• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Jak wychować dzikie dziecko i 6 powodów, dla których chcesz?

W dziecięcych przygodach jest pewna magia:wypływa z pośpiechu, który towarzyszy ruchowi, cudu, który żyje w naturze i ogromnych możliwości, jakie można znaleźć w twórczej zabawie. Ale między pełzającym nawoływaniem czasu ekranowego a presją, by robić więcej, planować więcej i osiągać więcej — istnieje ryzyko utraty tej młodej wolności. Wielu ekspertów obawia się również, że jego utrata będzie miała swoją cenę.

„To nie jest tylko rozmowa o „starych dobrych czasach”, ale istnieją rzeczywiste badania, które pokazują, że wychowywanie dziecka z uwzględnieniem tych priorytetów jest korzystne” – mówi licencjonowana fizjolog Nicole Beurkens, Ph.D., CNS. „Dzieci potrzebują natury, potrzebują nieustrukturyzowanego czasu i zabawy. Może się wydawać, że to tylko „zabawa”, ale z badań wiemy, że tak właśnie się rozwijają”.

1. Natura ma realne, fizjologiczne korzyści dla ludzi w każdym wieku.

„Myślę, że ogólnie ważne jest, aby ludzie przebywali na świeżym powietrzu” – mówi dr Aliza Pressman, współzałożycielka i dyrektor ds. programów klinicznych w Mount Sinai Parenting Center. „Nie tylko dla poczucia przygody, ale dla bycia obecnym, spowolnienia umysłowego i zrozumienia otaczającego Cię świata”.

Autorka i trenerka rodzicielstwa, Caroline Maguire, PCC, M.Ed., zgadza się:„Wiemy, że badania pokazują, że przebywanie na zewnątrz poprawia nasz nastrój, zmniejsza stres, podnosi samoocenę i wiele więcej. Dzieci powinny wcześnie poznać korzyści płynące z tego włączony."

2. Aktywność fizyczna ma kluczowe znaczenie dla rozwoju mózgu.

„Istnieją znaczące badania, które pokazują, jak ważna jest aktywność fizyczna dla rozwoju mózgu i zdrowia psychicznego” – mówi Beurkens. „Zwłaszcza w przypadku młodszych dzieci ich mózgi rosną i rozwijają się dzięki ruchowi. A nawet starsze dzieci, kiedy trafiają do szkoły, badania pokazują, że aktywne dzieci osiągają lepsze wyniki w nauce”.

Zasadniczo systemy przetwarzania sensorycznego w mózgu rozwijają się, gdy napotykasz otaczający cię świat, a to nie może się zdarzyć, jeśli nie masz wystarczającej ilości ruchu. Przerażające, mówi Beurkens, widzimy nawet dzieci, które rozpoczynają naukę w szkole, pozbawione wielu podstaw motorycznych wzrostu i połączeń mózgowych, które są potrzebne do takich rzeczy, jak pisanie odręczne lub umiejętność siedzenia nieruchomo przez długi czas. „To jest zakorzenione w braku ruchu we wczesnych latach – możliwości wychodzenia na zewnątrz i wspinania się na drzewa, huśtania się, wiszenia do góry nogami” – mówi. „Te rzeczy dostarczają mózgowi krytycznego wkładu, który pozwala mu stworzyć podstawy do uczenia się na wyższym poziomie”.

3. Dzieci muszą nauczyć się określać priorytety przestojów.

Wszyscy — dorośli i dzieci — potrzebujemy wolnego czasu na odpoczynek i naładowanie. To pomaga nam osiągać lepsze wyniki, kiedy wracamy do szkoły lub pracy. A kiedy dni dzieci są zbyt uporządkowane i wypełnione zabawami i zajęciami pozalekcyjnymi, uwewnętrzniają fakt, że przestoje nie są ważne i nie trzeba robić dla nich miejsca.

A u dorosłych wiemy, że wypalenie jest prawdziwe i ma miejsce, gdy nie robimy wystarczająco dużo przerw na przegrupowanie się. Cóż, dzieci też muszą nauczyć się tej lekcji. A ty, jako uważny rodzic, możesz próbować podkreślić swoim dzieciom, że równowaga między życiem zawodowym a prywatnym jest ważna dla ogólnego stanu zdrowia, ale jeśli nie pokażesz im wcześnie, jak regularnie spędzać wolny czas, możesz wysyłać im mieszane sygnały. „Możesz powiedzieć swoim dzieciom, co tylko chcesz, że naprawdę ważne jest, aby poświęcić czas dla siebie” – mówi Pressman. „Ale jeśli nie dajesz sobie i swojemu dziecku możliwości zachowania spokoju i nieuporządkowanego czasu, po prostu pokazujesz im, że tak naprawdę nie powinno to być priorytetem i powinieneś postawić to za wszystkim innym”.

I jak zauważa Beurkens, widzi ten problem wśród dzieci, z którymi regularnie pracuje. „Mam nastolatków mówiących rzeczy w stylu„ Nie chcę dorosnąć, ponieważ z tego, co mogę powiedzieć, to tylko praca, praca, praca i brak równowagi ”- mówi. „Uczymy ich tego, zawsze ładując więcej zajęć, większą presję, więcej rzeczy do zrobienia”.

4. Przygody pozwalają nauczyć się kreatywnego myślenia i rozwiązywania problemów.

„Pomaga to dzieciom rozwinąć wyższe umiejętności myślenia i zrozumieć otaczający ich świat” – mówi Beurkens. „W ten sposób dzieci stają się odporne:wypróbuj coś, a jeśli to nie zadziała, wypróbuj w inny sposób, aż się zorientujesz”.

Rodzice mogą mieć najlepsze intencje, kiedy wkraczają, aby pomóc dzieciom, ale pozwolenie dzieciom na walkę sprawia, że ​​rozwiązują problemy. Jest to szczególnie ważne, aby robić to, gdy twoje dzieci są małe, a stawki są niskie. Na przykład zastanawianie się, jak pracować z przyjaciółmi, aby zbudować fort na swoim podwórku, ma niewiele konsekwencji, ale pozwoli im ćwiczyć pracę w grupach, co będzie cenne w późniejszym życiu.

Jednym z najlepszych sposobów rozwijania umiejętności rozwiązywania problemów jest popełnianie błędów. Sposób, w jaki uczymy się robić coś dobrze, to zrobienie tego kilka razy źle. „Radzenie sobie z wyzwaniami jest kluczową rzeczą, której należy się nauczyć, gdy dorośniesz, a trudno jest się nauczyć, gdy jesteś starszy” – mówi Beurkens. „Dzieci, które nie mają możliwości popełniania błędów i radzenia sobie z nimi, nie wiedzą, jak stawić im czoła w późniejszym życiu. Zaczynają postrzegać zmagania jako tragiczne, osobiste porażki, a nie jako coś, co trzeba tylko naprawić i nauczyć się z."

5. Zabawa pokazuje im granice i samoregulację.

Granice i wolność mogą wydawać się przeciwstawnymi lekcjami, ale w rzeczywistości to tylko dwie strony tego samego medalu. Kiedy ciągle ustawiasz parametry tego, jaki rodzaj gry jest uważany za OK, nie pozwalasz im uczyć się własnych ograniczeń.

Dzieci powinny wskakiwać i wyskakiwać z różnych rzeczy, biegać i chodzić po domu. Jasne, może to oznacza, że ​​mogą potknąć się lub podrapać o kilka rzeczy, ale później zrozumieją, jak kontrolować swoje ciała, aby nie walić i nie uderzać się. „Oczywiście, to wszystko jest w granicach; nie sugeruję, abyś pozwalał swojemu dziecku angażować się w głupie, niebezpieczne zachowania” – mówi Pressman. Zauważa jednak, że jeśli jest to coś w rodzaju łatwej pracy w trudnych warunkach, powinieneś pozwolić dziecku odkrywać jego fizyczne granice.

Będzie im znacznie lepiej, jeśli dzięki przemyślanemu ryzyku dowiedzą się, co jest bezpieczne. „Dzieci, które mają wszystko pod dyktando, nie mogą same zdecydować, co może być dla nich bezpieczne; nigdy nie nauczą się tych lekcji, więc nie wiedzą, kiedy przestać” – mówi. „Dzieci, które wiedzą, jak się samoregulować, wiedzą, kiedy przestać, zanim kogoś skrzywdzą”.

6. Niezależność daje im pewność siebie.

„Dziecko, które wychodzi i robi coś samemu, to dziecko, które dorasta ze świadomością, Hej, umiem sobie poradzić i zadbać o siebie ”, mówi Beurkens.

A to zaufanie, nauczycielka i pisarka Estera Wójcicki, jak nam kiedyś powiedziała, bierze się z zarabiania i zaufania. Pomyśl tylko o swoim zachowaniu, gdy ktoś robi to samo z tobą:„Czy kiedykolwiek miałeś w swoim życiu kogoś, kogo podziwiałeś, kochałeś, szanowano i któremu ufałeś?” ona mówi. „A potem nagle okazuje ci zaufanie w zamian? Zmienia to postrzeganie samego siebie — nagle możesz w siebie uwierzyć”.

To także, jak mówi Pressman, pochodzi z samej sztuki. „Nie można promować pewności siebie, nie pozwalając dzieciom na podejmowanie ryzyka” – mówi Pressman. „Mogą dowiedzieć się o wiele więcej o byciu kompetentnym dorosłym, przechodząc przez tor przeszkód na świeżym powietrzu i dzikiej zabawy”.