Zaburzenie obsesji jedzenia (Binge Eating Disorder)
Czym jest zaburzenie obsesji jedzenia?
Jeśli kiedykolwiek zjadliście tak dużo podczas Święt Dziękczynienia, że czuliście dyskomfort, wiecie, jak jest to przeżywać przejedzenie. Od czasu do czasu większość ludzi je za dużo – to normalne.
Zaburzenie obsesji jedzenia (binge eating) to jednak co innego niż przejedzenie w czasie świąt. Osoby z tym problemem regularnie spożywają znacznie więcej jedzenia niż większość ludzi. Często jedzą w pośpiechu, sięgają po jedzenie w sytuacjach stresowych lub emocjonalnych (a nie tylko gdy są głodne) i czują, że nie mogą przestać jeść, nawet gdy są nieprzyjemnie nasycone. Przypadki obsesji zdarzają się co najmniej raz w tygodniu przez kilka miesięcy.
W rezultacie po ataku obsesji jedzenia mogą pojawiać się uczucia winy, wstydu lub złego samopoczucia. Wiele osób z tym zaburzeniem ma nadwagę, ale problem może dotyczyć również osób o prawidłowej wadze. Zaburzenie to różni się od bulimii – innego zaburzenia odżywiania. Osoby z bulimią również przeżywają ataki obsesji, ale starają się zrekompensować przejedzenie wywołując wymioty, stosując środki odchudzające lub ćwicząc w nadmiarze.
Zaburzenie obsesji jedzenia jest często sposobem radzenia sobie z trudnymi emocjami lub ich unikaniem. Zazwyczaj osoby borykające się z tym problemem nie są świadome tego, co napędza ich do przejadania. Często są niezadowolone z własnej wagi, doświadczają dużych wahania masy ciała i czują się zdepresjonowane.
Dlaczego niektórzy ludzie przeżuwają obsesyjnie?
Eksperci nie znają dokładnej przyczyny zaburzenia obsesji jedzenia. Prawdopodobnie jest to połączenie czynników genetycznych, nawyków żywieniowych w rodzinie, emocji oraz zachowań żywieniowych, takich jak pomijanie posiłków. Niektórzy używają jedzenia jako sposobu na uspokajanie się lub radzenie sobie z trudnymi uczuciami.
Osoby z zaburzeniem obsesji jedzenia częściej cierpią na inne problemy zdrowia psychicznego, takie jak depresja, lęk, zespół stresu pourazowego (PTSD) czy ADHD.
Jakie są objawy zaburzenia obsesji jedzenia?
Osoba przeżywająca ataki obsesji jedzenia może:
- spożywać duże ilości jedzenia w krótkim czasie
- ukrywać opakowania po jedzeniu w swoim pokoju
- mieć duże wahania wagi (w górę lub w dół)
- pomijać posiłki, jeść w nietypowych porach (np. późno w nocy) i jeść w samotności
- mieć historię jedzenia w reakcji na stres emocjonalny (np. konflikty rodzinne, odrzucenie przez rówieśników, problemy w szkole)
Jak uzyskać pomoc?
Trudno oszacować, ile osób boryka się z obsesją jedzenia. Ze względu na uczucia winy i wstyd związane z niekontrolowanym jedzeniem, wiele osób nie mówi o tym ani nie szuka pomocy.
Z tego powodu wiele osób nie otrzymuje leczenia, dopóki nie są starsze. Jednak wcześniejsza interwencja zwiększa szansę na poprawę przed pojawieniem się problemów zdrowotnych związanych z przytyciem.
Najlepsze rezultaty daje leczenie prowadzone przez zespół specjalistów: lekarza, dietetyka i terapeutę. Terapia obejmuje poradnictwo żywieniowe, opiekę medyczną i psychoterapię (indywidualną, grupową i rodzinną). Lekarz może przepisać leki wspomagające leczenie obsesji jedzenia, lęku, depresji lub innych problemów psychicznych.
Jeśli doświadczasz ataków obsesji jedzenia, te wskazówki mogą pomóc:
- Nie pomijaj posiłków. Gdy zadowolisz zbyt duży głód, ryzyko przejedzenia rośnie.
- Ćwicz uważne jedzenie (mindful eating). Zwracaj uwagę na to, co jesz, i zauważaj moment nasycenia.
- Identyfikuj wyzwalacze. Stwórz plan, jak unikać lub radzić sobie z sytuacjami provokującymi ataki.
- Bądź aktywny. Regularna aktywność fizyczna poprawia samopoczucie i pomaga kontrolować wagę.
- Znajdź sposoby radzenia sobie z silnymi emocjami. Wyrażaj się przez muzykę, sztukę, taniec lub pisanie. Porozmawiaj z przyjacielem lub zaufanym dorosłym, spróbuj jogi, medycji lub kilku głębokich oddechów, by zrelaksować się.
Warto otoczyć się wspierającą rodziną i przyjaciółmi. Unikaj osób, które wyrażają negatywne komentarze o jedzeniu lub wadze – mogą pogorszyć Twoje samopoczucie.
Skonsultuj się z lekarzem, jeśli podejrzewasz u siebie zaburzenie obsesji jedzenia lub martwisz się nadmiernym jedzeniem i wagą.
Wsparcie i dodatkowe informacje znajdziesz online, m.in. u:
- National Eating Disorders Association (NEDA)
-
Usiadanie: to uroczy kamień milowy, który sprawia, że maluch wydaje się przejść od miniaturowej kulki do prawdziwego niemowlęcia w chwili, gdy go opanuje. Samodzielne siedzenie to coś, co prawie wszystkie niemowlęta opanują w odpowiednim czasie, ale -
7:00 – Czas na brzuch (Tummy Time) Twoje dziecko spało na plecach całą noc, więc 15 minut po śniadaniu przełóż je na koc na brzucho na chwilę. Zdobyje siłę szyi, a przyzwyczajenie do pozycji na brzuchu pomoże mu nauczyć się pofullania. 9:00 – Zostań -
Czym są nocne lęki u maluchów? Nocne lęki, zwane też lękami snu, to nagłe, częściowe obudzenia ze głębokiego snu charakteryzujące się intensywnym strachem, krzykiem i trudnością w pełnym obudzeniu. Te epizody często myli się z koszmarami; różnica pol
