• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Zabawa z maluchem: zasady gry

Zabawa z maluchem: zasady gry

W drugim roku życia Ty nadal jesteś ulubioną zabawką. Maluch lubi skakać na Tobie, wspinać się po Tobie, gdy rzucasz go w górę (proszę, łap go też!). Kocha tańczyć z Tobą, gonić Cię i być gonionym. Słucha z naciskiem, gdy mówisz i śpiewasz, i cieszy się, gdy udaje mu się sprawić, że się uśmiejesz i zaśmiejesz.

Wyznacz specjalne czasy na zabawę, ale poza nimi staraj się, by wszystko, co robisz z dzieckiem, było zabawną. Przy przełóżce pieluchy zaśpiewaj bzdurną piosenkę albo daj zabawkę. Przy ubieraniu zagraj w szybkie "kuku" przy przeciąganiu koszuli przez głowę. Przy gotowaniu obiadu niech maluch serenaduje Cię swoim orkiestrem z garnków i patelni. Przy praniu zagraj w koszykówkę, rzucając i "wsadzając" ubrania do pralki.

Nie martw się za bardzo o tym, ile dziecko uczy się przez zabawę. Wszystkie Twoje próby nauczania w tym wieku powinny mieć element zabawy. Ale nie każda zabawa musi mieć element nauczania. Maluch się nauczy – że woda jest mokra, klocki nie toczą się, piłki spadają, balony latają w górę, a bąbelki unoszą się, by potem opaść – czy robisz świadomy wysiłek, czy nie. To robią maluchy.

Ufaj maluchowi, że uczy się przez zabawę. Daj mu czas i wolność do eksploracji zabawek samodzielnie. Usiądź na rękach, jeśli musisz. Ale nie zakłócaj eksperymentowania z nową zabawką, pokazując, jak w nią grać. Jesteś dorosły/a. Oczywiście znasz "prawidłowy" sposób. Tak, pewnie wpasujesz element puzzli szybciej. Ale dziecko ma zupełnie niedorosłe sposoby zabawy. Więc chyba że prosi o pomoc, odsunię się i niech on/kieruje kierunkiem własnej zabawy.

To nie znaczy, że powinieneś zostawić dziecko w pełni samemu sobie. Możesz odegrać wiele cennych ról:

• Laurent – chwal dziecko za każdy cel lub nową umiejętność.
• Partner w zabawie – maluch nie zagra w pewne gry bez partnera. Możesz toczyć piłkę z powrotem albo grać w "goni mnie".
• Asystent badawczy – dostarcz młodemu naukowcowi rzeczy do eksperymentów.
• Ekspert – odpowiadaj na pytania o zabawkę albo pokaż, jak coś zrobić, jeśli o to zapyta.
• Psycholog – pomagaj radzić sobie z frustracją chęci zrobienia więcej niż pozwalają możliwości fizyczne. Rozmawiaj, zachęcaj, utylaj, oferuj pomoc, jeśli chce.

Obserwuj, jak maluch się bawi i co robi z zabawką. Większość czasu niech instynkty dziecka prowadzą go w jak i czym bawić. Jeśli widzisz inny sposób lub pomyślisz o czymś, co też by było fajne, zaoferuj wskazówkę tylko jako sugestię. Potem niech dziecko zdecyduje, czy chce to przyjąć. Po końcu Twoje pomysły na zabawę nie są ani ważniejsze, ani bardziej słuszne od pomysłów malucha.