Jak przestać kłócić się z dziećmi

Budowanie niezależności to kluczowa część dorastania. Od pierwszego słowa i kroku, przez pierwszą pracę, auto czy poważną relację – dziecko uczy się robić rzeczy samodzielnie. W tym procesie uczy się też podejmować własne decyzje. Niestety, cele dziecka i rodzica nie zawsze się zgadzają. Częstym skutkiem są kłótnie, czepianie się i walka z autorytetem.

Instrukcje

    • 1

      Zrozum swoje dziecko. Idealnie proces ten zaczyna się w niemowlęstwie. Dzieci przedmówne komunikują się na wiele sposobów: od uroczych przytulanki i chrząkania po gniewne wycieki, gdy są zmęczone lub głodne. Gdy znasz sygnały dziecka wskazujące przejedzenie, głód czy frustrację, często możesz zapobiec niepożądanym zachowaniom zanim się rozwiną. Np. jeśli wiesz, że dziecko szybko zgłodnieje, zabierz batonik na wędrówkę.

    • 2

      Poznaj siebie. Jeśli dzień w pracy zostawia Cię drażliwym, zjedz przekąskę w drodze do domu albo zatrzymaj auto i nic nie rób przez 15 minut. Zidentyfikuj swoje punkty zapalne, by przekierować własny gniew zanim wybuchnie na niespodziewanej rodzinie. Jednocześnie bądź świadomy rzeczy, które dziecko lub małżonek robią, nasilając Twoje napięcie.

    • 3

      Słuchaj aktywnie i responsywnie. Daj dziecku szansę wyjaśnić, dlaczego chce grać dalej w grę lub oglądać film. Pozwól wyrazić uczucia o sprzątaniu pokoju, wynoszeniu śmieci czy robieniu pracy domowej. Zapytaj, dlaczego myśli, że to trzeba robić, i niech przeanalizuje logikę. Np. zapytaj, co by było, gdyby nikt nie wyniósł śmieci. Najważniejsze w aktywnym słuchaniu to dać dziecku szansę wyrazić frustrację, nawet jeśli nadal musi wykonać zadanie.

    • 4

      Chwal dziecko za dobrze zrobione rzeczy. Pozytywne wzmocnienie zwiększa szansę na powtórzenie. Unikaj dołączania krytyki do chwały. Nie mów: „Dzięki, że w końcu posprzątałaś pokój”. Słowo „w końcu” sugeruje, że była wolna i niechętna. Powiedz: „Zrobiłaś porządek w pokoju. Podoba mi się, jak ułożyłaś figurki na półce”. Gdy czuje się doceniona, rzadziej będzie opierać się przy następnym obowiązku.

    • 5

      Ustal sprawiedliwy, konsekwentny zestaw zasad. Daj dobry przykład, przestrzegając ich sam. Jeśli oczekujesz, że dziecko wrzuca pranie do kosza, naczynia do kuchni, śmieci do kosza – rób to samo. Bądź elastyczny. Jeśli ma test, wielkie wydarzenie lub się nie czuje dobrze – puszcz zadanie albo zrób je sam. Gdy okazujesz uwzględnienie, dziecko bardziej będzie uwzględniać Ciebie.

Previous:

Next: