• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Dlaczego rodzicielstwo bywa trudniejsze po pierwszym miesiącu

Gdybyś miała trudną ciążę, mogłaś pomyśleć, że po porodzie będzie łatwiej. Może nie mogłaś się doczekać, by pozbyć się „arbuza między nogami”, wreszcie wypić kieliszek wina, a przede wszystkim – trzymać w rękach swojego maluszka!

Wiele rodziców po raz pierwszy odkrywa jednak, że po pierwszym miesiącu rodzicielstwo może stać się trudniejsze. To zaskakująca prawda jest jednym z powodów, dla których eksperci nazywają pierwsze trzy miesiące życia dziecka „czwartym trymestrem”.

Jeśli miesiące drugie, trzecie i kolejne są trudniejsze niż się spodziewałaś – nie jesteś sama. Od powrotu do pracy po zmiany w grafiku snu – wiele powodów sprawia, że rodzicielstwo staje się coraz trudniejsze po początkowym „miesiącu miodowym”. Oto wyzwania, jakie możesz doświadczyć, i porady ekspertów, jak je złagodzić.

Sen dziecka się zmienia

Przez pierwsze kilka tygodni żyć wydaje się, że nowy członek rodziny nic nie robi, tylko śpi. „W pierwszym miesiącu niemowlęta potrzebują ogromnej ilości snu i śpią w zasadzie wszędzie” – mówi Gaby Wentworth, LCSW, konsultantka snu dziecięcego. „Łatwo je transportować i robić rzeczy w domu, bo… śpią cały czas.”

Z biegiem czasu, gdy puchatek rośnie i się zmienia, zmienia się też jego sen. Zaczyna wymagać bardziej ustrukturyzowanego harmonogramu w bardziej spójnym środowisku. Oznacza to, że teraz Ty dostosowujesz się do jego planu – a nie odwrotnie.

Możesz też zauważyć, że dziecko wpada w „strefę zmierzchu” niespokoju pod wieczór. „W tym wieku niespokojność popołudni i wczesnego wieczoru osiąga szczyt. To wyczerpujące dla rodziców” – dodaje Wentworth. Choć nie zawsze można to zatrzymać, warto wiedzieć, że to normalne na tym etapie rozwoju.

Możesz mieć mniej pomocy

Może pobyt teściowej lub mamy przez pierwsze tygodnie po porodzie nie był Twoim marzeniem – ale po ich odejściu możesz zorientować się, że ich pomoc była cenniejsza, niż myślałaś.

To nie tylko żyjący z Wami pomagający znikają po pierwszym miesiącu. Dostawy jedzenia i inne oferty pomocy stopniowo ustępują, im starsze jest dziecko.

Bez wsparcia innych pełna waga opieki może przytłoczyć. Ale są sposoby, by uprzejmie poprosić o – i dostać – pomoc nawet po pierwszym miesiącu.

„Zawsze zachęcam nowe matki, by nie pozwalały, by prośba o pomoc znaczyła coś, czego nie znaczy” – mówi Kayce Hodos, LPC, NCC. „Nie oznacza to, że nie wiesz, co robisz, że jesteś słaba albo złą matką. Oznacza po prostu, że robisz najtrudniejszą pracę na świecie i możesz użyć wsparcia.”

Hodos radzi sporządzić listę zadań, z którymi chciałabyś uzyskać pomoc, i skontaktować się z przyjaciółmi. Proponuje trzymać to praktycznie i skupiać się na koniecznych rzeczach.

Twoje emocje wciąż się dostosowują

„Podczas gdy wiele kobiet doświadcza ogromnej smutku i/lęku w pierwszych dniach lub tygodniach (tzw. ‚baby blues’), inne czują napływ ekscytacji (może to oksytocyna), które przenosi je przez pierwszy lub dwa tygodnie” – mówi Hodos.

Kiedy dalej dostosowujesz się do nowego życia z dzieckiem, możesz czuć się na emocjonalnej kolejce górskiej. „Kobieta może doświadczyć objawów zaburzeń nastroju i lęku w okresie okołoporodowym w dowolnym momencie ciąży i do roku po porodzie” – przypomina Hodos.

Rodzicielstwo to nieustanna podróż, trzymająca Cię w napięciu – fizycznie i emocjonalnie. Jeśli smutek, złość lub lęk nie ustępują, szukaj pomocy u wykwalifikowanego specjalisty.

Możesz musieć wrócić do pracy

W mgnieniu oka nadszedł czas na powrót do pracy; dla wielu limit urlopu macierzyńskiego to zaledwie 6 tygodni. Niezależnie od etatu, oddanie dziecka w obce opieki potrafi zrobić zamieszanie w emocjach.

Nawet jeśli śniłaś o powrocie, nie da się zaprzeczyć wyzwaniom logistycznym. Dla karmących piersią odciąganie mleka w pracy może być stresujące i czasochłonne, a dowożenie i odbieranie z żłobka wydłuża dojazd.

Kiedy powrót do pracy dodaje presji, spróbuj usprawnić rutynę. Ustalonny harmonogram pakowania torby do żłobka czy przerw na odciąganie pomoże zachować zdrowy rozsądek.

By utrzymać bliskość z maluchem, zarezerwuj specjalne aktywności tylko dla Was dwojga – np. wieczorną kąpiel lub sobotnią poranną spacer.

Hodos zaleca też wczesną rozmowę z działem HR o ułatwieniu powrotu.

„Niektóre miejsca pracy pozwalają na stopniowy powrót – pół etatu, hybrydę kilka dni w tygodniu” – mówi. „Pomyśl, co ułatwi przejście, i porozmawiaj z szefem lub HR.”

Oczekiwania innych wobec Ciebie się zmieniają

Większość ludzi rozumie, że dla nowych rodziców pierwsze tygodnie to mgła z przełąkaniami, karmieniem non-stop i bolesnym wracaniem do formy – na ulotnym śnie.

Ale z upływem tygodni oczekiwania otoczenia często się zmieniają. Znajomi i rodzina dają mniej łaski za spóźnienia czy rozproszenie. Możesz czuć presję, by „sobie radzić” – choć Twój sen i samodbanie mogą być tak samo (lub bardziej) zakłócone jak tuż po porodzie.

Kiedy inni nie okazują współczucia, łatwo pomyśleć, że musisz się zmobilizować, by sprostać ich oczekiwaniom. Pamiętaj jednak: bycie rodzicem to ogromna zmiana, do której trzeba czasu. Zrób sprawdzian sumienia. Niezależnie od opinii innych, jeśli wiesz, że robisz wszystko, co w Twojej mocy – to co najważniejsze.