Zespół deficytu uwagi bez nadpobudliwości u nastolatków

Trzy podtypy ADHD to: nadpobudliwy-impulsywny; głównie niedouwagowy bez nadpobudliwości; oraz połączenie obu, gdy dziecko jest niedouwagowe, nadpobudliwe i impulsywne, według American Academy of Pediatrics. Dzieci z ADHD bez nadpobudliwości wykazują deficyty uwagi, organizacji i funkcji wykonawczych, wpływające na wyniki w szkole. ADHD to obecnie jedno z najczęstszych zaburzeń mózgu u dzieci, według National Institute of Mental Health.

Problemy z uwagą

Nastolatcy z ADHD bez nadpobudliwości często mają trudności ze skupieniem w szkole. Jeśli uczeń nie jest angażowany, znudza się i łatwo go rozprasza. To utrudnia notowanie, a nastolatkowie nie potrafią skupić się na zadaniach. Mogą przegapić ważne informacje na wykładach i źle Abschneidąć w testach. Często zostają w tyle w nauce i czują się zdepresjonowani i pokonani, próbując dogonić rówieśników przez rok szkolny.

Funkcje wykonawcze

Nastolatcy z ADHD mają problemy z funkcjami wykonawczymi: trudności z organizacją, zapisywaniem w pamięci i sekwencjami. Brak organizacji utrudnia strukturyzowanie pisemnych prac i terminowe wykonywanie projektów. Trudności z pamięcią i sekwencjami prowadzą do problemów z matematyką, historią, naturą. Rozorganizowani nastolatcy gubią zadania i podręczniki, przegapiają terminy. Trudności z czytaniem i wykonywaniem instrukcji prowadzą do słabych wyników i niskich ocen. Mogą mieć problem ze szacunkiem czasu dojścia do szkoły i bycia punktualnym, lub z kończeniem zadań przez słabe zarządzanie czasem.

Stygmatyzacja społeczna

Uczniowie gimnazjum i liceum z ADHD są często drwieni za „odchodzenie w myślach” na wykładach lub niezdolność do śledzenia dyskusji. Niska samoocena to częsty problem. Pozytywne wzmocnienie powinno być stosowane jak najczęściej, by upewnić nastolatków, że ich ciężka praca jest zauważona i zaprocentuje sukcesem szkolnym. Zazwyczaj nastolatcy z ADHD są wybierani ostatni na zajęcia sportowe, bo ich niedouwaga czyni ich niepopularnymi w grach zespołowych.

Kwestie bezpieczeństwa

Nastolatcy z ADHD mają czterokrotnie więcej wypadków samochodowych i siedmiokrotnie większe ryzyko drugiego wypadku niż rówieśnicy, według magazynu „ADDitude”. Słaba ocena sytuacji i niedouwaga mogą sprawiać, że przegapiają znaki drogowe czy gubią się za kółkiem, czyniąc jazdę niebezpieczną. Nastolatcy z ADHD powinni zachować szczególną ostrożność prowadząc auto.

Leczenie

Niektóre rodziny wybierają farmakologię stymulującą obszary mózgu odpowiedzialne za skupienie i uwagę. American Academy of Pediatrics apeluje, by leki na ADHD przepisywali renomowani lekarze, monitorujący dziecko pod kątem skutków ubocznych. Niektórzy nastolatcy znajdują ulgę w psychoterapii, gdzie terapeuci uczą zachowań, metod organizacji i radzenia sobie. Wiele nastolatków z ADHD dobrze reaguje na codzienne ćwiczenia – aktywność aerobowa stymuluje chemikalie w mózgu odpowiadające za nastrój, energię i uwagę, mówi dr John Ratey z Harvard Medical School. Aerobik pomógł olimpijczykom i profesjonalnym sportowcom z ADHD, ale korzyści daje nawet 30-minutowy spacer dziennie. Ratey twierdzi, że najlepsze ćwiczenia dla ADHD to aktywność aerobowa wymagająca skupienia i uwagi do szczegółów: taekwondo, balet, łyżwiarstwo figurowe, wspinaczka.

Pozytywy ADHD

Wiele osób z ADHD jest niezwykle kreatywnych i dobrych w wielozadaniowości. Marzenia dziecka utrudniają zadania szkolne, ale te same marzenia mogą napędzać wspaniałe dzieła sztuki czy pisarstwo. Umiejętność robienia kilku rzeczy naraz przydaje się w niektórych zawodach. Liczni sukcesowi artyści, muzycy, aktorzy, pisarze, sportowcy, wynalazcy i innowatorzy nauczyli się kierować energię ADHD w twórcze prądy. Nastolatków należy uczyć kompensacji trudności, leczenia w najlepszy dla nich sposób i inspirowania pozytywnymi modelami do sukcesu.

Previous:

Next: