• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

HIV a ciąża

Co to jest HIV?

HIV oznacza ludzki wirus niedoboru odporności. HIV to wirus, który atakuje układ odpornościowy organizmu. U zdrowej osoby układ odpornościowy chroni organizm przed infekcjami, nowotworami i niektórymi chorobami. Gdy wirus HIV znajdzie się we krwi, kontroluje i zabija komórki CD4 (zwane również limfocytami T). Komórki te pomagają Twojemu układowi odpornościowemu zwalczać choroby. Jeśli masz HIV, jesteś nosicielem wirusa HIV. Jeśli go nie masz, jesteś nosicielem wirusa HIV.

HIV rozprzestrzenia się przez zakażone płyny ustrojowe, takie jak krew, nasienie i mleko matki. Jest to infekcja przenoszona drogą płciową, ponieważ można ją uzyskać, uprawiając seks bez zabezpieczenia z osobą zarażoną. W Stanach Zjednoczonych rozprzestrzenia się głównie poprzez seks bez zabezpieczenia lub dzielenie się igłami z narkotykami z zarażoną osobą.

HIV to wirus, który prowadzi do AIDS. AIDS oznacza zespół nabytego niedoboru odporności. To najcięższy etap zakażenia wirusem HIV. Osoby z AIDS chorują na choroby, z którymi normalnie może walczyć układ odpornościowy, takie jak zapalenie płuc oraz niektóre nowotwory i infekcje. Może minąć miesiące lub lata, zanim HIV przekształci się w AIDS.

Nie ma lekarstwa na HIV, ale można je leczyć. Jeśli jesteś nosicielem wirusa HIV i otrzymujesz wczesne i regularne leczenie, możesz żyć prawie tak długo, jak osoba bez wirusa HIV. Badanie na obecność wirusa HIV jest ważne, ponieważ możesz nie wiedzieć, że jesteś zarażony, dopóki nie zachorujesz. Ponad 1,1 miliona ludzi w Stanach Zjednoczonych jest zarażonych wirusem HIV, a około 1 na 4 to kobiety (25 procent).

Leczenie HIV w czasie ciąży może pomóc chronić Twoje dziecko przed infekcją. Jeśli jesteś w ciąży lub myślisz o zajściu w ciążę i masz lub myślisz, że możesz być nosicielem wirusa HIV, poinformuj o tym swojego lekarza we właściwy sposób. Wczesne i regularne leczenie może pomóc zachować zdrowie i bezpieczeństwo dziecka.

Jak rozprzestrzenia się HIV?

Zarażasz się wirusem HIV poprzez bezpośredni kontakt z płynami ustrojowymi osoby zarażonej wirusem HIV. Nie można zarazić się wirusem HIV poprzez uścisk dłoni lub przytulanie osoby, która jest zarażona wirusem HIV. Nie można zarazić się wirusem HIV przez kontakt z przedmiotami, takimi jak naczynia, deski sedesowe lub klamki dotykane lub używane przez osobę zarażoną wirusem HIV. HIV nie rozprzestrzenia się w powietrzu ani przez ukąszenia komarów, kleszczy ani innych owadów.

Płyny ustrojowe, które mogą zawierać HIV obejmują:

• Krew
• Mleko z piersi
• Nasienie lub płyn przednasienny. Nasienie zawiera plemniki. Plemniki w nasieniu mężczyzny zapładniają komórkę jajową kobiety, która rozpoczyna ciążę. Wytrysk ma miejsce, gdy sperma wychodzi z penisa mężczyzny. Płyn przednasienny to płyn, który penis czasami uwalnia przed wytryskiem.
• Płyny pochwowe
• Płyny doodbytnicze

W Stanach Zjednoczonych HIV rozprzestrzenia się głównie poprzez:

• Uprawianie seksu analnego lub waginalnego z osobą zakażoną wirusem HIV bez używania prezerwatywy lub przyjmowania leków zapobiegających lub leczących HIV. Większość nowych zakażeń wirusem HIV u kobiet wynika z uprawiania seksu waginalnego lub analnego z zarażonym mężczyzną. Ryzyko zarażenia się wirusem HIV podczas seksu oralnego jest niewielkie lub żadne, ale jest to możliwe, jeśli mężczyzna z HIV wytryskuje w twoich ustach.
• Udostępnianie igieł, strzykawek, wody do płukania lub innego sprzętu (działa) używanego do narkotyków ulicznych z osobą zakażoną wirusem HIV. HIV może żyć w igle do 42 dni.

Ryzyko zakażenia HIV jest zwiększone, jeśli:

• Uprawiaj seks z więcej niż jednym partnerem
• Uprawiaj seks z partnerami, którzy używają narkotyków ulicznych dożylnie (zwanych również IV). Oznacza to, że wstrzykują sobie uliczne narkotyki przez igłę do żyły.
• Uprawiaj seks z partnerami, którzy również uprawiają seks z mężczyznami
• Masz inną infekcję przenoszoną drogą płciową (zwaną również STI, chorobą przenoszoną drogą płciową lub STD). Choroba przenoszona drogą płciową, podobnie jak HIV, to infekcja, którą można zarazić się uprawiając seks z osobą zarażoną. Niektóre choroby przenoszone drogą płciową mogą zwiększyć twoje szanse na zarażenie się wirusem HIV.

Mniej powszechne sposoby rozprzestrzeniania się wirusa HIV obejmują:

• Od mamy do dziecka podczas ciąży, porodu, porodu lub karmienia piersią
• Utknięcie igłą lub innym ostrym przedmiotem zakażonym wirusem HIV. Zagrożenie to dotyczy głównie pracowników służby zdrowia, którzy mogą mieć kontakt z zakażonymi płynami ustrojowymi.

W rzadkich przypadkach HIV rozprzestrzenił się przez:

• Transfuzja krwi, produkty krwiopochodne lub przeszczep narządu lub tkanki. Transfuzja krwi ma miejsce wtedy, gdy do organizmu wpłynie świeża krew. Przeszczep to operacja, podczas której chirurg usuwa uszkodzony narząd lub tkankę i zastępuje go zdrowym od innej osoby. HIV rozprzestrzenia się poprzez transfuzje i przeszczepy częściej we wczesnych latach HIV, ale dzisiaj jest to niskie ryzyko, ponieważ od dawców krew, narządy i tkanki są testowane na obecność wirusa HIV.
• Jedzenie jedzenia przeżutego przez osobę zarażoną wirusem HIV. Niektóre dzieci zostały zakażone wirusem HIV po zjedzeniu jedzenia przeżutego przez zarażonego opiekuna. Może się tak zdarzyć, gdy zakażona krew z ust osoby miesza się z jedzeniem podczas żucia. HIV nie rozprzestrzenia się przez ślinę.
• Bezpośredni kontakt z zakażonym płynem ustrojowym przez uszkodzoną skórę, ranę lub błony śluzowe. Błona śluzowa to cienka skóra, która pokrywa wnętrze niektórych części ciała, takich jak pochwa, penis, usta i odbyt (gdzie wypróżnienia opuszczają ciało).
• Głębokie całowanie z otwartymi ustami, gdy oboje partnerzy mają rany lub krwawią dziąsła

Jak możesz chronić się przed HIV?

Oto, jak chronić się przed infekcją:

• Nie uprawiaj seksu. Seks obejmuje seks waginalny, oralny i analny.
• Ogranicz liczbę partnerów seksualnych, których masz. Uprawiaj seks tylko z jedną osobą, która nie ma innych partnerów seksualnych.
• Używaj prezerwatywy za każdym razem, gdy uprawiasz seks. Prezerwatywy to barierowe metody kontroli urodzeń. Metody barierowe pomagają zapobiegać ciąży i chorobom przenoszonym drogą płciową, blokując lub zabijając plemniki partnera. Prezerwatywy lateksowe dla mężczyzn najlepiej zapobiegają chorobom przenoszonym drogą płciową; inne rodzaje prezerwatyw też nie działają. Inne rodzaje kontroli urodzeń, takie jak pigułki i implanty, nie chronią przed chorobami przenoszonymi drogą płciową.
• Nie udostępniaj igieł, strzykawek, maszynek do golenia ani innych rzeczy, które mogą mieć kontakt z krwią innej osoby.
• Zbadaj się i wylecz na HIV i inne choroby przenoszone drogą płciową. Posiadanie niektórych chorób przenoszonych drogą płciową może zwiększyć twoje szanse na zarażenie się wirusem HIV. Poproś partnera, aby poddał się testom i wyleczył się na HIV i inne choroby przenoszone drogą płciową.
• Jeśli jesteś narażony na bardzo wysokie ryzyko zakażenia HIV, porozmawiaj ze swoim dostawcą o leczeniu zwanym profilaktyką przedekspozycyjną (zwaną również PrEP). Jeśli twój partner jest zarażony wirusem HIV, twój partner ma więcej niż jednego partnera seksualnego, masz więcej niż jednego partnera seksualnego lub dzielisz się z innymi igłami lub sprzętem, jesteś bardzo narażony na ryzyko zakażenia wirusem HIV. PrEp może pomóc zmniejszyć ryzyko zakażenia wirusem HIV podczas seksu. Używanie PrEP wraz z prezerwatywami może jeszcze bardziej zmniejszyć ryzyko infekcji.
• Jeśli uważasz, że byłeś narażony na zakażenie wirusem HIV w ciągu ostatnich 3 dni, zadzwoń do swojego lekarza. Leczenie zwane profilaktyką po ekspozycji (zwane również PEP) może pomóc zmniejszyć ryzyko zakażenia, ale musisz zacząć je przyjmować w ciągu 3 dni (72 godzin) od ekspozycji.

Jak możesz pomóc chronić swoje dziecko przed wirusem HIV podczas ciąży?

Przetestuj się i wylecz na HIV. Jeśli jesteś zarażona wirusem HIV, leczenie przed ciążą iw jej trakcie zwykle może zapobiec zakażeniu dziecka. Jeśli przyjmujesz leki na HIV podczas ciąży, porodu i porodu i podajesz dziecku leki na HIV przez 4 do 6 tygodni po urodzeniu, ryzyko przeniesienia wirusa HIV na dziecko może wynosić 1 na 100 (1 procent) lub mniej.

Jeśli masz wirusa HIV, który nie jest leczony, możesz przekazać go dziecku:

• Przed urodzeniem przez łożysko. Łożysko rośnie w macicy i dostarcza dziecku pożywienia i tlenu przez pępowinę.
• Podczas porodu i porodu poprzez kontakt z krwią mamy i płynami pochwowymi. Kiedy zaczynasz rodzić, twój worek owodniowy pęka, co zwiększa ryzyko zarażenia dziecka. Worek owodniowy to worek (torba) wewnątrz macicy, w którym znajduje się rosnące dziecko. Jest wypełniony płynem owodniowym. Większość dzieci zarażonych wirusem HIV od matek zostaje zarażona w okolicach porodu.
• Po urodzeniu przez mleko matki. Jeśli masz HIV, nie karm dziecka piersią.

Centra Kontroli i Zapobiegania Chorobom (zwane również CDC) zalecają, aby wszystkie kobiety w ciąży lub planujące zajść w ciążę poddały się testowi na obecność wirusa HIV tak wcześnie, jak to możliwe, przed każdą ciążą iw jej trakcie. Im wcześniej HIV zostanie zdiagnozowany i wyleczony, tym lepiej leki na HIV chronią Twoje zdrowie i zapobiegają zakażeniu dziecka. HIV jest leczony skojarzeniem leków nazywanych leczeniem przeciwretrowirusowym (zwanym również ART). ART może pomóc w zmniejszeniu ilości wirusa HIV w organizmie (nazywanego również wiremią) i wzmocnieniu układu odpornościowego. Przyjmowanie ART we właściwy sposób każdego dnia może obniżyć poziom wiremii i zmniejszyć ryzyko przeniesienia wirusa HIV na dziecko w czasie ciąży.

Jeśli nie masz HIV, a Twój partner ma:

• Zapytaj swojego dostawcę o PrEP. Przyjmowanie PrEP codziennie podczas próby zajścia w ciążę, podczas ciąży i podczas karmienia piersią pomaga chronić Ciebie i Twoje dziecko przed wirusem HIV.
• Poproś partnera, aby wziął udział w ART, aby zmniejszyć ryzyko przeniesienia wirusa HIV na Ciebie.
• Jeśli uważasz, że byłeś narażony na HIV w ciągu ostatnich 3 dni, zapytaj swojego dostawcę o PEP.

Jeśli jesteś w ciąży i masz HIV: CDC zaleca, abyś poddała się testowi tak wcześnie, jak to możliwe i ponownie później w ciąży, jeśli robisz rzeczy, które narażają cię na wysokie ryzyko zakażenia HIV, na przykład posiadanie więcej niż jednego partnera seksualnego lub dzielenie się igłami. Jeśli nie miałaś testu na obecność wirusa HIV w czasie ciąży, możesz wykonać szybki test podczas porodu i porodu. Jeśli ten test wykaże, że jesteś nosicielem wirusa HIV, nadal możesz uzyskać leczenie, które pomoże chronić Twoje dziecko przed infekcją.

W czasie ciąży uzyskaj wczesną i regularną opiekę prenatalną (opiekę medyczną, którą otrzymujesz w czasie ciąży). Twój dostawca sprawdza miano wirusa i liczbę komórek CD4 przez całą ciążę. Jeśli masz wysoki poziom wiremii lub niski poziom CD4, jest bardziej prawdopodobne, że zachorujesz i przeniesiesz HIV na swoje dziecko. Nawet jeśli masz niski poziom wiremii, nadal możesz przenieść HIV na swoje dziecko. Jeśli jesteś leczona z powodu HIV w czasie ciąży, oto kilka rzeczy, które możesz zrobić, aby chronić swoje dziecko przed infekcją:

• Przyjmuj lek na HIV zgodnie z zaleceniami dostawcy.
• Jeżelijeśli myślisz o wykonaniu pewnych badań prenatalnych, takich jak amniopunkcja (zwana również amnio) lub biopsja kosmówki (zwana również CVS), zapytaj swojego dostawcę o ryzyko dla Twojego dziecka. Amnio i CVS są używane do diagnozowania niektórych wad wrodzonych i chorób genetycznych u Twojego dziecka. Wykonanie tych testów może zwiększyć ryzyko infekcji Twojego dziecka.
• Porozmawiaj ze swoim lekarzem o porodzie cesarskim (zwanym również cesarskim cięciem). Jeśli masz wysoki lub nieznany poziom wirusa HIV w swoim ciele, cesarskie cięcie może pomóc zmniejszyć ryzyko zakażenia dziecka. Cesarskie cięcie to operacja, w której dziecko rodzi się przez cięcie wykonane przez lekarza w brzuchu i macicy. Jeśli masz wirusa HIV, a liczba komórek CD4 jest niska, nacięcie (cięcie) przez cesarskie cięcie może goić się powoli i istnieje większe prawdopodobieństwo infekcji. Twój dostawca może dać ci lekarstwa, które pomogą zapobiec infekcji podczas operacji.
• Upewnij się, że Twoje dziecko jest leczone z powodu HIV po urodzeniu. Pomaga to zmniejszyć ryzyko zakażenia dziecka wirusem HIV podczas porodu. Twoje dziecko będzie testowane na obecność wirusa HIV przez kilka miesięcy po urodzeniu. Jeśli ma HIV, wczesne leczenie jest ważne, ponieważ HIV może rozwijać się szybciej u dzieci niż u dorosłych. Wczesne leczenie może pomóc dzieciom z HIV żyć dłużej i zdrowiej.
• Nie karm dziecka piersią.
• Gdy Twoje dziecko zje pokarm stały, nie żuj go przed podaniem mu.

Jeśli masz HIV i nie jesteś gotowa zajść w ciążę:

• Kiedy uprawiasz seks, używaj jednocześnie prezerwatyw i drugiej formy antykoncepcji, aby zmniejszyć ryzyko zarażenia się chorobą przenoszoną drogą płciową lub przeniesienia wirusa HIV na partnera podczas seksu.
• Porozmawiaj z lekarzem o kontroli urodzeń, aby nie zajść w ciążę, dopóki nie będziesz na to gotowa. Kontrola urodzeń pomaga zapobiegać zajściu w ciążę. Niektóre leki na HIV i niektóre rodzaje hormonalnej antykoncepcji mogą nie działać dobrze razem. Hormonalne metody kontroli urodzeń zawierają hormony, które uniemożliwiają uwolnienie komórki jajowej, dzięki czemu nie możesz zajść w ciążę. Metody hormonalne obejmują implanty, niemiedziane wkładki wewnątrzmaciczne (zwane również wkładkami wewnątrzmacicznymi), pigułkę i plaster. Jeśli twój partner nie ma wirusa HIV, nie stosuj antykoncepcji zwanej środkiem plemnikobójczym. Plemnikobójczy zabija plemniki. Występuje w postaci pianki, żelu, kremu, filmu i czopków (tabletek, które rozpuszczają się po umieszczeniu ich w pochwie). Plemnikobójczy zwiększa ryzyko przeniesienia wirusa HIV na partnera.

Gdzie można zrobić test na HIV?

Test na obecność wirusa HIV można uzyskać od:

• Twój lekarz. W ramach opieki prenatalnej (opieka medyczna, którą otrzymujesz podczas ciąży), Twój lekarz bada Twoją krew pod kątem infekcji, takich jak HIV i inne choroby przenoszone drogą płciową, które mogą wpływać na ciążę.
• Szpitale
• Kliniki, organizacje zajmujące się AIDS, programy uzależnień i środowiskowe ośrodki zdrowia
• Niektóre apteki

Aby znaleźć witrynę testową w pobliżu:

• Zadzwoń pod numer 1-800-CDC-INFO (232-4636).
• Wizyta:gettested.cdc.gov
• Wyślij SMS-em swój kod pocztowy, aby KNOW IT (566948).
• Skontaktuj się z lokalnym wydziałem zdrowia, aby uzyskać więcej informacji.

Możesz również sprawdzić się na obecność wirusa HIV. Amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków (zwana również FDA) zatwierdziła dwa testy na obecność wirusa HIV, które możesz wykonać samodzielnie:

1. Home Access Test na HIV-1. Nakłuwasz palec, aby pobrać próbkę krwi, wysyłasz ją do laboratorium w celu zbadania i dzwonisz do laboratorium po wyniki. Jeśli wynik testu jest pozytywny na obecność wirusa HIV, laboratorium wykonuje kolejny test na tej samej próbce krwi, aby potwierdzić wynik.
2. OraQuick In-Home HIV Test. Używasz patyczka testowego do wymazu z dziąseł, aby pobrać próbkę płynu z jamy ustnej i wkładasz tester do probówki wypełnionej roztworem testowym. Otrzymasz wyniki w 20 minut. Pozytywny wynik zawsze musi być potwierdzony testem na HIV wykonanym w placówce opieki zdrowotnej, takiej jak gabinet twojego dostawcy.

Firmy wykonujące domowe testy na HIV mogą skontaktować Cię z doradcami, którzy mogą odpowiedzieć na pytania dotyczące dalszych badań lub leczenia. Zapoznaj się z informacjami dołączonymi do testu domowego, aby dowiedzieć się, jak skontaktować się z doradcą.

Czy wyniki testu na HIV są prywatne?

Twoje wyniki na HIV mogą być:

• Poufne. Oznacza to, że wyniki Twojego testu na HIV zawierają Twoje imię i nazwisko oraz inne informacje, ale tylko osoby, które mają dostęp do Twojej dokumentacji medycznej, mogą zobaczyć wyniki. Większość testów na HIV jest poufna. Wyniki testów na obecność wirusa HIV są zgłaszane stanowym lub lokalnym wydziałom zdrowia w celu uwzględnienia ich w statystykach dotyczących HIV, ale wydziały zdrowia usuwają wszystkie dane osobowe (takie jak imię i nazwisko oraz adres) przed udostępnieniem informacji o testach CDC. CDC wykorzystuje te informacje tylko do celów raportowania i nie udostępnia ich żadnym innym organizacjom.
• Anonimowy. Oznacza to, że nie musisz podawać swojego nazwiska podczas wykonywania testu na HIV i tylko Ty znasz wyniki testu. Oba domowe testy na HIV są anonimowe. Jeśli wykonasz test Home Access na HIV-1, otrzymasz numer. Aby otrzymać wyniki testu, dzwonisz do laboratorium i podajesz numer zamiast swojego imienia i nazwiska. Niektóre publiczne witryny testowe na HIV oferują anonimowe testy.

Porozmawiaj ze swoim lekarzem lub skontaktuj się z lokalnym wydziałem zdrowia lub innymi witrynami testowymi, aby dowiedzieć się więcej o opcjach testowania.

Jeśli jesteś nosicielem wirusa HIV, czy Twoje dziecko wymaga specjalnej opieki medycznej po urodzeniu?

TAk. Jeśli jesteś zarażona wirusem HIV, Twoje dziecko otrzymuje lek o nazwie zydowudyna (marka Retrovir) w ciągu 6 do 12 godzin po urodzeniu, aby chronić je przed wirusem HIV, który mógł zostać przeniesiony podczas porodu. Dziecko zwykle otrzymuje zydowudynę przez 4 do 6 tygodni po urodzeniu. Następnie Twoje dziecko otrzymuje lek o nazwie sulfametoksazol/trimetoprim (marki Bactrim i Septra), aby zapobiegać Pneumocystis jiroveci zapalenie płuc (zwane również PCP). PCP jest powszechny u osób z HIV. Jeśli testy na HIV u Twojego dziecka wykażą, że nie jest ono nosicielem wirusa HIV, to leczenie zostanie przerwane. Jeśli badanie wykaże, że Twoje dziecko ma HIV, zaczyna ART.

Twoje dziecko otrzyma badanie krwi na obecność wirusa HIV o:

• 2 do 3 tygodni po urodzeniu
• Wiek od 1 do 2 miesięcy
• od 4 do 6 miesięcy

Potrzebujesz wyników co najmniej 2 badań krwi, aby mieć pewność, że Twoje dziecko jest zakażone wirusem HIV:

• Aby wiedzieć, że Twoje dziecko nie jest nosicielem wirusa HIV, wyniki z dwóch testów muszą być negatywne. Pierwszy negatywny wynik musi pochodzić z testu wykonanego, gdy Twoje dziecko ma 1 miesiąc lub więcej. Drugi wynik musi pochodzić z testu wykonanego, gdy Twoje dziecko ma 4 miesiące lub więcej.
• Aby wiedzieć, że Twoje dziecko ma HIV, wyniki dwóch badań krwi muszą być pozytywne.

Większość dzieci z HIV może otrzymać wszystkie rutynowe szczepienia dziecięce. Szczepienia to zastrzyki zawierające szczepionki (leki), które pomagają chronić dziecko przed niektórymi chorobami. Niektóre dzieci z HIV nie powinny otrzymywać szczepionek z żywymi wirusami, takich jak szczepionka przeciw ospie wietrznej lub szczepionka przeciw odrze, śwince i różyczce (zwana również MMR). Porozmawiaj z lekarzem dziecka, aby dowiedzieć się, które szczepionki są bezpieczne dla Twojego dziecka.

Jakie są oznaki i objawy HIV?

Oznaki choroby to rzeczy, które ktoś inny może zobaczyć lub wiedzieć o tobie, na przykład masz wysypkę lub kaszlesz. Objawy to rzeczy, które czujesz, że inni nie widzą, na przykład ból gardła lub zawroty głowy. Oznaki i objawy zakażenia wirusem HIV różnią się w zależności od stanu zdrowia i stadium zakażenia. Oznaki i objawy mogą trwać od kilku dni do kilku tygodni. Niektóre osoby z HIV nie mają żadnych objawów przez 10 lat lub dłużej.

Jeśli uważasz, że możesz być nosicielem wirusa HIV, nawet jeśli nie masz żadnych objawów, powiedz o tym swojemu lekarzowi. Poddanie się testom i leczeniu może pomóc dłużej zachować zdrowie i zmniejszyć ryzyko przeniesienia infekcji na inne osoby.

HIV ma trzy etapy infekcji, które mają różne oznaki i objawy:

Etap 1:Ostra infekcja. To jest pierwsze 6 miesięcy infekcji. Około 4 do 9 na 10 osób z HIV (40 do 90 procent) ma oznaki lub objawy grypy w ciągu 2 do 4 tygodni po zakażeniu. Na tym etapie masz dużą ilość wirusa HIV we krwi i jesteś bardzo zaraźliwy. Grypopodobne objawy ostrego zakażenia wirusem HIV mogą obejmować:

• Zmęczenie (uczucie bardzo zmęczenia)
• Gorączka, dreszcze lub pocenie się w nocy (zwane także nocnymi poceniem)
• Powiększone węzły chłonne (opuchnięte gruczoły na szyi i pachwinie)
• Wrzody ust (rany) lub ból gardła
• Bóle mięśni
• Wysypka

Etap 2:opóźnienie kliniczne (nazywane również brakiem aktywności lub uśpieniem HIV). Na tym etapie wirus HIV jest nadal aktywny w organizmie, ale rozprzestrzenia się na niskim poziomie. Nie możesz zachorować ani mieć oznak lub objawów. Jeśli codziennie zaczniesz ART od razu, możesz pozostać na tym etapie przez kilkadziesiąt lat. Pod koniec tego etapu Twoje miano wirusa zaczyna wzrastać, a liczba CD4 zaczyna spadać. W takim przypadku, wraz ze wzrostem poziomu wirusa HIV w organizmie, możesz zacząć odczuwać objawy grypopodobne.

Etap 3:AIDS. Osoby z AIDS mają wyjątkowo słaby układ odpornościowy i zapadają na coraz cięższe choroby (nazywane również infekcjami oportunistycznymi lub OI). Chorujesz na AIDS, gdy liczba komórek CD4 spada poniżej 200 komórek/milimetr lub jeśli rozwija się pewne OI. Jeśli masz AIDS, możesz mieć wysoki poziom wiremii i łatwo przenosić HIV na innych. Oznaki i objawy AIDS obejmują:

Zmiany w Twoim ciele:

• Biegunka, która trwa dłużej niż tydzień
• Gorączka, która powraca lub obfite nocne poty
• Czerwone, brązowe, różowe lub fioletowe plamy na lub pod skórą ust, nosa lub powiek
• Wrzody w jamie ustnej, odbycie lub narządach płciowych
• Obrzęk węzłów chłonnych pod pachami, pachwinami lub szyją
• Szybka utrata wagi

Zmiany w Twoim samopoczuciu:

• Zmęczenie (ekstremalne zmęczenie) z nieznanych przyczyn
• Depresja. Depresja (zwana również depresją poważną) to stan chorobowy, w którym silne uczucie smutku utrzymuje się przez długi czas i przeszkadza w codziennym życiu. Potrzebuje leczenia, aby wyzdrowieć.
• Utrata pamięci
• Zaburzenia neurologiczne. Są to stany, które wpływają na twój układ nerwowy. Układ nerwowy składa się z mózgu, rdzenia kręgowego i nerwów. Pomaga Ci się poruszać, myśleć i czuć.

OI, które mogą wpływać na ciążę, obejmują:

• Cytomegalowirus (zwany także CMV). Jest to powszechna infekcja u małych dzieci. Zwykle jest nieszkodliwy. Ale jeśli jesteś w ciąży i przekazujesz go dziecku, może to spowodować poważne problemy.
• Inwazyjny rak szyjki macicy. Rak szyjki macicy to rak szyjki macicy, otworu do macicy (macicy), który znajduje się w górnej części pochwy. Inwazyjny oznacza, że ​​rak rozprzestrzenił się z szyjki macicy na inne części ciała. Rak szyjki macicy jest wywoływany przez grupę wirusów zwanych wirusem brodawczaka ludzkiego (zwanym również HPV). HPV jest najczęstszą chorobą przenoszoną drogą płciową w tym kraju.
• Zapalenie płuc, infekcja płuc
• Salmonelloza, infekcja wywołana przez bakterie Salmonella. Salmonelloza to rodzaj zatrucia pokarmowego. Możesz się zarazić, dotykając zarażonego zwierzęcia lub jedząc żywność skażoną Salmonellą .
• Toksoplazmoza, infekcja, która może wpływać na mózg. Toksoplazmozę można wywołać, jedząc niedogotowane mięso lub dotykając kociej kupy. Jest to spowodowane przez pasożyta zwanego Toxoplasma gondii.

Więcej informacji

• Centra Kontroli i Zapobiegania Chorobom Ustawa przeciwko AIDS
• HIV.gov

Ostatnia kontrola:luty 2018 r.