Typowe cechy dzieci jakojedynków

Rodziny z jednym dzieckiem rosną w liczbie od lat 60. do 2010 – prawdopodobnie przez rosnące koszty życia, późniejsze zakładanie rodzin przez kobiety i przekonania osobiste. Choć stereotypowy obraz jakojedynka to często odległy, aspołeczny, upstrzeniony samotnik, to często mit. Prawdziwe cechy typowe dla jakojedynków to często cechy pozytywne: zdolności szkolne i pewność siebie.

Osiągnięcia edukacyjne

Choć nie ma dowodów, by jakojedyncy byli mądrzejsi od dzieci z rodzeństwem, osiągają wyższą edukację (artykuł „The Only Child: Debunking the Myths” na Time.com). Prawdopodobnie dlatego, że rodzice mają więcej czasu i finansów na edukację jednego dziecka zamiast dzielenia zasobów. Rodzice jakojedynków mogą też mieć wyższe oczekiwania szkolne. To przekłada się na lepsze wyniki testów i większą szansę na studia.

Pewność siebie i samoocena

Jakojedyncy mogą wykazyw wyższe samoocenę. Uwaga, akceptacja i aprobaty, jakie rodzice zalewają swoim jedynym dzieckiem, przekładają się na zdrową pewność siebie (psycholog Carl Pickhardt, Psychology Today). Bez rodzeństwa odbierającego część afektu, poczucie bycia centrum świata rodziców buduje samoocenę.

Osoba prywatna

W przeciwieństwie do dziecka z rodzeństwem – dzielenia pokoju i przestrzeni – jakojedyncy zazwyczaj cieszą się dużą prywatnością. To może sprawiać, że są bardziej prywatni. Często przykładają wagę do prywatności. To nie znaczy, że nie umieją dzielić – po prostu czują dyskomfort, gdy ktoś ingeruje w ich przestrzeń.

Komfort w kontakcie z dorosłymi

Wyobraź dwoje dzieci – brata i siostry – rosnących razem, grających bez ciągłej obecności rodziców. Teraz spojrz na jakojedynka. W domu ma tylko rodziców do rozmowy i zabawy. Choć ten czas to mnóstwo uwagi i afektu, może też sprawić, że dziecko lepiej czuje się w kontakcie z dorosłymi i jest bardziej dojrzałe niż dziecko z rodzeństwem.

Previous:

Next: