8 wielkich, tłustych lęków rodzicielskich i jak z nimi radzić sobie
Jako matka, wydaje się, że poświęcam nierozerwalną ilość czasu wyobrażaniu sobie wszystkich strasznych rzeczy, które mogłyby pójść nie tak. Od dnia, gdy przyniosłam dziecko do domu, się martwiłam. Bałam się, że upuścę go. Złapie przeziębienie. Bałam się, że przestanie oddychać we śnie.
16 miesięcy później, te lęki czwartego trymestru zastąpiły zupełnie inny zestaw obaw: martwię się, że ciekawy maluch zatonie w toalecie. Boję się, że zapomnę zamknąć bramkę i spadnie ze schodów. Albo coś złego stanie się mnie albo jego tacie.
Gdy chodzi o strach, muszę się zastanowić: czy on kiedykolwiek znika?
Nie do końca, mówi dr Arielle Ornstein, pediatra z Northeast Medical Group Pediatrics w Rye Brook (Nowy Jork) i mama dwojga dzieci. Oprócz leczenia typowych chorób i drobnych urazów, Ornstein uważa to za część swojej pracy: pomaganie pacjentom w negocjowaniu wszystkich wędówek i zakrętów rodzicielstwa, w tym strachu i lęku.
„Myślę, że rodzicielstwo może być straszne, bo boimy się nieznanego” — mówi Ornstein. „Gdy dzieci są małe, robisz wszystko w swojej mocy, by je chronić. Ale nie możesz zapobiec wszystkiemu. Gdy dorastają, masz jeszcze mniej kontroli.”
Porozmawiałam z innymi rodzicami o ich największych koszmarach, i oczywiście moje nr 1 lęki nie są nietypowe. Ornstein sugeruje, jak radzić sobie z ośmiu naszych największych strachów.
1. Poważna choroba
Jeśli martwisz się, że dziecko zachoruje na chorobę zagrażającą życiu lub kaleczącą, nie jesteś sama.
Rebecca Johnson z Hamilton (Ontario) martwiła się przez całą niskoryzykową ciążę.
„Teraz, gdy mam zdrowego 10-miesięcznego dziecka, zawsze czekam na drugą butę i na jakąś straszną diagnozę” — mówi Johnson.
JAK CZUĆ SIĘ LEPIEJ: „Na szczęście wiele z chorób, które nas najbardziej straszą, jest rzadkich, a choć nikt nie chce, by jego rodzina przez to przeszła, są one leczalne” — mówi Ornstein.
2. Uraz i wypadki
Jeśli jesteś jak większość rodziców, strach, że dziecko popadnie w wypadek, wysoko na liście trosk.
Mama z Tampa (Floryda), Erika Vidal Holmes, opisuje się jako „ekstremalnie paranoiczna” o zadławieniu.
„Nadal kroję winogrona mojej 5-latki wzdłuż na pół” — mówi.
Hugo Schwyzer, tata z Hermosa Beach (Kalifornia), mówi, że jego największy strach to wypadki samochodowe.
„Wyobrazam sobie jednego z [dzieci] wbieżającego na jezdnię, albo rozpraszonego kierowcę wjeżdżającego na skrzyżowanie” — mówi.
JAK CZUĆ SIĘ LEPIEJ: Jeśli nie czujesz się przygotowana, by zareagować na nagły wypadek medyczny z dzieckiem, Ornstein sugeruje naukę podstaw, np. RKO. Poza tym, Ornstein mówi: „Wypadki zdarzają się nawet, gdy jest dużo dorosłych, więc upewnij się, że ktoś zawsze ma nadzorować dziecko.”
3. Śmierć
Rodzicielstwo czyni nas ostro świadomymi naszej śmiertelności.
Gdy chodzi o jej największy strach, Jordan Rosenfeld, mama z Morgan Hill (Kalifornia), mówi: „To remis między utratą go w wypadku a utratą mnie przez niego.”
Mama Shana Westlake z Rockville (Maryland) zgadza się: „Zaskoczyłam się, boję się bardziej, że mi się coś stanie, niż dzieciom. Boję się wizji, że mąż zostanie sam do wychowania małych dzieci i dzieci dorosną bez mamy.”
JAK CZUĆ SIĘ LEPIEJ: Mij plan.
„Upewnij się, że masz testament i ustaliłaś, kto opiekuje się dziećmi” — mówi Ornstein.
4. Nieznajomi (stranger danger)
Dla wielu rodziców to strach przed kimś, kogo nie znają, szkodzącim dziecku, trzyma ich w nocy.
Lisa Ibarra, mama z Houston (Teksas), ma konkretny koszmar: „Boję się, że córkę ukradną z parkingu i zgwałcą.”
Ibarra mówi, że pomysł wzięła z grupowego Facebooka sąsiedzkiego, gdzie matki często wrzucają historie o poczuciu śledzenia lub myśleniu, że ktoś zrobił zdjęcie dziecka bez zgody.
JAK CZUĆ SIĘ LEPIEJ: Wedle Davida Finkelhora, dyrektora Centrum Badań nad Przestępstwami na Dzieciach w Uniwersytecie New Hampshire i badacza Narodowych Studiów nad Zaginionymi, Porwanymi, Uciekniętymi i Wyrzuconymi Dziećmi, porwania przez obcych są statystycznie rzadkie.
Mimo to, Ornstein mówi, że ważne jest edukowanie dziecka o granicach — nauczanie ich, np. nigdy nie ujawniać danych osobowych. Inna rada: „Naucz dzieci, jeśli są w nieznanym miejscu i zgubią się, szukać mamy z dziećmi” — mówi Ornstein.
5. Rzeczywistość polityczna
Możesz śledzić wiadomości przed dziećmi, ale gdy stajesz się rodzicem, bieżące wydarzenia i polityka stają się jeszcze większym powodem do troski.
Rodzice wychowujące córki często martwią się o przemoc z podstawą płciową, np. gwałt lub relacje toksyczne, podczas gdy rodzice synów martwią się o wychowanie moralnych mężczyzn.
Mama z Jersey City, Anna Davies, mówi: „Globalne ocieplenie i możliwość globalnego krachu gospodarczego to dwie rzeczy, o których martwię się regularnie.”
Emily McCombs, mama czarnoskórego syna w Brooklynie (Nowy Jork), mówi: „Jeden z moich największych strachów to to, że mój syn zostanie zabity przez policję.”
JAK CZUĆ SIĘ LEPIEJ: „Zaangażuj rodzinę w polityczne rozwiązanie, byście nie czuli bezsilności” — mówi Ornstein.
Idź na manifestację, podpisz petycję, zabierz ich z sobą, gdy idziesz głosować.
6. Przemoc z bronią w szkole
Wedle niedawnego sondażu landowego, 1 z 3 rodziców w USA boi się o bezpieczeństwo dziecka w szkole. Nie dziwne: dane zebrane przez Amerykańską Szkołę Podyplomową Marynarki Wojennej wykazały, że 2018 r. był daleko najgorszym rokiem w historii przemocy strzeleckiej w szkołach.
„Każde raz, gdy w wiadomościach o strzelaninie w szkole, mam ataki lęku i koszmary” — mówi mama z Denveru (Kolorado), Lindsay King-Miller. „Moje dzieci w ogóle nie chodzą do szkoły.”
„Gdy zawozę syna do szkoły, zapamiętuję, co ma na sobie, na wypadek, gdybym musiała to opisać policji po strzelaninie” — mówi mama Nina McCollum z Cleveland (Ohio).
JAK CZUĆ SIĘ LEPIEJ: „Znowu, choć w naszej wyobraźni to ogromne, zdarzenia są rzadkie” — mówi Ornstein.
Mimo to, Ornstein zaleca rozmowy z dziećmi o przemocy strzeleckiej w sposób odpowiedni do wieku.
7. Presja rówieśników i narkotyki
Gdy stajesz się rodzicem, pamiętasz, jak to było, gdy ty byłeś dzieckiem. Dla niektórych z nas to otwiera świat przerażających możliwości.
Misty Bing, mama z Canton (Ohio), martwi się o dzieci „ustępowanie presji rówieśników, gdy będą nastolatkami i robienie głupich, niebezpiecznych rzeczy.”
Dla wielu rodziców, wysoko na tej liście: narkotyki.
JAK CZUĆ SIĘ LEPIEJ: Utrzymuj otwartą linię komunikacji z dziećmi.
„Muszą mieć możliwość przyjścia i porozmawiania z Tobą i nie czuć, że dostaną kłopot” — mówi Ornstein.
8. Brak odporności psychicznej (resilience)
Nawet gdy robimy wszystko, by chronić dzieci, możemy bać się, że to za mało. Paradoksalnie, niektórzy rodzice boją się, że ich dzieci przeżyły to, co Natasha Zloccowick z Tuckahoe (Nowy Jork) opisuje jako „zalotne życie”.
„Mój najgorszy strach to to, że [moje dzieci] nie będą miały odporności, by radzić sobie z przeciwnościami lub wyskakiwać z traumy” — mówi Zloccowick.
JAK CZUĆ SIĘ LEPIEJ: „Dzieci są silne i naturalnie odporne” — mówi Ornstein. „Wiemy, że myślimy, że wszystko, co robimy, ukształtuje je i wpłynie na nie, ale to prawda tylko do pewnego punktu.”
Podsumowując
„To normalne, by mieć strachy i lęki” — mówi Ornstein. „Możemy tylko robić to, co w naszej mocy, by upewnić się, że nasze dzieci są zdrowe, szczęśliwe i bezpieczne.”
Jeśli czujesz się przytłoczona lękiem, Ornstein sugeruje rozmowę z pediatrą lub skorzystanie z innych zasobów.
„Porozmawiaj z administratorami szkół, nauczycielami i rodziną o swoich lękach” — mówi Ornstein. „To naprawdę wymaga całej wioski.”
-
Jeśli jesteś jak wielu rodziców, lodówka rodzinna przepełnia się wielkimi dziełami sztuki, które Twój syn lub córka stworzył przez lata. Od pierwszej pracy z papieru konstrukcyjnego po najnowsze prace piórem i atramentem, starannie zachowujesz ich tw
-
Jak wybrać korepetytora dla dziecka z trudnościami w uczeniu się (LD) Większość rodziców marzy o sukcesie dziecka w szkole, studiach i karierze. Ale co robić, gdy okazuje się, że dziecko zostaje w tyle? Dla wielu odpowiedzią jest korepetytor. Kiedy
-
Jako rodzic chcesz, by dzieci były aktywne i się bawiły w miesiącach wolnych od szkoły. Te zabawy zachęcą do wyjścia na zewnątrz zamiast siedzenia przed ekranami całe lato. Przypomnij sobie swoje dzieciństwo. Pewnie spędziłeś lato grając na dworze z





