• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Jak zrozumieć wiadomości zdrowotne

Jordan zbierała informacje do projektu badawczego nad nastolatkami i samobójstwami. Natrafiła na artykuł prasowy o tym, jak niektóre antydepresanty zwiększają szanse na myśli i zachowania samobójcze u dzieci i nastolatków. Jordan była zdezorientowana. Jak lek, który ma pomagać dzieciom z depresją, może sprawić, że czują się gorzej? Była też zaniepokojona, bo jej siostra brała antydepresanty. Po tym, jak Jordan zrobiła własne badania i głębiej przeanalizowała problem, odkryła rzeczy, które uspokoiły ją.

Często doniesienia w mediach o zdrowiu i medycynie mogą być mylące — a czasem wręcz przerażające. Jak wiedzieć, co jest ważne i precyzyjne?

Badanie — czy tylko historia?

Duże gazety, magazyny, stacje telewizyjne i radiowe często mają reporterów medycznych w штате, by pokrywać rozwój w zdrowiu i medycynie. Ich praca to raportowanie skomplikowanych informacji naukowych w sposób zrozumiały dla zwykłych ludzi. Wiele historii zdrowotnych jest precyzyjnych i zrównoważonych. Ale nie wszystkie. Czasami reporterzy próbują szybko wcisk informacje do krótkiej wiadomości, i mogą uprościć informacje nadmiernie. To, co widzisz, może nie być całym obrazem.

By przyciągnąć uwagę widza, doniesienia w mediach czasem robią dramatyczne twierdzenia. Ponadto, doniesienia medyczne często skupiają się na osobistych historiach ludzi, nie na badaniach naukowych. Osobiste historie są ciekawe, ale często nie dowodzą niczego o zdrowiu lub leczeniu w ogóle. Trzeba dobrze zrobione badanie, by to zrobić. A czasami te badania po prostu nie są na tyle dramatyczne lub ekscytujące, by trafić do wiadomości.

Pytania do rozważenia

Kiedy słyszysz o nowym rozwoju medycznym, pierwsze pytanie, jakie musisz zadać sobie, to czy wiadomość opiera się na badaniu naukowym. Wiedza, że badanie stoi za wiadomością, to tylko pierwszy krok. Jak badanie zostało przeprowadzone (i kto je zrobił) ma też znaczenie.

Na przykład:

Czy badanie przeprowadzono na ludziach?

Wiele badań medycznych przeprowadza się w laboratorium lub na zwierzętach laboratoryjnych, nie na ludziach — przynajmniej nie na początku. Badania laboratoryjne pomagają naukowcom ustalić, czy lek wygląda obiecująco, jak działa i czy mogą być skutki uboczne. Ale to, co dzieje się w laboratorium, niekoniecznie działa tak samo u ludzi. Te badania są często początkiem — ale zazwyczaj nie końcem historii.

Oglądając lub czytając doniesienie o nowym leku lub leczeniu, sprawdź, czy mówi, czy wyniki dotyczyły zwierząt czy ludzi. Może nie mówić — więc będziesz musiał samodzielnie poszukać informacji.

Kto brał udział w badaniu?

Nawet jeśli badanie zrobiono na ludziach, może nie dotyczyć Ciebie. Na przykład, wyniki badań obejmujących tylko dorosłych mogą nie być prawdziwe dla nastolatków. Wyniki badań tylko na mężczyznach mogą nie dotyczyć kobiet. Badania naukowe zazwyczaj wymieniają, kto brał udział — ich płeć, wiek i inne cechy. Czy te ludzie są jak Ty?

Oprócz kto jest w badaniu, musisz też pamiętać, ile osób wzięło w nim udział. Im więcej ludzi w badaniu, tym większa szansa, że wyniki będą prawdziwe dla całej populacji. Czasami wyniki badania ogłaszane są z wielkim hukiem, a potem okazuje się, że badanie obejmowało tylko kilka osób. Kiedy badacze powtarzają to samo badanie na setkach lub tysiącach ludzi niezbędnych do uzyskania naprawdę precyzyjnych (lub "istotnych") wyników, te wyniki mogą być inne.

To też ważne, by badanie śledziło pacjentów wystarczająco długo, by upewnić się, że leczenie naprawdę działa, i że dodatkowe lub bardziej poważne skutki uboczne nie pojawiają się z czasem.

Istnieje wiele sposobów, w jakich badacze badają nowe leczenia i informacje, które mogą pomóc ludziom zostać zdrowszymi. Czasami patrzą wstecz na karty medyczne ludzi lub zadają im pytania, by dowiedzieć się, co mogło postawić ich w wyższym (lub niższym) ryzyku stanu zdrowotnego. Te badania, zwane badaniami retrospektywnymi, mogą dawać użyteczne wskazówki, ale są tylko tak wiarygodne, jak pamięć osoby lub dokładność kart medycznych.

Badania prospektywne są zazwyczaj lepsze. Patrzą w przyszłość, nie wstecz. Najlepsze z tych badań śledzi tysiące ludzi wystarczająco długo, by zobaczyć, czy rzeczy, które robią — jak dieta i ćwiczenia — mają dobry lub zły efekt na ich zdrowie.

Dla nowych leków lub leczeń, randomizowane, kontrolowane badania kliniczne to najlepszy sposób na decydowanie, czy leczenie działa. W tym rodzaju badań, część uczestników dostaje lek, witaminę lub inną testowaną terapię. Inni dostają to, co nazywa się placebo (fałszywe leczenie lub tabletka z cukrem, która nie zawiera żadnego leku). W tym typie badania pacjenci są "ze ślepym testem" — nie wiedzą, kto dostaje leczenie, a kto placebo, aż do końca próby. W ten sposób ich reakcja na lek lub placebo nie może zostać wpłynięta przez to, czy myślą, że brali prawdziwy lek, czy nie. W podwójnie ślepej studii, ani pacjenci, ani badacze nie wiedzą, którzy pacjenci wzięli lek lub placebo, aż do końca badania.

Rzadko jedno badanie jest ostatnim słowem. Wiedza medyczna pochodzi z wielu badań zrobionych w czasie — i często są sprzeczności w drodze. Często różne badania konkretnego leczenia lub stanu, wszystkie zrobione poprawnie, mogą nadal mieć różne (lub nawet całkowicie przeciwstawne) wyniki.

Także media (i nawet sami badacze!) są bardziej skłonne do raportowania wyników badania, jeśli to badanie pokazuje wyniki inne niż to, co uważa się za prawdziwe. Na przykład, media są znacznie bardziej skłonne do zrobienia reportażu o badaniu, które pokazuje, że jedzenie określonego typu jedzenia może pomóc zapobiec rakowi. Ale inne badania mogą pokazywać, że jedzenie tego jedzenia nie robi naprawdę wiele różnicy.

Społeczność naukowa może wziąć pod uwagę wszystkie różne badania i zdecydować, że jedzenie tego jedzenia może nie naprawdę pomóc osobie uniknąć raka. Ale dla zwykłej osoby, która tylko słyszy o jednym badaniu przez media, to jedzenie nagle staje się cudownym środkiem na raka.

Skąd reporterzy biorą swoje historie?

Czasami reporterzy dostają swoje wiadomości, śledząc to, co publikowane jest w czasopismach medycznych. Najlepsze czasopisma medyczne i naukowe — jak The New England Journal of Medicine, The Journal of the American Medical Association, Pediatrics, Science i Nature — starannie recenzują badania przed publikacją, więc informacje są wiarygodne.

Te publikacje są pisane dla społeczności naukowej, a język w nich może być trudny dla ludzi, którzy nie są lekarzami ani naukowcami. Reporterzy, którzy pobierają informacje z czasopism naukowych, mogą zrobić dobrą robotę wyjaśniając badanie i co oznacza — ale nie zawsze.

Niektórzy reporterzy nie zawsze czekają, aż coś zostanie opublikowane, zanim zgłoszą to jako wiadomość. Czasami reporterzy słyszą informacje od badaczy zanim badanie w ogóle zostanie opublikowane i chcą szybko przyciągnąć uwagę publiczności. Bez opublikowanego badania, jednak, reporter może nie mieć wszystkich faktów.

Jak więc zbliżyć się do prawdy?

Własne badania

Możesz uzyskać dodatkowe informacje o doniesieniu w mediach w Internecie. Wpisz słowa kluczowe z doniesienia do wyszukiwarki i zobacz, co wyjdzie. Wyniki dadzą Ci wiele różnych perspektyw — zwłaszcza jeśli kwestia jest wielką wiadomością — więc nie polegasz tylko na jednym doniesieniu dla faktów. Będziesz musiał przefiltrować to, co widzisz. Wiele stron, które pojawiają się w wynikach wyszukiwania, może nie mieć najbardziej precyzyjnych i aktualnych informacji.

Na stronach komercyjnych (stronach z URL kończącymi się na .com), sprawdź, czy strona ma reklamy. Jeśli ma, może być stronnicza na korzyść reklamodawcy. Oczywiście, posiadanie reklam na stronie niekoniecznie oznacza, że jest stronnicza. Ale jeśli chcesz być dobrym "konsumentem informacji", musisz wziąć tę możliwość pod uwagę.

Również sprawdź, czy lekarz lub inny ekspert medyczny zrecenzował informacje, które czytasz, i czy data informacji jest aktualna.

Strony internetowe rządowych agencji zdrowotnych — takich jak National Institutes of Health (NIH), Centers for Disease Control and Prevention (CDC) i U.S. Food and Drug Administration (FDA) — zazwyczaj dają precyzyjne i obiektywne informacje. Ustalone organizacje medyczne, takie jak American Academy of Pediatrics (AAP), i stowarzyszenia, takie jak American Psychiatric Association (APA), to inne dobre źródła.

Uzyskiwanie pomocy

Najlepszy sposób na uzyskanie pełnego zrozumienia wiadomości medycznych to zapytanie kogoś, jak lekarz lub nauczyciel nauk przyrodniczych, o pomoc w zrozumieniu, co to wszystko oznacza.

Jordan rozmawiała ze swoim nauczycielem nauk przyrodniczych o historii z antydepresantami. Pomogła jej zrozumieć, że pewne antydepresanty (takie jak ten, który brała siostra Jordan) są OK dla nastolatków. Pomogła jej też odkryć, że wyniki badania nie oznaczają, że wszyscy nastolatkowie w badaniu popełnili samobójstwo na leku. W rzeczywistości, w tym badaniu żaden z pacjentów na leku nie popełnił samobójstwa. Zamiast tego, niektórzy zgłaszali częstsze myśli o samobójstwie. Jordan też dowiedziała się, jak ważne jest, by nastolatkowie na antydepresantach regularnie wizytowali lekarzy, by ich leki mogły być monitorowane i dostosowywane.

Czytanie lub oglądanie wiadomości medycznych nie zastępuje wizyty u lekarza. Próba samodiagnozy lub zmiana lub przestanie leczenia na podstawie czegoś, co przeczytałeś lub usłyszałeś, może być niebezpieczne. Doniesienia w mediach często skupiają się tylko na pozytywach i nie wspominają o minusach, lub skutkach ubocznych leku lub innego leczenia. Albo mogą zgłosić dramatyczny lub przerażający skutek uboczny leku, który jest naprawdę bardzo rzadki, albo nie wspomnieć o dużej liczbie pacjentów, którzy mogliby zachorować ciężko, gdyby nie brali leku. Twój lekarz może pomóc Ci zważyć korzyści i ryzyka.

Jak odkryła Jordan, zrozumienie tego, co stoi za wiadomościami medycznymi, może zabrać lęk i zaniepokojenie. A większa wiedza może pomóc Ci zadawać dobre pytania o własne zdrowie, gdy idziesz do lekarza.