• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

8 zabawnych pytań, by rozprawić rozmowę z dziećmi w carpoolu

Każdy rodzic malucha powie Ci, że przejażdżka z maluchem rzadko jest cicha. Ale

przewiń kilka lat, i rodzice często są w szoku, gdy ich niegdyś gadatliwe dziecko nagle staje się ciszym nastolatkiem, który nie potrafi wydobyć więcej niż „dobrze” albo „nie wiem” w odpowiedzi na pytanie w drodze z powrotem ze szkoły. Dodaj do tego kilku innych dzieci z sąsiedzkiego carpoolu, i szybko okazuje się, że poziom frustracji może gwałtownie wzrosnąć.

Może to wydawać się niemożliwym zadaniem – spróbować zaangażować grupę dzieci w rozmowę – ale to nie znaczy, że nie warto próbować. Porozmawialiśmy z ekspertami i rodzicami, by uzyskać ich najlepsze rady, jak stworzyć w carpoolu atmosferę, w której dzieci czują, że mogą się otworzyć, i by zebrać propozycje pytań, które sprawią, by wszystkie chętnie gadali w drodze.

Na początek, ogólne wskazówki do carpoolu:

Zrób z samochodu strefę bez urządzeń

Tak, widzimy od tutaj rolling eyes Waszych dzieci, ale to ważna zasada, jeśli chcecie, by dzieci się angażowały. Bonnie Compton, terapeuta dziecięca i coach rodzicielski, mówi, to jej wskazówka nr 1.

„Samochód to w rzeczywistości najlepsze miejsce na rozmowy ze starszymi dziećmi, bo nie muszą nawiązywać kontaktu wzrokowego i, co najważniejsze, nie mogą uciec ani się rozpraszać”, mówi Compton. „Mając urządzenia w dłoniach, natychmiast się rozpraszają, a stworzenie strefy bez urządzeń eliminuje tę potężną chęć ucieczki od rozmowy”.

Choć możecie dreadzić reakcję, po prostu dajcie dzieciom znać, że w Waszym aucie urządzenia są zabronione. Dajcie przykład, dbając, by Wasz własny telefon był schowany w torebce lub kieszeni marynarki i tam został na całej trasie.

Zadawaj pytania otwarte, wymagające więcej niż tak/nie

Jennifer Zumbiel, twórczyni Togather Moments i mama czterech, proponuje przygotowanie listy pytań otwartych, zaprojektowanych by wyciągnąć dłuższą odpowiedź od dzieci.

„‚Opowiedz mi o’ to świetne zwrot, by zamienić każde pytanie w otwarte”, mówi Zumbiel. „Zamiast ‚Jak było na treningu?’ spróbuj ‚Opowiedz mi, jak pomagałeś dzisiaj na treningu?’”.

Zumbiel mówi, że im bardziej konkretne pytania, tym lepiej. Wrzucenie imienia konkretnego przyjaciela lub nawiązanie do konkretnego wydarzenia pokazuje dzieciom, że zwracasz uwagę i interesujesz się ich odpowiedziami. Jeśli dzieci dobrze zareagują na konkretne pytanie, dołóż pytanie uzupełniające, by utrzymać rozmowę.

Trzymaj to pozytywne i znaj swoją publiczność

„Nie mylcie ‚uzniewionej publiczności’ z idealną szansą, by zacisnąć ich w kącie o wynikach w szkole albo braku pomocy w domu”, mówi Zumbiel.

Jeśli dzieci w carpoolu zaczynają kojarzyć jazdę z Tobą z ogólnym poczuciem negatywności, będą bać się wsiadać i na pewno się zamkną.

Wiedząc, że nie wszystkie dzieci w aucie są Twoimi, będziesz chciał trzymać rozmowę lekką i unikać ciężkich lub bardzo osobistych tematów. Chcesz angażować dzieci w sensowny sposób, ale carpool to nie miejsce na dyskusję o tym, jak ktoś czuje się po rozwodzie czy innej poważnej sytuacji rodzinnej. Im mniej presji czują dzieci w Twoim aucie, tym bardziej otwarci będą na rozmowę i dzielenie się myślami z grupą.

Spróbuj tych 8 pytań otwartych

1. Co było dziś najlepsze i co najgorsze?

OK, technicznie to dwa pytania, ale idealne do zgrupowania. Zadawanie ich jako zgrupowanych sprawia, że to czuje się jak gra, a nie przesłuchanie. I skoro negatywne często jest łatwiejsze i zabawniejsze do opowiedzenia, grupowanie z pytaniem o „najlepszą część” pomaga im zobaczyć dzień w bardziej pozytywnym świetle.

„Nazywam to moim zestawem pytania dobre/w złej wiadomości”, mówi Judy Roberts, mama trojga z Austin, Teksas. „Teraz dzieci wiedzą, że to zapytam, więc przychodzą z gotowymi odpowiedziami i traktują to jak grę. To fajne, bo starają się, by nikt nie miał tych samych odpowiedzi, co prowadzi do wszelakich rozmów i zazwyczaj dużo śmiechu”.

2. Co najśmieszniejszego się dziś wydarzyło?

Jeśli pamiętasz cokolwiek ze szkoły, pewnie pamiętasz dużo śmiesznych i czasem wstydliwych rzeczy. Na to pytanie nie da się odpowiedzieć jednym słowem i może rozwinąć się w dłuższą rozmowę, dając dzieciom szansę sprawdzić swoje talenty opowiadania.

„Kieruję grupą 11-latków kilka razy w tygodniu, to moje pytanie nr 1”, mówi Kelly Bergsin, mama dwojga z Newton, Massachusetts. „Uważam, że nastolatki to najtrudniej rozmawiać, bo są tak samoświadomi. Gdy pytam o coś śmieszne, zawsze jest co najmniej jedno dziecko z historią, co zazwyczaj prowadzi do tego, że pozostałe trzy coś dodają. Jeśli kończę z autem pełnym kichających 11-latków – to wygrana!”.

3. Gdybyś mógł pominąć tylko jedną część dnia, ciekawe, jaka by to była?

Compton proponuje to pytanie jako idealny sposób na podejście do czegoś potencjalnie niewygodnego, czego dzieci nie poruszyłyby same. Pytanie takie subtelnie zachęca dzieci do opowiedzenia o czymś, co ich zdenerwowało lub zboleszyło w ciągu dnia. Zamiana w imaginacyjny scenariusz redukuje ich lęk przed myślą, że prosisz ich o opowiedzenie czegoś, co sprawiło im złe samopoczucie.

„Dzieci chcą bliskości, zwłaszcza od rodziców”, mówi Compton. „Kluczem jest sprawienie, by to było bardziej o Twojej ciekawości, niż misji ustalania faktów”.

Jeśli dzieci czują się naciskane, zamkną się. Ale jeśli możesz dać im niskopresyjny sposób na wejście w potencjalnie niewygodne lub wstydliwe momenty z ich dnia, mogą się czuć znacznie lepiej i bliżej.

4. Caitlyn, jak macie bez mamy na wyjeździe? Co najśmieszniejszego się wydarzyło bez niej?

Skoro wożysz dzieci, w tym nie swoje, warto znaleźć sposób na nawiązanie kontaktu z każdym. Jeśli w życiu któregoś dzieje się coś konkretnego, spróbuj wpleść pytanie o to w trakcie jazdy. Trzymaj to pozytywne i dostosuj treść do relacji z rodziną i ogólnej otwartości dziecka.

Zumbiel podkreśla, że rutynowa przejażdżka to idealne miejsce na zachęcanie do sensownych rozmów z całą grupą dzieci i może sprawić, by dziecko poczuło się swobodniej dyskutując o czymś specyficznym dla swojego życia.

„Dzieci liczą na nas, by uczyć ich cennych umiejętności rozmowy i naprawdę poświęcać czas na ich poznanie”, mówi.

5. Gdybyś był szefem, co zmieniłbyś w zadaniach domowych?

Compton proponuje to pytanie jako sposób na rozmowę o własnych pomysłach dzieci.

„Dzieci chcą być widziane i usłyszone, i mają mnóstwo świetnych myśli, gdy dają im szansę się wyrazić”, mówi.

Inna wersja: „Gdybyś był szefem, co zmieniłbyś w dniu szkolnym?”.

Dzieci spędzają prawie cały dzień w szkole i mają mnóstwo opinii o tym, co tam robią i jak. Daj im szansę podzielić się frustracjami i zachęć do wymyślania własnych propozycji, jak by wyglądało wszystko, gdyby oni byli szefami.

6. Opowiedz mi, na co najbardziej czekasz dzisiaj wieczorem w domu?

Większość dzieci nie może się doczekać końca szkoły, zadań i zajęć, by zrelaksować i robić coś swojego. To pytanie daje im szansę podzielić się zainteresowaniami z Tobą i ze sobą i może działać jako trampolina do dalszej rozmowy.

„To pytam ciągle i zawsze kończy się tym, że zadaję jeszcze więcej pytań”, mówi Roberts. „Większość czasu kończą na wyjaśnianiu mi gry wideo albo podpowiadaniu, co robią na Snapchacie czy TikToku. Nie mam pojęcia o czym mówią w połowie przypadków, ale nigdy nie wstydzą się mi to wyjaśnić i to daje mi lepsze zrozumienie, co dzieje się w ich życiach”.

7. Zauważyłam nowego dziecka w szkole, macie szansę go poznać?

U nastolatków warto podejść do tematu ich grup rówieśników z ostrożnością, ale Compton proponuje pytanie takie jako to, by podejść z ciekawości. Jeśli zauważyłaś zmianę w grupie rówieśników, czy to nowy uczeń czy co innego, ujęcie to w ten sposób da dzieciom szansę zaoferować to, o czym czują się komfortowo. Jeśli wydają się otwarci na rozmowę, zadaj bardziej konkretne pytania doprecyzujące. Np. jeśli wspomnieli, że nowy uczeń gra w koszykówkę, użyj tego do przejścia do rozmowy o ulubionych zajęciach pozaszkolnych. Znowu, trzymaj to pozytywne i oparte na ciekawości – to utrzyma dzieci w rozmowie dłużej.

8. Opowiedz mi o czymś, co zrobiłeś dziś, z czego jesteś dumny.

To bardziej zadziała ze starszakami szkoły podstawowej niż z nastolatkami, bo tacy często czują się genierli, chwaląc się przed rówieśnikami. Dla młodszych dzieci to pytanie daje szansę wzmocnienie pozytywnych uczuć o sobie i podzielenie się czymś, co czują naprawdę dobrze.

„Wciąż mogę to zapytać 11-latków, ale to było pytanie, które absolutnie kochałam, gdy byli mniejsze, bo zawsze było tak pozytywne”, mówi Bergsin. „Najlepsza część była, gdy jedno z dzieci przypomniało drugiemu o czymś, co zrobiło tego dnia, z czego powinna być dumna. Dało mi też szansę naprawdę pochwalić każde z nich i dać im znać, by kontynuowały takie rzeczy”.

Eksperymentuj z wariacjami tych pytań, by zobaczyć, co najlepiej działa z dziećmi w Twoim carpoolu. Na początku może być trudno ich ruszyć, ale warto.

„Może to być łatwiejsze, by po prostu wyciszyć się i nie gadać”, mówi Zumbiel. „Ale jeśli masz nawet tylko 5-10 minut razem, masz cenny i ‚uzniewiony’ czas, by naprawdę się połączyć”.