Dlaczego porównywanie swojej rekonwalescencji poporodowej do innych mam jest szkodliwe
Jesteś cztery tygodnie po porodzie, patrząc na rosnącą górę brudnego prania, i czujesz winę za to, że nie masz czasu, energii, ani chęci, by nadążyć z praniem. Jesteś leniwa? Czy coś jest z Tobą nie tak?
Nie! Właśnie urodziłaś dziecko. I tylko dlatego, że Twoja ulubiona blogerka mama wypełnia swój feed Instagrama po porodzie zdjęciami czystych podłóg z dębu, nieskazitelnych kocyków dla niemowląt i nasłonecznich przytulanki z noworodkiem, to nie znaczy, że zostajesz w tyle, że zwleczysz, albo że się lenisz.
Okres poporodowy jest surowy: jesteś fizycznie i emocjonalnie wyczerpana, dostosowujesz się do nowego stylu życia, stale pokryta plujką dziecka i mlekiem z piersi, i – oczywiście – fizycznie rekonwalescencujesz po porodzie.
Doświadczenie jest inne dla każdego, co oznacza, że Twój okres poporodowy nie będzie wyglądał tak samo ani nie zajmie tyle samo czasu co u kogoś innego.
Może czujesz się kreatywnie psychicznie, robisz zdjęcia dziecka lub prowadzisz wpisy w książeczce pamiątkowej, ale masz zero energii fizycznej, by posprzątać dom.
Albo może radzisz sobie z codziennymi obowiązkami dobrze, ale odkrywasz, że nie możesz nawet ułożyć spójnej wiadomości SMS do przyjaciół. Najgorszy scenariusz, czujesz, że zmagasz się z wszystkim – ale nawet to nie znaczy, że porażka. Ty się wyleczasz – to ważne rozróżnienie.
Proces rekonwalescencji
Niezależnie od rodzaju porodu, który miałaś, Twoje ciało właśnie przeszło przez mangle. Prześledziło to dziewięć męczących miesięcy ciąży urodzeniem całego ludzkiego istnienia i, oczywiście, potrzebuje czasu na gojenie. Będziesz krwawić przez kilka tygodni po porodzie i możesz mieć skurcze macicy przez pewien czas.
Może to być super niekomfortowe chodzić wokół bloku lub chodzić po schodach. Twój nastrój będzie prawdopodobnie w górę i w dół, pozostawiając Cię na przemian radosną i płaczącą.
To wszystko jest zupełnie normalne. Pamiętaj, że będziesz też radzić sobie z niedosypem, karmieniem piersią, i możliwie innymi dziećmi. Samotroska i – co ważniejsze – samo dobroć są niezbędne do zdrowej rekonwalescencji poporodowej.
Powody dłuższej rekonwalescencji
Jeśli zastanawiasz się, dlaczego czujesz, że po prostu nie możesz wrócić do normy, podczas gdy Twoja szwagierka jest na targu rolniczym z noworodkiem w noseczku trzy tygodnie po porodzie, oto kilka powodów, dla których Twoja rekonwalescencja może trwać dłużej niż u innych.
Trudny poród
Niektóre porody drogą naturalną idą gładko, ale inne prowadzą do interwencji i powikłań; cięcia cesarskie to dosłownie duża operacja brzuszna. Na wierzch fizycznych wymagań porodu, mogą być też emocjonalne.
Jeśli byłaś źle traktowana w trakcie porodu, jeśli Ty lub Twoje dziecko były w zagrożeniu, lub jeśli po prostu nie miałaś takiego porodu, jakiego się spodziewałaś, może być koszt emocjonalny. W niektórych przypadkach, depresja, lęk, lub zaburzenia stresu pourazowego mogą wystąpić w wyniku.
Potrzeby medyczne
Opieka nad szwami po cięciu cesarskim, zarządzanie wcześniejszymi stanami zdrowia, walka z napuchnięciem, niskim serwowaniem jedzenia, lub zapaleniem piersi, i radzenie sobie z hemoroidami i zaparciami – to wszystko pochłania czas i wyczerpuje. Jeśli poświęcasz na nie dużo czasu między opieką nad noworodkiem, Twoja rekonwalescencja może trwać dłużej.
Nie pierwszy raz
Mamy po raz pierwszy, które były w dobrej formie przed ciążą, mogą odkryć, że ich ciała szybciej odzyskują siłę i formę. Jeśli jesteś mamą po raz drugi lub trzeci, jednak, może potrwać dłużej, zanim poczujesz się znowu ty sama. Ponadto, kolejne ciąże często zdarzają się, gdy jesteś starsza, co oznacza, że Twoje ciało po prostu nie jest w stanie tak szybko wrócić do formy, jak to było, gdy miałaś 25 lat.
Brak wsparcia
Rodzicielstwo jest trudne, ale jeszcze bardziej, gdy robisz to w większości sama. Brak systemu wsparcia z troskliwych przyjaciół i rodziny może przedłużyć Twój okres rekonwalescencji poporodowej, bo będziesz radzić sobie ze wszystkim sama (od gotowania po sprzątanie do spraw) i będziesz działać na pustym baku częściej niż nie.
Inne dzieci w domu
„Śpij, gdy dziecko śpi” to dobra rada tylko, jeśli Twoje noworodko nie ma rodzeństwa. Może zająć więcej czasu, by poczuć się lepiej po porodzie, jeśli spędzasz wszystkie drzemki dziecka na opiece nad starszymi dziećmi.
Jak radzić sobie
Gotowa, by zmierzyć się z poporodowymi problemami? Spróbuj jedno z tych rozwiązań.
- Poproś o pomoc: Przyjmij zamrożone obiady, oferty zrobienia zakupów, i szansę na odleżenie, gdy kto inny wyciągnie zmywarkę. Nie bój się prosić o konkretną pomoc od przyjaciela lub członka rodziny, który powiedział „Daj znać, jeśli cokolwiek potrzebujesz!” Każda mała pomoc pomaga.
- Zrób coś, co kochasz: Twoje dziecko zajmie cały Twój wolny czas i komórki mózgu, ale zrobienie dosłownie czegokolwiek, co lubisz, czy to malowanie portretu, czy tylko malowanie paznokci, może pomóc Ci poczuć się lepiej.
- Wyjdź na zewnątrz: Jeśli czujesz się leniwa i z niską energią, chwyć trochę świeżego powietrza. Krótki spacer może być świetny, jeśli na to stać, ale jeśli nie, po prostu siedzenie w ogrodzie na sesję karmienia piersią może podnieść duch i zresetować.
- Trzymaj się wizyt u lekarza: Najprawdopodobniej to, jak się czujesz, jest zupełnie normalne. Ale na wszelki wypadek, ważne jest, byś ujrzała lekarza. Sześciotygodniowa wizyta kontrolna poporodowa to ważna szansa dla dostawcy opieki, by upewnić się, że robisz postępy fizyczne i psychiczne po porodzie – a jeśli nie, daje im szansę pomóc Ci zrozumieć, co się dzieje.
- Priorytetyzuj sen i odpoczynek: Oporuj pokusę wypełniania każdej wolnej minuty hakaniem punktów na liście zadań. Bycie produktywną jest super, ale to nie priorytet – upewnij się, że pytasz siebie, czy potrzebujesz przerwy, zamiast skakać do ukończenia zadania.
- Wycisz media społecznościowe: Gdy wszystko inne zawiedzie, zamknij aplikacje i przeczytaj książkę. Czasem przeglądanie czyjejś starannie skuratorowanej życiowej sprawia, że czujemy się niepotrzebnie niewystarczająco.
- Rozważ kontakt ze specjalistą ds. zdrowia psychicznego. Nie wahaj się szukać pomocy specjalisty ds. zdrowia psychicznego natychmiast, jeśli doświadczasz objawów depresji lub myśli o zranieniu siebie lub dziecka. Ważne jest, by szukać pomocy, jeśli czujesz skrajny smutek, obojętność, lub lęk. Powinnaś też porozmawiać z kimś, jeśli masz trudności z wykonywaniem codziennych zadań lub opieką nad dzieckiem, a także zmiany w energii, śnie, i apetycie.
Słowo od Verywell
Najważniejszą rzeczą do zapamiętania w okresie poporodowym jest to, że Twoje doświadczenie jest unikalne. Twoje nowe dziecko jest jedynek, tak było ich narodziny, i tak jest Twoja rekonwalescencja. Nie wpadaj w grę porównań z innymi, jeśli czujesz, że ich rekonwalescencja jest na innej osi czasu.
Może tak być! Ale Ty też nie wiesz, z jakimi wyzwaniami one mogą mierzyć się za kulisami. Bądź cierpliwa dla siebie, bądź dumna z tego, co zrobiłaś, i bądź skupiona na dbaniu o siebie i swoje dziecko.
-
Większość rodzin nie traktuje poszukiwanie nianii jako ekscytującą przygodę. Jednak wprowadzenie do domu odpowiedniej nianii może być właśnie taką. Eksperci od wychowywania Tasha Blaine, autorka „Just Like Family”, i Brandi Jordan, założycielka Cradl
-
Dlaczego stopy pachną? To Twoje paluszk, stopy, łapy. Jakkolwiek je nazywasz, stopy są ważną częścią Ciebie. Bez nich nie mogłabyś stać, chodzić ani biegać. W rzeczywistości stopy pracują tak ciężko, że czasem pocą się i pachną. Wyobraź sobie upalny
-
Nikt nie lubi być celem krytyki partnera, a to podwaja się, gdy krytyka dotyczy wychowywania. Niezależnie od tego, czy bezmyślnie puścisz słone komentarz, bo miałeś zły dzień, czy celowo idziesz na zderzenie z drugą połówką przed dziećmi, bo nie zgad





