuring van het perineum (het gebied tussen de vagina en het rectum). Een operatie kan nodig zijn om de scheur te herstellen.
• Baarmoederruptuur. Dit is wanneer de baarmoeder scheurt tijdens de bevalling. Dit is zeldzaam.

Hoe wordt schouderdystocie behandeld?

Als uw zorgverlener denkt dat u mogelijk risico loopt op schouderdystocie, kan zij u van tevoren voorbereiden op wat u kunt verwachten tijdens de bevalling en de bevalling. En ze kan ervoor zorgen dat personeel en apparatuur klaar staan ​​in het ziekenhuis.

Als uw leverancier denkt dat uw baby groot is of als u diabetes heeft, kan uw leverancier u aanraden een c-sectie te plannen. Als dat zo is, vraag dan om te wachten tot ten minste 39 weken zwangerschap om uw baby te krijgen. Dit geeft je baby de tijd die ze nodig heeft om te groeien en zich te ontwikkelen voor de geboorte. Het plannen van een c-sectie mag alleen om medische redenen zijn. Uw provider wil mogelijk een keizersnede plannen als:

• Ze denkt dat je baby minstens 5.000 gram weegt.
• Je hebt diabetes en zij denkt dat je baby minstens 4.500 gram weegt.

Als u schouderdystocie heeft, kan uw zorgverlener verschillende methoden proberen om u en uw baby in betere posities te brengen om uw bekken verder te openen en de schouders van uw baby te bewegen. Uw provider kan:

• Druk je dijen tegen je buik. Dit wordt de McRoberts-manoeuvre genoemd.
• Druk op je onderbuik net boven je schaambeen. Dit wordt suprapubische druk genoemd.
• Help de arm van je baby uit het geboortekanaal
• Reik omhoog in de vagina om te proberen je baby te draaien. Of draai je om zodat je op handen en voeten zit (op handen en knieën).
• Geef je een episiotomie. Dit wordt niet routinematig gedaan, maar alleen in gevallen waarin een grotere opening naar de vagina nuttig is en de incisie geen invloed heeft op de baby.
• Doe een keizersnede, andere chirurgische ingrepen of breek het sleutelbeen van uw baby om zijn schouders vrij te maken. Deze worden alleen gedaan in ernstige gevallen van schouderdystocie die niet op andere manieren kunnen worden opgelost.

Laatst beoordeeld in juni 2019