Jak radzić sobie z utalentowanym nastolatkiem – wyzwania i wsparcie
Utalentowani nastolatcy stoją przed ogromnymi wyzwaniami przechodząc do dorosłości. Ostrożnie czuą różnice między sobą a rówieśnikami – czują się samotni. Mogą mieć problemy w szkole, martwić się światem, kłócić się z autorytetami. Choć wychowanie utalentowanego nastolatka bywa trudne, Twoje wsparcie jest fundamentem jego sukcesu.
Trudności w szkole
Wielu utalentowanych nastolatków po prostu nie pasuje do szkoły. Wiedza i styl interakcji z światem są daleko przed rówieśnikami. Niektórzy uciekają w alkohol/narkotyki, inni pokazują trudności jak dzieci z dysfunkcjami uczenia. Komplikacja: wiele ma współistniejące diagnozy. Bądź adwokatem dziecka: zmuszaj szkołę do spełniania potrzeb. Żądaj testów – udokumentuj dary i wyzwania. Szukaj opcji: klasy rozszerzone, studia dwukierunkowe, programy pozaszkolne. Przyspieszenie (przeskoczenie klasy) bywa najlepsze dla wysoce utalentowanych. Znajdź mentorów z podobnymi zainteresowaniami. Dom pełen intelektualnie wymagających książek.
Kwestie społeczne
Wedle Miracy Gross (ekspertka utalentowania): optymalna inteligencja społeczna u dzieci IQ 125–155. Ci mogą ukrywać intelekt, by pasować. Przy IQ 160+ – różnice z rówieśnikami zbyt drastyczne. Mimo prób – brak wspólnego gruntu do przyjaźni. Jeśli dziecko w klasie wiekowej lub przyspieszone o 1–2 roki – przyjaźnie poza szkołą kluczowe. Pomóż połączyć się ze starszymi uczniami/dorosłymi z pasjami. Szanse na spotkania innych utalentowanych: Mensa, sieci wsparcia online.
Problemy osobiste
Utalentowani młodzi ludzie zmagają się z egzystencjalnymi kwestiami: sens życia, dobro/zło. Wszyscy nastolatcy szukają tożsamości, ale utalentowani są perfekcjonistyczni, stawiają niesłychane wymagania sobie. Wszystko kwestionują, widzą wady. Bolesnie czuwają na własne niedoskonałości, oceniają się przez pryzmat opinii innych. Bądź tablicą resonansową. Zachęcaj do przemyślania, wyrażaj zaufanie, że dojdzie do właściwych wniosków. Wspieraj pasje, akceptuj antybienie wielu tożsamości.
Dynamika rodzinna
Utalentowani nastolatcy wnoszą unikalną perspektywę. Rozwijają się asynchronicznie: argumentują jak adwokat, a chodzą spać z pluszakiem. Chcą wolności, a zależą od rodziców w dużych sprawach. Buduj niezależność: pomagaj myśleć nad rozwiązaniami, zamiast rozwiązywać. Wolności oparte na przeszłych osiągnięciach – dziecko zarabia coraz więcej odpowiedzialności. Odchodź od gorących sporów, ale zostaw drzwi otwarte na później.
Previous:Naucz nastolatka rozpoznawać rodzaje relacji złowieszczych – nie tylko błękitne znaki
Next:Jak zmotywować nastolatkę do działania – gdy kanapa staje się domem
-
Choć nie ma formalnego wymogu szkolenia, by stać się nią, absolvowanie specjalistycznych kursów opieki nad dziećmi sprawi, że станiecie się bardziej profesjonalnymi i wiedzącymi opiekunami. Również wyjdziecie na przód jako osoby, które traktują swoją -
Sen, obok jedzenia, powietrza i wody, znajduje się na najwyższym piętrze hierarchii potrzeb psychologa Abrahama Maslowa. Ale jak wiedzą rodzice i opiekunowie, odpowiednia ilość snu bywa trudna do uzyskania, co może sprawić, że życie dziecka – i Twoje -
Karmienie piersią daje mnóstwo korzyści mamie i dziecku. Mleko matki spełnia wszystkie potrzeby odżywcze, dostarcza przeciwciał chroniących przed infekcjami, chroni przed alergiami, astmą, otyłością. Chroni przed nowotworami u dzieci – i zmniejsza ry
