• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Jaki program nauczania motywuje nastolatków w szkole

Nastolatkowie, jak wszyscy ludzie, to różnorodni uczniowie, którzy przyswajają i tworzą wiedzę na różne sposoby. Ponieważ uczniowie są motywowani różnymi wyzwaniami, potrzebami, zdolnościami i możliwościami, najlepszym programem do docierania do wszystkich i ich inspirowania jest ten, który dyferencjuje instrukcje, materiały i ocenianie.

Program nastawiony na ucznia

Program nastawiony na ucznia daje aktywną rolę w klasie. W przeciwieństwie do programu nastawionego na nauczyciela (pasywna rola ucznia, styl nauczania nauczyciela), ten uwzględnia zdolności i zainteresowania uczniów i dostosowuje się do ich stylów uczenia się. Nauczyciel działa jako trener/model, a nastolatkowie są zmotywowani do współpracy, prowadzenia dyskusji, odpowiadania na pytania rówieśników, wyboru tematów i samookreślania postępów.

Program społeczny

Obok programu akademickiego w liceum działa program społeczny – zbitka zasad, oczekiwań i zachowań kształtujących dynamikę klasy i określająca, jak dzieje się uczenie. Jasny, sprawiedliwy i skuteczny program społeczny daje wszystkim nastolatkom szansę na wkład w naukę i wymianę pomysłów w szacunku i pouczeniu. Gdy uczniowie czują się pewnie i swobodnie, przyczyniając się do dyskusji i aktywności – są zmotywowani do uczestnictwa i sukcesu.

Program oparty na odkrywaniu

Program oparty na odkrywaniu kładzie nacisk na uczenie przez eksplorację i aktywne, praktyczne doświadczenia. Zamiast uczyć „Romea i Julię” z podręcznika, taki program angażuje nastolatków w gry fabularne lub wycieczkę do teatru na spektakl w scenie, jak zamierzał Szekspir. Programy oparte na odkrywaniu motywują, dając szansę na aktywne „odkrywanie” wiedzy przez ustrukturyzowane doświadczenia.

Program zdyferencjowany

Program musi być zdyferencjowany, by dawać różnorodne okazje promujące różne formy myślenia. Eksperci w edukacji wczesnoszkolnej, tacy jak Laura Varlas (czasopismo „Education Update”), zwolennicy programu uczącego treści „pełnego wachlarza stylów uczenia się”, by dostosować się do różnych potrzeb i prezentować treść w odpowiedni, trafny sposób. Zdyferencjowany program daje świeże doświadczenia w klasie, pomagając nastolatkom uczyć się przez różne techniki i okazje.