• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Mama broni syna za zbicie chłopca, który go ‚tępił i prześladował’

Jako rodzice staramy się uczyć dzieci dobroci, traktowania innych tak, jak chcemy być traktowani, i że okaleczenie drugiego nigdy nie jest OK. Ale co, gdy Twoje dziecko staje się ofiarą innego dziecka? Mama z Mansfield w Missouri i jej syn stali w centrum debaty, po tym jak udostępniła viralowy post na Facebooku, w którym chwaliła syna za to, że został zawieszony z prawa do szkolenia za zbicie dziecka, które – twierdzi – prześladowało go.

„Pięć dni zawieszenia z nauki za zbicie faceta, który tępi i prześladuje go od gimnazjum”, pisze Allison Arnall Davis w poście, udostępnionym ponad 145 000 razy. „Wiem, że jako rodzic powinnam być z niego zła za sięganie po przemoc lub zawieszenie, ale nie jestem. Wcale. Nawet trochę.”

Davis wyjaśnia, że jej syn Drew, uczeń liceum, przez lata cierpiał na groźby, drwi, cyberprzemoc i fizyczne intimidacje, a administracja szkoły nie potrafiła tego zatrzymać.

„Kiedy ten facet nieustannie groził, że zbije Drewa razem z kilkoma kolegami, nic nie zrobili”, mówi. „Kiedy ten facet gonił Drewa korytarzem, grożąc i drwiąc, a wszystko było nagrane na wideo – nic nie zrobili… Kiedy ten facet wszedł na media społecznościowe, pocztę głosową i SMS-y z groźbami – nic nie zrobili.”

Według Davis, prześladowca nigdy nie został ukarany, mimo licznych maili i telefonów do szkoły. Najwięcej, co zrobili urzędnicy, to zmusili oboje chłopców do podpisania „kontraktu bez kontaktu”, który prześladowca w dużej mierze ignorował. Drew przestał mówić z dorosłymi w szkole, bo „nigdy nie ukarali prześladowcy, a to tylko pogarszało sprawę”.

Sytuacja doszła do kulminacji, gdy prześladowca przestał drwić Drewa i zaczął grozić jego 11-letniemu bratu.

„… Drew zdecydował, że przestaje polegać na szkole i dorosłych, którzy go chronić, i SAM zrobi coś”, pisze Davis. „Trzy ciosy i jego prześladowca piszczął jak niemowlę, jego chłopaki zamknęli buzie, a dziś rano ten facet nawet na niego nie patrzył. Problem rozwiązany.”

Post Davis wywołał gwałtowne reakcje. Ponad 600 osób skomentowało, wiele opowiadało o własnych dzieciach lub wnukach zmuszanych do radzenia sobie z prześladowcami, gdy szkoła nie działała.

„Mój wnuk był prześladowany przez rok, szkoła nic nie robiła”, pisze jeden. „Bał się tak, że spał z nożem pod poduszką, bo facet mówił, że wsłucha się do niego w nocy. Na koniec powiedzieliśmy: uderz go i uderz mocno. Tak, wnuk dostał kłopot (nie areszt), ale prześladowca przestał, choć przejął się innym…”

Inny: „Moja córka była prześladowana, a ja jako matka i nauczycielka w dystrykcie polegałam na szkole. Po modlitwach o pomoc, telefonach do rodziców prześladowcy, nikt – w tym rodzice – nie pomógł. W końcu, po roku, gdy ostatni raz wywrócili jej książki, dała tej dziewczynie solidną lekcję.”

Nie wszyscy popierali walkę. „Szkoda, że rodzice nie mogli siść razem i sprawdzić, jaka była rola ich dziecka, i zrobić coś dawno temu”, pisze inny. „Nie musiało dojść do tego. Ludzie nie odpowiedzialni za swoje dzieci.”

Niektóre lokalne rodziny dołączyły do wątku, oskarżając Drewa i ostrzegając Davis, by spojrzała na obie strony.

„Nie popieram prześladowania w żadnej formie, ale wy rozumiecie, że znacie tylko jedną stronę, tak? Jest mnóstwo dowodów od innych uczniów, że ta ‚ofiara’ nie jest tak niewinna. Zanim zaczniecie hejtać drugie dziecko, poznajcie fakty. Macie tylko jedną, bardzo stronniczą wersję.”

W drugim poście Davis odpowiada na oskarżenia o nieprawdziwość. Ujawnia, że kilka lat temu, gdy syn był w gimnazjum, jej mąż wysłał prześladowcy wiadomości na mediach społecznościowych z ostrzeżeniem, by zostawił syna w spokoju, albo „dostanie w dupę”. Wyjaśnia też, że Drew wcześniej angażował się w werbalne przeczątki z prześladowcą.

„Nie próbuję powiedzieć, że Drew lub moja rodzina są idealni”, pisze. „Ufaj mi. Nie bez powodu przezwisko Drewa to ‚Pan Przeddołkowy McTurdpants’… Słuchajcie, nie mamy co ukrywać. Nasz syn bał się iść do szkoły z powodu fizycznych groźb od kilku chłopców, a wy dłubecie w detalach, które nie mają znaczenia ani nie zmieniają sytuacji.”

Niestety, prześladowanie wciąż dotyka uczniów gimnazjum i liceum. Wedle National Center for Education Statistics, liczba dzieci 12–18 lat doświadczających prześladowania w szkole spadła o 9% w latach 2005–2017, ale problem dotyka wciąż ok. 20% dzieci. Dla dzieci w tej sytuacji StopBullying.Gov zaleca: spokojne kazanie prześladowcy, by przestał, unikanie walki i rozmowa z zaufanymi dorosłymi.

Oczywiście, zbicie kogoś lub wysyłanie przez rodzica wiadomości do dziecka to nie dobry sposób na rozwiązanie problemów w dłuższej perspektywie. Ale post Davis wydaje się potwierdzać walkę wielu rodziców i dzieci, gdy ich próby radzenia sobie z prześladowaniem „w dobry sposób” kończą się fiaskiem. Davis pisze w drugim poście, że liczy na to, by historia syna otworzyła rozmowę między rodzicami a dyrektorami szkół, by wreszcie rozwiązać problem prześladowania.

„Słyszenie wszystkich tych komentarzy od ludzi z całego świata, którzy mają problem z prześladowcami, sprawia, że chcę coś zrobić”, pisze. „Wolę współpracować ze szkołą niż walczyć z nią i wypracować odpowiednie rozwiązanie. Cieszę się, że ten post zwrócił uwagę na ten problem.”