Style wychowywania a status społeczno-ekonomiczny
Status społeczno-ekonomiczny jednostki to kombinacja wykształcenia, zatrudnienia i dochodu, a jest potężnym czynnikiem decydującym o jakości życia jednostki. Silnie wpływa na to, jaki styl wychowywania osoba będzie praktykować. Ludzie z niższych grup społeczno-ekonomicznych mają tendencję do praktykowania surowszego stylu wychowywania, kładącego nacisk na posłuszeństwo, podczas gdy ci z wyższych grup używają bardziej demokratycznego stylu, kładącego nacisk na podejmowanie decyzji i wybór. Styl wychowywania wpływa na stabilność rodziny oraz na wyniki ekonomiczne, społeczne i psychologiczne dla dzieci.
Status społeczno-ekonomiczny a zdrowie fizyczne i emocjonalne
Niski status społeczno-ekonomiczny wiąże się z ubóstwem, niższym poziomem wykształcenia i gorszym zdrowiem, takim jak wyższe wskaźniki chorób sercowo-naczyniowych, zgodnie z American Psychological Association. Stresory psychologiczne obejmują depresję, lęk, ADHD, zaburzenia zachowania i słabe wyniki w szkole. Wyższy status społeczno-ekonomiczny tenduje do rodzenia poczucia privileju, władzy i kontroli u dorosłych, co skutkuje wyższą samooceną i optymizmem u dzieci.
Status społeczno-ekonomiczny a kapitał społeczny
Rodzice w domostwach o wysokim statusie społeczno-ekonomicznym mają tendencję do promowania rozwoju akademickiego dzieci poprzez gry edukacyjne i zajęcia pozalekcyjne. Rodzice w domostwach o niskim statusie często nie zachęcają do samowyrażania i są skłonni "wydawać polecenia bez wyjaśnień, rzadziej konsultować dziecko o jego pragnieniach i rzadziej nagradzać je słownie pożądanym zachowaniem", zgodnie z badaniem wykładowców University of Wisconsin w Milwaukee.
Status społeczno-ekonomiczny a wpływ na wyniki szkolne
Ponieważ dzieci z domostw o wysokim statusie częściej otrzymują pozytywną uwagę i są eksponowane na szereg wzbogacających aktywności, rozwijają pewność siebie i motywację, by poruszać się w ustaleniach społecznych i instytucjach z względną łatwością, zgodnie z raportem Center on Education Policy, działu George Washington University w Waszyngtonie. Dzieci w domostwach o niskim statusie rzadziej angażują się w rozmowy, co prowadzi do niższych zdolności językowych i poznawczych przy wchodzeniu do przedszkola, co często utrudnia im dalszą naukę. Rodzice w domostwach o niskim statusie często mają nietypowe grafiki pracy i nie mogą uczestniczyć w wydarzeniach szkolnych. Niektóre rodziny mogą też czuć się zastraszone różnicami kulturowymi lub językowymi. Będąc mniej związane ze szkołą dziecka, mogą mieć trudności z uzyskaniem informacji pomagających dzieciom w sukcesie, zgodnie z pracą z 2006 r. w "American Educational Research Journal".
Wpływ na politykę edukacyjną
Udział rodziny w edukacji był dwukrotnie bardziej predykcyjny dla sukcesu szkolnego ucznia niż status społeczno-ekonomiczny rodziny, zgodnie z Michigan Department of Education. "Najsilniejszymi i najbardziej spójnymi predyktorami zaangażowania rodziców w szkole i w domu są konkretne programy szkolne i praktyki nauczycieli, które zachęcają do zaangażowania rodziców w szkole i prowadzą rodziców, jak pomagać dzieciom w domu", zgodnie z kartką informacyjną "Co badania mówią o zaangażowaniu rodziców w edukacji dzieci". Dekady badań na temat związku lepszych osiągnięć uczniów i zaangażowania rodziców nie poszły na margines decydentów polityki. Polityka edukacji i opieki nad dziećmi od poziomu federalnego po lokalny kładzie nacisk na wdrażanie partnerstw rodzicielsko-szkolnych i edukację rodziców w zakresie skutecznych stylów wychowywania.
-
Gdy oglądaliście „Małe Dziwki i Korony” na TLC, pewnie widzieliście straszne zachowania rodziców i dzieci w świecie konkursów piękności. Jeśli myślicie, że to wyjątki – pomyślcie ponownie. Ogólnie konkursy dla dzieci wywołują to najgorsze w rodzicac -
Przez: Laura McGuinn, MD, FAAP Idealnie, nie. Powtarzanie klasy – znane też jako zostawienie do powtórki – nie zostało udowodnione, by pomagało dzieciom w nauce. Dzieci nie wyrosną z trudności w uczeniu się i uwagą przez powtarzanie klasy. Faktem, -
Pomiędzy 24 a 36 miesiącem maluchy często zamieniają się w małe motyle społeczne, kochające bycie z innymi dziećmi. Oto co jeszcze możesz się spodziewać. Stopniowo maluch rozwinie umiejętności zabawy z innym dzieckiem. Dobry moment na nowego kumpla
