Jak to jest: poród, zarządzanie firmą i bycie samotną matką w czasie COVID-19

W trakcie COVID-19 rodzice musieli wziąć na barki wiele bremien: niemal z dnia na dzień stali się nauczycielami prowadzącymi dzieci przez pracę domową, zajęcia wirtualne i plany lekcji, opiekunami na pełen etat bez wsparcia opiekunów, przedszkoli czy obozów, towarzyszami zabawy, gdy dzieci nie mogły widzieć znajomych, a (wielu) nadal pozostało pracownikami na pełen etat. To przytłaczający pakiet odpowiedzialności, zwłaszcza w czasie, gdy stres jest na szczecie.

Maria Molland, która ma jedno dziecko i była blisko terminu porodu, gdy rozpoczęły się lockdowny, miała też odpowiedzialność za prowadzenie firmy higieny intymnej Thinx, znanej z sprzedaży bielizny menstruacyjnej i innych niezbędników dla menstruujących. (Kilka lat temu przejęła kierownictwo Thinx po odejściu założycielki.) Bycie samotną matką dwojga dzieci i CEO – jak radzi sobie w „nowej normalności”? Porozmawialiśmy z nią, by dowiedzieć się.

mindbodygreen: Jak wyglądał poród w czasie COVID-19 w jednym z szczytów lockdownu?

Maria Molland: Jak sobie wyobrażasz, mój plan porodu wyleciał w kosmos. Byłam w trzecim trymestrze, gdy to faktycznie uderzyło w Nowy Jork. Od stycznia obserwowałam wiadomości o COVID-19, a my, jako firma, zaczęłyśmy pracę zdalną bardzo wcześnie, w zasadzie na początku marca. W tym czasie dostałam zapalenie ucha.

Pytałam lekarza: „Okej, co myślisz, co się stanie w Nowym Jorku? Czuję się bardzo niekomfortowo z porodem w Nowym Jorku, jeśli myślimy, że COVID faktycznie wybuchnie. Myślę, że tak, ze względu na gęstość zaludnienia itp.”

Moi rodzice mieszkają w Kalifornii, chciałam tam pojechać, by być z rodziną i mieć system wsparcia. Mój lekarz uspokoił mnie: „O nie, powinnaś zostać tutaj, bo Kaliforia faktycznie będzie gorzej”. Ale po prostu wiedziałam w środku, że nie czuję się komfortowo zostając w Nowym Jorku. Jedną z największych lekcji jest zaufanie swojej intuicji i bycie własnym adwokatem zdrowia.

Więc zapakowałam rzeczy i wyprowadziłam się z mieszkania dosłownie w pięciu godzinach. Wynajęłam auto, zapakowałam rzeczy, wzięłam auto o 5 rano. Władowałam córkę, kota i swą brzozę do auta. Bo miałam zapalenie ucha, nie mogłam polecieć, więc przejechałam przez całe USA samochodem. Tak, to było szalone – nocowanie w hotelach, dezynfekcja wszystkiego chlorem. Córka i ja korzystałyśmy z jej nocnika, bo nie chciałyśmy używać toalet publicznych. To było doświadczenie, które mam nadzieję, kiedyś pamiętać z uśmiechem, ale tak trafiłam do Kalifornii.

mbg: Jak wyglądał sam poród – nie tylko w czasie COVID, ale w nowym stanie, bez swoich lekarzy?

MM: Porodziłam z nowym lekarzem, i ustalenie tego było naprawdę trudne. Skorzystałam z sieci: moja szwagierka i wiele jej przyjaciół korzystało z tej kobiety, więc szczęśliwie znalazłam świetną. Googlowałam różne szpitale, by dowiedzieć się, które mają mniej pacjentów z COVID, by poczuć się bezpieczniej. Jestem samotną mamą, więc planowałam, że będą moi rodzice. To było niemożliwe, więc byłam sama – to nie wielki problem. Było po prostu inne.

Cała sprawa była zupełnie inna niż oczekiwałam. Od tamtego momentu też jest inna, bo tyle po porodzie to rodzina i dzielenie miłością do nowego życia, które przywiodłaś na świat. Oczywiście nie dało się tego tak dobrze. Słuchaj, jestem tak wdzięczna, że miałam drugie dziecko, a drugie, że mam ludzi w życiu, którzy mnie wspierają. Poród przebiegł zdrowo, ale był skomplikowany. Myślę, że tak było dla wszystkich.

mbg: Co było najtrudniejsze?

MM: Przejażdżka przez kraj. Wielu ludzi mówiło: „Statystyka wypadku samochodowego jest znacznie wyższa niż ryzyko zarazienia COVID i śmierci lub wpływu na dziecko”. Nie wiem. Moja intuicja mówiła mi, co jest dobre, i powie ci 100% co jest dobre, bo potem stało się gorzej, a Nowy Jork stał się epicentrum. I byłabym sama, bez rodziców ani systemu wsparcia.

Ale powiem wam, byłam bardzo nerwowa w trakcie jazdy. Nie spałam dużo. Myślę, że bycie tak wchłoniętą wiadomościami i smutkiem towarzyszącym COVID w tych emocjonalnych historiach sprawiło, że wchłonęłam to przez całą trasę, co było ostatnią rzeczą, jaką powinnam robić. Powinnam słuchać jakiegoś bezsensownego podcastu, by zachować rozsądek. To było bardzo ciężkie. Dzwoniłam do brata wielokrotnie, z którym jestem bliska i jest psychologiem, bo czułam ten ciężar i poczucie pilności. I po prostu bałam się najbardziej za moje dzieci.

To było najtrudniejsze. Ale wiedziałam w środku, że to dobre. Po prostu nie mogłam doczekać się wjechania na posesję moich rodziców, gdzie czułam: „Okej, przejechałyśmy trasę. Przejechałam przez burze śnieżne i wszystko inne. Będzie dobrze”.

mbg: Czego nauczyłaś się z tego doświadczenia?

MM: Zgaduję, parę rzeczy. Jedna: zaufaj swojej intuicji i bądź własnym adwokatem zdrowia, jak wspomniałam. To tak kluczowe. Przeszłam lata in vitro i wyzwania. Straciłam dziecko. Więc już wiedziałam, jak ważne jest bycie własnym adwokatem. Ale to to potwierdziło.

Druga rzecz – myślę, że to prawda dla wielu, ale może bardziej, gdy masz dziecko – naprawdę doceniaj moment. Powiedziałabym, że bardziej doceniłam moment tym razem, chwilę porodu. Bo byłam tak zaniepokojona, gdy to w końcu nastąpiło, wiele z tego zamieniło się w ogromną wdzięczność. Myślę, że dla wielu to też resetuje priorytety w sposób, którego nie znałam wcześniej.

I na koniec, by podkreślić: czas z rodziną. To po prostu wspaniałe, że moje dzieci miały teraz możliwość spędzić tyle czasu z dziadkami, a dziadkowie z nimi. I nie myślę, że doceniłabym to tak, gdyby nie COVID, bo ten cały czas nie miałby miejsca w ogóle. Po prostu stajesz się bardziej wdzięczna za to, co masz.

mbg: Co powiedziałabyś kobietom w ciąży, które mają teraz porodzić?

MM: Musicie być bardzo proaktywne w wyborze szpitala i upewnić się, że patrzycie na dane: ile przypadków COVID itp. Ale powiem, że byłam tak pod wielkim wrażeniem szpitala, w którym porodziłam. Stamtąd chcę dodać: nie martwcie się tak bardzo, jak prawdopodobnie się martwicie, bo medycy podjęli wszelkie kroki, by zapewnić bezpieczeństwo w szpitalu. Faktem jest, że moje poczucie bezpieczeństwa i traktowania mojego zdrowia było tym razem lepsze niż przy pierwszym porodzie, bo jest taka obfitość ostrożności, zwłaszcza dla kobiet w ciąży.

mbg: Na dodatek prowadzisz firmę – w pandemii i upadku gospodarczym z tego powodu. Czy udało Ci się wziąć urlop macierzyński? Jak to nawigowałaś?

MM: Mamy 16 tygodni urlopu macierzyńskiego, i zdecydowałam przed wyjściem, że podzielę to na osiem tygodni teraz i osiem później. Więc wróciłam wcześniej, co wynikało z faktu, że oczywiście dzieje się dużo i czuję, że firma mogłaby być w prawdziwych tarapatach. Brak kluczowej osoby byłby wyzwaniem.

Oczekiwałam, że będę bardzo zaangażowana w pracę w tych ośmiu tygodniach. Rzeczywistość, i znowu to pokazuje, jak mam szczęście, firma radzi sobie niesamowicie dobrze w czasie COVID. Myślę, że biznesy D2C i online były w porządku, przyspieszone adopcję online. Dodatkowo jesteśmy firmą, o której wielu wie, ale były niechętne do wypróbowania z obaw o produkt lub wycieki. Ale gdy zostajesz w domu, ten element mniejszy. Więc wielu ludzi wypróbowało nasz produkt i idzie to bardzo dobrze.

Więc faktycznie pierwsze osiem tygodni spędziłam głównie niebędąc zaangażowaną w biznes. Uczestniczyłam w ok. trzech godzinach rozmów w tygodniu – a oczekiwałam znacznie więcej. Naprawdę czułam, że mogę cieszyć się urlopem macierzyńskim. To niemal zmusiło mnie do przemyślenia, jak strukturyzujemy zespół, byśmy byli jeszcze bardziej strategiczni: Jak upewnić się, że wykorzystamy to jako zdolność do wzrostu lub bycia bardziej strategicznymi? Więc powiedziałabym, że dało mi to czas na refleksję i pozycjonowanie mnie i firmy na kolejną fazę wzrostu.

mbg: Pomysł równowagi teraz jest vitalny, bo rodzice mają uczyć dzieci, być opiekunami na pełen etat, участвовать во всех встречах, być obecnymi na wideorozmowach. I mają dbać o siebie, by nie zachorować. Myślę, że idea równowagi nigdy nie była ważniejsza i nigdy nie była trudniejsza. To coś, nad czym myślisz, zwłaszcza wracając na pełen etat? Jak to nawigujesz?

MM: W 100%, znalezienie tej równowagi – to tak trudne. Wielu ludzi naprawdę zmaga się z tym, kiedy zaczyna praca, kiedy kończy, jak stworzyć cichą przestrzeń. Nie mam absolutnie żadnej ciszy. Ale myślę, że w pewnym sensie to sprawia, że jestem bardziej świadoma tego, bo czuję, że często jesteśmy na tym kołku chomika: ruszaj, ruszaj, ruszaj. Teraz jestem bardziej świadoma i to faktycznie zmusza mnie do przemyślenia, jak tworzę czas ciszy. Wraca do wcześniejszego stwierdzenia: jak stać się znacznie bardziej strategiczną z moim czasem, zespołem, systemem wsparcia i rodziną? Jak upewnić się, że mogę mieć czas na bycie bardziej strategiczną w firmie, ale też na samopieczę i bycie obecną dla dzieci? To zmuszyło mnie do myślenia o tych rzeczach bardziej niż prawdopodobnie zrobiłabym inaczej.

mbg: Jak to będzie wyglądać, myślisz, teraz, gdy rok szkolny zaczyna się znów?

MM: Nie myślę, że jest odpowiedź jeszcze. Myślę, że to zmusza system akademicki i edukacyjny do prze definicji i przeimaginowania siebie, co było bardzo potrzebne. Więc myślę, że długofalowo to będzie ogromną korzyścią dla wszystkich. To po prostu będzie krótkoterminowy prawdziwy ból, i niestety zostanie wzmocniony w określonych segmentach ekonomicznych społeczeństwa.

mbg: Jak dbaś o swoje zdrowie psychiczne i fizyczne w tym czasie?

MM: Byłam dość uporczywa co do ćwiczeń. Więc to mniej o ciele; to więcej o umyśle. I, bez względu na wszystko, ćwiczę godzinę dziennie. Robię trening interwałowy o wysokiej intensywności, bo czuję, że to tak dobre dla mojego umysłu. Czuję się tak dobrze po tym.

mbg: Jak myślisz, że rodzicielstwo, albo to, jak działasz jako rodzic, zmieni się przez to doświadczenie?

MM: To poczucie wyraźnego rozróżnienia między życiem zawodowym a rodzicielskim. Myślę, że to spowalnia rzeczy i masz tę docenę natury w sposób, który prawdopodobnie nigdy nie wróci. Więc myślę, to zmienia styl rodzicielski. Myślę, że zaczynasz kłaść nacisk na bycie na zewnątrz. Może kłaścisz nacisk na samodzielną naukę w domu, mniej na dostanie dzieci do dobrej szkoły lub robienie wszystkich „dobrych” rzeczy. Myślę, to resetuje priorytety i czyni cię bardziej chillowym rodzicem.

Previous:

Next: