Jak praktykować sześć etapów rodzicielstwa

Czytaj książki o opiece nad dzieckiem i rozmawiaj z ludźmi, którzy już mają dzieci, by zdobyć wiedzę o rodzicielstwie. Jesteś w etapie tworzenia wizerunku (image-making stage) według Galinsky. Zaczyna się nawet przed ciążą – spekulujesz, jak to jest mieć dziecko. Twoje okoliczności: wiek, stan cywilny, zatrudnienie, wsparcie rodzinne – wpływają na Twoje uczucia wobec ciąży. Z rosnącym w brzuchu dzieckiem budujesz obrazy, jak chcesz o nim dbać i co będziecie robić razem.

Zaakceptuj rzeczywistość opieki nad małym człowiekiem, który potrzebuje Twojej uwagi co najmniej raz na dwie godziny, każdego dnia, całą dobę. Etap pielęgnowania (nurturing stage) zaczyna się po porodzie. Proces porodu, zdrowie dziecka i rzeczywistość opieki nad niemowlęciem weryfikują obrazy z etapu wizerunku. Postawy ludzi wokół Ciebie również wpływają na podejście do karmienia, przelewania, przytulania i interakcji. Nawykaj robić zdjęcia – maluch wyrośnie szybciej, niż wierzysz o 2:00 w nocy, gdy chce bawić zamiast spać.

Znajdź sposoby na mówienie „tak” i „dobrze zrobione” do dziecka, a nie tylko „nie”. Etap trzeci to autorytet (authority stage). Trwa od pierwszych kroków dziecka do ok. 4-5 roku życia. Ty decydujesz, gdzie dziecko bawi się, z kim, kiedy śpi, co je, czy zabawka jest bezpieczna. W tej fazie używaj pozytywnych umiejętności wychowawczych, by budować umiejętności życiowe: grzeczność wobec dorosłych i rówieśników, odkładanie zabawek.

Kontynuuj pozytywne umiejętności wychowawcze, gdy dziecko nabiera nowych umiejętności. Etap interpretacyjny (interpretive stage) rozwija się stopniowo z etapu autorytetu. Dziecko idzie do szkoły, wyrośnie, zyskuje mnóstwo umiejętności. Zaczną też kwestionować Twój autorytet. Będziesz wątpić w własne sądy, czy znaleziesz lepszy sposób na posprzątanie pokoju czy pozwolenie na zabawę z konkretnym dzieckiem. Dyskutuj metody z innymi troskliwymi dorosłymi, czytaj o wychowywaniu i słuchaj dziecka. Aktywne słuchanie, nawet jeśli zakazujesz coś, daje dziecku poczucie ważności i pomaga Ci je poznać. Gdy reaguje pozytywnie, czujesz się lepiej jako rodzic.

Pozwól dziecku podejmować niektóre decyzje. Etap interdyscyplinarny (interdependent stage) rozwija się stopniowo, gdy interpretacyjny kończy się, w czasie dojrzewania. W pewnym sensie wraca się do etapu autorytetu, bo rewizytuje się podstawy: kiedy spać, czy znajomi są akceptowalni, co jeść. Ale teraz wychowujesz młodzież, która jest tak wysoka jak Ty, ma lepsze refleksy i myśli, że jest mądrzejsza. Wybieraj walki. Bezpieczeństwo ważniejsze niż to, czy wrzuci pranie do kosza.

Stopniowo puść uzdy. Etap odchodzenia (departure stage) to moment, gdy dziecko wyjeżdża z domu lub staje się odpowiedzialnie niezależne. Odchodzenie wygląda inaczej w każdej rodzinie. Niektóre dzieci robią czysty rozłam, sprawiając dumę z ich samodzielności. Inne będą potrzebować pomocy, walcząc o własną drogę, inne uciekną, nie obracając się. W tym etapie przyzwyczajasz się do domu bez głosów nastolatków, radzisz sobie z wyborami dziecka i oceniasz swoją pracę jako rodzica.