Średniowieczne piosenki dla dzieci

Mimo że topografia, style życia i język ewoluowały przez ostatnie pięćset lat, niektóre wierszyki dla dzieci przetrwały wieki. Matki i dzieci odmieniały przez wieki piosenki, które dzisiaj śpiewają jeszcze maluchy i przedszkolaki. Choć oryginalne teksty wyglądają na staromodne i bezzwłowe dla nowoczesnego czytelnika, one zawierają ziarno słów, które wciąż odbijają się w dzisiejszych domach i przedszkolach.

Piosenki o królewskich osobach

Radosna piosenka marszowa „Stary hercog z Yorku” wciąż jest ulubioną w salach lekcyjnych, ale wywodzi się z komentarza społecznego i historycznego. W dynastii Plantagenetów w XV wieku oryginalne teksty powstały, by drwić z porażki Richarda podczas Wojny Dwóch Róż. Ta 30-letnia wojna domowa między domem Lancaster a domem York ukryta jest w powtarzalnych wersach: „Wprowadził ich na szczyt wzgóry, a potem znowu zszedł w dół”. Inna pieśń zakorzeniona w historii, „Stary król Cole”, zaczęła się jako starożytny wierszyk walijski. Choć historycy spierają się, który z trzech celtyckich królów inspirował piosenkę, zgadzają się, że została napisana o kimś z III wieku.

Piosenki o zwierzętach

W 1548 roku pierwsza wersja „Żaba chodziła o rękę” pojawiła się w „Skardze Szkocji” Wedderburna pod tytułem „Żaba przyszła do Myl Dur”. „Melismata” Thomasa Ravenscrofta zapisuje, że teksty zostały ułożone na muzykę do 1611 roku. Maluchy i przedszkolaki wciąż śpiewają historię żaby, która ubiegała się o mysz i potrzebowała zgody wuja Szczura, by się ożenić. Mniej znana pieśń o zwierzętach, „Ptaki w lesie”, opisuje ptaki w lesie i ryby w stawie ze swego średniowiecznego angielskiego tekstu: „ptaki w frith, ryby w powodzi”.

Piosenki o naturze

Nieliczne książki do snu poświęcone są wierszowi „Człowiek w Księżycu”, ale niewielu czytelników zdaje sobie sprawę, że piosenka wywodzi się z „Mon in the Mone”. Przetłumaczona wersja opowiada o „Człowieku w księżycu [który] stoi i kroczy na swojej widelcu, swoją bremę niesie”. Ciekawość dziecka uchwycona jest w końcowej linijce: „To wielkie zdziwienie, że nie zsuwa się w dół… jest najwolniejszym człowiekiem, jaki kiedykolwiek urodził się”. Jako jedna z niewielu średniowiecznych piosenek, która została blisko swojego oryginalnego języka, „Piosenka o kukułce” chwali ciepłe dni lata: „Lato nadchodzi; głośno śpiewaj kukułko! Rosną ziarno i kwitną łąki, a las teraz zieloniej. Śpiewaj kukułko!”.

Kołysanki

Matki w średniowiecznych wioskach kołysały swoje dzieci do snu uspokajającym, bezzwłowym chodem: „Lullay lullow, lullay lully, Beway bewy, lullay lullow, Lullay lully, Baw me bairne, sleep softly now”. Średniowieczna piosenka „Kołysanka Gjendine” tłumaczy się na tekst zaczynający się od: „Dziecko położone w kolebce, czasem płacze, czasem się uśmiecha”, i kończący się przesłaniem: „Tańcz więc, tańcz ze swoimi dziećmi, tańcz, a Twoje dziecko będzie tańczyć”.

Previous:

Next: