Stotteren bij kinderen:symptomen, oorzaken, risico's en behandeling



Wanneer een kind onwillekeurig zijn spraakstroom onderbreekt en de neiging heeft om geluiden, lettergrepen of woorden tijdens het spreken te herhalen of te verlengen, wordt dit stotteren of stamelen genoemd. Stotteren bij kinderen is een spraakprobleem dat gewoonlijk tussen drie en vijf jaar begint en hun taal- en motorische prestaties beïnvloedt.

Studies suggereren dat 90% van de kinderen die stotteren herstellen tijdens de kindertijd. Als een kind echter opgroeit met stotteren, is het vatbaar voor sociale spot en pesterijen. Een snelle diagnose en interventies zijn dus cruciaal om stotteren op te lossen en spraak te normaliseren.

Lees dit bericht voor meer informatie over de symptomen, typen, mogelijke oorzaken, risico's en complicaties en de behandeling van stotteren bij kinderen.

Symptomen van stotteren bij kinderen

Als u stotteren in een vroeg stadium herkent bij kinderen, kunt u vroegtijdig ingrijpen.

De tekenen en symptomen van stotteren verschillen van kind tot kind en kunnen ook gedurende de dag variëren. Enkele veel voorkomende symptomen van stotteren bij kinderen zijn .

  • Herhalende lettergrepen, woorden of geluiden; bijvoorbeeld het herhalen van het geluid van de eerste lettergreep in het woord 'mama', wat kan klinken als mu-mu-mu-mu-my
  • Moeite met het starten van een woord, zin of zin
  • Vaak gebruik van tussenwerpsels tijdens het spreken. U kunt ze vaak 'um' of 'like' horen gebruiken tijdens het spreken. Uw kind kan bijvoorbeeld zeggen:'Ik wil, um, um...'
  • Het verlengen van klanken in woorden. Bijvoorbeeld 'mmmeet' of 'pppproud.'
  • Moeite om continuïteit in spraak te behouden
  • Open hun mond om te spreken, maar er komen geen woorden uit
  • Veel voorkomende pauzes tijdens het spreken.
  • Gezicht tics en snel knipperen met de ogen tijdens het spreken.
  • Meer stotteren bij vermoeidheid, opgewondenheid of stress
  • Kortademigheid, nervositeit of angst tijdens het praten

Oorzaken en soorten stotteren

De exacte oorzaak van stotteren is niet bekend. Onderzoekers denken echter dat dit te wijten kan zijn aan een combinatie van verschillende factoren, waaronder genetica en afwijkingen in de spraakmotorische controle.

Stotteren kan grofweg in drie soorten worden ingedeeld.

  1. Ontwikkelingsstotteren: Dit is de meest voorkomende vorm van stotteren bij kinderen. Ontwikkelingsstotteren wordt vastgesteld wanneer de taalontwikkeling van het kind achterblijft en zij moeilijkheden ondervinden bij het uiten van hun behoeften en wensen. Er zijn aanwijzingen dat ontwikkelingsstotteren te wijten is aan erfelijke afwijkingen in het zenuwstelsel die vloeiende spraak verstoren.
  1. Neurogeen stotteren: Dit wordt ook wel verworven stotteren genoemd en kan later in het leven optreden wanneer het kind een beroerte of hersenletsel krijgt, waardoor de signalen tussen de hersenen, zenuwen en spieren die bij spraak betrokken zijn, worden verstoord.
  1. Psychogeen stotteren: Deze vorm van stotteren is uiterst zeldzaam en kan optreden na een emotioneel trauma of zich ontwikkelen samen met denk- en redeneerproblemen. 

Risico's en complicaties van stotteren bij kinderen

Jongens hebben twee tot drie keer meer kans om te stotteren dan meisjes. De volgende risicofactoren verhogen waarschijnlijk de kans op stotteren bij kinderen.

  • Ontwikkelingsvertragingen en problemen
  • Een familiegeschiedenis van stotteren
  • Stress, zoals hoge verwachtingen van ouders of gedesoriënteerde familierelaties

Stotteren is meer dan alleen een spraakstoornis; het kan emotionele en maatschappelijke complicaties veroorzaken, waaronder

  • Angst om openlijk met anderen te communiceren.
  • Nervositeit en angst om te praten.
  • Laag zelfbeeld.
  • Situaties vermijden die praten vereisen.
  • Pesten of plagen door andere kinderen.
  • Slechte schoolprestaties.
  • Persoonlijkheidsstoornis.
  • Schoolverzuim.

Wanneer moet u naar een spraak-taalpatholoog

Raadpleeg een arts en een logopedist als het stotteren

  • Duurt meer dan zes maanden.
  • Gaat gepaard met andere spraak- of taalproblemen.
  • Leidt tot communicatieproblemen op school en in sociale situaties.
  • Veroorzaakt emotionele of angstproblemen.
  • Leidt tot angst om te praten.

Diagnose van stotteren bij kinderen

De arts van uw kind kan u vragen stellen over uw familiegeschiedenis en de symptomen van uw kind. Zij verwijzen de zaak van uw kind door naar een gecertificeerde logopedist. Deze specialist is getraind in technieken van logopedie die uw kind kunnen helpen bij het overwinnen van stotteren.

De specialist kan uw kind vragen om te spreken om hun spraak- en taalvaardigheid en de impact van stotteren op het kind te beoordelen. Ze kunnen ook controleren of het stotteren van het kind zes maanden of langer heeft geduurd en of het kind andere spraak- of taalproblemen vertoont.

Behandeling voor stotteren bij kinderen

Er is geen remedie voor stotteren, maar het kan worden beheerd door middel van logopedie. Logopedie onder toezicht van een gecertificeerde logopedist is de primaire behandeling voor stotteren bij kinderen. Ze kunnen ook cognitieve gedragstherapie en elektronische apparaten voorstellen om de vloeiendheid te verbeteren.

Thuiszorg bij stotteren

Naast de professionele behandelingen kunt u enkele thuiszorgbehandelingen proberen om uw kinderen te helpen omgaan met stotteren en andere complicaties die ermee gepaard gaan.

  • Moedig uw kind aan om langzaam te praten.
  • Bied uw kind een ontspannen en vriendelijke omgeving om te praten.
  • Maak geen grappen over of maak geen grapjes over het stotteren van uw kind.
  • Gebruik positieve bekrachtigingen zoals beloningen en complimenten als uw kind niet stottert.
  • Leg stotteren uit aan uw kinderen en verklaar hun twijfels.
  • Leg de toestand van uw kind uit aan leraren om uw kind te accepteren en te beschermen tegen pesten op school.
  • Wacht tot je kind een zin afmaakt; haast ze niet.
  • Corrigeer uw kind niet altijd; maak in plaats daarvan praten leuk en plezierig voor ze.
  • Negeer of reageer nooit negatief wanneer uw kind stottert.
  • Help hen om logopedische technieken zonder mankeren te oefenen.
Abonneren

Stotteren bij kinderen is een spraakstoornis die geduld, begrip en effectief therapeutisch management vereist. Aangezien de exacte oorzaak van stotteren bij kinderen onbekend is, is de aandoening mogelijk niet te voorkomen. Maar de karakteristieke tekens, zoals onderbroken zinnen, herhaalde lettergrepen of woorden en frequente pauzes, kunnen u helpen het in een vroeg stadium te herkennen en tijdig hulp te zoeken. Als kinderen met een stotterprobleem de juiste behandeling en zorg krijgen, kunnen ze zonder onderbreking praten met voortdurende oefening en ondersteuning.


Previous:

Next: