Jak radzić sobie z gniewnym nastolatkiem: Zrozumienie przyczyn i skuteczne reakcje

Rodzicielstwo nastolatków to bez wątpienia wyzwanie. Gdy dorastają, nieuchronnie testują granice i kwestionują autorytet rodziców – co sprawia trudności wszystkim stronom. Zazwyczaj da się zminimalizować ostrość konfrontacji i utrzymać zdrowy dialog nawet gdy nastolatek wydaje się zły lub defensywny. W rzadkich przypadkach konieczna pomoc profesjonalna. Ale częściej gniew nastolatka to normalna część dojrzewania.

Instrukcje

1. Zrozum możliwą przyczynę

Nastolatkowie w rozwoju doświadczają wahania hormonów – nastrojowe wahania, w tym gniew. Dodatkowo: DSPS (Delayed Sleep Phase Syndrome) – zaburzenie fazy snu powodujące niedosyp. Według Science Daily: "Poranne senność nastolatków często wynika z rozregulowanych zegarów biologicznych". Kiedy trudno im zasnąć wcześnie, a muszą wstać do szkoły – nie wysypiają się i są drażniwi.

2. Bądź modelem zarządzania gniewem

Jasno określ oczekiwania co do szacunkowego mówienia, i bądź modelem. Nie możesz oczekiwać kontroli gniewu od nastolatka, gdy Ty sam nie potrafisz. Crisis Counseling.com: dobra zasada – "każdy członek rodziny, który krzyczy, szarży, uderza, gryzie, pcha lub rzuca rzeczy w gniewie – obowiązkowy time out 20 minut, potem przeprosiny i dyskusja problemu". Taka zasada prewencyjnie hamuje wybuchy i jest sprawiedliwa – dotyczy całej rodziny. Trzymając się tych samych standardów, uczasz nastolatka dojrzałego radzenia sobie z gniewem.

3. Bądź wspierający

Gniewni nastolatkowie bywają frustrujący i nieprzyjemni, ale ci, którzy pomyślnie przejdą tę fazę, zazwyczaj mają rodziców, którzy nie przestają się starać zrozumieć. Według Psyche Central: "Rodzice, którzy wytrzymują, wyrazają miłość i troskę... i uparcie odmawiają poddania – to rodzice, którzy zazwyczaj ratują swoich dzieci". Zrozum: jak z fazą pierwiastkowania i kolikami u niemowląt – to też minie.

4. Szukaj pomocy profesjonalnej, gdy wszystko zawiedzie

W niektórych przypadkach nastolatek musi pogadać z doradcą szkolnym lub terapeutą. Ci, którzy sięgają po przemoc lub destrukcję, mogą cierpieć na problemy zdrowia psychicznego, ukryte uzależnienia lub traumy. Jeśli tak – upewnij go, że jesteś, chcesz pomóc, by był najszczęśliwszy i najzdrowszy.