• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Jak przestać być niejak dojrzałym

Dojrzałość to nabyta kontrola nad impulsami, nieodpowiedzialnymi reakcjami i świadomością własnych braków. Jak zauważył Jerome Bruner (1972), niedojrzałość też ma swoją rolę – tworzy bezpieczną przestrzeń i czas na rozwój umiejętności i wiedzy niezbędnych do funkcjonowania jako dorosły. Proces przejścia z młodej niedojrzałości do pełnej dojrzałości to szansa na pełny rozwój ciała i umysłu, podczas gdy odpowiedzialność za czyny i ich konsekwencje przesuwa się od zależności do niezależności. Dla młodego dorosłego ten proces bywa mylący i trudny.

Potrzebne rzeczy

• Posprzątana sypialnia, farba i narzędzia
• Miejsce pracy, nauki lub wolontariat
• Notatnik i długopis

Instrukcje: Jak zachowywać się dojrzalej

1. Zorganizuj sypialnię od zera. Usuń wszystko. Zdejmij dziecięce plakaty, zaspakluj dziury. Pomaluj ściany na dojrzałe, neutralne kolory. Wróć do łóżka, biurka, regałów, szafy. Ogranicz dekoracje do minimum. Trofea i przedmioty z dzieciństwa spakuj do opisanych pudeł i schowaj. Samodzielność i samozarządzanie to pierwszy krok do dojrzałości.
2. Przeglądaj garderobę. Pozbądź się przestarzałej, dziecięcej, podartej odzieży oraz takiej z obraźliwymi nadrukami. Zostaw kilka zestawów codziennych i zanotuj, czego brakuje do wyglądu dorosłego. Oddaj stare ubrania na cele charytatywne. Dojrzałość buduje się przez praktykowanie zachowań.
3. Wstawaj o „godzinach pracy” (7–9 rano) bez przypomnień. Umyj się, ubierz się w stroje dorosłe – takie, jak do kościoła lub do pracy. Jeśli idziesz do pracy – strój służbowy. Wygląd wpływa na zachowanie.
4. Ustawiaj pościel starannie – proste, koc płasko. Brudne ubranie do kosza na pranie. Pokój czysty, bez brudnych naczyń, odzieży, brudnej podłogi. To dowód samodzielności. Nie polegając na rodzicach, pokazujesz, że potrafisz dbać o siebie, swoje rzecze i przestrzeń. Jeśli nie umiesz prania czy mycia naczyń – poproś o naukę.
5. Witaj domowników radośnie. Zjedz śniadanie, umyj naczynia. Jeśli zauważysz inne obowiązki (śmieci, naczynia) – zrób to bez prośby. Naśladuj dorosłe zachowania, jakie chcesz dla siebie.
6. Wyjdź do swoich spraw. Szkoła, studia, praca. Samochód musi być sprawny. Dorosli będą testować Twoje reakcje – dojrzałość widać w działaniu. Jeśli musisz być przypominany o prostych zadaniach (dbanie o siebie) – nie jesteś dojrzały. Rozpoznaj nieodpowiedzialne zachowania. Przejmij samozarządzanie.
7. Ćwicz pauzę przy prowokacji. Pierwsza reakcja to instynkt z migdałowca. Druga – z kory przedczołowej, to myśl i wybór, cechy dorosłej odpowiedzialności. To druga reakcja dowodzi dojrzałości.
8. Akceptuj to, czego nie wiesz. Obserwuj dorosłych, zadawaj dojrzałe pytania. Nieznanie i ukrywanie braku wiedzy to niedojrzałość. Dorosli wiedzą, że nigdy nie wiedzą wszystkiego – inteligencja to chęć uczenia się od innych. Przyjmij pokorę.
9. Bierz odpowiedzialność za swoje czyny. Reagowanie na zagrożenia, dowcowania, biczowanie – to niedojrzałość. Unikaj reakcji bez myślenia. Czyny innych nie uzasadniają Twoich niedojrzałych odpowiedzi. Nie nadawaj im znaczenia. Czyny innych wynikać z ich problemów – nie Twoich, chyba że je przyjmiesz (forma niedojrzałej zgody).
10. Wykonuj swoje zadania (szkoła, praca, wolontariat) najlepiej, jak potrafisz. Sposób, w jaki cenisz swoją pracę i jak odzwierciedla na Tobie, jest widoczny dla dorosłych. Godność, przemyślanie, szczerość. Podejmuj działania poprawiające jakość Twojej pracy.
11. Traktuj innych tak, jak chcesz być traktowany. Jeśli nie potrafisz szanować innych z pokorą i godnością – pokazujesz, że nie zasługujesz na taką traktowanie. Dojrzewanie to proces wyboru i pracy. Trzeba pracować, by nie reagować emocjonalnie jak dziecko. To nie znaczy, że emocje nie są ważne – tylko, że Ty decydujesz, jak informują Twoje zachowanie. W ciągu dnia notuj momenty dobre i złe. Wieczorem refleksuj i proś dorosłych o pomoc w rozwiązaniu problemów, by następna konfrontacja przebiegła lepiej.