• Bebekler
• Aile kurma
• Çocuklar
• Genel ebeveynlik
• Yenidoğanlar
• Gençler
• Yürümeye başlayan çocuklar
• Gebelik

Okul Öncesi Yaş Grubu Çocuklarda Ayrılık Kaygısı

Kreşe Başlarken Ayrılık Kaygısı

Bir okul öncesi çocuğunun, annesi veya babası olmadan yeni bir ortamda bırakıldığında kaygı hissetmesi doğaldır, buna ayrılık kaygısı denir. Çocuk çok sık evden çıkmamışsa veya bir akraba ile vakit geçirmemişse, kreşe başlamak çocuk için büyük bir adımdır.

Çoğu zaman istemese bile veda etmek önemlidir, ve çocuklar ağlar. Yapışkanlık, ağlama veya tamtrumlar, erken yıllarda ayrılığa karşı sağlıklı tepkiler olarak kabul edilir. Önceden prova yapmak faydalı olabilir. Bu durdurup 4 yaşına kadar tekrar başlayabilir.

Bu anormal değil, sadece çocuğun gelişimindeki bir aşamadır ve ebeveynleriyle sağlıklı bir bağ olduğunu gösterebilir. Siz ve çocuğunuz arasında güçlü, sevgi dolu bir bağ olduğunu gösterir. Çoğu çocuk ebeveyn ayrıldıktan 3-4 dakika sonra ağlamayı bırakır. Ebeveyn olarak biraz kalp kırıcı olabilir ama fortunately çoğu çocuk kreşe veya anasınıfına uyum sağladığında bu tepkiyi hızla aşar.

Ayrılık kaygısı bir çocuktan diğerine çok farklı olabilir. Bazı çocuklar daha yapışkan ve tahrik edilebilir olabilir, günlük rutinlerinde bir değişikliğe uyum sağlamakta daha zorlanabilirler. Bu, çocuğun daha sonra hayatta sorun yaşayacağı anlamına gelmez. Sadece ebeveynin biraz daha fazla çaba sarf etmesini gerektirir. Sabırlı kalmak ve nazik ama kararlı sınırlar koyarak tutarlı davranmak önemlidir.

Geçişi Kolaylaştırın

Evden kreşe geçişi çocukunuz için kolaylaştırmak için yapabileceğiniz birkaç şey var.

• Çocuğunuz sınıfa başlamadan önce okulu, sınıfı görmek ve öğretmeni tanımak için götürün.
• Mümkünse, sınıfına gidecek bir veya daha fazla çocukla bir oyun günü düzenleyin çünkü arkadaşlarını tekrar görmekten mutlu olacaklar.
• Çocuğunuza Anne veya Baba'nın geri geleceği konusunda çok fazla güvence verin.
• Onlara yanlarına alabilecekleri bir oyuncak ayı veya favori battaniye gibi rahatlatıcı bir nesne verin. Ayrıca öğretmenin onlara okuyabileceği favori bir kitap da alabilirsiniz. Çantaları varsa çantaya küçük bir aile fotoğrafı koyabilirsiniz.
• Vedalarınızı kısa tutun ve çocuklarınızı bırakırken özel bir el sallama veya hızlı bir öpüşme gibi pozitif bir rutin geliştirebilirsiniz. Eğer siz kaygılıysınız ve çocuğunuzun etrafında dolaşıyorsanız, çocuk kaygıyı hissedecek ve tepki verecektir.
• Gizlice çıkmayın çünkü çocuğunuz size güvenebileceğini bilmelidir.
• Çocukların korkulu programları izmesine izin vermeyin çünkü canlı hayalleri var ve bunlar kaygıyı veya kabusları tetikleyebilir.
• Çocuğunuzu davranması için asla rüşvet vermeyin veya pazarlık yapmayın. Çocuklar biraz daha bağımsız olabilmek için kendi duygularına sahip olmalıdır.

Geçişi Kolaylaştırma Yöntemleri

Ne kadar çok manevra yaparlarsa yapalım, okula gitmeleri beklendiğini mesajını net vermelisiniz. Onları davrandıkları için asla eve getirmeyin. Sınırlar çocuklar için önemlidir ve onların büyümesi için güvenli bir ortam yaratır.

Okula başladıklarında, sınıftan çocukları evinize davet edin, bu yeni arkadaşlıklar kurmaya geçişi kolaylaştıracaktır.

Eşiniz veya başka bir aile üyesi onları ara ara bırakıp alsın, veya belki sınıf arkadaşlarından birini alıp okula götürebilirsiniz, bu da zor vedalarla yardımcı olmalıdır.

Gerekirse öğretmenle sorunları sabah tartışın ama daha etkileşimli soruları okul sonrası için saklayın.

Çocuğunuz geçişte zorlanıyorsa öğretmeni sürece dahil edin.

Sorunu çözdüğünüzü düşündüğünüzde, birkaç tatil gününden sonra tekrar döndüğünde şaşırmayın, ama genellikle sadece kısa süreler.

Çocuğunuzun bu olumlu değişikliği yapma yeteneğine inanın.

Ayrılık Kaygısı vs Ayrılık Kaygısı Bozukluğu

Ayrılık kaygısı bozukluğu ve normal ayrılık çok benzer özellikler paylaştığı için, çocuğunuzun sadece uyum sağlaması için zaman mı gerektiğini yoksa daha ciddi bir sorun mu var, bunu belirlemek zor olabilir. Bu tepkiler arasındaki ana fark, çocuğunuzun korkularının şiddeti ve bu korkuların onları normal aktivitelerden alıp almadığıdır.

Ebeveyn her şeyi doğru yapsa bile ayrılık kaygısı geçmeyen çocuklar olabilir. İleri okul yıllarında ve hatta ötesinde yoğun ayrılık kaygısının devam etmesi veya sürekli tekrarı olabilir.

Ayrılık kaygısı bozukluğu normal bir gelişim aşaması değil, daha ciddi bir duygusal sorundur. Çocuk, normal bakıcıları olmadan evden uzak bir yerde bırakılma düşüncesinden bile aşırı bir sıkıntı yaşar. Ayrılık kaygısı bozukluğunda çocuğun korkuları normal bir yaşama katılabilme yeteneğini sınırlar.

Ayrılık Kaygısı Belirtileri

Bu çocuklar ayrılıktan sürekli endişe ve korku hisseder ve aşağıdaki senaryolardan bir veya birden fazlasıyla ezber bozulur:

• Sevdiklerine bir şey olma korkusu. Örneğin, ebeveynin yaralanacağını veya hasta olacağını sürekli endişe edebilirler.
• Bazı öngörülemez bir olayın kalıcı ayrılıka yol açacağı endişesi. Bu çocuklar kaybolmak veya kaçırılmak konusunda endişelenebilir.
• Bu çocukların ayrılıkla ilgili kabusları da olur. Korkularlarıyla ilgili korkunç rüyalar görürler.

Ayrılık kaygısı bozukluğunun çocukların normal rutinine müdahale eden yaygın belirtileri:

• Okula gitmeyi reddedebilirler. Bu bozukluğu olan bir çocuk okuldan sağır bir korku yaşayabilir ve evde kalmak için her şeyi yapabilir.
• Uykuya dalmakta zorluk çekebilirler. Yalnız kalma korkusundan veya ayrılıkla ilgili kabuslardan dolayı uykusuzluk yaşayabilirler.
• Baş ağrısı veya karın ağrısı gibi fiziksel rahatsızlıklar şikayet etmek yaygındır.
• Bu çocuklar bakıcıya yapışabilir, evde peşinizden gelerek veya bir yere gitmeye çalıştığınızda kolunuza veya bacağınıza sarılabilirler.

Sokakta Güvenli Geçen Okul Çocukları

Ayrılık Kaygısı Bozukluğunun Yaygın Nedenleri

Ayrılık kaygısı bozukluğunun yaygın nedenleri nelerdir? Çocuk bir şekilde güvensiz hissediyor. Çocuğunuzun bu korkuyu geliştirmesine neden olan olay'ı tespit etmeye çalışın. Onları tehdit altına alan bir olayı belirleyebilerseniz, kaygılarını yenmelerine yardımcı olmaya bir adım daha yakınız.

Ayrılık kaygısı bozukluğunun bazı yaygın nedenleri:

• Ortam değişiklikleri çocuklarda stresin yaygın bir nedenidir. Örneğin; yeni bir ev, yeni bir okul veya kreş, çocuğun gözü önünde koca ve karı arasında sürekli kavgalar, veya boşanma büyük stres yaratabilir.

• Stresli durumlar okul değiştirmek veya bir evcil hayvan dahil sevdiklerin kaybı, bu bozukluğu tetikleyebilir.

• Aşırı koruyucu ebeveynler bu bozukluğa neden olabilir, burada ebeveynlerin kaygısı çocuk tarafından algılanır.

Küçük Çocuklar

Bozuklukla Başa Çıkma İpuçları

Bu bozukluk bir gecede olursa, ayrılık kaygısından ziyade travmatik bir deneyimle ilgili olabilir.

Çocuğunuza yardımcı olmanın en iyi yolu, evde çok istikrarlı, anlayışlı bir ortam yaratmaktır, bu da çocuğunuzu daha rahatlatacak ve okulla daha iyi başa çıkmasını sağlayacaktır.

Ayrılık kaygısı bozukluğuyle başa çıkma diğer ipuçları:

• Bożluğu hakkında kendinizi eğitmek önemlidir, böylece çocuğunuz bu hisleri nasıl yaşadığını anlarsınız ve mücadeleleriyle kolayca empati kurabilirsiniz.

• Çocuğunuzun duygularını dinlemek çok önemlidir. Geçerli olup olmadıkları önemli değildir, onlar için gerçektir. Bu sayede çocuk yalıtılmış hissetmez, bu da güçlü bir iyileştirici etkiye sahip olabilir.

• Konular hakkında konuşun. Empatiyle, ama çocuğunuza son ayrılıkta hayatta kaldığını hatırlatın.

• Yeni bir okula gitme veya yeni arkadaşlarla oynama gibi bu sorunu kötüleştirebilecek geçiş noktalarını önceden öngörün. Çocuğunuz bir ebeveynle diğerinden daha kolay ayrılıyorsa, mümkünse o ebeveyn çocuğu bıraksın.

• Çocuğunuzu sağlıklı sosyal ve fiziksel aktivitelere katılmaya teşvik edin.

• Çocuğunuz hasta olduğu için yoklamayla gelse, sağlığını kazandığı anda mümkün olan en kısa sürede okula geri gönderin.

• Çocuğunuzun çabalarını her zaman övün, vaktinde yatmaktan iyi bir rapora kadar en küçük başarıları bile.

Profesyonel Yardım Ne Zaman Aranmalı?

Kaygılı ebeveynlerin çocukları bu bozukluğu daha kolay edindikleri için, sorunlarınızı konuşmak, sağlıklı yemek yemek, egzersiz yapmak ve yeterli uyku almak gibi sağlıklı seçimler yaptığınızdan emin olun. Rahatlama veya meditasyon tekniklerini deneyin.

Çocuğunuzda ayrılık kaygısı bozukluğu varsa ve onların bu bozukluğu aşmasına yardımcı olmak için her şeyi denediniz ama hiçbir ilerleme kaydedilmediyse, o zaman profesyonel yardım almaya zaman gelmiştir.

Bożluk bir profesyonel tarafından teşhis konulabilir ve genellikle etkili olan birkaç tedavi türü vardır.

• Konuşma terapisi: çocuğunuzun duygularını ifade edebileceği, empatiyle rehberlik edebilecek ve kaygısını anlamasına yardımcı olabilecek güvenli bir yer.

• Oyun terapisi: oyun veya boyama, çocuğun duygularını ifade etmesinin yaygın bir yoludur.

• Aile danışmanlığı: aile danışmanlığı, çocuğunuzun kaygısını yaratan düşüncelerle etkileşmesine yardımcı olabilirken, siz ebeveyn olarak başa çıkma becerilerinde onlara yardımcı olabilirsiniz.

• İlaç: ciddi vakalarda kullanılır ama sadece diğer terapiyle birlikte.

Sonuç

Çoğu küçük çocuk okula başlarken veya tanımadıkları yerlere giderken biraz kaygı yaşar. Bu sağlıklı ve normaldir. Yukarıda ayrılık kaygısı bozukluğunun yaygın belirtileri için listelenen önerileri takip etmek muhtemelen çocuğunuzun sorunu aşmasına yardımcı olacaktır.

Müdahale gerektiren durumlarda, çocuklarınız gençken bunu yapmak iyi bir fikirdir, çünkü sorunlar ergenlik çağına kadar işlenmeden bırakıldığında çok daha zor tedavi edilir ve olumlu sonuç alma zorlaşır.

Yazar Hakkında:

Ben, İngilizce lisans, yaratıcı yazarlık ve gramerde master derecesi olan Essay Writer Help'ta profesyonel bir yazarlım. 10 yıldan fazla deneyimim var, eserlerim online ve basılı olarak yayınlandı.